Δεν έχουν περάσει δυο βδομάδες και η κυβέρνηση έρχεται να επιβεβαιώσει μια πρόβλεψη, που είχαμε κάνει από αυτήν εδώ τη στήλη, ότι το ΥΠΕΧΩΔΕ - παρά τις διακηρύξεις του υπέρ του σχεδιασμού του ΕΣΔΚΝΑ για τα σκουπίδια - μεθόδευε την εφαρμογή ενός επικίνδυνου σεναρίου: Τη συνέχιση της ταφής τουλάχιστον των 2/3 των απορριμμάτων της Αττικής στα ήδη υπερκορεσμένα Ανω Λιόσια και το άνοιγμα του δρόμου, για λύσεις όπως αυτή της καύσης στις περιοχές υψηλής οικοπεδικής αξίας, κατά μήκος του Ευβοϊκού κόλπου. Μόνο, που η πραγματικότητα φαίνεται πως είναι ακόμη χειρότερη. Αυτό φανερώνει η προχτεσινή συμφωνία του υπουργού ΠΕΧΩΔΕ με τον νομάρχη Ανατολικής Αττικής, για εξαίρεση της περιοχής από τον σχεδιασμό του ΕΣΔΚΝΑ και την κατάρτιση νέων μελετών για τη διαχείριση αποκλειστικά των απορριμμάτων της εκεί νομαρχίας.
Δεν πρόκειται πλέον για ανατροπή ενός κάποιου σχεδιασμού του ΕΣΔΚΝΑ. Εδώ ευθέως καταργείται το κατά το νόμο αποκλειστικό δικαίωμα του Συνδέσμου να σχεδιάζει και να υλοποιεί τα της διαχείρισης των απορριμμάτων συνολικά στην Αττική. Το γεγονός, ότι ο ΕΣΔΚΝΑ είναι ο κατά το νόμο αρμόδιος, να διαχειρίζεται τα απορρίμματα του 95% των κατοίκων της Αττικής (αυτό το ποσοστό αντιπροσωπεύουν οι δημότες των δήμων μελών του Συνδέσμου) δε μέτρησε για τον υπουργό, που για μα ακόμα φορά απέδειξε, ότι σε άλλα συμφέροντα δίνει εξετάσεις. Ετσι, σχεδιασμοί 16 χρόνων ανατρέπονται σε πέντε λεπτά και μπαίνουν σε κίνδυνο, ακόμη και τα προγράμματα, που ήδη υλοποιούνται στη Δυτική Αττική (αποκατάσταση χωματερών, δημιουργία νέας ΟΕΔΑ, κλπ.), καθώς ο νομάρχης της περιοχής θέτει κι αυτός αντίστοιχο θέμα.
Ο} υπουργός - και ασφαλώς κανείς δεν πιστεύει ότι πήρε μόνος του μια τέτοια πρωτοβουλία - με την τωρινή απόφασή του προωθεί τη σαλαμοποίηση του έργου του ΕΣΔΚΝΑ, οπότε αυτόματα θέτει σε αμφισβήτηση και την ίδια την υπόστασή του ως Ενιαίου Συνδέσμου. Το γεγονός, ότι μια τέτοια απόφαση είναι και αντιθεσμική, μάλλον λίγο απασχολεί τον υπουργό, που ήδη με την περίπτωση του Πάρκου Ελευθερίας έχει αποδείξει πως είναι ικανός να κάνει τα πάντα, αρκεί να το ζητήσει η δυναστεία Λαμπράκη.
Καθώς, η απόφαση για την εξαίρεση της Ανατολικής Αττικής δημιουργεί έναν μονόδρομο (τη συνέχιση της ταφής στα Ανω Λιόσια ενός ποσοστού 4/5 από τους 4.000 τόνους ημερήσιας παραγωγής απορριμμάτων στην Αττική) και σηματοδοτεί την έμπρακτη εφαρμογή ενός χωροταξικού ρατσισμού, κανείς δεν μπορεί να εφησυχάζει, πόσο μάλλον όταν οι πολυεθνικές που προωθούν την καύση, τρίβουν τα χέρια τους. Ούτε η διοίκηση του Συνδέσμου, που βαρύνεται ήδη με την κατηγορία ότι διευκόλυνε με τη μέχρι τώρα στάση της μια τέτοια εξέλιξη. Ούτε οι πρωτοβάθμιοι ΟΤΑ, ούτε οι Νομαρχίες. Ολοι όσοι πάλεψαν μέχρι τώρα, για να αντιμετωπιστεί το μέγιστο πρόβλημα της διαχείρισης των απορριμμάτων στο επίπεδο ενός εθνικού σχεδιασμού και με την απαραίτητη επιστημονική τεκμηρίωση των λύσεων, οφείλουν να κινητοποιηθούν. Λύσεις όπως η αύξηση των αντισταθμιστικών οφελών στο Δήμο Ανω Λιοσίων, μπορεί να ενισχύουν οικονομικά μια δημοτική αρχή, ταυτόχρονα όμως, αναπαράγουν σε ακόμη μεγαλύτερη έκταση και ένταση, αυτό που ήδη έχει καταγραφεί, ως μια τεράστια βιοχημική βόμβα πάνω από την Αττική.
![Επιστροφή στην κορυφή της σελίδας Κορυφή σελίδας](images/top.png)