Η αρχοντοπούλα και πολύφερνη νύφη Μαντώ Μαυρογενούς ξόδεψε τη μεγάλη της προίκα για να στρατολογεί στρατιώτες της Ελευθερίας και δε δίστασε να πολεμήσει και η ίδια. Η δράση της ξεσήκωσε μεγάλο θαυμασμό, η φήμη της εξαπλώθηκε στην Ευρώπη, μα η καχυποψία, συμμαχώντας με τη στενομυαλιά, κατέστρεψαν τον έρωτά της με τον Δημήτρη Υψηλάντη και όλη της τη ζωή.
Εποχή πλέον της οθωμανικής βασιλείας - 1838 - και η Μαντώ, λησμονημένη, έρημη και πάμφτωχη στη Μύκονο, πιάνει και αφηγείται, όχι μόνο τη ζωή και δράση της μες στο καμίνι της εθνεγερσίας του '21, αλλά και τις περιπέτειες του ξεσηκωμένου γένους. Τις εξάρσεις, τους ηρωισμούς, τα πάθη, τις προδοσίες, τον αλληλοσπαραγμό, το ρόλο των Μεγάλων Δυνάμεων.
Καθώς ο λόγος της Μαντώς στήνει το σκηνικό του εθνικού και προσωπικού της δράματος, οι διάσημοι της ιστορίας συμφύρονται με τους άσημους, για να αναδυθούν τα ευγενικά ή ταπεινά τους ελατήρια, τα πάθη και οράματα που τους κινούν. Κινούν την ιστορία.
Σκοπός της να μην αφήσει την ξενιτεμένη «να λησμονήσει τις πικρές της ρίζες και πώς το όνειρο αλλάζει τον κόσμο...».
Η αφήγηση είναι σε πρώτο πρόσωπο, ο τόνος εξομολογητικός και θερμός, ενώ η παρείσφρηση θραυσμάτων του παρόντος στη ροή του παρελθόντος φωτίζει και βαθαίνει αμφότερα. Η ηρωίδα γίνεται οικεία στον αναγνώστη και μέσα από τα σύγχρονά της γεγονότα φωτίζει και πτυχές της δικής μας πραγματικότητας.