Εκδηλώσεις και περιοδείες σε κλάδους και σχολές από την ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ με αφορμή την 8η Μάρτη
Από την εκδήλωση της ΤΟ Εμπορίου - Υπηρεσιών |
Η απόφαση να οργανωθούν συζητήσεις στη Φιλοσοφική Σχολή και το Πάντειο Πανεπιστήμιο, όπως εξηγεί στον «Ρ» η Αιμιλία Τρουλλινού, μέλος του Τομεακού Γραφείου ΑΕΙ - ΤΕΙ του ΚΚΕ, πάρθηκε τόσο λόγω της σύνθεσής τους, όσο και για λόγους που αφορούν το περιεχόμενο των σπουδών σε αυτές. Πρόκειται για σχολές στις οποίες σπουδάζουν πολλές νέες γυναίκες, ενώ σε αρκετά από τα τμήματά τους διδάσκονται οι σύγχρονες αστικές «θεωρίες για το φύλο». Στα πλαίσια της προετοιμασίας των εκδηλώσεων συνεδρίασαν τα Τομεακά Συμβούλια της ΚΝΕ στους δύο χώρους και συζήτησαν για τη μαρξιστική ανάλυση για το γυναικείο ζήτημα. Η σχετική μελέτη και συζήτηση, όπως αναφέρει η Αιμ. Τρουλλινού, πρόκειται να συνεχιστεί με στόχο να συνεδριάσουν με τη θεματολογία αυτή όλες οι Οργανώσεις Βάσης της ΚΝΕ στους παραπάνω χώρους.
Σημαντική προσπάθεια έγινε ώστε το κάλεσμα στις φοιτήτριες και τους φοιτητές να παρακολουθήσουν τις εκδηλώσεις να μην είναι τυπικό αλλά να κεντρίζει το ενδιαφέρον τους. Ετσι, στην ανακοίνωση που ετοίμασαν οι Οργανώσεις επιδίωξαν να θέσουν ερωτήματα, ώστε να πυροδοτήσουν τη συζήτηση και τον προβληματισμό. Για παράδειγμα, συμπεριέλαβαν το ερώτημα αν πιστεύουν οι νέοι και οι νέες ότι στη σημερινή κοινωνία υπάρχει ανισοτιμία ανάμεσα στα δύο φύλα, αν θεωρούν ότι η συμμετοχή γυναικών στα λεγόμενα «κέντρα λήψης αποφάσεων», δηλαδή στα κοινοβούλια, τις κυβερνήσεις, σε άλλους θεσμούς, είναι λύση στο πρόβλημα, όπως προβάλλεται από την ΕΕ και τις πολιτικές δυνάμεις που στηρίζουν τη στρατηγική της. Η προσπάθεια αυτή είχε ανταπόκριση. Τις εκδηλώσεις παρακολούθησαν εκατοντάδες νέοι και νέες, ενώ αρκετοί πήραν το λόγο, έκαναν ερωτήσεις, μετέφεραν την εμπειρία τους από την αντιπαράθεση γύρω από το ζήτημα, πήραν μέρος στη συζήτηση. Η Αιμ. Τρουλλινού τονίζει πως το επόμενο διάστημα οι Οργανώσεις στοχεύουν να εντείνουν την ιδεολογική και πολιτική τους παρέμβαση, την αντιπαράθεση με τις αστικές και μικροαστικές θεωρίες.
Από τη συζήτηση στη Φιλοσοφική Σχολή |
Αναφέρθηκε ακόμα στις «μοντέρνες» θεωρίες και αντιλήψεις, που προβάλλονται και από τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ. Πρόκειται για θεωρίες που ισχυρίζονται πως το φύλο δεν είναι δεδομένο αλλά προσδιορίζεται με βάση την «ελεύθερη επιλογή» του ατόμου. Σημείωσε την επιζήμια επίδραση που μπορούν να έχουν στη συνείδηση των νέων γυναικών που ανήκουν στην εργατική - λαϊκή οικογένεια, για τον τρόπο που αντιλαμβάνονται τα αίτια της ανισοτιμίας ανάμεσα στα δύο φύλα και το δρόμο που οδηγεί στην κατάργησή της.
Η Αλ. Παπαρήγα στο βήμα της εκδήλωσης της ΤΟ Επισιτισμού - Τουρισμού |
Στον τρόπο που βλέπει το ΚΚΕ τη θέση της γυναίκας στον ταξικό αγώνα, τη συμμετοχή της στο εργατικό κίνημα και στο ριζοσπαστικό γυναικείο κίνημα, αναφέρθηκε η Ελένη Μπέλλου, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, μιλώντας σε εργαζόμενους στον κλάδο του Εμπορίου και των Υπηρεσιών. Εξήγησε την ανάγκη το Κομμουνιστικό Κόμμα να αναπτύσσει εξειδικευμένη ιδεολογική, πολιτική και μαζική παρέμβαση στις γυναίκες που ανήκουν στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα, ώστε να ξεπερνιούνται τα πρόσθετα εμπόδια που υπάρχουν στην ανάπτυξη της πολιτικής τους συνείδησης. Αντίστοιχα, στάθηκε στα καθήκοντα των κομμουνιστών που δρουν στα σωματεία, ιδιαίτερα σε χώρους και κλάδους που συγκεντρώνουν πολλές γυναίκες.
Σημείωσε πως η τυπική κατάργηση μιας σειράς ανισοτήτων δε σημαίνει πραγματική ισοτιμία στη ζωή, καθώς ο διττός χαρακτήρας της ταξικής ανισότητας και της φυλετικής καταπίεσης παραμένει και θα εξακολουθήσει να υπάρχει όσο υπάρχει η ταξική εκμετάλλευση. Αναφέρθηκε στη σύγχρονη ανισοτιμία και υπογράμμισε πως ο καπιταλισμός αξιοποιεί την ιστορικά διαμορφωμένη ανισοτιμία σε βάρος της γυναίκας. Ετσι, σημείωσε την αξιοποίηση του γυναικείου εργατικού δυναμικού στα πλαίσια του καπιταλισμού ως φθηνότερης εργασίας αλλά και ως μοχλό πίεσης και συμπίεσης των μισθών όλων συνολικά των εργαζομένων.
Απαντώντας σε ερώτηση που έγινε, ανέπτυξε την αντίληψη του ΚΚΕ για τη σοσιαλιστική κοινωνία και τη θέση της γυναίκας σε αυτή, το δικαίωμα στην εργασία, τη συμμετοχή στα όργανα και τους θεσμούς της λαϊκής εξουσίας, την αντιμετώπιση της μητρότητας ως υπόθεση όχι του ατόμου και της οικογένειας αλλά ολόκληρης της κοινωνίας, τη στήριξη της οικογένειας με όλες τις αναγκαίες υποδομές και υπηρεσίες.