Χρόνια τώρα, όποτε η εκάστοτε κυβέρνηση ετοιμαζόταν να πάρει αντιλαϊκά μέτρα, πάντα στο όνομα του πατριωτισμού και της σωτηρίας - των κεφαλαιοκρατών - ξεμύτιζαν οι διαφωνούντες και οι εκ των έσω αντιπολιτευόμενοι. Σήμερα, ακριβώς επειδή οδεύουμε προς νέα αντιλαϊκή συμφωνία, εμφανίζονται πάλι οι τυπικές φράσεις που συνοδεύουν παραδοσιακά τις κυβερνητικές αναγγελίες των πιο βάρβαρων μέτρων: «Γκρίνια στο εσωτερικό της κυβέρνησης», «πληθαίνουν οι εσωκομματικές αντιδράσεις», «κίνδυνος για τη συνοχή και τη σταθερότητα», «σκληραίνει τη στάση της η "Αριστερή Πλατφόρμα"» και άλλα τέτοια γραφικά. Στόχος είναι να συντηρείται η ελπίδα και η αυταπάτη σε τμήμα του λαού ότι υπάρχει περιθώριο να αλλάξει η κυβερνητική πολιτική και να αποφύγει τα χειρότερα αν στρατευτεί με το τάδε ή δείνα στρατόπεδο εντός του κυβερνητικού κόμματος, ή αν ακολουθήσει τον εκάστοτε διαφωνούντα, που δυσαρεστημένος έφτιαξε νέο σχήμα για να διορθώσει το παλιό. Βέβαια, ποτέ δε δικαιώθηκαν τέτοιες προσδοκίες, παρά μόνο έδιναν πίστωση χρόνου στην κυβέρνηση για να συνεχίζει ανενόχλητη το έργο της. Κάπως έτσι πέρασαν πέντε χρόνια από την έναρξη της κρίσης: Με διάφορες ενδοκυβερνητικές κόντρες και το λαό αντί να βάλει τη σφραγίδα του στις εξελίξεις, να χάνει έδαφος εναποθέτοντας τις ελπίδες του στους διαφωνούντες και τους επόμενους διαχειριστές, ενώ η επίθεση σε βάρος του κλιμακωνόταν.