Τραγικά θύματα τα παιδιά στην «ατμομηχανή» της καπιταλιστικής ΕΕ
Ουρά σε Γραφείο Εύρεσης εργασίας στο Ντίσελντορφ |
Μία ακόμα πιο τρομακτική εικόνα εμφανίζουν μεμονωμένες πόλεις της εν λόγω περιοχής. Ετσι, για παράδειγμα, στην πόλη Μπόχουμ το 28,9% των παιδιών κάτω των τριών ετών ζούνε σε συνθήκες κάτω από το όριο της φτώχειας, στο Ντόρτμουντ το 33,1% και στην Εσση 35,!%. Ωστόσο, τα παραπάνω νούμερα φαντάζουν ακόμα σχετικά χαμηλά σε συγκριση με την πόλη Γκέλζενκιρχε, όπου το ποσοστό εκτινάχτηκε στο 40%(!)
Ωστόσο, το ίδρυμα Μπέρτελσμαν, μαζί με αυτά τα ανησυχητικά νούμερα, προσφέρει ταυτόχρονα και ένα «ηρεμιστικό χάπι», αφού ισχυρίζεται ότι συνολικά η παιδική φτώχεια έχει ελαφρώς υποχωρήσει. Στη συγκεκριμένη περιοχή της Βόρειας Ρηνανίας - Βεστφαλίας έχει μειωθεί κατά 0,3% (!) από το 2008. Αυτή η υποχώρηση δεν εντυπωσιάζει καθόλου και σίγουρα δεν αποτελεί λόγο για πανηγυρισμούς. Μια και η πραγματικότητα δε διαφέρει πολύ.
Σίγουρα υπάρχουν πολύ περισσότερα παιδιά που ζουν στη φτώχεια, από τα νούμερα που ισχυρίζεται το ίδρυμα Μπέρτελσμαν. Και αυτό γιατί το ίδρυμα αποκαλεί φτωχά τα παιδία «μόνο» εφόσον οι γονείς τους λαμβάνουν τα κατά πολύ κουτσουρεμένα επιδόματα ανεργίας του νόμου «Χαρτς-IV» που ισχύει από το 2004. Ωστόσο, και οικογένειες που δε λαμβάνουν επιδόματα «Χαρτς-IV» πέφτουν τη σήμερον ημέρα κάτω από το όριο της φτώχειας, γιατί έχουν δραστική μείωση αποδοχών.
Το ζήτημα της παιδικής φτώχειας απασχόλησε και το 18ο Συνέδριο του Συνδέσμου των Παιδιάτρων και Γιατρών για Εφήβους (bvkj), που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα -αρχές του Μάρτη- στη πόλη της Βαϊμάρης. Τα ποσοστά που παρουσίασε πρόσφατα η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Εργασίας, σύμφωνα με τα οποία η φτώχεια σε παιδιά κάτω των 15 χρόνων έχει μειωθεί κατά 13% από το Σεπτέμβρη του 2006, αντιμετωπίζονται από τους παιδιάτρους και τους γιατρούς για εφήβους με μεγάλη επιφυλακτικότητα. Μια και την ίδια χρονική περίοδο υποχώρησε και ο αριθμός των παιδιών και των εφήβων, όπως ισχυριστηκε ο πρόεδρος του Συνδέσμου Δρ. Βόλφραμ Χάρμαν, το πρώτο Σαββατοκύριακο του Μάρτη, στη Βαϊμάρη. Προφανώς «μαγειρεύτηκαν» οι αριθμοί, αποφάνθηκε ο Χάρτμαν. Γιατί σύμφωνα με υπολογισμούς των κοινωνικών συνδέσμων κάθε έβδομο παιδί στη «εύπορη» Γερμανία πρέπει να θεωρείται φτωχό. Ο Χάρτμαν εξήγησε ότι «πίσω από τους επίσημους αριθμούς κρύβεται ένα σκοτεινό νούμερο, μια και συμπεριλαμβάνονται μόνο όσοι λαμβάνουν το επίδομα «Χατρς-IV». Τα παιδιά, από εκείνες τις οικογένειες, που λόγω χαμηλών εισοδημάτων, εν μέρει, αναγκάζονται να ζουν με ακόμα λιγότερα χρήματα, δεν υπολογίζονται.
Τις συνέπειες αυτών των καταστρεπτικών καταστάσεων αντιμετωπίζουν καθημερινά οι γιατροί. Για παράδειγμα, ακούν στην έκδοση μιας συνταγής που πρέπει να πληρώσει ο ασφαλισμένος: «αυτό δεν μπορεί έτσι και αλλιώς να το πληρώσει η μαμά μου», άλλα παιδιά ζητούν μια αναρρωτική άδεια για όσο διαρκεί μία σχολική εκδρομή, αφού η οικογένεια δεν μπορεί να πληρώσει το κόστος της και τα παιδιά ντρέπονται να το αναφέρουν. Στην πόλη της Βαϊμάρης ζουν γύρω στο 30% των παιδιών στη φτώχεια. Με αυτό το ποσοστό η Βαϊμάρη κατατάσσεται μετά το γειτονικό Κιούφχοϊζερκραις (36,4%) και τη Γκέρα (38,8%) στη Θουριγκία στη τρίτη θέση με την υψηλότερη παιδική φτώχεια. Στα ανατολικογερμανικά ομοσπονδιακά κρατίδια ανέρχεται ο μέσος όρος της φτώχειας στο 18,1 %.
Το «Ινστιτούτο Εργασίας και Κατάρτισης» του πανεπιστημίου του Ντούισμπουργκ-Εσσεν σε έκθεσή του υπολόγισε ότι το 11% των εργαζομένων στη Γερμανία λαμβάνουν λιγότερο από 7 ευρώ μεικτά την ώρα. Αρα, λοιπόν, δίπλα στα παιδιά των οικογενειών με «Χαρτς-IV» επιδόματα και τα παιδιά από οικογένειες με χαμηλά εισοδήματα ζουν στη φτώχεια.
Σχεδόν 8 εκατομμύρια εργαζόμενοι έχουν αποδοχές μικρότερες από 9,15 ευρώ ανά ώρα, 1,4 εκατομμύρια λιγότερα από πέντε ευρώ, ενώ 800.000 εργαζόμενοι πλήρους απασχόλησης είχαν μηνιαίες ακαθάριστες αποδοχές μικρότερες των 1.000 ευρώ, σύμφωνα με την ίδια έκθεση.
Τα 9,15 ευρώ ορίζουν το «χαμηλό» μισθό, δηλαδή αυτόν που είναι μικρότερος από τα δύο τρίτα του μέσου μισθού στη χώρα και ο αριθμός των χαμηλά αμειβόμενων έχει αυξηθεί στο διάστημα 1995-2010 περισσότερο 2,3 εκατ. εργαζόμενους σύμφωνα με τους συντάκτες της έκθεσης, αριθμός που αντιστοιχεί περίπου στο 23% -σχεδόν το ένα τέταρτο του συνολικού εργατικού δυναμικού- και παρά την ελαφριά κάμψη την τελευταία τετραετία, παραμένει σταθερός.
Σύμφωνα με την έκθεση η κλίμακα των «χαμηλά αμειβόμενων» διαμορφώθηκε: 4,1 εκατομμύρια εργαζόμενοι έλαβαν το 2010, κατά μέσο όρο, ωρομίσθιο ύψους από 6,68 ευρώ στη Δυτική Γερμανία και 6,52 ευρώ αντιστοίχως στην Ανατολική, 2,5 εκατομμύρια λιγότερο από έξι και 1,4 εκατ. ακόμη και πέντε ευρώ ανά ώρα. Ας σημειωθεί ότι πρόκειται για μικτές αποδοχές και ότι ένας στους δύο ήταν πλήρους απασχόλησης.
Η μελέτη καταδεικνύει επίσης ότι τα εκατομμύρια εργαζόμενων που απασχολούνται σήμερα σε «μίνι-τζομπς» διατρέχουν «τον υψηλότερο κίνδυνο να εργαστούν για λιγότερο από το γενικά αποδεκτό όριο των 9,15 ευρώ ανά ώρα», ενώ επίσης υπάρχουν και άλλες ομάδες «υψηλού κινδύνου». Είναι οι εργαζόμενοι κάτω των 25 ετών, οι προσωρινώς ή εποχιακώς απασχολούμενοι, οι κατηγορίες εργαζομένων που δεν έχουν ολοκληρώσει προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης και φυσικά οι ξένοι και οι μετανάστες.
Ισως το πλέον αποκαλυπτικό και σημαντικό εύρημα της έκθεσης είναι ότι τα διαρθρωτικό πρόγραμμα «Ατζέντα 2010» της κυβέρνησης του πρώην καγκελάριου Γκέρχαρντ Σρέντερ, της κυβέρνησης Σοσιαλδημοκρατών και Πρασίνων, κατόρθωσε να «εξαλείψει» τις διαφορές στις αποδοχές μεταξύ δυτικής και ανατολικής Γερμανίας... Προς τα κάτω φυσικά! Ο αριθμός των χαμηλά αμειβόμενων αυξήθηκε στη δυτική Γερμανία κατά 68% και μόλις 3% στην ανατολική Γερμανία. Η μικρή αύξηση στην ανατολική Γερμανία οφείλεται στο γεγονός ότι εξ αρχής, μετά την ανατροπή του σοσιαλισμού στη Γερμανική Λαοκρατική Δημοκρατία, η συντριπτική πλειονότητα των εργαζομένων αμείβεται με χαμηλότερους μισθούς.