Επιβεβαίωση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και των αντιθέσεων που μαίνονται στο εσωτερικό της λυκοσυμμαχίας
Το Κοινοβούλιο της Σλοβακίας αποφάσισε προχτές με μεγάλη πλειοψηφία (στους 84 παρόντες από το σύνολο των 150 βουλευτών, 69 υπέρ, 2 κατά και 13 αποχές) να μη συνεισφέρει στη λεγόμενη «ενίσχυση» προς την Ελλάδα, μέσω του μηχανισμού δανειοδότησης που συγκρότησε η ΕΕ. Το μερτικό που καλούνταν να καταβάλει η Σλοβακία αντιστοιχεί σε 816 εκατομμύρια ευρώ, στο σύνολο των 110 δισ. που προβλέπει το συνολικά δάνειο.
Η συγκεκριμένη εξέλιξη επιβεβαιώνει ότι οι αντιθέσεις και οι ανταγωνισμοί εντός της ΕΕ και της Ευρωζώνης κλιμακώνονται αμείωτα, παρά την προσπάθεια της λυκοσυμμαχίας να πείσει για το αντίθετο. Η αστική τάξη της κάθε χώρας λειτουργεί με γνώμωνα το δικό της μακροπρόθεσμο και μεσοπρόθεσμο συμφέρον.
Κατά συνέπεια, η σλοβάκικη κυβέρνηση απέρριψε τη συμβολή της στο μηχανισμό δανειοδότησης της Ελλάδας, με τα ίδια ακριβώς ιδιοτελή - από ταξική σκοπιά - κριτήρια που οι κυβερνήσεις των άλλων κρατών αποφάσισαν τη συμμετοχή τους.
Η απόφαση πάρθηκε από την κυβέρνηση της Ιβέτας Ραντίτσοβα, η οποία διαδέχτηκε στην εξουσία την κυβέρνηση του σοσιαλδημοκράτη Ρόβερτ Φίτσο. Το σκεπτικό της μη συμμετοχής στο μηχανισμό δανειοδότησης, όπως το εξέφρασε ο υπουργός Οικονομικών, Ιβάν Μίκλος, είναι ότι η Σλοβακία έχει πολύ μικρότερο ΑΕΠ από άλλες χώρες της Ευρωζώνης.
Η απόφαση, την οποία στήριξαν και σοσιαλδημοκράτες βουλευτές, προκάλεσε την αντίδραση της ΕΕ και του αρμόδιου επίτροπου Οικονομικών Υποθέσεων, Ολι Ρεν, ο οποίος, κατήγγειλε τη Σλοβακία, που εντάχτηκε στην ζώνη του ευρώ στις αρχές του 2009, «για έλλειψη αλληλεγγύης και παραβίαση της δέσμευσης που είχε αυτή αναλάβει απέναντι στην ομάδα του Ευρώ για τη χορήγηση δανείου προς την Ελλάδα».
Εσπευσε, ωστόσο, να καθησυχάσει την ντόπια και ξένη πλουτοκρατία ότι με την απόφαση αυτή δεν «κινδυνεύει η εκταμίευση της επόμενης δόσης της βοήθειας στην Ελλάδα». Πιστή, εξάλλου, στη φιλομονοπωλιακή στρατηγική της ΕΕ, η σλοβάκικη κυβέρνηση προχώρησε στην ψήφιση προγράμματος περικοπών στο δημόσιο τομέα και ενίσχυσης των ελαστικών σχέσεων απασχόλησης.