Για το επικείμενο συνέδριο της Συνομοσπονδίας, τους στόχους των ταξικών δυνάμεων και τα προβλήματα που πρέπει να αναδειχτούν, μιλά στο "Ρ" ο γενικός γραμματέας της Συνομοσπονδίας, Γιώργος Μαυρίκος
Την Πέμπτη, 12 του Μάρτη, ξεκινά το 29ο τακτικό,εκλογοαπολογιστικό Συνέδριο της ΓΣΕΕ, σε μια κρίσιμη περίοδο για το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα της χώρας μας. Ολα δείχνουν ότι τα σχέδια των οργάνων της Ευρωπαϊκής Ενωσης - δηλαδή του πολυεθνικού κεφαλαίου - που υλοποιεί με ζήλο η κυβέρνηση, για την ανατροπή των εργασιακών, κοινωνικών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων, θα προχωρήσουν ταχύτατα το αμέσως επόμενο διάστημα. Ενα νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό, βασισμένο σε έναν "κοινωνικό διάλογο" - απάτη και ένα νομοσχέδιο για τις "νέες εργασιακές σχέσεις", που προϊδεάζει και για ανατροπές στο χρόνο εργασίας και το 8ωρο, είναι σχεδόν έτοιμα.
Παράλληλα, βρίσκεται σε εξέλιξη η διαπραγμάτευση για την υπογραφή της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, που διακόπηκε μετά την προκλητική τοποθέτηση των εργοδοτών για αυξήσεις - κοροϊδία 185 δραχμών τη μέρα. Η εξέλιξη αυτή βάζει τη ΓΣΕΕ και το Συνέδριό της μπροστά σε νέα καθήκοντα.
Για το επικείμενο συνέδριο, τη στάση των άλλων παρατάξεων, τις αναγκαιότητες που προβάλλονται από εδώ και στο εξής για την κινητοποίηση της εργατικής τάξης, τις θέσεις και προτάσεις της ΕΣΑΚ,μιλήσαμε με τον γενικό γραμματέα της ΓΣΕΕ Γ. Μαυρίκο.
- Σε λίγες μέρες ξεκινάει το 29ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ, στην Καβάλα. Ποια είναι τα κυριότερα ζητήματα που κατά τη γνώμη σας πρέπει να απασχολήσουν το Συνέδριο;
- Πιστεύουμε ότι το κυρίαρχο ζήτημα που πρέπει να αναδειχτεί στο Συνέδριο είναι η επίθεση του κεφαλαίου, της κυβέρνησης και της Ευρωπαϊκής Ενωσης σε βάρος δικαιωμάτων και κατακτήσεων των εργαζομένων και ειδικότερα στο επίπεδο των εργασιακών, των μισθολογικών και των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων. Μια επίθεση, που κύριο χαρακτηριστικό της έχει την ένταση του βαθμού εκμετάλλευσης, τον πολλαπλασιασμό των κερδών και των υπερκερδών, την αύξηση της απλήρωτης δουλιάς, της υπεραξίας δηλαδή από την πλευρά των εργαζομένων σε όφελος των βιομηχάνων. Το κυρίαρχο λοιπόν ζήτημα που από την πλευρά μας θα προσπαθήσουμε να αναδειχτεί στο Συνέδριο, είναι αυτό.
Το δεύτερο σοβαρό ζήτημα, έχει να κάνει με τις δύο "γραμμές" που αντιπαρατίθενται ιδεολογικά, πολιτικά, συνδικαλιστικά στο εσωτερικό του εργατικού κινήματος. Η "γραμμή", δηλαδή, από τη μια της συναίνεσης, της υποταγής, του συμβιβασμού, της συμφιλίωσης με το κεφάλαιο και με τις κυβερνήσεις του και από την άλλη η γραμμή της ταξικής πάλης, η γραμμή της ανειρήνευτης και συνεχούς διεκδίκησης σε όφελος της εργατικής τάξης.
Το τρίτο μεγάλο θέμα, που από την πλευρά μας θα προσπαθήσουμε να αναδειχτεί, είναι το κεντρικό ερώτημα τι ΓΣΕΕ χρειάζεται και θέλει η εργατική τάξη, τι συνδικάτα απαιτούν οι καιροί και οι ανάγκες των εργαζομένων.
- Με βάση τα μέχρι τώρα δεδομένα, πού πιστεύετε ότι θα εστιαστεί η πολιτική αντιπαράθεση στο Συνέδριο;
- Σοβαρά πολιτικά και ιδεολογικά ζητήματα θα έλεγα, βρίσκονται στην επικαιρότητα αυτά τα τρία χρόνια που πέρασαν και ιδιαίτερα αυτή την περίοδο, ιδιαίτερα μετά την υπογραφή της Συνθήκης του Μάαστριχτ. Τα προγράμματα "σύγκλισης" που ακολούθησαν και η "Λευκή Βίβλος", είναι επίσης ορισμένα από τα βασικά θέματα που χάραξαν, επηρέασαν, τις εξελίξεις στην περίοδο που συζητάμε. Το ταξικό ρεύμα στο συνδικαλιστικό κίνημα, θα ξεδιπλώσει την αντεπίθεσή του στα ζητήματα της λεγόμενης ανταγωνιστικότητας, στο δήθεν υψηλό εργατικό κόστος και στο δήθεν μεγάλο μισθολογικό κόστος. Στις θεωρίες της διεθνοποίησης της παραγωγής και σε ό,τι αυτές συνεπάγονται, στις αντιλήψεις του εφικτού, του ψευτορεαλισμού, στις λογικές της κεντροαριστεράς και ό,τι αυτή συνεπάγεται για την εργατική τάξη, με πρώτο και κυρίαρχο στοιχείο όλων αυτών, τον "κοινωνικό διάλογο" και τις αρνητικές επιπτώσεις του για τους εργαζόμενους. Αυτό που και πριν από λίγο προσπάθησα να υπογραμμίσω - το θέμα των δύο "γραμμών" στο συνδικαλιστικό κίνημα - είναι από τα ζητήματα που από τα πράγματα θα εστιαστεί η συνδικαλιστική και πολιτική αντιπαράθεση στο 29ο Συνέδριο.
- Το διάστημα που διανύουμε φαντάζει ιδιαίτερα κρίσιμο για τους εργαζόμενους. Η κυβέρνηση έχει προ των πυλών διάφορα νομοσχέδια που έχει δηλώσει ότι θα προωθήσει το Μάρτη, για τις "νέες εργασιακές σχέσεις", αλλά και το ασφαλιστικό. Η ΕΓΣΣΕ εκκρεμεί και το Συνέδριο μεσολαβεί. Ποιοι είναι οι στόχοι της παράταξης στο Συνέδριο;
- Στη συνεδρίαση των οργάνων της ΓΣΕΕ που έγινε την περασμένη Τετάρτη, εμείς προτείναμε ένα αγωνιστικό απεργιακό πρόγραμμα με αιχμή το θέμα των κλαδικών συμβάσεων, την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, την υπεράσπιση του θεσμού των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας γενικότερα. Τα θέματα της αμοιβής των εργαζομένων, με στόχο την πρότασή μας για 8.000 δραχμές κατώτερο μεροκάματο και 200.000 δραχμές κατώτερο μισθό, θα είναι στην πρώτη γραμμή των ζητημάτων που θα προβάλουμε. Παράλληλα μ' αυτά, σημαντικά θέματα, είναι οι εργασιακές σχέσεις, η υπεράσπιση του 8ωρου και της Κυριακής αργίας, η υπεράσπιση των επιδομάτων, του Δώρου των Χριστουγέννων και του Πάσχα, των αδειών των εργαζομένων, η υπεράσπιση της πλήρης απασχόλησης, με προβολή και διεκδίκηση 35 ωρών εργασίας σε πενθήμερη βάση, με 7ωρη απασχόληση και βελτίωση των αποδοχών.
Επίσης, το ασφαλιστικό, η υπεράσπιση δηλαδή του κοινωνικού χαρακτήρα του ασφαλιστικού συστήματος, η υπεράσπιση των βαρέων και ανθυγιεινών, μαζί με τη βελτίωση των όρων υγιεινής και ασφάλειας της εργασίας, τα όρια ηλικίας της συνταξιοδότησης, ο τρόπος υπολογισμού της σύνταξης. Ακόμα τα θέματα που σχετίζονται με τις ΔΕΚΟ και τις ιδιωτικοποιήσεις. Μαζί μ' αυτά, θα αναδείξουμε το θέμα των κοινωνικών δαπανών, με προτεραιότητα την υγεία και την παιδεία, αλλά και τα θέματα του περιβάλλοντος.
Η πάλη των ανέργων, ο συντονισμός της δράσης τους, η ανάπτυξη αγώνων για την επιβίωση των ανέργων, είναι επίσης σοβαρά ζητήματα που θα αναδείξουμε στο 29ο Συνέδριο. Ολα αυτά όμως για να προωθηθούν δεν αρκεί να τα θέσουμε στο Συνέδριο. Επειδή δεν έχουμε αυταπάτη ότι το Συνέδριο μπορεί να αποφασίσει κάτι θετικό, για αυτά τα μεγάλα προβλήματα και όλα τα βασικά μέτωπα, εμείς από σήμερα λέμε και αυτό θα υπογραμμίσουμε και στο Συνέδριο, ότι ο συντονισμός της πάλης και η κοινή δράση εργατών, αγροτών, επαγγελματοβιοτεχνών, εργαζομένων και ανέργων, η αναζωογόνηση των πρωτοβάθμιων σωματείων, της ίδιας της βάσης του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, μπορεί να ανατρέψει αυτές τις ηγεσίες και τις αποφάσεις τους.
- Στα χρόνια που μεσολάβησαν από το 28ο Συνέδριο, εντάθηκε η προσπάθεια αφαίρεσης των εργασιακών δικαιωμάτων. Πώς κρίνει η ΕΣΑΚ τη στάση και δράση των άλλων παρατάξεων, αλλά και συνολικά της ΓΣΕΕ;
- Για μας, αξία δεν έχει μόνο πώς κρίνουμε εμείς τη στάση των άλλων παρατάξεων, αλλά θέλουμε με αυστηρότητα και με υπευθυνότητα αυξημένη, να κρίνουν τη στάση αυτών των ηγεσιών όλοι οι σύνεδροι. Γι' αυτό λέμε ότι το Συνέδριο βάζει τον κάθε σύνεδρο μπροστά στις δικές του, στις προσωπικές του ευθύνες. Κατ' αρχήν, πρέπει να πω ότι η ΠΑΣΚΕ έχει την πρώτη και κυρίαρχη ευθύνη. Είχε την απόλυτη πλειοψηφία στα όργανα, είναι αυτή που αποδέχτηκε, συναίνεσε, συνέβαλε στο να εφαρμοστεί η πολιτική της κυβέρνησης, η πολιτική των βιομηχάνων, της Ευρωπαϊκής Ενωσης σε βάρος της εργατικής τάξης. Συνένοχες είναι και οι ηγεσίες της ΔΑΚΕ και της "Αυτόνομης Παρέμβασης", επειδή πάντοτε ψήφιζαν μαζί σε όλες τις σημαντικές αποφάσεις. Βλέπουμε τώρα ενόψει του Συνεδρίου μια προσπάθεια της ΔΑΚΕ και της "Αυτόνομης Παρέμβασης" να διαφοροποιηθούν πάνω σε δευτερεύοντα και τριτεύοντα ζητήματα. Δεν πρέπει να ξεγελάσουν κανέναν σύνεδρο, πιστεύουμε ότι οι σύνεδροι έχουν πείρα, έχουν γνώση, πρέπει να καταδικάσουν τις ηγεσίες αυτών των παρατάξεων και ο καλύτερος τρόπος είναι η ενίσχυση και η αύξηση της δύναμης της ΔΑΣ.
Δεν είναι άσχετα, με αυτή τη στάση αυτών των ηγεσιών, τα σοβαρά προβλήματα που έχουν στο εσωτερικό τους όλες αυτές οι παρατάξεις και στην ΠΑΣΚΕ και στη ΔΑΚΕ και στην "Αυτόνομη Παρέμβαση" και βεβαίως δεν εστιάζονται σε πολιτικές ή ιδεολογικές διαφορές, παρ' όλα αυτά όμως εκφράζουν μια πλευρά αυτής της κρίσης με την τακτική και τη στάση τους.
- Πολύς λόγος γίνεται για τους συσχετισμούς, πόσους αντιπροσώπους θα έχει η μια και πόσους η άλλη παράταξη, ενώ αρκετά απασχολεί και η σεναριολογία για την επομένη μέρα. Τι θα σχολιάζατε γι' αυτά;
- Η ΔΑΚΕ και η "Αυτόνομη Παρέμβαση", αναδεικνύουν αυτή την περίοδο ως κυρίαρχο στόχο τους το να χτυπήσουν την αυτοδυναμία της ΠΑΣΚΕ. Ο λόγος που ιεραρχούν έτσι τους στόχους τους είναι επειδή θέλουν να κάνουν διανομή και συνδιαχείριση της εξουσίας, για όφελός τους και σε βάρος της εργατικής τάξης.
Από την πλευρά μας, άλλα είναι τα βασικά ζητήματα που έχουν σημασία. Είναι όλα αυτά που είπαμε παραπάνω και πιστεύουμε ότι την αριθμολαγνεία και όλες αυτές τις αντιλήψεις πρέπει να τις "σπάσει" η στάση των αντιπροσώπων, του καθενός αντιπροσώπου ατομικά. Εμείς πρέπει να πω ότι έχουμε κουβεντιάσει με αρκετούς αντιπροσώπους, πέρα απ' αυτούς της ΔΑΣ και υπάρχει ένα καλό κλίμα. Υπάρχουν αντιπρόσωποι που καταλαβαίνουν ότι μονάχα η ΕΣΑΚ στάθηκε με συνέπεια και συνέχεια υπερασπίζοντας την εργατική τάξη και τα συμφέροντά της, ότι η προοπτική βρίσκεται στην ενίσχυση του ταξικού ρεύματος. Ξέρουμε ότι υπάρχουν πιέσεις, εξαναγκασμοί, εκβιασμοί, πολύπλευρες και πολύμορφες προσφορές προς αντιπροσώπους, παρ' όλα αυτά εμείς καλούμε τον κάθε αντιπρόσωπο να σταθεί όρθιος και να σκεφτεί την οικογένειά του, να σκεφτεί τα συμφέροντά του, τα παιδιά του, να σκεφτεί το μέλλον το δικό του και της τάξης του και να ενισχύσει το συνδυασμό της ΔΑΣ. Θα δώσουμε στο Συνέδριο μια μάχη δύσκολη, αλλά οι δυσκολίες εμάς μας δυναμώνουν.
- Η ΕΣΑΚ έχει καταγγείλει την ύπαρξη σοβαρών κρουσμάτων νοθείας και σε αυτό το Συνέδριο. Ποια είναι αυτά, τι διακυβεύεται και πώς σκοπεύετε να τα αντιμετωπίσετε;
- Πιστεύω ότι κανένα Συνέδριο της ΓΣΕΕ δεν ήταν απόλυτα γνήσιο από τα 29 μέχρι σήμερα. Προσωπικά εκτιμώ ότι δύο Συνέδρια ξεχωρίζουν. Το πρώτο Συνέδριο της ΓΣΕΕ στα 1918 και το 8ο την 1η Μάρτη του 1946, που ο θρυλικός ΕΡΓΑΣ "σάρωσε" πραγματικά. Ολα τα Συνέδρια πέρα από κει έχουν άλλα σοβαρά, άλλα σοβαρότατα, άλλα πολύ μεγάλα στοιχεία νοθείας και πάρα πολλά Συνέδρια ήταν κατασκευασμένα. Με την επίμονη, μακρόχρονη και συνεπή πάλη της ΕΣΑΚ, έχουν γίνει αρκετά βήματα στον αγώνα ενάντια στη νοθεία και τη γενικευμένη αλλοίωση των συσχετισμών. Παρ' όλα αυτά, ορισμένα καρκινώματα εξακολουθούν να υπάρχουν. Το παράδειγμα της Πανελλήνιας Ναυτικής Ομοσπονδίας είναι το πιο χαρακτηριστικό. Ακόμα στους ναυτεργάτες εξακολουθεί και στις εργασιακές σχέσεις, αλλά και στα συνδικαλιστικά δικαιώματα, να ισχύει το "καθεστώς της γαλέρας". Απαράδεκτα εκλογικά συστήματα, καλπονοθεύσεις, αλλοιώσεις των εκλογικών αποτελεσμάτων, αποκλεισμοί, είναι επίσης τα χαρακτηριστικά αυτής της οργάνωσης. Ταυτόχρονα, φαινόμενα "χουντοθρεμμένων", όπως του γνωστού Θεοφυλακτίδη, που πότε η ΠΑΣΚΕ πότε η ΔΑΚΕ τον ανασύρουν από τα χρονοντούλαπα, κάνουν την εμφάνισή τους, καθώς και αλλοιώσεις αποτελεσμάτων με την παραχάραξη των πρακτικών των αρχαιρεσιών. Υπάρχουν τέτοια φαινόμενα σοβαρά. Ολα αυτά τα έχουμε βάλει και στην Εκτελεστική Επιτροπή και στη διοίκηση, θα τα βάλουμε και στο ίδιο το Συνέδριο. Σε κάθε περίπτωση, επειδή θεωρούμε ότι αυτά τα προβλήματα είναι πολιτικά και συνδικαλιστικά, νομίζουμε ότι τέτοια πρέπει να είναι και η αντιμετώπισή τους. Σ' αυτήν την κατεύθυνση θα κινηθούμε και θα αναδείξουμε το θέμα στο 29ο Συνέδριο.
Γιώργος ΦΛΩΡΑΤΟΣ