Αμέτρητα κειμήλια του νεοελληνικού θεάτρου στριμώχνονται σε μια σταλιά τόπο |
Η Ερώτηση επισημαίνει: «Το 1938 η Εταιρεία Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων, αξιοποιώντας τον προσωπικό μόχθο δεκαετιών του αξέχαστου ιστορικού του Νεοελληνικού Θεάτρου, Γιάννη Σιδέρη, ίδρυσε το Θεατρικό Μουσείο, που είναι ο καθρέφτης ολόκληρης της ιστορίας του θεάτρου μας. Το 1974, ο Δήμος Αθηναίων παραχώρησε το υπόγειο του Πνευματικού Κέντρου, στην οδό Ακαδημίας, για προσωρινή στέγαση του μουσείου. Από τότε πέρασαν οχτώ υπουργοί και άλλοι τόσοι δήμαρχοι, "ψάχνοντας" 35 χρόνια τώρα να βρουν κατάλληλο χώρο για τη μεταστέγαση του Μουσείου.
Το Θεατρικό Μουσείο εξακολουθεί να παραμένει πεταμένο στους πρώην νεκροθαλάμους του νοσοκομείου "Ελπίς", σε ένα λαβυρινθώδη χώρο στενών διαδρόμων και μικρών κελιών, πνιγμένο κυριολεκτικά στην υγρασία, στις κατσαρίδες, σε σμήνη παντός είδους εντόμων και στους αρουραίους, οι οποίοι ανενόχλητοι ροκανίζουν τα πάντα.
Η σπάνια Βιβλιοθήκη του είναι πεταμένη στην οδό Καραμανλάκη, γεγονός που την καθιστά απρόσιτη για το κοινό και παντελώς άχρηστη.
Σε 3 αποθήκες έχει συσσωρευτεί σπάνιο υλικό αμπαλαρισμένο σε ...παπουτσοκούτια!
Τα 16 άτομα που αποτελούν το προσωπικό του Μουσείου, μένουν 4-6 μήνες απλήρωτοι και, παρ' όλα αυτά, εξακολουθούν με αυταπάρνηση να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους.
Ο σημερινός πρόεδρός του, Κώστας Γεωργουσόπουλος, εξακολουθεί να προσφέρει αμισθί τις καλές του υπηρεσίες, προσφεύγοντας ακόμα και σε προσωπικό δανεισμό, προκειμένου να περισώσει τα πολύτιμα εκθέματα».
Και η Ερώτηση σημειώνοντας τη «βαθιά πικρία και θλίψη που διακατέχει τον καλλιτεχνικό κόσμο» γι' αυτό το γεγονός, ρωτά τον υπουργό ποια μέτρα, επιτέλους, θα πάρει η κυβέρνηση για την επίλυση των παραπάνω προβλημάτων του Θεατρικού Μουσείου.