Από παλιότερη εξόρμηση με τον «Ριζοσπάστη» στα πληρώματα των πλοίων στον Πειραιά |
Στις 29 Νοέμβρη, στο πλοίο «Hellas Liberty», στο λιμάνι του Πειραιά, οργανώθηκε μια πολύ σημαντική πολιτική εκδήλωση αφιερωμένη στα 97 χρόνια του ΚΚΕ, με αιχμή την πάλη των κομμουνιστών μέσα στο ναυτεργατικό κίνημα, αποδεικνύοντας ότι οι σχέσεις του ΚΚΕ με τους ναυτεργάτες είναι σχέσεις πολύχρονες, δοκιμασμένες μέσα στις πιο δύσκολες συνθήκες.
Δεκαετίες ταξικών αγώνων για την κατάκτηση θεμελιακών ναυτεργατικών δικαιωμάτων, πάλη κατά του φασίστα κατακτητή και το έπος της Ομοσπονδίας Ελληνικών Ναυτεργατικών Οργανώσεων (ΟΕΝΟ), στο Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας, τα χρόνια των φυλακών και της εξορίας τη δεκαετία του 1950, τα χρόνια της στρατιωτικής δικτατορίας.
Ηρωικές σελίδες αγώνων και θυσιών για τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, των ναυτεργατών, πλούσια μαζική δράση που συνέχισαν νέες γενιές αγωνιστών, από το 1974 μέχρι σήμερα, σε σύγκρουση με την καπιταλιστική βαρβαρότητα, τη στρατηγική της ΕΟΚ/ΕΕ, την αντιλαϊκή πολιτική των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και σήμερα του ΣΥΡΙΖΑ.
Μεγάλη τιμή! Σταθερά με το ΚΚΕ, στην καθημερινή προσπάθεια του ταξικού κινήματος στα καράβια, στο λιμάνι του Πειραιά, στον Οίκο Ναύτου, στο ΓΕΝΕ, στους ναυτότοπους.
Μέσα σε μια μακρόχρονη πορεία αποδείχθηκε πόσο σημαντική είναι η προσφορά του ΚΚΕ και του ταξικού κινήματος στην ανάδειξη των ναυτεργατικών προβλημάτων, στην κατάκτηση και την υπεράσπιση δικαιωμάτων, σε αντιπαράθεση με την εφοπλιστική επίθεση.
Οπως αυτή που ζούμε σήμερα, που τα ναυτεργατικά δικαιώματα έχουν τεθεί σε συνολική αμφισβήτηση από τις δυνάμεις του κεφαλαίου, τους εφοπλιστές και τους πολιτικούς τους εκφραστές, την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που συνεχίζει την αντιλαϊκή πολιτική των κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, με βάση το 3ο μνημόνιο, κλιμακώνοντας την επίθεση κατά των εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων, με στόχο τη διάλυση των Συλλογικών Συμβάσεων, των εργασιακών δικαιωμάτων, την κατεδάφιση της Κοινωνικής Ασφάλισης.
Διαχρονικά, είναι μεγάλη η προσφορά της «Ναυτεργατικής Συνδικαλιστικής Κίνησης», της εφημερίδας «Ναυτεργατικής», των σωματείων ΠΕΜΕΝ και «ΣΤΕΦΕΝΩΣΩΝ», που παλεύουν με κριτήριο τις σύγχρονες ανάγκες των ναυτεργατών, σε σύγκρουση με το εφοπλιστικό κεφάλαιο, σε αναμέτρηση με τον εργοδοτικό - κυβερνητικό συνδικαλισμό, ενάντια στη γραμμή της πλειοψηφίας της ΠΝΟ, που καθορίζεται από την υιοθέτηση της στρατηγικής του εφοπλιστικού κεφαλαίου για την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία των ναυτιλιακών επιχειρήσεων.
Κανείς ναυτεργάτης, κανείς εργαζόμενος δεν μπορεί να ξεχάσει τους μεγαλειώδεις αγώνες που οργανώθηκαν αυτά τα χρόνια στο λιμάνι του Πειραιά και σε άλλα λιμάνια του τόπου μας. Αγώνες που σημαδεύτηκαν από σκληρή καταστολή, μάχες σώμα με σώμα, που στηρίχτηκαν στην εργατική και τη διεθνιστική αλληλεγγύη. Οι ναυτεργάτες έχουν τιμήσει την αγωνιστική παρουσία του ΠΑΜΕ και των εκατοντάδων εργαζομένων που στήριξαν δεκάδες φορές τους ναυτεργατικούς αγώνες.
Ζήσαμε τις δεκάδες απεργιακές κινητοποιήσεις των χρόνων της καπιταλιστικής κρίσης που οργανώνουν μαζί τα σωματεία ΠΕΜΕΝ - «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ» - ΕΝΩΣΗ ΜΑΓΕΙΡΩΝ - ΕΝΩΣΗ ΡΥΜΟΥΛΚΩΝ, η Πανελλήνια Ενωση Συνταξιούχων (ΠΕΣ-ΝΑΤ). Πολύ δύσκολοι απεργιακοί αγώνες και ειδικά αυτοί που δόθηκαν από τα ταξικά σωματεία μετά την άρνηση της ΠΝΟ να πάρει σχετική απόφαση.
Ζήσαμε τις μεγάλες συγκρούσεις στο λιμάνι του Πειραιά, τις μέρες της απαγόρευσης των συγκεντρώσεων με κυβερνητική απόφαση και τον αποφασιστικό ρόλο των ταξικών δυνάμεων, των συνδικαλιστών της ΠΕΜΕΝ, του «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ», που έσπασαν την εφοπλιστική - κρατική τρομοκρατία, χάλασαν τα σχέδια των μηχανισμών της καταστολής και της απεργοσπασίας.
Μεγάλη προσφορά για τα ναυτεργατικά συμφέροντα - και θέλουμε να σημειώσουμε πως οι παλαιότεροι θυμούνται - είχε η ΕΝΩΣΗ ΝΑΥΤΩΝ, όταν το τιμόνι του σωματείου το κρατούσαν οι ταξικές δυνάμεις και συντόνιζαν την πάλη τους μαζί με τα σωματεία των μηχανικών και των θερμαστολαδάδων, τη δεκαετία του '80, μέχρι που το σωματείο αλώθηκε από δυνάμεις που εντάχθηκαν στο εφοπλιστικό στρατόπεδο.
Αυτή είναι η αλήθεια. Μια συγκεκριμένη ομάδα ευνούχισε την ΠΕΝΕΝ, πάτησε στην ανεργία, στη φτώχεια των ναυτών και των λοστρόμων, το μετέτρεψε σε μηχανισμό.
Στην ιστορία του εργατικού κινήματος έχουν καταγραφεί τυχοδιώκτες - εργατοπατέρες που βάζουν πάνω από όλα το «τομάρι» τους, καριερίστες που επιζούν γιατί στηρίζονται σε φανερούς και κρυφούς μηχανισμούς της εργοδοσίας και του αστικού κράτους, χρησιμοποιώντας παραπλανητική φρασεολογία, ως άλλοθι.
Σ' αυτές τις περιπτώσεις υπάρχει ένας κανόνας: Η συκοφαντία κατά του ΚΚΕ και των στελεχών του, η προσπάθεια υπονόμευσης του ταξικού κινήματος. Αυτά τα συμπεράσματα έχουν μεγάλη σημασία για το εργατικό κίνημα.
Το παράδειγμα του Νταλακογιώργου, σημερινού προέδρου της ΠΕΝΕΝ, είναι χαρακτηριστικό. Από τις αρχές της δεκαετίας του '90 υπηρέτησε την αντιλαϊκή πολιτική του ΠΑΣΟΚ, σε συνεργασία με άλλα στελέχη της ΠΑΣΚΕ στον Πειραιά. Βεβαίως, πάντα επιχειρούσε να πατήσει σε δύο βάρκες για να κάνει τα κατάλληλα σάλτα όταν τα χρειαζότανε.
Πατούσε με το ένα πόδι στο ΠΑΣΟΚ και με το άλλο στον ΣΥΡΙΖΑ και κάποια στιγμή που διαπίστωσε ότι το ΠΑΣΟΚ δεν έχει ψωμί μεταπήδησε στον ΣΥΡΙΖΑ, τον διαφήμισε, τον υπηρέτησε. Εγινε θαυμαστής του Τσίπρα. Καλλιέργησε ψεύτικες προσδοκίες μέσα στους ναύτες και σε άλλους ναυτεργάτες που δεν ήξεραν το ποιόν του. Ομως, τα γραπτά μένουν και το περιεχόμενό τους προκαλεί κάθε ναυτεργάτη.
Εχει μεγάλη ευθύνη γιατί την ώρα που το ΚΚΕ και το ταξικό κίνημα έδιναν μια σκληρή μάχη για να αποκαλυφθεί νωρίς, έγκαιρα ο ρόλος του ΣΥΡΙΖΑ, ο Νταλακογιώργος, καπηλευόμενος τη θέση του προέδρου της ΠΕΝΕΝ, στήριξε την πολιτική που υπηρετεί τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου, των εφοπλιστών, της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
Κι όταν ο ΣΥΡΙΖΑ άρχισε να ξεμασκαρεύεται ψηφίζοντας το 3ο (θανατηφόρο κι αυτό) μνημόνιο ...ο κύριος αυτός ξεκίνησε νέα καριέρα. Αυτή είναι η πραγματικότητα που κρύβεται πίσω από την προσπάθεια συκοφάντησης στελεχών του ΚΚΕ και του ταξικού κινήματος, που έχουν μια σταθερή πορεία δεκαετιών στην πάλη κατά της αντιλαϊκής πολιτικής, των εφοπλιστών και του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού.
Ο,τι και να κάνουν αυτοί «οι τύποι» δεν μπορούν να λερώσουν το ταξικό κίνημα. Η στάση (για παράδειγμα) μέσα στην ΠΝΟ για τη συνέχιση ή την αναστολή μιας απεργίας, αποτελεί πράξη ευθύνης για τους συνδικαλιστές που πιστεύουν και υπηρετούν τους ναυτεργάτες και τα συμφέροντά τους.
Οι εκπρόσωποι της ΠΕΜΕΝ, του «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ», της ΕΝΩΣΗΣ ΜΑΓΕΙΡΩΝ, στηρίζουν τους αγώνες με όλες τους τις δυνάμεις, μελετούν τις διαθέσεις των ναυτεργατών, παίρνουν υπόψη τους τη γνώμη τους, τη θέλησή τους γιατί τα πληρώματα σηκώνουν το βάρος ενός αγώνα.
Υπάρχει πλούσια πείρα, η οποία τονίζει ότι π.χ. «απεργίες διαρκείας» απαιτούν μεγάλη προσοχή, μπορεί να αποδειχθούν μπούμερανγκ γιατί δεν έχεις τον έλεγχο της κατάστασης που διαμορφώνεται σε ένα σκληρό αγώνα, ώρα την ώρα, μέρα τη μέρα. Γιατί επιβάλλεται να συμβουλευτείς τους ναυτεργάτες, να συζητήσεις μαζί τους, να διαμορφώσεις συμμαχίες με λαϊκά στρώματα, κυρίως από τα νησιά και άλλα. Η κλιμάκωση ενός αγώνα πρέπει να πάρει αυτά και άλλα τόσα υπόψη της, υπολογίζοντας καλά τις συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί, επιλέγοντας τις κατάλληλες μορφές πάλης, με δυνατότητα εναλλαγής τους.
Ο αγώνας μας έχει μεγάλες απαιτήσεις. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ συνεχίζει την πολιτική της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και επιχειρεί τη διάλυση της Κοινωνικής Ασφάλισης, τη μετατροπή των συντάξεων σε επιδόματα φτώχειας, αυξάνει τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, ξηλώνει τις Συλλογικές Συμβάσεις και τα εργασιακά δικαιώματα που κατακτήσαμε με αγώνες και θυσίες. Ολοι μας, ανεξάρτητα από ειδικότητα και κλάδο, αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας, συνεχίζουμε και κλιμακώνουμε την πάλη μας, δυναμώνουμε την προσπάθειά μας για την αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων και την εργατική, λαϊκή αντεπίθεση.
Το ΚΚΕ πρωταγωνιστεί στην πάλη για κάθε εργατικό - λαϊκό δικαίωμα, για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο και το κτίσιμο μιας ανώτερης κοινωνίας όπου το τιμόνι της εξουσίας θα το κρατούν οι παραγωγοί του πλούτου και η πυξίδα θα δείχνει την πορεία ικανοποίησης των λαϊκών αναγκών. Σε αυτήν την κατεύθυνση ρίχνουμε όλες μας τις δυνάμεις για την οργάνωση και κλιμάκωση της πάλης των ναυτεργατών.