Sportidea |
Η περίφημη κούρσα των 100μ. των Ολυμπιακών της Σεούλ θεωρείται η πιο βρώμικη της ιστορίας, με όλους τους συμμετέχοντες να αποδεικνύεται ότι έχουν κάνει χρήση αναβολικών |
Αντίθετα και τα τρία καινούργια περιστατικά ήρθαν να προστεθούν ως νέοι κρίκοι στην αλυσίδα του φαινομένου χρήσης αναβολικών που συνδέεται με τις λογικές του εμπορευματοποιημένου αθλητισμού, αλλά και σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη λίστα, που τα αποτελέσματά της προκαλούν αίσθηση. Αυτή αφορά τα αγωνίσματα των σπριντ και ιδιαίτερα αυτό της λεγόμενης... κούρσας της μιας ανάσας, των 100μ, όπου τουλάχιστον τα τελευταία 20 χρόνια διεκδικεί τη μερίδα του λέοντος όσον αφορά τα κρούσματα ντόπινγκ. Κάτι που κάθε άλλο παρά τυχαίο μπορεί να θεωρηθεί εάν σκεφθεί κάποιος ότι στα σπριντ πέφτει πάντα το μεγαλύτερο ενδιαφέρον του κοινού, κάτι που προφανώς προσφέρει και περισσότερα κέρδη σε αυτούς που με τον έναν ή άλλον τρόπο έχουν... δουλειές με το συγκεκριμένο αντικείμενο. Ετσι η επιτυχία, η κατάκτηση της κορυφής και φυσικά η παραμονή σε αυτή για όσο το δυνατόν μεγαλύτερο διάστημα γίνεται μοναδικός σκοπός των όσων βρίσκονται στο παρασκήνιο και επενδύουν στους αθλητές των συγκεκριμένων αγωνισμάτων. Και βέβαια για να συμβούν όλα αυτά θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί το κάθε μέσο. Θεμιτό η αθέμιτο. Αλλωστε όσο εξωπραγματικό θεωρείται ένα ρεκόρ (και τα τελευταία χρόνια τα περισσότερα θεωρούνται έτσι) τόσο περισσότερο πουλάει...
Τάισον Γκέι και Ασάφα Πάουελ, τα δυο πρόσφατα κρούσματα ντόπινγκ που τάραξαν ξανά τα νερά του παγκόσμιου στίβου |
Ωστόσο η λίστα δε σταματάει μόνο σε αυτούς. Το τι πραγματικά συμβαίνει αποκαλύπτεται από γεγονότα όπως η περίφημη κούρσα των 100μ στους Ολυμπιακούς της Σεούλ, που αποδείχθηκε εκτός του... αρχικού ενόχου Καναδού Μπεν Τζόνσον ότι όλοι όσοι συμμετείχαν είχαν κάνει χρήση αναβολικών. Από τότε μέχρι σήμερα και έχοντας μεσολαβήσει ο... τυφώνας «Balco» που παρέσυρε αρκετούς αθλητές των σπριντ, μέχρι τα πρόσφατα κρούσματα, η στυγνή πραγματικότητα που αποκαλύπτεται σε κάθε περίπτωση δείχνει περίτρανα το τι κρύβεται πίσω από τη λάμψη της επιτυχίας.
Ας δούμε μερικές χαρακτηριστικές περιπτώσεις:
ΜΠΕΝ ΤΖΟΝΣΟΝ (ΚΑΝΑΔΑΣ) - Το μεγαλύτερο σκάνδαλο ντόπινγκ σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Του αφαιρέθηκε το χρυσό μετάλλιο στα 100μ. το 1988 στη Σεούλ, αφού βρέθηκε θετικός σε στεροειδή.
ΛΙΝΦΟΡΝΤ ΚΡΙΣΤΙ (Μ. ΒΡΕΤΑΝΙΑ) - Στα 32 του έγινε ο γηραιότερος σπρίντερ που κέρδισε χρυσό μετάλλιο στα 100μ. (1992, Βαρκελώνη). Επτά χρόνια αργότερα (λίγο πριν αποσυρθεί επίσημα) ανιχνεύθηκε ναδρολόνη στο δείγμα του.
ΝΤΕΝΙΣ ΜΙΤΣΕΛ (ΗΠΑ) - Χρυσός ολυμπιονίκης με την ομάδα 4Χ100μ. της χώρας του το 1992, τιμωρήθηκε με δύο χρόνια αποκλεισμό το 1998 για υπερβολικά αυξημένα επίπεδα τεστοστερόνης.
ΝΤΟΥΕΪΝ ΤΣΕΪΜΠΕΡΣ (Μ. ΒΡΕΤΑΝΙΑ) - Τέταρτος στα 100μ. στο Σίδνεϊ (2000) τιμωρήθηκε με διετή αποκλεισμό το 2003 μετά από θετικό δείγμα στο συνθετικό στεροειδές THG στο σκάνδαλο των εργαστηρίων BALCO.
ΤΙΜ ΜΟΝΤΓΚΟΜΕΡΙ (ΗΠΑ) - Επίσης εμπλεκόταν σε σκάνδαλο ντόπινγκ που έπληξε το εργαστήριο του Σαν Φρανσίσκο. Ο Αμερικανός έκανε παγκόσμιο ρεκόρ στα 100μ. με 9.78 το 2002, αλλά αργότερα παραδέχθηκε πως ήταν ντοπέ στους Ολυμπιακούς του Σίδνεϊ.
ΜΑΡΙΟΝ ΤΖΟΟΥΝΣ (ΗΠΑ) - Σύντροφος του Μοντογκόμερι και επίσης μπλεγμένη στο σκάνδολο «Balco», η Τζόουνς ήταν η πρώτη γυναίκα που κατέκτησε πέντε μετάλλια σε μια ολυμπιακή διοργάνωση (2000, Σίδνεϊ). Το 2007 παραδέχθηκε τελικά τη χρήση απαγορευμένων ουσιών και φυλακίστηκε (έξι μήνες) για ψευδορκία στις ομοσπονδιακές αρχές.
ΚΕΛΙ ΓΟΥΑΪΤ (ΗΠΑ) - Ακόμα ένα «θύμα» της υπόθεσης «Balco». Μετά τη διπλή νίκη της (100μ. και 200μ.) το 2003 στο Παγκόσμιο στο Παρίσι παραδέχθηκε πως χρησιμοποίησε «κοκτέιλ» ουσιών.
ΤΖΑΣΤΙΝ ΓΚΑΤΛΙΝ (ΗΠΑ) - «Χρυσός» στα 100μ. στους Ολυμπιακούς της Αθήνας, ο Αμερικανός έχει εκτίσει δύο ποινές αποκλεισμού λόγω ντόπινγκ (μια 4ετή για υπερβολικά επίπεδα τεστοστερόνης), ενώ κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς του Λονδίνου.
ΜΑΡΛΙΝ ΟΤΕΪ (ΣΛΟΒΕΝΙΑ) - Γεννημένη στην Τζαμάικα, κέρδισε δύο παγκόσμιους τίτλους στα 200μ. (1993, 1995), αλλά δεν της επιτράπηκε να αγωνιστεί στο Παγκόσμιο της Σεβίλλης το 1999 μετά από θετικό τεστ σε ναδρολόνη. Αν και τιμωρήθηκε με δύο χρόνια αποκλεισμό, η IAAF τελικά αναίρεσε την ποινή της.
Ο ουσιαστικός νικητής της κούρσας των 100μ. της Σεούλ και μεγάλος αντίπαλος του Τζόνσον, Καρλ Λιούις, ο οποίος πήρε το χρυσό μετά την αποκάλυψη για τον Καναδό σπρίντερ, μπορεί να την έβγαλε «καθαρή» όλα τα χρόνια που αγωνιζόταν, ωστόσο κάποια στιγμή η αλήθεια φάνηκε ότι ήταν τελείως διαφορετική. Προς τα μέσα της δεκαετίας του '90 ο Αμερικανός εννιά φορές χρυσός ολυμπιονίκης παραδέχτηκε ότι είχε πράξει «ό,τι και δεκάδες άλλοι Αμερικανοί αθλητές εκείνη την περίοδο». Δηλαδή είχε κάνει χρήση ουσιών ντόπινγκ «ακουσίως», σύμφωνα με το δικηγόρο του, που είχε σπεύσει να μιλήσει πρώτος για το θέμα.