Η προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να δικαιολογήσει με διάφορα σοφίσματα την υπογραφή που ετοιμάζεται να βάλει στο τρίτο μνημόνιο, προκαλεί τη νοημοσύνη ακόμα και εκείνων που τον στήριξαν στις εκλογές. Το βασικό επιχείρημα της κυβερνητικής πλειοψηφίας είναι ότι το μνημόνιο δεν αποτελεί πολιτική της επιλογή, αλλά εξαναγκάστηκε και εκβιάστηκε να το αποδεχτεί, μπροστά στο ενδεχόμενο να χρεοκοπήσει άτακτα η χώρα. Από αυτήν τη βολική «ανάλυση» αποσιωπούνται σκόπιμα όλες οι βασικές πλευρές που επέδρασαν καθοριστικά στην πορεία των πραγμάτων και τις οποίες μόνο το ΚΚΕ ανέδειξε προεκλογικά και έδωσε μάχη να γίνουν κτήμα του λαού.
Ποιες είναι αυτές; Οτι η διαπραγμάτευση εντός της Ευρωζώνης, της ΕΕ και των άλλων ιμπεριαλιστικών οργανισμών δεν μπορεί να έχει φιλολαϊκή κατάληξη, ανεξάρτητα από προθέσεις και διακηρύξεις. Οτι η διαπραγμάτευση, που έχει στόχο την «ανάπτυξη» στο πλαίσιο του καπιταλιστικού δρόμου, δεν μπορεί παρά να καταλήξει σε μέτρα που τονώνουν την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία του κεφαλαίου, δηλαδή σε μέτρα εντός και εκτός μνημονίων που χτυπάνε τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα. Οτι, σε τελική ανάλυση, στο έδαφος του καπιταλισμού δεν μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκή διαχείριση από καμιά κυβέρνηση, είτε μονοκομματική, είτε συνεργασίας, είτε αυτή χαρακτηρίζεται «αριστερή», είτε «φιλελεύθερη».
Πάνω σ' αυτό το έδαφος και με δοσμένη την ανισομετρία, που είναι αγιάτρευτη στον καπιταλισμό, αναπτύσσονται αδυσώπητοι ανταγωνισμοί, πλευρά των οποίων είναι οι εκβιασμοί, όπως και οι λυκοσυμμαχίες, ή οι πρόσκαιρες κολεγιές ανάμεσα στις αστικές τάξεις διαφορετικών κρατών. Οι ΣΥΡΙΖΑίοι καμώνονται ότι οι εξελίξεις τούς έπεσαν σαν κεραμίδα στο κεφάλι. Ο λαός όμως δεν πρέπει να πιστέψει το παραμύθι τους. Το ΚΚΕ προειδοποίησε με βεβαιότητα ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα καταλήξει σε ένα νέο πακέτο αντιλαϊκών μέτρων, ανεξάρτητα από το πώς θα το ονομάσει, επειδή, όπως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, διαπραγματεύεται για το κεφάλαιο και όχι για το συμφέρον του λαού. Αυτή είναι η αλήθεια και πρέπει να προβληματίσει κυρίως όσους αισθάνονται «αριστεροί» και προεκλογικά (αλλά και μετεκλογικά το πρώτο διάστημα) είχαν επιφυλάξεις ή και αντιρρήσεις για τη στάση του ΚΚΕ απέναντι στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.
Την ικανότητα να προβλέπει τις εξελίξεις, το ΚΚΕ δεν την αντλεί από κάποια μεταφυσική δύναμη, αλλά από τη ανάλυση της οικονομικής και πολιτικής πραγματικότητας, του ίδιου του καπιταλισμού, σε ανάπτυξη και κρίση. Δεν αρκείται, όμως, στο να προειδοποιεί και να αποκαλύπτει αυτά που οι άλλοι κρύβουν από το λαό. Παλεύει κάτω απ' όλες τις συνθήκες για την οργάνωση της πάλης, με στόχο να αποτραπούν τα χειρότερα, να ανακτηθούν οι απώλειες, να δημιουργηθούν προϋποθέσεις ρήξης με την ΕΕ, το κεφάλαιο και την εξουσία τους. Η συστράτευση σ' αυτόν τον αγώνα, με τη συγκρότηση της Λαϊκής Συμμαχίας, που θα παλεύει για τη λαϊκή εξουσία, είναι αυτή που θα δώσει τελικά διέξοδο από το φαύλο κύκλο των μέτρων που τσακίζουν το λαό.