Σήμερα μόνο τα «σεμινάρια» της αντίστασης είναι χρήσιμα, αυτά που παραδίδονται στους δρόμους των αγώνων και βαθμολογούνται ανάλογα με τους φραγμούς που βάζουν στην αντιλαϊκή πολιτική |
Επειδή τα νέα φορολογικά μέτρα βρήκαν τους περισσότερους αυτοαπασχολούμενους και μικρούς ΕΒΕ στις παραλίες, είναι απαραίτητο να βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά, για να γίνει κατανοητό τι φταίει για το πικρό φινάλε των διακοπών τους.
Κατ' αρχήν, φοροδιαφυγή μπορεί να διαπράξει μόνο όποιος έχει εξασφαλίσει το επίπεδο ζωής που αντιστοιχεί στις σημερινές ανάγκες και για το τμήμα του εισοδήματος που του περισσεύει. Είναι κοινωνικά άδικο να πληρώνει φόρους όποιος δεν μπορεί να τα φέρει βόλτα. Οχι μόνο δεν πρέπει να πληρώνει φορολογία εισοδήματος, αλλά ούτε ΦΠΑ, ούτε δημοτικούς φόρους κλπ.
Από πού προκύπτει, όμως, ότι οι αυτοαπασχολούμενοι τα κονόμησαν, όπως ισχυρίζεται ο υπουργός; Οι εξελίξεις στην οικονομία άλλα δείχνουν. Τα τελευταία χρόνια, με την επέλαση των πολυκαταστημάτων και των σούπερ μάρκετ, με την αθρόα εισαγωγή εμπορευμάτων ελέω ΟΝΕ και ευρωπαϊκής σύγκλισης, το μερίδιο της αγοράς όπου απευθύνονται συρρικνώθηκε. Ο ανταγωνισμός με το μεγάλο κεφάλαιο οξύνθηκε και περιόρισε το εισόδημά τους. Η χρόνια κρίση, όπου οδήγησε τις μικρές επιχειρήσεις η φιλομονοπωλιακή πολιτική των κυβερνήσεων, επιδεινώθηκε. Αυτό δείχνουν τα απανωτά ρεκόρ των ακάλυπτων επιταγών. Τα χάλια του ΟΑΕΕ, που δημιούργησαν οι αντιασφαλιστικές πολιτικές και η ιδιωτικοποίηση της Υγείας, τα πληρώνουν οι ασφαλισμένοι από το υστέρημά τους. Την υποχρηματοδότηση των δήμων την πληρώνουν σε μεγάλο βαθμό οι ΕΒΕ, που αποτελούν το σύνηθες υποζύγιο της δημοτικής φορολογίας. Να, λοιπόν, ένα χοντρό ψέμα της κυβερνητικής προπαγάνδας.
Από πού προκύπτει ότι όλοι οι ΕΒΕ, αδιακρίτως, έχουν περίσσευμα εισοδήματος, το οποίο μάλιστα δε δηλώνουν στην εφορία. Το στρώμα αυτό δεν είναι ενιαίο και οι στατιστικοί μέσοι όροι μιας χρονιάς δεν αποτελούν κριτήριο για την ευημερία του. Αντίθετα, οι στατιστικές δείχνουν ότι η συντριπτική πλειοψηφία των αυτοαπασχολούμενων και των μικρών ΕΒΕ έχουν εισόδημα παρόμοιο με των εργαζομένων και σε πολλές περιπτώσεις κατώτερο. Το λένε και τα επιτελεία των αστών, όπως η ΟΚΕ, ότι σε σημαντικό βαθμό η επιχειρηματική δραστηριότητα στην Ελλάδα είναι προϊόν της ανεργίας και της εργασιακής αβεβαιότητας. Τα μικρομάγαζα που ανοίγουν και κλείνουν μέσα σε ένα δυο χρόνια αποκόμισαν κέρδη στους ιδιοκτήτες τους ή μήπως καταβρόχθισαν τις αποταμιεύσεις τους και δημιούργησαν και χρέη; Υπάρχουν αυτοαπασχολούμενοι με μεγάλα εισοδήματα; Και βέβαια υπάρχουν, είναι όμως μια μικρή μειοψηφία στο σύνολο των ΕΒΕ. Ας τους βρει η κυβέρνηση και ας τους φορολογήσει. Δεν υπάρχει όμως τέτοια πρόθεση. Αντίθετα, προχωράει στη μείωση της φορολογίας των κερδών των ανώνυμων εταιρειών, κατά τεκμήριο μεγάλων επιχειρήσεων. Από 45% η φορολογία των κερδών κατέβηκε στο 25% και με τα νέα μέτρα θα το φτάσει στο 20%. Μόνο που αυτό το λέει «τόνωση της επιχειρηματικότητας», λες και οι αυτοαπασχολούμενοι και οι μικροί ΕΒΕ είναι επιχειρηματίες δεύτερης διαλογής.
Και, τέλος, τι σημαίνει ότι οι μισθωτοί πληρώνουν περισσότερους φόρους από τους επαγγελματίες. Μήπως ότι οι επαγγελματίες με τους φόρους που γλιτώνουν περνάνε καλύτερα από τους μισθωτούς; Αν ίσχυε αυτό, πολλοί εργαζόμενοι θα έτρεχαν να γίνουν επιχειρηματίες. Ομως, τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι οι μισθωτοί αυξάνονται και οι αυτοαπασχολούμενοι μειώνονται. Και είναι σίγουρο ότι αν κάποια στιγμή οι επαγγελματίες πληρώσουν περισσότερους φόρους, τότε η κυβέρνηση θα σπεύσει να αυξήσει τη φορολογία των μισθωτών στο όνομα της ίσης μεταχείρισης. Αυτά είναι φτηνά προπαγανδιστικά κόλπα που καταρρίπτονται εύκολα, όσο περισσότεροι εργαζόμενοι και ΕΒΕ ξεκολλάνε από την τηλεόραση και βγαίνουν στους δρόμους να παλέψουν μαζί για τα κοινά προβλήματα.
Το τοπίο λοιπόν ξεκαθαρίζει σιγά - σιγά και διακρίνονται οι πραγματικές προθέσεις της κυβέρνησης.
Το φορολογικό σ/ν δεν έχει καμία σχέση με τη φοροδιαφυγή. Αλλωστε, υπάρχει και η νόμιμη φοροδιαφυγή των μεγάλων επιχειρήσεων με τη μορφή κάθε είδους φοροαπαλλαγών, κοινοτικών προγραμμάτων κλπ. που ενισχύεται συνεχώς.
Δεν έχει καμία σχέση με τη φορολόγηση των υψηλών εισοδημάτων. Δε θεσπίζεται καμία αύξηση των συντελεστών φορολογίας στα υψηλότερα εισοδήματα. Αντίθετα, αυξάνονται οι συντελεστές στα χαμηλά εισοδήματα.
Η κατάργηση του αφορολόγητου των ΕΒΕ συνιστά μια ετήσια φορολογική αφαίμαξη που θα στοιχίσει στον κάθε φορολογούμενο κατά μέσο όρο 900 - 1.000 ευρώ και θα προσφέρει στον κρατικό προϋπολογισμό 600 εκ. ευρώ επιπλέον κάθε χρόνο.
Η «περαίωση των ανέλεγκτων χρήσεων» είναι ένας κεφαλικός φόρος ύψους 1.500 - 2.000 ευρώ κατά μέσον όρο και θα προσφέρει στον κρατικό προϋπολογισμό 1 δισ. ευρώ. Μια ρύθμιση που κάθε αστική κυβέρνηση θυμάται όταν δεν της βγαίνουν οι προϋπολογισμοί.
Ομως, δε σταματούν εδώ οι αντιλαϊκές συνέπειες του φορολογικού νομοσχεδίου. Η επιβολή του διπλογραφικού συστήματος, δηλαδή βιβλίου εσόδων - εξόδων, στους φορείς που επιχορηγούνται από το κράτος (ασφαλιστικά ταμεία, ΟΤΑ) και η προσδοκία κερδών, με την απειλή προστίμου, θα οδηγήσει στην αύξηση των εισφορών των ασφαλισμένων και της δημοτικής φορολογίας, αφού η κυβέρνηση περικόπτει κάθε χρόνο τις αντίστοιχες επιχορηγήσεις. Και δεν είπαμε τίποτα για την αύξηση των τελών κυκλοφορίας.
Με λίγα λόγια, βρισκόμαστε μπροστά σε μια βίαιη ανακατανομή του εισοδήματος σε βάρος των αυτοαπασχολούμενων και των μικρών ΕΒΕ. Στις σημερινές συνθήκες της διαφαινόμενης κρίσης αυτό θα έχει οδυνηρές συνέπειες στην επιβίωσή τους και θα διευκολύνει τις μεγάλες επιχειρήσεις και τα μονοπώλια να αλώσουν μεγαλύτερο κομμάτι της αγοράς σε βάρος των μικρών επιχειρήσεων.
Το φορολογικό νομοσχέδιο που κατατέθηκε στη Βουλή είναι ένας μόνο σταθμός στην αντιλαϊκή φιλομονοπωλιακή πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ. Τα ίδια έκανε και το ΠΑΣΟΚ, όταν ήταν στην κυβέρνηση. Και οι δύο μαζί, με φτωχό συγγενή τον ΣΥΝ, δεν τσιγκουνεύονται σε όρκους πίστης στο «ευρωπαϊκό ιδεώδες». Μόνο που το λογαριασμό τον στέλνουν στα λαϊκά στρώματα.
Και το ερώτημα είναι αν οι αυτοαπασχολούμενοι θα κάτσουν με τα χέρια σταυρωμένα να περιμένουν το μοιραίο. Μπορεί το συνδικαλιστικό κίνημα των ΕΒΕ να μη βρίσκεται στις καλύτερες στιγμές του. Φροντίζουν, η συμβιβασμένη ηγεσία της ΓΣΕΒΕΕ και οι μεγαλέμποροι που κυριαρχούν στην ΕΣΕΕ να το μετατρέψουν σε διαχειριστή σεμιναρίων. Σήμερα, όμως, με τη συσσώρευση τόσων προβλημάτων, το τυρί φαίνεται πολύ μικρό για μια τόσο μεγάλη φάκα.
Σήμερα, μόνο τα σεμινάρια της αντίστασης είναι χρήσιμα, αυτά που παραδίδονται στους δρόμους των αγώνων και βαθμολογούνται ανάλογα με τους φραγμούς που βάζουν στην αντιλαϊκή πολιτική.
Σήμερα, είναι απαραίτητο οι αυτοαπασχολούμενοι και οι μικροί ΕΒΕ να συσπειρωθούν στα σωματεία τους. Να προσπεράσουν τις ηγεσίες του συνδικαλιστικού κινήματος.
Σήμερα, υπάρχει η Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα που μπορεί να στεγάσει κάθε αγωνιστικό φορέα, κάθε τίμιο συνδικαλιστή πάνω σε ένα αντιμονοπωλιακό πλαίσιο δράσης.
Το επόμενο διάστημα θα είναι πλούσιο σε κινητοποιήσεις, με αποκορύφωμα το κλείσιμο των καταστημάτων στις 13 Οκτώβρη. Η αρχή έγινε με τη συγκέντρωση - πορεία της ΟΒΣΑ την προηγούμενη Τετάρτη.