1821:«Οταν αποφασίσαμε να κάμομε την επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε, ούτε πόσοι είμεθα, ούτε πως δεν έχομε άρματα, ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις, ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε "πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα", αλλά, ως μία βροχή, έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και οι κληρικοί, και οι προεστοί, και οι καπεταναίοι, και οι πεπαιδευμένοι, και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτόν το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση».
Θόδωρος Κολοκοτρώνης
*
«Εμπρός, στυλώσου Ελλάδα επαναστάτισσα,/ βάστα γερά στο χέρι τ' άρματά σου/ μάταια δεν ξεσηκώθηκε ο Ολυμπος,/ η Πίνδος, οι Θερμοπύλες - δόξασμά σου./ Απ' τα βαθιά σου σπλάχνα ξεπετάχτηκε/ η λευτεριά σου ολόφωτη, γενναία/ κι από τον τάφο του Σοφοκλή, απ' τα μάρμαρα/ της Αθήνας, πάντα ιερά και νέα./ Θεών και ηρώων πατρίδα, σπάζεις άξαφνα/ το ζυγό σου και την ενάντια μοίρα,/ με την ηχώ που βγάνει του Τυρταίου σου,/ του Μπάυρον και του Ρήγα η άξια λύρα».
Αλέξανδρου Πούσκιν, για την ελληνική επανάσταση.