Εκδήλωση τιμής στους κομμουνιστές καλλιτέχνες: Μαλαίνα Ανουσάκη, Στέλιο Τατασσόπουλο, Κώστα Ντίνο - Καλουπτσή
Εκδήλωση τιμής για τρεις συντρόφους, που με το έργο τους, αλλά και τη στάση ζωής τους, τίμησαν τον τίτλο του μέλους του Κόμματος και την έννοια άνθρωπος, οργανώνει, αύριο, στις 6 το απόγευμα, στην Αίθουσα "Αντώνης Τρίτσης" του Πνευματικού Κέντρου Αθήνας, η Κομματική Οργάνωση Ηθοποιών του ΚΚΕ, στο πλαίσιο του εορτασμού των 80 χρόνων του ΚΚΕ.Οι τρεις κομμουνιστές καλλιτέχνες, η Μαλαίνα Ανουσάκη,ο Στέλιος Τατασσόπουλος και ο Κώστας Ντίνος - Καλουπτσής,για περισσότερο από 60 χρόνια ο καθένας, έθεσαν ως κυρίαρχο της ζωής τους την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, αφοσιώθηκαν και αγωνίστηκαν για τα ιδανικά του Μαρξισμού - Λενινισμού, στην πανανθρώπινη ιδεολογία που σταθερά και αποφασιστικά για 80 χρόνια διδάσκει το ΚΚΕ.
"Οι τρεις σύντροφοι - λέει ο Βασίλης Κολοβός,που θα είναι ο κεντρικός ομιλητής της εκδήλωσης - έδωσαν σκληρές μάχες, υποστήριξαν τις αξίες, υπηρέτησαν μέσα από τα συνδικαλιστικά τους όργανα τα συμφέροντα και την αξιοπρέπεια των ομότεχνών τους, στήριξαν τον κοινωνικό ρόλο του καλλιτέχνη. Μας δίδαξαν τη δύναμη της συλλογικότητας. Μας δίδαξαν ότι μόνο η συλλογική πάλη οδηγεί προς τα μπρος τη ζωή και τους ανθρώπους".
Η Μαλαίνα Ανουσάκη γεννήθηκε στον Πόρο και πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο με το θίασο της Κατερίνας, στο έργο του Συναδινού "Ο γυρισμός της ωραίας Ελένης". Η πνευματική και ιδεολογική θωράκισή της συντελέστηκε μέσα στον ανεμοστρόβιλο των ανακατατάξεων στην περίοδο του μεσοπολέμου, όπου η φωτισμένη γενιά του '30, κάτω από την επίδραση της μεγάλης Οχτωβριανής Επανάστασης και των σοσιαλιστικών ιδεών από τη μια και από την άλλη επηρεασμένη από την ορμητικότητα της νεαρής, αλλά αποφασιστικής και ραγδαία ανερχόμενης εργατικής τάξης, έθεταν σαν πρώτη ανάγκη την υπεράσπιση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας από το τέρας του φασισμού που απλωνόταν στον ουρανό της Ευρώπης.Μέσα σ' αυτό το κλίμα, η Μαλαίνα Ανουσάκη με τους προοδευτικούς ηθοποιούς και λογοτέχνες υπέγραψε μια διακήρυξη συμπαράστασης σε εργάτες αγωνιστές και αρνήθηκε να την πάρει πίσω παρά τις πιέσεις και απειλές που δέχτηκε. Εντάχθηκε στο ΚΚΕ, πέρασε μέσα από τη φασιστική δικτατορία του Μεταξά, την κατοχή, την Αντίσταση. Εζησε τη δίνη της μετεμφυλιακής Ελλάδας, καταδικάστηκε σε ισόβια, αλλά έμεινε πιστή και περήφανη στα ιδανικά της.
Στο θέατρο συνεργάστηκε με το Καλλιτεχνικό Θέατρο του Τζαβαλά Καρούσου το 1937, ακολούθησαν συνεργασίες με τους θιάσους Κοτοπούλη, Αργυρόπουλου, Μουσούρη, Μυράντας Μυράτ και Γιώργου Παππά, Θέατρο Τέχνης, Κατίνας Παξινού - Αλέξη Μινωτή, Καρζή κ. ά. Το 1944-1945 συμμετείχε στο "Θέατρο του Λαού" και τον επόμενο χρόνο συνεργάστηκε με τους "Ενωμένους Καλλιτέχνες". Οι επιδόσεις της στην αρχαία τραγωδία οδήγησαν τον σύζυγό της ηθοποιό Βαγγέλη Ανουσάκη να ιδρύσει το 1955 το Αρχαίο Αττικό Θέατρο, ενώ μετά το θάνατό του συνεργάστηκε με τον Κωστή Λειβαδέα και τον Μάνο Κατράκη.
Ο Κώστας Ντίνος - Καλουπτσής γεννήθηκε στο Μελένικο το 1908. Το Μελένικο βρισκόταν υπό Οθωμανική κυριαρχία. Μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους δόθηκε στη Βουλγαρία παρόλο που οι κάτοικοί του ήταν Ελληνες, με μόνο δύο οικογένειες Βουλγάρων, κι έτσι οι Ελληνες αναγκάστηκαν να φύγουν. Οι περισσότεροι εγκαταστάθηκαν στο Σιδηρόκαστρο, κάποιοι στις Σέρρες και τη Δράμα και λιγότεροι στη Θεσσαλονίκη. Η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στο Σιδηρόκαστρο. Δεν πρόλαβαν να συνέλθουν και κηρύσσεται ο Α Παγκόσμιος Πόλεμος. Οταν τελείωσε το γυμνάσιο ήρθε εγκύκλιος του υπουργείου Στρατιωτικών που προέτρεπε τους τελειόφοιτους να δώσουν εξετάσεις στη Σχολή Ευελπίδων. Ηρθε στην Αθήνα, αλλά τελικά εγκατέλειψε τη σχολή. Το 1930 ο φίλος του Γιάννης Κοντούρης του βρήκε δουλιά στο Λαϊκό Θέατρο του Βασίλη Ρώτα. Αργότερα δουλεύει στο θίασο Κυβέλης και σε μια περιοδεία στην Κέρκυρα γνωρίζεται με τον γραμματέα της Περιφερειακής Επιτροπής του ΚΚΕ. Οταν κηρύχτηκε η δικτατορία της 4ης Αυγούστου, γίνεται μέλος του ΚΚΕ. Αργότερα δημιούργησαν την Κομματική Οργάνωση των Ηθοποιών και εντάχθηκαν στο ΕΑΜ.Με τη σύμπτυξη του ΕΛΑΣ βρέθηκε στη Νάουσα και από κει στην Καβάλα. Μετά τη Βάρκιζα βρέθηκε στις Σέρρες. Τοποθετήθηκε στην Εθνική Αλληλεγγύη. Οταν πήγε ο θίασος των Ενωμένων Καλλιτεχνών στη Θεσσαλονίκη τού πρότειναν να αναλάβει την υπευθυνότητα του θιάσου και φυσικά να παίξει. Μετά τις εκλογές του 1946 ο θίασος διαλύθηκε. Ως το 1949 έκανε συνεχώς τουρνέ με πολλούς θιάσους. Η δικτατορία τον βρίσκει στην Αθήνα. Συνδέεται με τον παράνομο μηχανισμό του Κόμματος. Επίσης δούλεψε στην ΕΣΑΚ σαν γραμματέας, συμμετείχε στο γραφείο της ΚΟΒ, εκλέχτηκε τρεις διετίες στη διοίκηση του ΣΕΗ και πολλές στη διοίκηση του ΤΑΣΕΗ.
Ο Στέλιος Τατασσόπουλος γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1908. Οι γονείς του ώθησαν τα τρία αγόρια στον αθλητισμό. Ο Στέλιος Τατασσόπουλος,παράλληλα με τις σπουδές του και τις αθλητικές του επιδόσεις, είχε κλίση στη λογοτεχνία και τη ζωγραφική. Σπούδασε επίσης υποκριτική κινηματογράφου κοντά στους Ροντήρη, Βεάκη και Γιαννίδη στη Σχολή των αδελφών Γιαζιάδη. Το 1929 σπούδασε κινηματογράφο στο Παρίσι. Στη διάρκεια της κατοχής ίδρυσε το Σωματείο Καλλιτεχνών Κινηματογράφου, μαζί με τον Μιχάλη Νικολινάκο, τον Γιώργο Φούντα κ. ά. Γύρισε τα πρώτα κινηματογραφικά επίκαιρα με την αποχώρηση των Γερμανών και σκηνές από το αντάρτικο. Το 1952 σκηνοθέτησε την ταινία "Μαύρη γη",που πήρε το πρώτο βραβείο. Συνέχισε με το ίδιο πάθος σε τριάντα περίπου ταινίες που φέρουν τη σφραγίδα του.
Ο Στέλιος Τατασσόπουλος, παιδί μιας οικογένειας με βαθιές αγωνιστικές παραδόσεις, ενενήντα χρόνων σήμερα, με τεράστια προσφορά στο χώρο της τέχνης, παραμένει στέλεχος του ΚΚΕ. Δε σταμάτησε να παλεύει στην κατοχή, τον εμφύλιο, τη δικτατορία, για τη δημοκρατία, την ελευθερία και τα μεγάλα ιδανικά του σοσιαλισμού.