Με στόχο να παρασύρουν τους κτηνοτρόφους και τους εργαζόμενους της μεταποιητικής βιομηχανικής μονάδας «ΔΩΔΩΝΗ» στα παιχνίδια και τις διεργασίες για την ιδιωτικοποίηση της επιχείρησης συγκλήθηκε πρόσφατα σύσκεψη φορέων στα Γιάννενα, που διοργάνωσε ο Κτηνοτροφικός Συνεταιρισμός Ηπείρου. Βουλευτές, αγροτοσυνδικαλιστές που στηρίζουν με τα μπούνια την αντιαγροτική πολιτική της ΕΕ έδωσαν ρεσιτάλ προσαρμοστικότητας στις αξιώσεις των μεγαλοεπιχειρηματιών, σπέρνοντας παράλληλα αυταπάτες και αποπροσανατολισμό.
Πρώτος και καλύτερος ο περιφερειάρχης Ηπείρου Αλέκος Καχριμάνης (ΝΔ- ΛΑΟΣ) που πρότεινε την παράταση του διαγωνισμού για να καταθέσουν, λέει, προτάσεις Ηπειρώτες αγοραστές, προκειμένου να αποσπαστεί η λαϊκή συναίνεση στην ιδιωτικοποίηση, λες και υπάρχει κάποια διαφορά ανάμεσα στον Ηπειρώτη και τους άλλους κεφαλαιοκράτες.
Στην κατεύθυνση της εξασφάλισης ...καλύτερου τιμήματος κινήθηκε ο Μιχάλης Τζίμας από τον Κτηνοτροφικό Συνεταιρισμό Ηπείρου (ΠΑΣΟΚ- ΝΑΡ), δίνοντας, ουσιαστικά, άλλοθι σε αυτό καθεαυτό το σκάνδαλο της ιδιωτικοποίησης της «ΔΩΔΩΝΗΣ», αλλά και της ΑΤΕ, αποσιωπώντας ότι κάθε ιδιωτικοποίηση οδηγεί στο βάθεμα της εκμετάλλευσης παραγωγών και εργαζομένων. Το ποιος επιχειρηματικός όμιλος θα επικρατήσει και το τίμημα που θα δώσει για την αγορά της «ΔΩΔΩΝΗΣ» είναι παντελώς αδιάφορο για τη φτωχή και μεσαία αγροτιά γιατί ο μοναδικός και αδιαπραγμάτευτος όρος του οποιαδήποτε επιχειρηματικού ομίλου που εποφθαλμιά το φιλέτο «ΔΩΔΩΝΗ» είναι το κέρδος.
Τα περί διεκδίκησης των μετοχών που κατέχει η ΑΤΕ από τους «φυσικούς φορείς», δηλαδή τους συνεταιρισμούς αποτελείτο όχημα για ιδιωτικοποίηση της ΔΩΔΩΝΗΣ με άλλο σχήμα αφού οι συνεταιρισμοί, μετατρέπονται πια σε ισχυρές κεφαλαιουχικές ενώσεις. Γι' αυτό και η πρόταση εξαγοράς από τις Ενώσεις Αγροτικών Συνεταιρισμών Ηπείρου που προκρίθηκε στη δεύτερη φάση του διαγωνισμού προσδοκώντας να πάρει δάνειο από την ΑΤΕ για να αγοράσει βάζοντας ενέχυρο τις μετοχές που κατέχουν στην «ΔΩΔΩΝΗ» αποτελεί ουσιαστικά συμμετοχή στο παιχνίδι της ιδιωτικοποίησης. Η απαξίωση και υποβάθμιση της «ΔΩΔΩΝΗΣ» στην οποία στάθηκε ο πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων της γαλακτοβιομηχανίας(ΔΑΚΕ) Χρήστος Γεωργίου για να προβάλει τελικά ως αντίδοτο την ιδιωτικοποίηση αποτυπώνει με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο την αποδοχή και συναίνεση στην κυρίαρχη πολιτική.
Το ζητούμενο δεν είναι το σχήμα ιδιωτικοποίησης της ΔΩΔΩΝΗΣ, η τιμή και όροι πώλησης, ούτε και η προέλευση του αγοραστή. Με όποιο τρόπο και αν γίνει η ιδιωτικοποίηση, όποιος και αν είναι ο αγοραστής χαμένοι από χέρι θα είναι και οι μικροπαραγωγοί που θα δίνουν το γάλα σε πιο χαμηλή τιμή, και οι εργαζόμενοι στο μισθό και το σύνολο των δικαιωμάτων τους αλλά και οι καταναλωτές εργαζόμενοι που θα αγοράζουν πιο ακριβά γαλακτοκομικά προϊόντα (στην πορεία, ακόμα και αμφιβόλου ποιότητας).
Η φτωχή και μεσαία αγροτιά και οι εργαζόμενοι πρέπει να ξεμπερδεύουν με όλους αυτούς που θελημένα ή μη δημιουργούν αυταπάτες και αποπροσανατολίζουν από το ταξικό περιεχόμενο και προσανατολισμό της πάλης ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της «ΔΩΔΩΝΗΣ», αλλά και την προοπτική συνολικά των κρατικοσυνεταιριστικών αγροτικών βιομηχανιών, που «δένει» με την εφαρμογή μιας άλλης φιλοαγροτικής πολιτικής κόντρα στα μονοπώλια και την αντιαγροτική πολιτική της ΕΕ. Τις δυνατότητες που έχει η χώρα να καλύψει τις διατροφικές ανάγκες του λαού, να διασφαλίσει βιώσιμο σταθερό εισόδημα για τους παραγωγούς, σταθερή δουλειά, μισθούς και δικαιώματα που ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων.