Από πρόσφατη κινητοποίηση εργατών κλωστοϋφαντουργίας που νιώθουν στο πετσί τους τις επιπτώσεις της καπιταλιστικής κρίσης |
Ωστόσο, η ένταξη «σερβίρεται» στο λαό «εν χορδαίς και οργάνω», σαν «ευκαιρία» για οικονομική «αναγέννηση» και «μεταρρυθμίσεις», που βεβαίως δεν θα εξυπηρετούν τις λαϊκές ανάγκες αλλά τα μονοπωλιακά συμφέροντα της ντόπιας (και όχι μόνο) αστικής τάξης. Ηδη σχεδιάζεται η μερίδα του λέοντος των περίπου 11,7 δισ. ευρώ, που θα δοθούν στην Κροατία από την ΕΕ την περίοδο 2014 - 2020 για «δομικές αλλαγές» και «μέτρα προσαρμογής», να πάει κυρίως για τη βελτίωση των υποδομών στα σιδηροδρομικά και οδικά δίκτυα, για τις μεταφορές εμπορευμάτων που δεν θα παράγονται απαραίτητα στην Κροατία.
Με το «καλημέρα» της ένταξης στην ΕΕ, καταργούνται δασμοί 20% σε ευρωενωσιακά προϊόντα, γεγονός που κάνει εδώ και καιρό τους βιομήχανους και τις μεγάλες αλυσίδες λιανικής σε Γερμανία, Αυστρία και Ιταλία να τρίβουν τα χέρια τους, εποφθαλμιώντας τους εκατοντάδες χιλιάδες νέους πελάτες από την Κροατία που τρέφουν ιδιαίτερη εκτίμηση (όπως έγραφε χαρακτηριστικά... πρόσφατο ρεπορτάζ του γερμανικού ειδησεογραφικού περιοδικού «Σπίγκελ») για τα «ποιοτικά προϊόντα από εταιρείες όπως οι Miele, Volkswagen, Siemens».
Από την άλλη μεριά, ήδη ένα κομμάτι της εργατικής τάξης στην Κροατία έχει νιώσει την πικρή γεύση της ένταξης στην ΕΕ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι περίπου 3.350 εργαζόμενοι του παλιού ναυπηγείου Brodosplit, οι οποίοι απολύθηκαν πριν μερικές βδομάδες στο πλαίσιο εκχώρησης του ναυπηγείου σε εταιρεία κροατικών συμφερόντων. Γιατί; Η ΕΕ επιδίωξε και πέτυχε το κλείσιμο και ξεπούλημα του ναυπηγείου (με παραγωγική ιστορία 80 ετών...) αναγκάζοντας την κυβέρνηση να σταματήσει τις κρατικές επιχορηγήσεις που επέτρεπαν τη λειτουργία του σε χαλεπούς καιρούς απέναντι στον σκληρό ανταγωνισμό από ναυπηγεία ασιατικών χωρών.
Το πικρό χάπι της ένταξης στην ΕΕ δεν έχουν καταπιεί μόνο οι εργάτες του ιστορικού ναυπηγείου της πόλης Σπλιτ αλλά και οι Κροάτες ψαράδες στην Αδριατική, που αναγκάζονται πλέον από την ευρωενωσιακή νομοθεσία να ανοίξουν λογιστικά βιβλία και να υιοθετήσουν νέους τύπους σκαφών, δίχτυα και εργαλεία δουλειάς με κατ' άτομο κόστος πάνω από 17.000 ευρώ. Πολλοί προετοιμάζονται για τα χειρότερα, καθώς διαισθάνονται πως κοντά στη δύση της επαγγελματικής τους ζωής θα αναγκαστούν να πουλήσουν ό,τι έχουν και δεν έχουν σε ιταλικά και αυστριακά κεφάλαια, που θα αγοράσουν έναντι πινακίου φακής μικρές εταιρείες αλιείας. Αλλοι ψάχνουν από τώρα δουλειά σε κάποια άλλη χώρα της ΕΕ, πλην της Γερμανίας, που θα παραμείνει για τους Κροάτες μετανάστες «απαγορευμένη ζώνη» τουλάχιστον έως το 2015.
Αβέβαιη τύχη περιμένει και αρκετές χιλιάδες δημόσιους υπαλλήλους. Το 1/3 του εργατικού δυναμικού στην Κροατία απασχολείται στο δημόσιο τομέα που πρόκειται να συρρικνωθεί όπως συμβαίνει σε όλες τις χώρες.
Ενα χρόνο μετά το περσινό δημοψήφισμα με το οποίο αποφασίστηκε η ένταξη της Κροατίας στην ΕΕ με ποσοστό το 66%, έχει μειωθεί σημαντικά το ρεύμα υποστήριξης προς την Ενωση καθώς, σύμφωνα με την τελευταία δημοσκόπηση, μόλις το 39% καλωσορίζει την ένταξη. Είναι σχεδόν σίγουρο πως το επόμενο διάστημα, το ποσοστό αυτό θα μειωθεί ακόμη περισσότερο καθώς θα αποδειχθεί περίτρανα ότι η ΕΕ όχι μόνο δε θα βελτιώσει το βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων αλλά θα το επιδεινώσει περαιτέρω.