Πλάτες στην κυβερνητική πολιτική ενίσχυσης της ιδιωτικής πρωτοβουλίας - με ιδιωτικοποιήσεις, περικοπή των δαπανών κοινωνικού χαρακτήρα κλπ - βάζουν οι μεγαλοεπιχειρηματίες, με τις 10 διαφορετικές μελέτες του ΙΟΒΕ που παρουσιάστηκαν χτες
Τη δημόσια στήριξη του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ) - που χρηματοδοτείται από τους μεγαλοεπιχειρηματίες - έχει εξασφαλίσει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, στην προσπάθειά της να επιβάλει την πολιτική του "λιγότερου κράτους" και της περισσότερης ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Η στήριξη αυτή, εκφράστηκε και στη χτεσινή συνέντευξη Τύπου, που οργάνωσε η ηγεσία του ΙΟΒΕ, για να παρουσιάσει το βιβλίο με τον τίτλο "Λειτουργίες του Δημόσιου - προβλήματα και προοπτικές", στο οποίο περιλαμβάνονται 10 χωριστές μελέτες, για διάφορα θέματα της ελληνικής οικονομίας. Στην παρουσίαση του βιβλίου, παραβρέθηκαν εκείνοι που εκπόνησαν τις μελέτες, η ηγεσία του ΙΟΒΕ και κυβερνητικά στελέχη, μεταξύ των οποίων ο υπουργός Εσωτερικών και Δημόσιας Διοίκησης Αλ. Παπαδόπουλος και ο υφυπουργός Οικονομικών Ν. Χριστοδουλάκης.
Από μια πρώτη ανάγνωση, προκύπτει πως και οι 10 μελέτες, σε γενικές γραμμές, κινούνται στον αστερισμό του "λιγότερου κράτους", καθώς αναζητούν τον "εκσυγχρονισμό" του δημόσιου τομέα και γενικότερα της ελληνικής οικονομίας, με τις γνωστές συνταγές του Μάαστριχτ, όπως η ιδιωτικοποίηση δημόσιων επιχειρήσεων και οργανισμών, η περικοπή των δαπανών κλπ. Ενδεικτικές από αυτή την άποψη είναι, τόσο οι απόψεις που διατύπωσανο πρόεδρος της ΕΘνικής Κτηματικής Τράπεζας Βασίλης Ράπανος και ο γενικός διευθυντής του ΙΟΒΕ Γ. Προβόπουλος (που συνοψίζουν τα συμπεράσματα των 10 διαφορετικών μελετών), όσο και οι θέσεις που ανάπτυξε ο υπουργός Εσωτερικών, Αλ. Παπαδόπουλος (με ομιλία που έκανε κατά την παρουσίαση του βιβλίου).
Συγκεκριμένα, στο εισαγωγικό τους σημείωμα, οι Β. Ράπανος και Γ. Προβόπουλος επισημαίνουν το γεγονός ότι μεταπολεμικά το κράτος στην Ελλάδα σημείωσε μια τάση έντονης εξάπλωσης, όπως και στις άλλες χώρες του κόσμου και αφήνουν να εννοηθεί ότι ήταν λάθος το μοντέλο ανάπτυξης, με τη διεύρυνση του κρατικού τομέα σε βάρος της "αγοράς", όπως αποκαλούν τον ιδιωτικό τομέα. Συγκεκριμένα, αποδίδουν τη διεύρυνση του κράτους, στο ότι "ο μηχανισμός της αγοράς αποτυγχάνει να οδηγήσει σε άριστες λύσεις" στη φροντίδα παροχής δημόσιων αγαθών και αντιμετώπισης των εξωτερικών επιδράσεων, "δημιουργεί τις προϋποθέσεις για ανάληψη δράσης από το ίδιο το κράτος". Σχολιάζοντας τη διεύρυνση του κρατικού σε βάρος του ιδιωτικού τομέα, καταλήγουν στο συμπέρασμα - ισχυρισμό, πως "η εμπειρία έχει καταδείξει ότι σε πολλές περιπτώσεις, το κόστος των κρατικών παρεμβάσεων υπερβαίνει κατά πολύ το κόστος των πιθανών αποτυχιών της αγοράς". Ετσι, αποσιωπώντας τις ευθύνες των κυβερνήσεων για την κακοδιαχείριση του δημόσιου τομέα, αφήνουν να εννοηθεί ότι είναι προτιμότερη η "ελεύθερη αγορά" και κατά συνέπεια η κερδοσκοπική δράση των ιδιωτών, συνιστώντας έτσι τη συρρίκνωση του κράτους...
Το γενικό συμπέρασμα, στο οποίο καταλήγει το ΙΟΒΕ, είναι ότι αν και "ο ρόλος του κράτους παραμένει σημαντικός", χρειάζεται να επανεξεταστεί "ποιος είναι ο ρόλος", με στόχο "να αξιοποιηθούν οι συνέργειες μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου τομέα".
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκαν και οι απόψεις που διατύπωσε, στην εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου του ΙΟΒΕ, ο υπουργός Εσωτερικών και Δημόσιας Διοίκησης, Αλ. Παπαδόπουλος. Ενώ επιχείρησε να θολώσει τα νερά, αν δηλαδή είναι υπέρ του λιγότερου κράτους και περισσότερης ιδιωτικής πρωτοβουλίας ή αντίθετα, η θέση του ήταν σαφής. Ενώ για παράδειγμα, τόνισε "δυσκολεύομαι ν' αποδεχτώ ως γενική αρχή με καθολική ισχύ, τη συρρίκνωση του κράτους και την αντίστοιχη διόγκωση του δημόσιου τομέα", στη συνέχεια υπογράμμισε την ανάγκη να ενταθούν οι προσπάθειες για "δημοσιονομική πειθαρχία" και την ανάγκη να γίνουν "αλλαγές στο κράτος" για τη "συμμετοχή" και παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Και αφού η δημοσιονομική πειθαρχία και οι γενικότεροι στόχοι που θέτει η Ευρωπαϊκή Ενωση είναι το λιγότερο κράτος και η περισσότερη ιδιωτική πρωτοβουλία, άρα και ο υπουργός Εσωτερικών - που υιοθετεί αυτές τις επιλογές - είναι υπέρ της συρρίκνωσης του δημόσιου τομέα και της ενίσχυσης του ιδιωτικού κεφαλαίου.