Εδώ και 6 χρόνια, η εργατική τάξη βρίσκεται πλέον σε ανοικτό πόλεμο με την αστική τάξη,
Σε αυτόν τον πόλεμο, η εργατική τάξη απώλεσε μισθούς και συντάξεις, έχασε την υγειά της.
Σε αυτόν τον πόλεμο, η εργατική τάξη δεν μπορεί να μορφώσει τα παιδιά της, τα στέλνει μετανάστες.
Σε αυτόν τον πόλεμο, η εργατική τάξη χάνει τα σπίτια της και τρέχει στα συσσίτια.
Σε αυτόν τον πόλεμο, οι μικροαγρότες χάνουν τα χωράφια τους και οι αυτοαπασχολούμενοι χάνουν τα μαγαζιά τους.
Σε αυτόν τον πόλεμο, η εργατική τάξη δέχτηκε τη μεγαλύτερη επίθεση στην ιστορία της.
Σε αυτόν τον πόλεμο, η εργατική τάξη βρέθηκε ανέτοιμη, δεν αξιοποίησε τη δύναμή της με όρους ταξικούς, ευνουχήθηκε από τα μέσα από τον κυβερνητικό συνδικαλισμό (ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ - ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ και βάλτε όσα συστημικά φιντάνια θέλετε ως παρατάξεις).
Σε αυτό τον πόλεμο, η εργατική τάξη έχει απέναντί της τους σημερινούς διαχειριστές του αστικού συστήματος (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ) και τους επόμενους υπό διαμόρφωση διαχειριστές, ΣΥΡΙΖΑ και λοιπές δυνάμεις
Σε αυτόν τον πόλεμο, η εργατική τάξη και ο λαός είχε σύμμαχους μόνο το ΚΚΕ, το ΠΑΜΕ, την ΠΑΣΥ, την ΠΑΣΕΒΕ, το ΜΑΣ, και την ΟΓΕ.
Πόλεμος λοιπόν!
Σε αυτόν τον πόλεμο, η αστική τάξη έστειλε 1.500.000 εργαζομένους στην ανεργία και έκανε τη δουλειά, δουλεία.
Σε αυτόν τον πόλεμο, η αστική τάξη κατάργησε το οκτάωρο και κέρδισε δισεκατομμύρια.
Σε αυτόν τον πόλεμο, η αστική τάξη έβαλε στο χέρι αγρότες, μικροεπαγγελματίες, μπήκε στα σπίτια μας, σπέρνει πείνα και κάνει κουμάντο στη ζωή μας.
Σε αυτόν τον πόλεμο, η αστική τάξη κέρδισε: λιμάνια, αεροδρόμια, αυτοκινητόδρομους, νερό, ρεύμα, νοσοκομεία, σχολεία, τον αέρα και τη θάλασσα και ό,τι άλλο θα γεννάει κέρδος γι' αυτήν.
Σε αυτόν τον πόλεμο, η αστική τάξη έβαλε στο χέρι όλο τον πλούτο της χώρας, πήρε τις δωρεάν κοινωνικές υπηρεσίες και τις έκανε προϊόντα για να βγάζει χρήμα.
Σε αυτόν τον πόλεμο, η αστική τάξη έπραξε κατά το συμφέρον της, συγκροτημένα.
Διέταξε έτσι τις δυνάμεις της, οικονομικές, πολιτικές, επικοινωνιακές με αντικειμενικό σκοπό την ενίσχυση της κερδοφορίας της άμεσα, αλλά και σε βάθος χρόνου.
Σε αυτόν τον πόλεμο, διαμόρφωσε - αναδιάταξε τα αστικά κόμματα, την κυβερνητική πολιτική, ούτως ώστε να υπηρετούν το θεσμικό της ρόλο: Κάθε νόμος να φέρνει κέρδη και πλούτο, σήμερα, αύριο και για πάντα.
Το ΚΚΕ στο στόχαστρο
Σε αυτόν τον πόλεμο, η αστική τάξη είχε και έχει βάλει στο μάτι τα ΜΜΕ του ΚΚΕ («Ριζοσπάστη», «902» ραδιόφωνο και τηλεόραση), με στόχο την απώλεια ενός στρατηγικού συμμάχου της εργατικής τάξης, κάτι που εν μέσω κρίσης ουσιαστικά θα διευκόλυνε την εδραίωση των στόχων της.
Αιμοδότης του «902» ήταν τα μέλη και οι φίλοι του ΚΚΕ, εργαζόμενοι, μεροκαματιάρηδες, υπάλληλοι, φτωχοί αγρότες και αυτοαπασχολούμενοι, τσακισμένοι και αυτοί από την κρίση, τα βάρη και τις καθημερινές υποχρεώσεις.
Ναι, δεν αντέξαμε σήμερα.
Ανασυντασσόμαστε για να κερδίσουμε αύριο, αλλά για πάντα.
Εχουμε δίκιο για τον αγώνα που κάνουμε και αν σας ακούγεται βαριά η λέξη πώληση, στην παρούσα φάση είναι καλύτερη από το κλείσιμο και την απαξίωση των εργαζομένων.
Το ανθρώπινο δυναμικό μας το υπερασπιζόμαστε, αυτός είναι ο δικός μας πλούτος.
Δεν κάνουμε την υποχώρησή μας ιδεολογία και προσαρμογή στο αστικό σύστημα.
Είναι τέχνη το να υποχωρείς με τις λιγότερες απώλειες, να ανασυντάσσεσαι και να αντεπιτίθεσαι συγκροτημένα.
Δεν υποστέλλουμε την υπόσχεσή μας στην εργατική τάξη.
Δε θέλουμε να κυβερνήσουμε για να χορταίνει η αστική τάξη.
Η ιδεολογία μας έχει αρχή και τέλος την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.
Αυτόν τον πόλεμο τον δίνουμε και θα τον δίνουμε υπό αυτόν τον όρο και έχει χαρές και λύπες.
Οσο για τις κλαίουσες χήρες του οπορτουνισμού, να πάνε αλλού να βρουν μαντήλια να σκουπιστούν.
Τα δικά μας μαντήλια χαιρετίζουν τους χιλιάδες αγωνιστές που μάχονται στα εργοστάσια και στα χωράφια σε δύσκολες συνθήκες, αλλά με ταξική κατεύθυνση την κοινωνική συμμαχία και το σοσιαλισμό.
Τα δικά μας μαντήλια δεν τα λερώνουμε με τους σφουγγοκωλάριους του αστικού συστήματος που βγάζουν δεκάρικους αριστερόστροφους λόγους στα μπαλκόνια και στα κανάλια του αστικών media, σκάβοντας το λάκκο στην εργατική τάξη και το λαό.
Συμβουλές από τους πολιτικούς μπαταξήδες της εργατικής τάξης δε χρειαζόμαστε.
Και όσο γι' αυτό το colpo grosso, ότι ο «902» «δεν είναι περιουσιακό στοιχείο ενός κόμματος, αλλά κοινωνική περιουσία της Αριστεράς», αυτά είναι ευσεβείς πόθοι θρασύτατων πολιτικών λαμογίων, φρεσκοταϊσμένων στα σαλόνια της Ευρωενωσιακής Αριστεράς.
Οι κομμουνιστές είναι πατέρες της προπαγάνδας, θα βρουν δεκάδες τρόπους για να οργανώνουν, να διαπαιδαγωγούν και να καθοδηγούν τους αγώνες του λαού μέχρι την τελική νίκη.
«...είναι "άτιμη" φάρα, αυτοί οι κομμουνιστές, κάνουν τα πάντα, όταν πρόκειται για το δίκιο του λαού» έλεγε ο Ν. Ζαχαριάδης...