Τραγική η κατάσταση για το λαό που φυτοζωεί
Στο «απελευθερωμένο» Αφγανιστάν η ζωή στις ...χωματερές |
Σαν αποτέλεσμα των δεκαετών πολεμικών συγκρούσεων αμερικανο-ΝΑΤΟικών στρατευμάτων και αφγανικών δυνάμεων ασφαλείας εναντίον δήθεν των «Ταλιμπάν» έχουν χάσει τη ζωή τους - σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, που βασίζονται σε εκτιμήσεις και δεν αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητα - 37.208 άμαχοι. Οι 9.007 θάνατοι τουλάχιστον οφείλονται σε κατοχικά πυρά, ενώ τα στοιχεία δείχνουν αύξηση των δολοφονιών αμάχων το πρώτο εξάμηνο του 2011 κατά 15%.
Την ίδια στιγμή σάλο προκαλούν οι αποκαλύψεις για θηριωδίες σε βάρος αμάχων, σύμφωνα με τις οποίες Αμερικανοί στρατιώτες σκότωναν Αφγανούς για διασκέδαση, με την ανοχή των ανωτέρων τους. Σε αυτό προστίθενται και τα βασανιστήρια των κρατουμένων στην αμερικανική βάση Μπαγκράμ που προηγήθηκαν, με την υποκρισία εκ μέρους των κατοχικών δυνάμεων να περισσεύει. Είναι χαρακτηριστικό άλλωστε ότι ενώ σε πολλές περιπτώσεις κατοχικών επιθέσεων υπάρχουν θύματα αμάχων, οι νεκροί εμφανίζονται πάντα ως «μαχητές των Ταλιμπάν», προκειμένου να μην υπάρχουν αντιδράσεις, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι οι νεκροί είναι πολύ περισσότεροι από τα επίσημα νούμερα.
Αξίζει ωστόσο να αναρωτηθεί κανείς πώς οι Ταλιμπάν, αρχικά σύμμαχοι των ΗΠΑ και των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, εναντίον της λαϊκής κυβέρνησης της χώρας και των σοσιαλιστικών χωρών που την στήριζαν, πρώτα της ΕΣΣΔ, εξελίχθηκαν σε εχθρό και αιτία πολέμου για τους μέχρι τότε χρηματοδότες τους. Η CIA, το Πακιστάν, το Ιράν, αλλά και η Κίνα από τη δεκαετία του '80 οργανώνουν στρατόπεδα, για τους Ταλιμπάν, εξοπλίζουν τις συμμορίες και βάζουν τις βάσεις για έναν ακήρυχτο πόλεμο συμμοριών που στοχοποιούν τους Αφγανούς αμάχους. Ξεκινούν δολοφονίες, πραγματοποιούν επιθέσεις σε απλούς ανθρώπους, άνδρες, γυναίκες και παιδιά, ενώ καταστρέφουν καλλιεργήσιμες εκτάσεις και κτηνοτροφικές μονάδες. Παράλληλα, διαλύουν τις υποδομές του κράτους, με καταστροφές σε γέφυρες, συγκοινωνίες, ηλεκτρικές γραμμές, προκαλούν προβλήματα στις μεταφορές, ματαιώνουν σημαντικά έργα και προσπαθούν να αποδιοργανώσουν τη ζωή του λαού, προκαλώντας χάος, με στόχο να το εκμεταλλευθούν προς όφελός τους.
Στο παιχνίδι συμμετέχουν επίσης η Σαουδική Αραβία, το Ηνωμένο Βασίλειο και το Ισραήλ, στηρίζοντας τα ιμπεριαλιστικά σχέδια. Δυνάμεις οι οποίες στην πραγματικότητα παίζουν λίγο πολύ και σήμερα το παιχνίδι, στοχοποιώντας τον αφγανικό λαό, στο όνομα αυτή τη φορά της καταπολέμησης της δήθεν «τρομοκρατίας», την οποία οι ίδιοι δημιούργησαν και πραγματικό στόχο τον έλεγχο της περιοχής και των πλουτοπαραγωγικών πηγών.
Σήμερα πλην του ΝΑΤΟικού ιμπεριαλιστικού μπλοκ που συμμετέχει στις κατοχικές δυνάμεις, την περιοχή εποφθαλμιούν με βάση τα δικά τους συμφέροντα η Κίνα και η Ρωσία, ενώ σταθεροί σύμμαχοι των ΗΠΑ παραμένουν η Ινδία και το Πακιστάν, στρέφοντας παράλληλα το βλέμμα και στο Πεκίνο, αναζητώντας εναλλακτικές συμμαχίες.
Το Αφγανιστάν αποτελεί μία αγροτική κατά βάση χώρα, η οποία, μετά τη ΝΑΤΟική εισβολή και στα 10 χρόνια κατοχής, έχει να επιδείξει ως βασικό προϊόν καλλιέργειας και εξαγωγής το όπιο, όντας μία από τις μεγαλύτερες παραγωγούς χώρες παπαρούνας στον κόσμο. Το ναρκεμπόριο στηρίζουν και ενισχύουν οι κατοχικές δυνάμεις, αποτελώντας τους βασικούς αγοραστές. Η αύξηση της παραγωγής οπίου στο Αφγανιστάν το 2011 φτάνει το 61% σε σχέση με το 2010, ενώ οι καλλιεργήσιμες περιοχές αυξήθηκαν επίσης κατά 7%, αριθμώντας πλέον τα 1.310.000 στρέμματα και τα έσοδα από τη ναρκω-καλλιέργεια είναι τα μεγαλύτερα από το 2003.
Στην όποια παραγωγή απομένει καλλιεργούνται ελάχιστα ακόμα προϊόντα, καθώς η οικονομία δεν μπορεί να αναπτυχθεί λόγω του πολέμου. Ολα τα βασικά είδη, τρόφιμα, πετρέλαιο, υφάσματα εισάγονται κυρίως από τις ΗΠΑ, το Πακιστάν, τη Γερμανία και τη Ρωσία. Ποσοστό άνω του 36% του πληθυσμού, σύμφωνα με στοιχεία του 2009, ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, ενώ η ανεργία ξεπερνά το 35% του ενεργού πληθυσμού.
Ωστόσο, ακόμα μεγαλύτερη εκμετάλλευση και κερδοσκοπία σε βάρος του αφγανικού λαού αναμένεται με τη λεγόμενη «ανοικοδόμηση» της χώρας, στην οποία διεκδικούν μερίδιο εκτός των ΗΠΑ, της Βρετανίας και οι ΝΑΤΟικοί σύμμαχοι, που περιμένουν τη διανομή της λείας, με νέους μνηστήρες την Ρωσία και την Κίνα, που ήδη έχει εξασφαλίσει σημαντικά συμβόλαια για την εκμετάλλευση των αφγανικών ορυχείων. Στόχος επίσης των νέων παικτών που εμφανίζονται είναι να έχουν λόγο στον έλεγχο μιας εξαιρετικά σημαντικής γεωστρατηγικής περιοχής. Παράλληλα, δημιουργείται το κατάλληλο περιβάλλον που θα εξασφαλίσει στους ιμπεριαλιστές την παραμονή και τον έλεγχο της χώρας, ακόμα και μετά από ενδεχόμενη αποχώρηση του στρατού, η διατήρηση του οποίου κοστίζει και προκαλεί αντιδράσεις λόγω των απωλειών και της μεγάλης διάρκειας του πολέμου. Ενα περιβάλλον απόλυτα ελεγχόμενο, στο μέγιστο βαθμό διεφθαρμένο και εξαρτώμενο. Η ιμπεριαλιστική κατοχή αναδιπλώνεται, με την εδραίωση της παρουσίας της πλέον στους θεσμούς.
Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που από την έναρξη του ιμπεριαλιστικού πολέμου τοποθετήθηκε στην προεδρία ο Χαμίντ Καρζάι, από τους πρωτεργάτες της αντεπανάστασης και κατ' εξοχήν άνθρωπος των ιμπεριαλιστών.
Σε αυτό το περιβάλλον το προφίλ των Ταλιμπάν ενισχύεται, δεδομένου ότι εμφανίζονται στη συνείδηση του κόσμου ως «η μοναδική διέξοδος από την κατοχή». Είναι χαρακτηριστικό ότι Αφγανοί, που στο παρελθόν ήταν αντίθετοι στο καθεστώς των «Ταλιμπάν», σήμερα τους προσφέρουν κάλυψη ή παρασυρόμενοι από το ψευτοδίλημμα προσχωρούν στις δυνάμεις των «μαχητών», μόνο και μόνο γιατί θεωρούν ότι έτσι συμβάλλουν στην υπονόμευση της κατοχής, ενισχύοντας στην πραγματικότητα το μέτωπο του πολέμου.
Την ίδια στιγμή οι Ταλιμπάν δε φαίνεται να έχουν κόψει ποτέ τους δεσμούς «αίματος» με τις ΗΠΑ καθώς τα σενάρια για υπόγεια ενίσχυσή τους από τους Αμερικανούς δεν έχουν σταματήσει ποτέ. Η συνεργασία Ταλιμπάν και ΗΠΑ συνεχίζεται και σήμερα με διάφορους έμμεσους τρόπους, καθώς οι «μαχητές» χρησιμοποιούν αμερικανικά όπλα, τα οποία - με βάση τις ΗΠΑ - υποτίθεται ότι είναι προϊόν κλοπής ή αφαιρέθηκαν από νεκρούς στρατιώτες... Παράλληλα, ο κατοχικός στρατός δαπανά χρήματα τα οποία δίνει σε ομάδες Ταλιμπάν, για προστασία...
Μόνη αλήθεια σε αυτή τη δεκαετία πολεμικών συγκρούσεων και θανάτου είναι η κατάσταση του αφγανικού λαού, η οποία χειροτερεύει. Οσα επιτεύγματα υπήρξαν επί Λαϊκής Δημοκρατίας έχουν καταστραφεί, υποδομές, σχολεία, πανεπιστήμια, δικαιώματα γυναικών, που είχαν βγει στο φως μετά από αιώνες σκοταδισμού, έχουν εξαφανιστεί. Σήμερα Ταλιμπάν και ΝΑΤΟικοί ιμπεριαλιστές έχουν γυρίσει το ρολόι χρόνια πίσω, με μόνη πραγματικότητα αυτή που δημιουργεί και συντηρεί ο πόλεμος. Η ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα αναδεικνύεται σε όλο της το μεγαλείο, με μόνο αρμόδιο και ικανό, αν το συνειδητοποιήσει, να την ανατρέψει τον ίδιο τον αφγανικό λαό.