Η ... «τακτοποίηση» και η λαϊκή στέγη
Η πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας που έκρινε παράνομο το νόμο για την τακτοποίηση των αυθαιρέτων έφερε ξανά στην επιφάνεια ένα κρίσιμο ζήτημα για τη λαϊκή εργατική οικογένεια. Κι αυτό γιατί χιλιάδες τέτοιες οικογένειες που έχτισαν ένα αυθαίρετο και που μπορεί να το χρησιμοποιούν ακόμα και για πρώτη κατοικία, βρίσκονται εντελώς ξεκρέμαστες. Και δεν είναι η πρώτη φορά. Χρόνια ολόκληρα φτωχόκοσμος που έχει φτιάξει ένα αυθαίρετο κεραμίδι για να βάλει το κεφάλι του, βρίσκεται όμηρος των αστικών κυβερνήσεων που μιλούν πότε για νομιμοποίηση, πότε για ένταξη στο σχέδιο, πότε για τακτοποίηση. Και την ίδια στιγμή βλέπουν την αστική προπαγάνδα και τους αστικούς νόμους να τούς τσουβαλιάζουν με όσους έχουν χτίσει αυθαίρετες βίλες σε καμένες εκτάσεις ή αλλού.
Εχει σημασία να δούμε ένα παράδειγμα που δείχνει τον ταξικό χαρακτήρα μέτρων που παίρνονται από τις αστικές κυβερνήσεις για την κατοικία. Οι κάτοικοι των προσφυγικών της Παλιάς Κοκκινιάς και του Περάματος που -ελλείψει οποιουδήποτε προγράμματος λαϊκής στέγης- έχτισαν παράνομα μια τουαλέτα ή ένα ακόμη δωμάτιο γιατί βρέθηκαν στην ανάγκη να βάλουν εκεί το δεύτερο ή το τρίτο παιδί τους ή κάποιον ηλικιωμένο ή ένα άτομο με ειδικές ανάγκες, αφού δεν υπάρχει σχετική μέριμνα από το κράτος, κλήθηκαν να πληρώσουν αυστηρότερα πρόστιμα, από αυτά που θα πλήρωναν αν ίσχυαν τα πρόστιμα ανέγερσης και διατήρησης που ίσχυαν πριν το 2003. Αντίθετα, οι πλουσιότεροι που έχτισαν τις νέες αυθαίρετες βίλες με το νόμο αυτόν πληρώνουν ελαφρότερα πρόστιμα. Για παράδειγμα, μια μεζονέτα 200 τ.μ. που χτίστηκε το 2009 εκτός σχεδίου στη Μύκονο με τιμή ζώνης 900 ευρώ θα πλήρωνε συνολικό πρόστιμο (ανέγερσης και διατήρησης) 360.000 ευρώ, ενώ με τις τωρινές ρυθμίσεις του ν. 4014/11 υπολογίζεται ότι θα πληρώσει 162.000 ευρώ.
Το ζήτημα είναι πως εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες εργατικές δεν έχουν σπίτι να μείνουν ή πληρώνουν ενοίκιο. Και όσοι έχουν δικό τους σπίτι κινδυνεύουν να το χάσουν αφού δεν μπορούν να πληρώσουν τα χαράτσια, τους φόρους και τις δόσεις των δανείων. Η διέξοδος είναι μία. Η ανάπτυξη της πάλης ενάντια στα χαράτσια, στους φόρους, στις κατασχέσεις, στους πλειστηριασμούς. Ενας αγώνας που θα έχει σαν στόχο να γίνει η γη κοινωνική ιδιοκτησία για να διασφαλιστεί λαϊκή στέγη με ρεύμα, ύδρευση, θέρμανση, σύγχρονων προδιαγραφών και να καλυφθούν οι ανάγκες όλων των εργατικών λαϊκών οικογενειών, σε συνδυασμό με αναμόρφωση των πόλεων, υποδομές στήριξης γρήγορης και ασφαλούς μεταφοράς, προστασίας από πλημμύρες πυρκαγιές, σεισμούς.
Π.