Ευθεία βολή στα Μαρξιστικά Λενινιστικά Κομμουνιστικά Κόμματα των κρατών - μελών η αναμόρφωση του πλαισίου σε πιο αντιδραστική κατεύθυνση
Motion Team |
Η ευρωένωση των μονοπωλίων επιχειρεί να παρεμποδίσει τη δράση κομμάτων όπως το ΚΚΕ, που αμφισβητεί και αντιπαλεύει τη στρατηγική της. Ο φόβος τους για το λαό και τη δύναμή του είναι που καθορίζει τους μάταιους σχεδιασμούς τους |
Τα ευρωπαϊκά κόμματα εντάσσονται στη νομικοπολιτική δομή του οικοδομήματος της ΕΕ και είναι υποχρεωμένα να υπηρετούν την πολιτική και ιδεολογία της αστικής τάξης, να στηρίζουν την ΕΕ και να ενσωματώνουν τις εργατικές - λαϊκές μάζες στην πολιτική, τους στόχους και τις επιδιώξεις της, οικονομικές, πολιτικές, ιδεολογικές. Αναγνωρίζουν στην ΕΕ το απόλυτο δικαίωμα να πιστοποιεί τη «νομιμότητά» τους και τη συμμόρφωσή τους με τις ευρωενωσιακές αξίες και ιδεολογικοπολιτικές κατευθύνσεις της ΕΕ. Ετσι, είναι υποχρεωμένα να υποβάλλουν στο Ευρωκοινοβούλιο το πολιτικό πρόγραμμα και το καταστατικό τους για έλεγχο, καθώς και κάθε μεταγενέστερη τροποποίησή τους, αλλιώς η χρηματοδότησή τους διακόπτεται.
Ακόμη και η χρηματοδότηση των ευρωπαϊκών κομμάτων από τον προϋπολογισμό της ΕΕ υπόκειται σε αυστηρές δεσμεύσεις και περιορισμούς και υποχρέωση επιστροφής των χρημάτων σε περίπτωση μη συμμόρφωσής τους με τις ευρωενωσιακές επιταγές. Η χρηματοδότηση από τον προϋπολογισμό της ΕΕ για το 2011 ανέρχεται σε 17,075 εκατ. ευρώ για τα ευρωπαϊκά κόμματα και 11,140 εκατ. ευρώ για τα πολιτικά ιδρύματα, αυξημένη κατά 25% σε σχέση με τη χρηματοδότηση του 2010.
Ταυτόχρονα, με το πρόσχημα της «διαφάνειας», επιβάλλεται η δημοσίευση των ονομάτων όσων συνεισφέρουν οικονομικά, διαμορφώνοντας το πλαίσιο για δημιουργία κρατικοδίαιτων και εξαρτημένων από τον ευρωενωσιακό προϋπολογισμό κομμάτων, αφού απαγορεύεται οι λεγόμενοι «ίδιοι πόροι», δηλαδή εκτός της κοινοτικής χρηματοδότησης, να ξεπερνάνε το 40% του προϋπολογισμού τους. Οι ρυθμίσεις αυτές έχουν ανοίξει ήδη το δρόμο για τη λήψη παρόμοιων μέτρων σε εθνικό επίπεδο, σε βάρος των επαναστατικών κομμάτων και στη χώρα μας σε βάρος του ΚΚΕ.
Στις 6/4/2011 ψηφίστηκε από την Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έκθεση με εισηγήτρια την ευρωβουλευτή της ΝΔ Μ. Γιαννάκου «σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2004/2003 για το καθεστώς και τη χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων σε ευρωπαϊκό επίπεδο (2010/2201 INI)», με τις ψήφους της μεγάλης συμμαχίας των πολιτικών εκπροσώπων του κεφαλαίου και των οπορτουνιστών. Υπέρ της αντιδραστικής έκθεσης ψήφισαν οι Σοσιαλδημοκράτες, το ΕΛΚ, οι Φιλελεύθεροι, οι Πράσινοι Οικολόγοι - ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑ.Ο.Σ., Οικολόγοι Πράσινοι - και οι ευρωβουλευτές του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ).
Η έκθεση αυτή δεν αποτελεί νομοθετικό κείμενο, αλλά περιέχει τις τροποποιήσεις που προτείνει το πολιτικό προσωπικό του κεφαλαίου στο καθεστώς των ευρωπαϊκών κομμάτων. Το κείμενο της έκθεσης, όπως διαμορφώθηκε, με τη συμφωνία όλων των πολιτικών ομάδων απηχεί τις επιδιώξεις και τις προτεραιότητες της αστικής πολιτικής σε σχέση με τα ευρωπαϊκά κόμματα.
Κεντρικό και βασικότερο στοιχείο της έκθεσης είναι η πρόταση προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να δημιουργήσει ένα ενιαίο νομικό και φορολογικό καθεστώς για τα ευρωπαϊκά κόμματα και τα πολιτικά ιδρύματά τους, σύμφωνα με τη νομοθεσία της ΕΕ. Τα βασικά ζητήματα της έκθεσης είναι:
Σε άμεση συνάφεια με τα παραπάνω, έρχεται την Τετάρτη για συζήτηση στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου η Εκθεση Andrew Duff για την «Πρόταση τροποποίησης της Πράξης περί της εκλογής των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με άμεση καθολική πλειοψηφία, της 20ής Σεπτεμβρίου 1976». Η έκθεση της Μ. Γιαννάκου ρητά αναφέρει ότι η καθιέρωση Ενιαίου Καθεστώτος για τα ευρωπαϊκά κόμματα αποτελεί το αναγκαίο βήμα, την απαραίτητη προϋπόθεση για την εφαρμογή της ενιαίας πανευρωπαϊκής λίστας υποψηφίων που προτείνει η Εκθεση του Φιλελεύθερου Βρετανού ευρωβουλευτή Andrew Duff.
Η Εκθεση Andrew Duff επαναφέρει την παλιά ιδέα του αστικού πολιτικού προσωπικού στο ΕΚ, για την εκλογή 25 ευρωβουλευτών σε πανευρωπαϊκό επίπεδο (κάτι ανάλογο με την εκλογή βουλευτών επικρατείας), εκτός από αυτούς που θα εκλέγονται σε εθνικό επίπεδο στις ευρωεκλογές, από ενιαίες λίστες που θα καταρτίζονται από τα ευρωπαϊκά κόμματα. Η ίδια πρόταση είχε επαναληφθεί από το Ευρωκοινοβούλιο και το 1998, με την έκθεση του τότε ευρωβουλευτή της ΝΔ, Γ. Αναστασόπουλου, που εισηγούνταν την εκλογή του 10% των ευρωβουλευτών από ενιαίες πανευρωπαϊκές λίστες, αρχής γενομένης από τις ευρωεκλογές του 2009.
Ταυτόχρονα, η Εκθεση Duff υιοθετεί τη συμφωνία που έγινε στα πλαίσια της ΕΕ από τα αστικά και οπορτουνιστικά κόμματα, με την οποία ενισχύονται τα ευρωπαϊκά και εθνικά πολιτικά κόμματα του κεφαλαίου στις μεγάλες χώρες, μπαίνουν νέα εμπόδια και μειώνεται παραπέρα η εκπροσώπηση των Κομμουνιστικών Κομμάτων από τις μεσαίες (16) χώρες της ΕΕ, ανάμεσά τους και η Ελλάδα. Παρουσιάζει αυτή την αλχημεία με την κατασκευή ενός δήθεν «ουδέτερου» μαθηματικού τύπου με βάση τον οποίο υπολογίζεται ο αριθμός των ευρωβουλευτών που θα εκλέγονται από κάθε κράτος - μέλος!
Στρατηγικός στόχος της νομικοπολιτικής ρύθμισης των ευρωπαϊκών κομμάτων στην ΕΕ είναι να ασκήσουν πιέσεις στα ίδια τα επαναστατικά Μαρξιστικά - Λενινιστικά Κομμουνιστικά Κόμματα, ώστε να δημιουργήσουν ακόμη μεγαλύτερες δυσκολίες στην ιδεολογική, πολιτική και οργανωτική ανασύνταξη του κομμουνιστικού και ταξικού εργατικού κινήματος.
Ταυτόχρονα, η ΕΕ, μέσω του μηχανισμού του ευρωπαϊκού κόμματος και των σχετικών ιδρυμάτων, ενισχύει τα οπορτουνιστικά κόμματα, για την προώθηση της αστικής ιδεολογίας, τον αντικομμουνισμό και το ρεφορμισμό στο εργατικό κίνημα. Η δημιουργία και η εμπειρία από τη δράση του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ) μέχρι σήμερα αποδεικνύει τον υπονομευτικό ρόλο και την αποστολή που εκπληρώνει στα πλαίσια των στρατηγικών επιδιώξεων της αστικής τάξης στην ΕΕ, στα κράτη - μέλη της.
Τα νέα στοιχεία που έρχονται να προσθέσουν στο ευρωενωσιακό αντιλαϊκό οικοδόμημα αφορούν την ενίσχυση του ρόλου των ευρωπαϊκών κομμάτων και της ικανότητάς τους για χειραγώγηση και ενσωμάτωση εργατικών - λαϊκών μαζών, ιδιαίτερα στις συνθήκες της βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης και του βάρβαρου πολέμου που έχει εξαπολύσει το κεφάλαιο ενάντια στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα σε όλα τα κράτη - μέλη της ΕΕ.
Ταυτόχρονα, επιδιώκουν να ενισχύσουν ακόμη περισσότερο τα αντιδραστικά αντιλαϊκά χαρακτηριστικά των ευρωπαϊκών κομμάτων. Οι πολιτικοί εκπρόσωποι του κεφαλαίου ανησυχούν για τις δυνατότητες του αστικού πολιτικού συστήματος και του οικοδομήματος της ΕΕ να ενσωματώνει λαϊκές μάζες και προσπαθούν να προετοιμάσουν τις εναλλακτικές λύσεις για αναδιαρθρώσεις του αστικού πολιτικού συστήματος, ώστε να απορροφήσει κραδασμούς από την ογκούμενη λαϊκή δυσαρέσκεια και αγανάκτηση.
Επιχειρούν να διατηρήσουν κοινή γραμμή πλεύσης και να ξεπεράσουν προβλήματα που προκαλεί η όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων στο εσωτερικό της ΕΕ. Στην κατεύθυνση αυτή επιχειρεί να στοιχίσει το σύνολο των ευρωπαϊκών κομμάτων. Γι' αυτό προτείνει το ενιαίο καθεστώς και τη σύγκλιση των κανόνων, ώστε να δημιουργήσει ομοιογενή δομή, τρόπο λειτουργίας και δράσης των ευρωπαϊκών κομμάτων, αστικών και οπορτουνιστικών, ώστε να υπηρετούν αποτελεσματικότερα την αστική πολιτική.
Επιδιώκουν ταυτόχρονα την ενίσχυση του ρόλου των ευρωπαϊκών ιδρυμάτων σαν ιδεολογικών μηχανισμών της αστικής τάξης και του οπορτουνισμού, τόσο στην ΕΕ, όσο και σε χώρες εκτός ΕΕ. Χαρακτηριστική από την άποψη αυτή είναι η δράση και ο ρόλος του οπορτουνιστικού ευρω-ιδρύματος του ΚΕΑ, του TRANSFORM, όσο και του ιδρύματος Rosa Luxembourg του Γερμανικού DIE LINKE, με δράση και παρουσία σε σειρά χωρών της Λ. Αμερικής, Μ. Ανατολής, Αφρικής, με πακτωλό χρημάτων που στοχεύουν στην εξαγορά συνειδήσεων, την ανοιχτή υπονόμευση κάθε επαναστατικής δράσης.
Κεφάλαιο, ΕΕ και αστικές κυβερνήσεις ανησυχούν για τα σημερινά αδιέξοδα της καπιταλιστικής διαχείρισης, την ολοένα και αυξανόμενη αδυναμία χειραγώγησης εργατικών και λαϊκών δυνάμεων. Γι' αυτό αναβαθμίζουν την επίθεσή τους ενάντια στην πρωτοπορία του εργατικού κινήματος, τα Μαρξιστικά - Λενινιστικά Κομμουνιστικά Κόμματα, που αμφισβητούν την εξουσία του κεφαλαίου, παλεύουν για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.