Παπαγεωργίου Βασίλης |
Μια φράση, που μοιάζει τόσο αστεία όσο και οι επιθυμίες του Γ. Γιακουμάτου (βασικό «παραθυράτο» κυβερνητικό στέλεχος με τις γνωστές γελοίες τοποθετήσεις επί παντός του επιστητού) να δει «το Χάρβαρντ στα Λιόσια» και το «Γιέιλ στα Πετράλωνα»!
Αν καταλάβαμε καλά, θέλουν να μας πείσουν ότι σε μία περίοδο που ακόμα και οι βασικότεροι κρατικοί τομείς (Υγεία, δημόσια έργα κλπ.) μετατρέπονται σε κερδοσκοπικούς, τα σχεδιαζόμενα ιδιωτικά πανεπιστήμια δε θα έχουν κερδοσκοπικό χαρακτήρα.
Πόσο, δε, μάλλον, όταν εδώ και αρκετό καιρό τα ίδια τα κρατικά πανεπιστήμια (κραυγαλέο παράδειγμα το Πανεπιστήμιο Πειραιά) μετατρέπονται σε «παραρτήματα» επιχειρηματικών δραστηριοτήτων ή, ακόμη χειρότερα, σε χώρους έρευνας για στρατιωτικούς - ΝΑΤΟικούς σκοπούς.
Εάν πιστεύουν πως απευθύνονται σε ανόητους, είναι δικαίωμά τους. Ομως, ας μην απορούν, όταν οι φοιτητές και ο κόσμος βλέπουν μόνο ένα πεδίο «διαλόγου» με τους κυβερνώντες: Τις διαδηλώσεις και τις κινητοποιήσεις.
ΑΝΗΣΥΧΕΙ ΤΟ «ΒΗΜΑ» - όπως διαβάζουμε - για τις διαφορές που παρατηρούνται στις «επενδυτικές πολιτικές» των ασφαλιστικών ταμείων, αφού παρουσιάζονται Ταμεία με πολλές μετοχές και άλλα με λίγες.
Αν συνδυάσουμε αυτήν τη συζήτηση που κάποιοι «ανοίγουν» με τις εκφρασμένες προθέσεις της κυβέρνησης για την ύπαρξη εταιρίας συμβούλων, απροσδιόριστου χαρακτήρα, για τις επενδύσεις των Ταμείων, πού, άραγε, να καταλήξουμε;
Το σίγουρο είναι πως τα χρήματα των ασφαλισμένων αποτελούν «πόθο» πολλών παραγόντων, κυβερνητικών και μη. Των ίδιων που ξεχνούν σε ποιους ανήκουν τα χρήματα και το ποιοι έχουν πραγματικά δικαιώματα στη διαχείρισή τους.
Γρηγοριάδης Κώστας |