"Ευχαριστώ κ. Κλίντον" - "Παρακαλώ κ. Σημίτη"
Στις 31 Γενάρη 1996, συνέβη το πρωτοφανές για τα μεταπολιτευτικά χρονικά. Ενας Ελληνας πρωθυπουργός, ανεβαίνει στο βήμα της Βουλής και δηλώνει: "Ευχαριστώ τις ΗΠΑ"! Είναι μόλις λίγες ώρες μετά τα γεγονότα στα Ιμια...
***
Εκτοτε, μετά τις σημιτικές "ευχαριστίες", πέφτουν σαν το χαλάζι τα... "παρακαλώ" των Αμερικανών:
- Μάρτη του 1996, ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ καλωσορίζει ως "θετικές" τις δηλώσεις Γιλμάζ και ζητά από την Ελλάδα να προχωρήσει σε εφ' όλης της ύλης διάλογο με την Τουρκία.
- Αρχές Απρίλη, ο πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Αμερικανικής Γερουσίας δηλώνει: "Η Τουρκία είναι ένας πολύ σημαντικός σύμμαχος για τις ΗΠΑ... ενώ αποτελεί και παράγοντα σταθερότητας"!
- Μέσα στον Απρίλη, ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, εμφανίζει την επεκτατική τακτική της Αγκυρας ως "συνοριακές και εδαφικές διενέξεις" (! ) μεταξύ Ελλάδας - Τουρκίας.
- Τέλη Απρίλη, ο Κλίντον, με επιστολή του στην ελληνική ομογένεια, κάνει αποδεκτές τις τουρκικές αιτιάσεις και υποστηρίζει ότι "αμφισβητείται η εγκυρότητα" (! ) των διεθνών συμβάσεων που διέπουν το στάτους κβο στην περιοχή.
- Λίγα 24ωρα αργότερα το Αμερικανικό Κογκρέσο, μετά από παρέμβαση του τουρκικού λόμπι, "ευαισθητοποιείται" και αποφασίζει να στήσει ενημερωτική "δίκη" για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Θράκη.
- Στις 30 Ιούνη ο Κλίντον θέτει σε ευθεία αμφισβήτηση την ελληνική κυριαρχία σε όλα τα νησιά του Αιγαίου, αναφέροντας σε επιστολή του προς τον Σημίτη ότι "στην περίπτωση των νησιών του Αιγαίου (σ.σ.: δηλαδή όλων των νησιών) επαναλαμβάνω την πρότασή μου ότι θα πρέπει να παραπεμφθεί η υπόθεση στο Διεθνές Δικαστήριο ή άλλο διαιτητικό όργανο".
- Λίγες μέρες αργότερα η Αγκυρα δημοσιεύει κατάλογο με 100 νησίδες και βραχονησίδες που διεκδικεί στο Αιγαίο. Από τις ΗΠΑ... τσιμουδιά.
- Στις αρχές Αυγούστου και ενώ έχει ήδη γίνει η πρώτη δολοφονία στην Κύπρο, οι Αμερικανοί... περιμένουν τη δεύτερη δολοφονία και να ξεσηκωθεί σάλος, για να πουν αυτοί... δε θα σκότωναν τους Ελληνοκύπριους.
***
Αυτά μέσα στο 1996. Ομως, τα "ευχαριστώ κύριε Κλίντον - παρακαλώ κύριε Σημίτη", συνεχίστηκαν και το 1997.
- Στις 8 Ιούλη 1997, στη Μαδρίτη, η υπουργός Εξωτερικών τραβώντας "από το αυτί" την ελληνική αντιπροσωπεία, της υπαγορεύει την περιβόητη συμφωνία, όπου ουσιαστικά η κυβέρνηση συνυπογράφει την απεμπόληση του δικαιώματος επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια, αναγνωρίζει ως "ζωτικά συμφέροντα" τις διεκδικήσεις της Αγκυρας στο Αιγαίο και... ξαναευχαριστεί τις ΗΠΑ.
- Το Σεπτέμβρη του 1997, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ βάλλει με προκλητικό τρόπο κατά της ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο: "Αποτελεί θέση των ΗΠΑ - λέει η Ολμπράιτ - ότι οι ελληνοτουρκικές εδαφικές διαφορές, όχι μόνο των Ιμια/Καρντάκ, πρέπει να επιλυθούν μέσω του Δικαστηρίου της Χάγης ή κάποιου άλλου... "!
- Τον Οκτώβρη, οι ΗΠΑ αρχικά δηλώνουν ότι "δε γνωρίζουν" (! ) τίποτα για την παρενόχληση από τούρκικα μαχητικά του αεροσκάφους που μετέφερε τον Α. Τσοχατζόπουλο εντός του FIR Αθηνών! Μια μέρα μετά, και αφού... έμαθαν, δήλωσαν ότι κακώς πετάει ο Ελληνας υπουργός Αμυνας από την Ελλάδα στην Κύπρο!
Αυτό είναι το ημερολόγιο της κυβερνητικής αμερικανοδουλίας. Η συγγραφή του... συνεχίζεται με την κυβέρνηση σταθερά σε στάση υπόκυψης.
Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ