Ενδιαφέρον και το ένστικτο αυτοσυντήρησης στη ΝΔ, που θυμάται τον Λάσκαρη και υποδεικνύει το αυτονόητο: Αφού έτσι κι αλλιώς ο νόμος Ρέππα αλλάζει τα φώτα σ' όσους βγαίνουν στη σύνταξη, γιατί να βιαζόμαστε; Εξάλλου, λέει, μπορείς να χτυπήσεις τώρα κάτι μηχανικούς, δικηγόρους, γιατρούς και δημοσιογράφους που έτσι κι αλλιώς τους έχει ο κόσμος στην μπούκα κι αντί για κατακραυγή να εισπράξεις και χειροκρότημα!
Συμφωνούν και δεν το κρύβουν: Στην Παιδεία, στον εκλογικό νόμο, στο Ασφαλιστικό. Διάλογο κάνουν μεταξύ τους για τον τρόπο που όλα αυτά θα περνάνε χωρίς να τους παίρνει χαμπάρι ο κόσμος.
Με αυτά τα δεδομένα δεν είναι λίγο 17χρονα παιδιά να επιμένουν να διαδηλώνουν για ενιαία δημόσια και δωρεάν Παιδεία, να συνδέουν τον σημερινό τους αγώνα ευθέως με το «Πολυτεχνείο» και μέσα από εκεί με όλο το πλαίσιο του ξεσηκωμού. Ξάφνου ακούς στις αυλές των σχολείων - στις εκδηλώσεις που οργανώνονται με ευθύνη των συντονιστικών επιτροπών - συνθήματα ενάντια στο ΝΑΤΟ, στους Αμερικανούς, στην ιμπεριαλιστική Ευρωπαϊκή Ενωση και στις κατευθύνσεις της Μπολόνια, βλέπεις τα παιδιά να φεύγουν από την κατάληψη για να πάνε να συμπαρασταθούν στους σκουπιδιάρηδες του δήμου που απεργούν, ακούς φράσεις «τους χρωστάμε την καθαριότητά μας», ή, «πώς θα πληρώσουν τα φροντιστήρια των παιδιών τους όταν είναι απλήρωτοι πέντε μήνες;».
Επικίνδυνο σχολειό το καθεμέρα του αγώνα.
Ξυπνάει το ταξικό ένστικτο των αστών. Κι αρχίζουν να πέφτουν κάτι αθώες αντιρρήσεις, περί μη χρησιμότητας των καταλήψεων σήμερα αφού δεν έχουμε χούντα (έλα όμως που τα παιδιά ήδη κάτι έχουν ακούσει για τη δικτατορία των μονοπωλίων με κοινοβουλευτικό μανδύα). Κι ύστερα σκυτάλη παίρνουν κάτι ξεσκολισμένοι αναλυτές...
Ο καθένας στην ειδικότητά του. Οι του αστυνομικού ρεπορτάζ ανακαλύπτουν ναρκωτικά στις καταλήψεις. Οι του εκπαιδευτικού με τις ειδικές σχέσεις με τα φροντιστήρια κλαίνε, δήθεν, για τα χάλια της δημόσιας εκπαίδευσης. Κι εκείνοι που παίρνουν γραμμή κατευθείαν από διάφορες υπηρεσίες βλέπουν άμεση σύνδεση των καταλήψεων με τον συκοφάντη της εξέγερσης του Νοέμβρη, την περίφημη «17Ν». Σου λέει, τόσο χρήσιμη ομάδα είναι κρίμα να μην αξιοποιηθεί και τώρα που τα πιτσιρίκια προαναγγέλλουν της γενιάς τους τα Πολυτεχνεία.
Ετσι τα παιδιά εμφανίζονται όχι μόνο να μην ξέρουν γιατί παλεύουν, αλλά και να είναι οπαδοί «δικτατόρων», όπου σαν τέτοιοι εμφανίζονται ο Μιλόσεβιτς και ο Τσάβες! Για την αντίστασή τους στους ιμπεριαλιστές. Ετσι, επίσης, το άσυλο εμφανίζεται σαν εργαλείο παρανόμων, και η αντίσταση ως ετήσια γυμναστική. Το πιο ωραίο είναι το όνειρο του «αναλυτή» ότι η κοινωνία, λέει, θα πετάξει στα σκουπίδια αυτήν την επανάσταση!
Να 'σαι σίγουρος, άνθρωπέ μου, πως όταν θα είναι παρούσα πράγματι η επανάσταση, η κοινωνία κάτι θα έχει να πετάξει στα σκουπίδια. Εσένα και τους ομοτράπεζούς σου.
Aσχετο: Eνα από τα χειρότερα είδη είναι οι ναιμεναλλάκηδες. Που σου λένε «συμφωνώ μαζί σου, αλλά ξέρεις...», κι αρχίζουν τις κωλοτούμπες γυρνώντας το πράγμα στις θέσεις του αντίπαλου. Ετσι και με την απλή αναλογική. Ολοι τη θεωρούν δίκαιη «ναι μεν αλλά». Κι έτσι προκύπτει το γερμανικό ως τίμιο σύστημα κατά το κλέφτης πλην τίμιος.
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: Περιοδεία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στην Κοζάνη. Ηλεκτρικό ρεύμα ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΓΑΘΟ και όχι εμπόρευμα για το κέρδος
ΗΜΕΡΗΣΙΑ: Μειώνει ταχύτητα η οικονομία
Ο ΛΟΓΟΣ: ΛΥΣΗ μέσω ενοποίησης Ταμείων
Η ΧΩΡΑ: Θα ενοποιηθούν σε 5 τα Ταμεία, για να σωθούν οι συντάξεις
ΤΟ ΒΗΜΑ: Ενιαίο Ταμείο ιατρών, μηχανικών, δημοσιογράφων και δικηγόρων
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: Πώς από τα 154 Ταμεία θα μείνουν μόνο 14
ΤΑ ΝΕΑ: Κρυφό σχέδιο σοκ θίγει όλους τους ασφαλισμένους
Η ΑΥΓΗ: Σκηνοθεσία διαλόγου χωρίς τους ασφαλισμένους
ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ: Οι νέοι μισθοί στο Δημόσιο το 2008
ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ: ΠΩΣ ΚΛΕΒΟΥΝ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΗ εμπορικά, Τράπεζες, ΔΕΚΟ κ.ά.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ: ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ για νέο εκλογικό νόμο
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: Χειρουργούσε με πλαστά χαρτιά καρδιοπαθείς στο Ιπποκράτειο
ΕΘΝΟΣ: ΙΣΤΟΡΙΕΣ καθημερινής απάτης
«"Οι καταλήψεις έχουν την αξία τους όταν οι περιστάσεις δικαιολογούν αυτούς τους αγώνες", όπως "όταν υπήρχε δικτατορία και είχε κατάληψη η Νομική και το Πολυτεχνείο"» (ο υφυπουργός Παιδείας Αν. Λυκουρέντζος / ΤΟ ΒΗΜΑ).
«Κάτι τους έχουν πει για το άρθρο 16 (διανθισμένο με δράκους της Μπολώνιας) με αποτέλεσμα να βάζουν λουκέτο στα σχολεία. Η νόσος των καταλήψεων οφείλεται σε (...) μια διαχεόμενη λατρεία μιας περίεργης επαναστατικότητας (...) Η τελευταία πήρε διαχρονικά πολλές εκφράσεις. Από τον θαυμασμό για πολλούς δικτάτορες και λαϊκιστές ηγέτες στον κόσμο (από τον Μιλόσεβιτς, μέχρι τον Τσάβες) μέχρι την ανοχή στους φονιάδες της "17 Νοέμβρη" και μέχρι τις ετήσιες εξεγέρσεις της νεολαίας (...) Τι κι αν δεν έχουμε δικτατορία πια και οι καταλήψεις δε χρειάζονται, τι κι αν (...) το "άσυλο" είναι εργαλείο κάθε λογής παρανόμων; (...) Το τελικό αποτέλεσμα αυτής της διαρκούς επαναστατικότητας είναι η αυξανόμενη συντηρητικοποίηση της κοινωνίας (...) δε θα αργήσει ο καιρός που η ελληνική κοινωνία θα μπουχτίσει και θα πετάξει μαζί με τα σκουπίδια της διαρκούς επαναστατικότητας ακόμη και τα δίκαια για την Παιδεία αιτήματα» (ο Π. Μανδραβέλης στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ).
«ΚΡΑΤΑ ΜΕ ΝΑ ΣΕ ΚΡΑΤΩ»: «Η μικροκομματική προσέγγιση μεγάλων προβλημάτων είναι καταστροφική για τον τόπο. Εάν για παράδειγμα επαναφέρει η κυβέρνηση στην επικαιρότητα την αλλαγή του άρθρου 16 και την αναθεώρηση του Συντάγματος με στόχο να προκαλέσει (τάχατες) διχασμό στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ είναι απαράδεκτο. Θέματα παιδείας και αναθεώρησης του Συντάγματος χρειάζονται μείζονα συναίνεση (...) Τι είδους "αντιπαράθεση" προσπαθεί να "αναστήσει"; Ενώ μπορεί να θέσει το "θέμα παιδεία" ουσιαστικά με πολλούς άλλους τρόπους που να μας ξεμπλοκάρουν από το αδιέξοδο της αναθεώρησης του άρθρου 16» (ο Π. Παναγιώτου στο ΕΘΝΟΣ).
ΕΝΣΤΙΚΤΟ ΑΥΤΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ: «Λάθη, πολλά μικρά λάθη παρατηρούμε στον τρόπο με τον οποίο χειρίζεται η κυβέρνηση το ασφαλιστικό (...) Η μεταρρύθμιση της κοινωνικής ασφάλισης είναι μια μείζων επιλογή από την υλοποίηση της οποίας θα κριθεί σε μεγάλο βαθμό ο μελλοντικός συσχετισμός μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων (...) Η μεταρρύθμιση δεν πρέπει να λέγεται ότι είναι ήπια. Πρέπει και να είναι. Ειδικώς τώρα που αρχίζει να εφαρμόζεται ο νόμος Ρέππα με τον οποίο αυξάνονται τα όρια. Δεν έχει κανένα λόγο η ΝΔ να στιγματιστεί όπως συνέβη το 1976 επί Λάσκαρη. Οχι όλες οι αλλαγές τώρα λοιπόν. Από κει και πέρα το ζήτημα είναι ποιοι θα θιγούν. Αν ψάξει κανείς τους κανονισμούς των ΔΕΚΟ και ορισμένων ευνοημένων κοινωνικών κλάδων, την ασφάλιση των οποίων καταβάλλουμε με τους φόρους υπέρ τρίτων, μπορεί να ανακαλύψει φλέβα χρυσού» (ο Μ. Κοττάκης στον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ).
ΝΑΙ ΜΕΝ ΑΛΛΑ: «Με την ελληνική παραλλαγή του γερμανικού συστήματος ενισχύεται ο δικομματισμός (...) Παρ' όλα αυτά ένα σύστημα που συνδυάζει το μονοεδρικό πλειοψηφικό με τη λίστα και αναλογική, έχει ένα προσόν έναντι όλων των συστημάτων της ενισχυμένης δυσαναλογικής: Είναι τίμιο, χωρίς πριμοδοτήσεις και χωρίς τα βαλς των εδρών που δείχνει περιφρόνηση στην ψήφο του εκλογέα» (από το κύριο άρθρο στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ).