Με τον Παναγιώτη Πολίτη, πρόεδρο του Σωματείου Εργαζομένων ΛΑΡΚΟ Λάρυμνας, μιλάει ο «Ριζοσπάστης» μπροστά στη νέα αγωνιστική δράση
Οι απολυμένοι πλέον εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ θα ανταμώσουν ξανά στο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης με τους συναδέλφους τους από ολόκληρη τη χώρα, που στάθηκαν και συνεχίζουν να στέκονται δίπλα τους στον αγώνα που δίνουν πάνω από 4,5 χρόνια τώρα ενάντια στους εγκληματικούς σχεδιασμούς και αποφάσεις της κυβέρνησης. Ετοιμάζονται να προσθέσουν έναν ακόμη σταθμό σε αυτόν τον ηρωικό και δίκαιο αγώνα, βάζοντας μπροστά το νέο πλαίσιο αιτημάτων για τη διασφάλιση του εισοδήματος και την επιβίωση των οικογενειών τους, για να μην ερημώσουν τα χωριά τους, για να καπνίσει ξανά η τσιμινιέρα της ΛΑΡΚΟ.
Για την κατάσταση που βιώνουν οι απολυμένοι της ΛΑΡΚΟ, αλλά και γενικότερα οι εργαζόμενοι στη χώρα, τις επιπτώσεις των εγκληματικών αποφάσεων της κυβέρνησης και τη συνέχιση του αγώνα με επόμενο μεγάλο σταθμό το συλλαλητήριο στη ΔΕΘ, ο «Ριζοσπάστης» συνομίλησε με τον Παναγιώτη Πολίτη, πρόεδρο του Σωματείου Εργαζομένων ΛΑΡΚΟ Λάρυμνας.
«Το έγκλημα στη ΛΑΡΚΟ είναι κομμάτι από το παζλ της γενικότερης πολιτικής σε βάρος των εργαζομένων και του λαού, τόσο της σημερινής όσο και των προηγούμενων κυβερνήσεων, προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα επιχειρηματικών ομίλων. Το έγκλημα στη ΛΑΡΚΟ και το χτύπημα στα δικαιώματα και τη ζωή των εργαζομένων δεν είναι ανεξάρτητα από τον εργασιακό μεσαίωνα που κυριαρχεί στους χώρους δουλειάς ούτε από την ακρίβεια στο ρεύμα, σε αγαθά πρώτης ανάγκης, από την ιδιωτικοποίηση της Υγείας και της Παιδείας. Το ότι οι εγκαταστάσεις της ΛΑΡΚΟ έχουν μείνει ξέφραγο αμπέλι, με τον κίνδυνο βιομηχανικού ατυχήματος να καραδοκεί, δεν είναι ξένο με τη συνολικότερη πολιτική και την επιλεκτική ανικανότητα του κράτους να αφήνει απροστάτευτο τον λαό απέναντι σε φυσικά φαινόμενα, αλλά και σε εγκλήματα όπως τα Τέμπη. Γι' αυτό εμείς οι απολυμένοι της ΛΑΡΚΟ θα συμμετάσχουμε μαζικά με τις οικογένειές μας στο συλλαλητήριο των συνδικάτων στη ΔΕΘ, για να βαδίσουμε ξανά πλάι πλάι με τα "αδέλφια" μας από ολόκληρη τη χώρα, να δώσουμε αγωνιστική απάντηση σε αυτήν την πολιτική και να κάνουμε ένα ακόμη βήμα συντονισμού και οργάνωσης του αγώνα σε κάθε χώρο δουλειάς», σημειώνει χαρακτηριστικά απευθύνοντας κάλεσμα μαζικής συμμετοχής στο συλλαλητήριο της ΔΕΘ.
Αναφερόμενος στις εξελίξεις στη ΛΑΡΚΟ και στο αποτέλεσμα των σχεδιασμών της κυβέρνησης, ο Παναγιώτης Πολίτης τονίζει ότι όχι μόνο απέτυχαν αλλά επιβεβαίωσαν με τον χειρότερο τρόπο τα όσα κατήγγειλαν τα Σωματεία και οι εργαζόμενοι.
«Από την "εκκαθάριση εν λειτουργία, μείωση του κόστους παραγωγής, ιδιωτικοποίηση και ανάπτυξη προς όφελος των εργαζομένων, των τοπικών κοινωνιών και της οικονομίας της χώρας", που εξήγγειλε αρχικά η κυβέρνηση για τη ΛΑΡΚΟ, τελικά υπερδιπλασίασαν το κόστος παραγωγής, σταμάτησαν τη λειτουργία της ΛΑΡΚΟ μετά από 60 χρόνια, σπατάλησαν 180 εκατομμύρια ευρώ από τον κρατικό προϋπολογισμό και από τα ταμεία της ΛΑΡΚΟ, κατέγραψαν 400 και πλέον εκατομμύρια ευρώ διαφυγόντα κέρδη, απέλυσαν όλους τους εργαζόμενους, ερημώνουν τα χωριά μας, οι διαγωνισμοί ναυάγησαν, οδήγησαν στον "πάτο του βυθού" το μέλλον μιας στρατηγικής σημασίας επιχείρησης και την ανάπτυξή της. Αυτό είναι, σε λίγες γραμμές, το αποτέλεσμα των σχεδιασμών της κυβέρνησης», υπογραμμίζει.
Ως προς την κατάσταση που βιώνουν πλέον οι απολυμένοι εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ και τις επιπτώσεις που ήδη εμφανίζονται στα χωριά της περιοχής, ο Παναγιώτης Πολίτης επισημαίνει ότι οι εργαζόμενοι παραμένουν εδώ και δύο μήνες χωρίς εισόδημα, παρά μόνο με το ταμείο ανεργίας που δεν φτάνει να καλύψει ούτε τις βασικές ανάγκες.
«Ολοι οι απολυμένοι στη ΛΑΡΚΟ βρισκόμαστε σε δραματική οικονομική κατάσταση. Υπάρχει πραγματικά ζήτημα επιβίωσης, η κυβέρνηση "παίζει" ακόμα και με το φαΐ των παιδιών μας. Υπάρχουν οικογένειες που σπουδάζουν παιδιά και δεν ξέρουν τι θα κάνουν, αν θα μπορέσουν να τα στείλουν στις σχολές τους. Ανοίγουν τα σχολεία και δεν ξέρουμε πώς να αγοράσουμε τα τετράδια. Υπάρχουν 110 οικογένειες περίπου με δάνεια, στην πλειοψηφία τους στεγαστικά, που δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις δόσεις και το επόμενο διάστημα θα "κοκκινίσουν". Συνάδελφοί μας έφυγαν αναζητώντας αλλού δουλειά ή ετοιμάζονται να φύγουν. Η κίνηση στα εμπορικά καταστήματα και στα καφενεία των χωριών έχει ήδη μειωθεί και ο χειμώνας αναμένεται ακόμα πιο δύσκολος», σημειώνει.
Κάνοντας αναφορά στην πορεία υλοποίησης των προγραμμάτων απασχόλησης, ο Παναγιώτης Πολίτης επισημαίνει ότι η μεγάλη πλειοψηφία των απολυμένων δεν έχει ενταχθεί σε αυτά, καθώς υπάρχουν αρκετά προβλήματα από το «μπάχαλο» που έχουν διαμορφώσει οι αποφάσεις της κυβέρνησης και τονίζει:
«Είναι προκλητικό να βγαίνει η κυβέρνηση και να πανηγυρίζει για το γεγονός πως 40 μέρες μετά την έναρξη των προγραμμάτων έχουν ενταχθεί σε αυτά μόλις 200 απολυμένοι της ΛΑΡΚΟ, από τους 658 που έχουν γραφτεί στο ταμείο ανεργίας. Και βέβαια δεν λέει τίποτα για τους 150 περίπου συναδέλφους που δεν μπορούν να εγγραφούν στο μητρώο ανέργων διότι κατά την απόλυσή τους ασκούσαν παράλληλο ελεύθερο επάγγελμα, όπως και για τους 30 περίπου συναδέλφους από εργολαβία, που ενώ έχουν εγγραφεί στα μητρώα ανέργων και αρχικά προβλεπόταν η ένταξή τους στα προγράμματα, η κυβέρνηση τελικά "ξέχασε" να τους συμπεριλάβει. Η κυβέρνηση συνεχίζει να κοροϊδεύει τους εργαζόμενους, γνωρίζοντας ότι υπάρχουν σοβαρά ζητήματα που απαιτούν νομοθετική ρύθμιση για να λυθούν και ακόμη δεν κάνει τίποτα, ρίχνοντας το μπαλάκι στους φορείς υποδοχής. Είναι τέτοιο το μπάχαλο που ακόμα και αυτοί που έχουν ενταχθεί στα προγράμματα και έχουν πιάσει δουλειά από τα μέσα Αυγούστου, δεν ξέρουν πότε θα πληρωθούν».
Από τη συζήτηση δεν θα μπορούσε να λείψουν οι αναφορές στον κίνδυνο βιομηχανικού ατυχήματος, με τον Παναγιώτη Πολίτη να χρησιμοποιεί ως παράδειγμα την πυρκαγιά που ξέσπασε το μεσημέρι της Πέμπτης 5 Σεπτέμβρη σε έκταση ιδιοκτησίας της ΛΑΡΚΟ, κοντά στο εργοστάσιο της Λάρυμνας.
«Το Σωματείο έχει κατ' επανάληψη προειδοποιήσει για τον κίνδυνο βιομηχανικού ατυχήματος και έχει καταγγείλει το γεγονός ότι η ΛΑΡΚΟ έχει μείνει "ξέφραγο αμπέλι". Η φωτιά αυτή καθώς και άλλα περιστατικά, το προηγούμενο διάστημα, έρχονται να δείξουν τη σοβαρότητα του ζητήματος. Πήρε φωτιά σε έκταση ιδιοκτησίας της ΛΑΡΚΟ που ήταν ακαθάριστη, κοντά στο εργοστάσιο, και από τη ΛΑΡΚΟ ουσιαστικά δεν υπήρχε κανείς να συνδράμει. Ο υπάλληλος της εταιρείας φύλαξης δεν ήξερε ούτε πού είναι το σημείο, η υποτιθέμενη ομάδα ασφάλειας στη ΛΑΡΚΟ δεν ήταν στο εργοστάσιο και ήρθαν από τα σπίτια τους, με αποτέλεσμα το πυροσβεστικό όχημα της ΛΑΡΚΟ που απείχε μόλις 1 χιλιόμετρο από την εστία φωτιάς, να φτάσει αρκετά πιο μετά από τα οχήματα της Πυροσβεστικής που διένυσαν δεκάδες χιλιόμετρα. Αυτά είναι τα μέτρα που έχουν πάρει για την ασφάλεια της ΛΑΡΚΟ και των οικογενειών που διαμένουν στον οικισμό... Τι θα συνέβαινε αν η φωτιά έφτανε στο εργοστάσιο όπου υπάρχουν εύφλεκτα υλικά;», σημειώνει χαρακτηριστικά ο Παναγιώτης Πολίτης.
Το Σωματείο Εργαζομένων στο εργοστάσιο της Λάρυμνας, όλες τις προηγούμενες μέρες, προχώρησε σε συνεχείς παρεμβάσεις για την επίλυση των σοβαρών προβλημάτων που έχουν προκύψει. Παράλληλα διατήρησε την επαφή με τους απολυμένους εργαζόμενους, μέσα από συσκέψεις και περιοδείες στα ΛΑΡΚΟχώρια, όπου αναδείχθηκαν η ενότητα, η συσπείρωση και αποφασιστικότητά τους να συνεχίσουν τον αγώνα και σε αυτήν τη φάση των εγκληματικών σχεδιασμών.
«Συνεχίζουμε τον αγώνα για την επιβίωση των οικογενειών μας. Για τη διασφάλιση εισοδήματος 1.000 ευρώ τον μήνα μέχρι να ενταχθούμε και αρχίσουμε να πληρωνόμαστε από τα προγράμματα απασχόλησης. Να ανοίξουν θέσεις εργασίας από φορείς υποδοχής που θα καλύπτουν γεωγραφικά τους τόπους διαμονής των εργαζομένων ώστε να μην ερημώσουν τα χωριά. Διεκδικούμε σταθερή εργασία με πλήρη δικαιώματα μέχρι να καπνίσει ξανά η τσιμινιέρα της ΛΑΡΚΟ. Συνεχίζουμε τον αγώνα για να μην ξεχαστούν το έγκλημα στη ΛΑΡΚΟ και οι αποφάσεις της κυβέρνησης που την έκλεισε, αλλά και για να αναδεικνύονται συνεχώς οι προοπτικές επαναλειτουργίας και οι τεράστιες δυνατότητες παραπέρα ανάπτυξής της», αναφέρει ο Παναγιώτης Πολίτης και καταλήγοντας τονίζει:
«Το Σάββατο στη ΔΕΘ ανταμώνουμε με την εργατική τάξη της χώρας, με αυτούς που 4 χρόνια και 9 μήνες στέκονται αλληλέγγυα στον τίμιο και δίκαιο αγώνα μας. Ολοι μαζί διεκδικούμε καλύτερους όρους διαβίωσης, φρένο στην ακρίβεια, εργασία και δικαιώματα, ειρήνη μεταξύ των λαών και αυξήσεις. Συνεχίζουμε, μέχρι να καπνίσει η τσιμινιέρα ξανά, θα είμαστε μπροστά τους, οι "ρίζες" του αγώνα της ΛΑΡΚΟ θα απλωθούν και σε άλλους χώρους εργασίας».