Ούτε 2 στους 5 βαριά ανάπηρους και χρόνια πάσχοντες δεν παίρνουν προνοιακό επίδομα. Στο 5% των συνολικών συντάξεων πρέπει να «πέσουν» οι αναπηρικές συντάξεις, λέει ο ΟΟΣΑ
Παρέμβαση στο υπουργείο Εργασίας την περασμένη βδομάδα |
Ανάλογο είναι το «σφαγείο» και στα επιδόματα αναπηρίας, όπου η κατεύθυνση είναι οι περίπου 160.000 σημερινοί δικαιούχοι, να γίνουν 100.000. Το «μαχαίρι» θα πέσει αλύπητα και στο ύψος των επιδομάτων, προειδοποιεί η ΣΕΑΑΝ, αφού αυτά θα ανέρχονται σε ποσά που δε θα ξεπερνούν τα 150 - 200 ευρώ το μήνα -με ελάχιστες εξαιρέσεις-, καταδικάζοντας τους αναπήρους και τις οικογένειές τους στην απόλυτη εξαθλίωση.
Επομένως, οι περικοπές είναι προαποφασισμένες. Τα Κέντρα Πιστοποίησης Αναπηρίας (ΚΕΠΑ) είναι ακριβώς αυτά τα σύγχρονα «σφαγεία» των αναπηρικών συντάξεων, επιδομάτων, φαρμάκων και θεραπειών, μέσω της δυσμενούς αλλαγής και εκτίμησης του βαθμού αναπηρίας, που σημαίνει «Καιάδα» για τους αναπήρους.
Στα ΚΕΠΑ προσέρχονται ανά διαστήματα οι ανάπηροι και χρόνια πάσχοντες προκειμένου να εξεταστούν και να επανεξεταστούν και να καθοριστεί το ποσοστό αναπηρία τους. Ανάλογα με το ποσοστό -με κατώτατο όριο το 67%- δικαιούνται ιατροφαρμακευτική κάλυψη, επίδομα, αναπηρική σύνταξη, άλλες παροχές, όπως φοροαπαλλαγές, ελαφρύνσεις για την κατοικία τους, για αυτοκίνητο κλπ.
Το σύστημα είναι πολυδαίδαλο και διαχωρίζει τους ανάπηρους σε πολλές κατηγορίες -όχι τόσο με βάση επιστημονικά κριτήρια αλλά στη βάση «τι δικαιούται» ο καθένας. Μάλιστα η ΣΕΑΑΝ προειδοποιεί πως το νέο όριο παροχών που μεθοδεύει η κυβέρνηση είναι το 80% ποσοστό αναπηρίας.
Οι ανάγκες των χρόνια πασχόντων και των ατόμων με αναπηρία δε χωράνε σε στενά «ποσοστά». Σε τι διαφέρει ο ασθενής με 67% από αυτόν που έχει 60%, 50% ή 35% ποσοστό αναπηρίας; Ολοι οι χρόνια πάσχοντες και τα άτομα με αναπηρία -ανάλογα, βέβαια, με τις ιδιαιτερότητες ή τη βαρύτητα της κατάστασης- έχουν δεδομένες ανάγκες, που πρέπει να καλύπτονται με ευθύνη του κράτους και όχι των ασφαλιστικών ταμείων, ούτε φυσικά της οικογένειας.
Χρειάζονται φάρμακα, νοσηλεία, εξετάσεις, άλλες θεραπείες, βοηθήματα, ψυχολογική στήριξη και βοήθεια στο σπίτι, τουλάχιστον ανά διαστήματα. Πολλοί χρειάζονται ειδική διατροφή ή διευκόλυνση στη μετακίνησή τους. Ιδιαίτερα στους νέους και ικανούς προς εργασία, το κράτος οφείλει να εξασφαλίσει δουλειά, δημιουργική απασχόληση, ψυχαγωγία, διακοπές, αντί να είναι έγκλειστοι στα σπίτια τους, όπως συμβαίνει σήμερα.
Η αναμονή για εξέταση και επανεξέταση από επιτροπή των ΚΕΠΑ είναι πολύμηνη. Μάλιστα, στο διάστημα που περιμένει ο ανάπηρος ή ο χρόνιος ασθενής να περάσει από επιτροπή και να βγει η απόφαση του κόβεται το επίδομα και η αναπηρική σύνταξη, πολλοί στο διάστημα αυτό χάνουν και την ασφαλιστική τους κάλυψη! Δεν μπορούν να αγοράσουν φάρμακα, να κάνουν εξετάσεις, να ζήσουν.
Για κάθε «πέρασμα» από Επιτροπή -για εξέταση, ένσταση και επιδείνωση- καταβάλλουν παράβολα των 50 ευρώ. «Δηλαδή, για να φτάσουμε να πάρουμε μεγαλύτερο ποσοστό επειδή η κατάσταση της υγείας μας έχει επιδεινωθεί θα έχουμε πληρώσει 150 ευρώ!», λένε περιμένοντας στα ΚΕΠΑ.
Στόχος αυτής της «σφαγής» δεν είναι άλλος από τη μείωση του «κόστους» για υγεία, περίθαλψη, πρόνοια. Το κράτος απαλλάσσεται όλο και περισσότερο από την ευθύνη και τη χρηματοδότηση των υπηρεσιών Υγείας - Πρόνοιας, των κοινωνικών παροχών και φυσικά η επίθεση στα άτομα με αναπηρία εντάσσεται και στη συνολική επίθεση κατά της Κοινωνικής Ασφάλισης.
Οπως έχει επισημάνει και ο Συνήγορος του Πολίτη, οι γνωματεύσεις αναπηρίας και οι αποφάσεις των Υγειονομικών Επιτροπών δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένες βάσει ιατρικών στοιχείων, με εκατοντάδες καταγγελίες εξεταζόμενων. Ακόμη, πως υπάρχουν τραγικές αποκλίσεις των ποσοστών αναπηρίας ανάμεσα στις γνωματεύσεις των προηγούμενων Υγειονομικών Επιτροπών Νομαρχιών, Ασφαλιστικών Ταμείων κλπ. στις γνωματεύσεων Αναπηρίας των ΚΕΠΑ.
Ο Γ.Δ. είναι σήμερα 59 χρονών. Οπως μας λέει, ενάμιση χρόνο πριν συνταξιοδοτηθεί από τον ΟΑΕΕ «ανακάλυψα πως έχω έναν όγκο στο νεφρό και ένα λέμφωμα στη σπλήνα. Χειρουργήθηκα στον "Ευαγγελισμό" κάνοντας ολική αφαίρεση του νεφρού και της σπλήνας. Το 2012 το ΚΕΠΑ μου έδωσε 80% ποσοστό αναπηρίας και έβγαλα αναπηρική σύνταξη. Μετά από δυο χρόνια με καλούν για επανεξέταση, λες και πρόκειται να έχει αλλάξει κάτι.
Πήγα και πήρα την απόφαση πριν λίγες μέρες. Το ποσοστό αναπηρίας από 80% έγινε 50%! Επειδή έχω κάτω από 67%, μου έκοψαν την αναπηρική σύνταξη -680 ευρώ- και στο τέλος του μήνα θα μείνω και χωρίς ιατροφαρμακευτική κάλυψη. Δούλεψα για δεκαετίες, ταλαιπωρήθηκα, αρρώστησα και τα τελευταία χρόνια της ζωής μου να τα περάσω έτσι; Τι περιμένουν, γιατί μου άλλαξαν το ποσοστό; Ούτε σπλήνα θα φυτρώσει, ούτε νεφρό...»
Χαρακτηριστική είναι και η περίπτωση 60χρονης καρκινοπαθούς που αναγκάστηκε να κλείσει το μαγαζί της πριν από 6 χρόνια, όταν χειρουργήθηκε και υποβλήθηκε σε χημειοθεραπεία. «Μέχρι τώρα έπαιρνα ποσοστό αναπηρίας 67% αλλά το Μάρτη μου έδωσαν 35%, επειδή δεν έχω κάνει μετάσταση! Τον Αύγουστο χάνω την ιατροφαρμακευτική κάλυψη, χάνω τη σύνταξη αναπηρίας των 500 ευρώ -μετά από 17 χρόνια ασφάλισης στον ΟΑΕΕ», όπως έχει τονίσει στον «Ριζοσπάστη» η Ε.Γ. Προχτές, Πέμπτη, στην κινητοποίηση της ΣΕΑΑΝ και του ΠΑΜΕ Υγείας - Πρόνοιας έγινε παρέμβαση στην επιτροπή και για την περίπτωση της καρκινοπαθούς αλλά και για άλλες αντίστοιχες.
Το Φλεβάρη, ο Γιώργος Μπίλης, στέλεχος της ΣΕΑΑΝ, πέρασε από ΚΕΠΑ και του μειώθηκε το ποσοστό αναπηρίας από 67% σε 60%, χάνοντας παροχές, όπως: Προνοιακό επίδομα, δωρεάν μεταφορά στα ΜΜΜ, φοροαπαλλαγές, δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, κάρτα ανεργίας των ΑμΕΑ κ.ά.
Εχει γεννηθεί με σοβαρά ορθοπεδικά προβλήματα στα κάτω και άνω άκρα και σημειώνει χαρακτηριστικά: «Πάντα έπαιρνα ποσοστό 67% και άνω. Τώρα με την ίδια ακριβώς ιατρική γνωμάτευση μου το μείωσαν στο 60%, αναγνωρίζοντας ότι είναι σοβαρή η αναπηρία μου. Στόχος είναι να απαλλαγεί το κράτος από το επίδομα των 313 ευρώ το μήνα! Επίσης, αυτό το διάστημα έχω μείνει χωρίς ιατροφαρμακευτική κάλυψη και προσπαθώ να βγάλω βιβλιάριο Πρόνοιας ως άνεργος, λες και δεν έχω πρόσθετες ανάγκες από την πάθησή μου, όπως συχνές φυσικοθεραπείες, φάρμακα, αλοιφές κλπ».
Μάλιστα, οι ερωτήσεις που του έκαναν στο ΚΕΠΑ είχαν να κάνουν με τη «λειτουργικότητά» του, δηλαδή σε ποιο βαθμό αυτοεξυπηρετείται, όπως υπαγορεύει ο Κανονισμός Εκτίμησης Βαθμού Αναπηρίας: «Με ρώτησαν αν μπορώ να φάω μόνος μου, να αυτοεξυπηρετηθώ κλπ. Αυτό τι σημαίνει; Οτι δε χρειάζομαι δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, προνοιακό επίδομα για να καλύψω βασικές ανάγκες;», συμπληρώνει.
Την προηγούμενη βδομάδα η ΣΕΑΑΝ έκανε αγωνιστική παρέμβαση στο ΚΕΠΑ την ημέρα που ο Γ. Μπίλης περνούσε από δευτεροβάθμια επιτροπή, ξεκαθαρίζοντας πως το αγωνιστικό αναπηρικό κίνημα δε θα ανεχτεί αυτό το πετσόκομμα των συντάξεων, των επιδομάτων, των δικαιωμάτων. Η ΣΕΑΑΝ καλεί κάθε ανάπηρο, χρόνια πάσχοντα και την οικογένειά του να καταγγέλλουν στη ΣΕΑΑΝ τις μειώσεις ποσοστών αναπηρίας με στόχο την περικοπή παροχών και αυτές να αντιπαλεύονται συλλογικά κι αγωνιστικά.