...αυτοί χτίζουν «συναίνεση» στο σβέρκο σου
Δεν έμαθαν ακόμα πως όσο βαθαίνει η καπιταλιστική κρίση, τόσο το «ξεβράκωμα» θα γίνεται αναπόφευκτο, όσα ΜΑΤ κι αν παρατάξουν, όσους κεντροαριστερούς κι αν χρησιμοποιήσουν, για να δείξουν πως εχθρός ήταν, είναι και παραμένουν οι κομμουνιστές, ειδικά στη χώρα μας το ΚΚΕ;
Κι όμως, μια ματιά στην ειδησεογραφία, που τα ίδια τα δικά τους Μέσα, έστω και στα ψιλά, αναπαράγουν, είναι ικανή να προσγειώσει πολλούς.
- Οταν οι ίδιοι άνθρωποι, που έχουν τιμή και καμάρι τους να 'χουν νομάρχη, που δηλώνει μπροστά σε πεθαμένο από το κρύο ότι «δεν υπάρχει πρόβλημα», αυτοί οι ίδιοι σου λένε πως τα πράγματα είναι χειρότερα κι απ' την Κατοχή...
- Οταν την ώρα που σε καλούν σε συσπείρωση γύρω από το όραμα της «επιχειρηματικότητας», έρχεται ο καπιταλιστής και σου δηλώνει «ο θάνατός σου τα κέρδη μου»...
- Οταν το σύνθημα «μαζί», άλλοτε το χρησιμοποιούσε μια τράπεζα καλώντας σε να δεις το συμφέρον σου στα κέρδη της, μετά το πήραν κάτι «αριστεροί» καλώντας σε να δεις το κέρδος σου στη σωτηρία του ΠΑΣΟΚ και τώρα στο προβάλλουν μαζί ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, για να σου πουν πως δεν υπάρχουν ταξικές διαφορές, άρα δεν υπάρχει ανάγκη και για πολιτική αντιπαράθεση στα μεγάλα και σπουδαία...
...ε, τότε, πρέπει να 'χεις γίνει ήδη πολύ Αμερικανάκι, για να μην εξεγείρεσαι:
- Μ' αυτούς, που στην αγωνία τους να επιβάλουν την άποψη ότι μπορεί να είναι και ανθρώπινος ο καπιταλισμός, τρελαίνονται και μόνο που ακούν τον Τσάβες να μιλά για σοσιαλισμό (όπως κι αν κατανοείται η έννοια εκεί).
- Μ' αυτούς, που κοπρίζοντας πάνω στον τίτλο του κομμουνιστή καταγγέλλουν την εργατική τάξη, γιατί τόλμησε - όπου τόλμησε - να επιβάλει την εξουσία της.
- Μ' αυτούς, που, χρόνια τώρα, προσπαθούν να πείσουν ότι κίνημα δεν είναι οι οργανωμένοι σε αντικαπιταλιστική βάση εργάτες ενάντια στην εξουσία των αστών, αλλά όποια και «όποιος» έχουν σημαία τους ένα ...ροζ σουτιέν (βλέπε εκδοχές του «φόρουμ»).
Οι δημοσκοπήσεις, λέει, βγάζουν «συναίνεση». Από τη δική σου πράξη, μένει να αποδειχτεί το αντίθετο. Οταν ο ίδιος ο Καραμανλής σού δηλώνει πως είναι πολιτικές και οι δημοτικές εκλογές, άντε εσύ να ψηφίσεις ως «τοπική κοινωνία» τον άξιο γαλάζιο, πράσινο και ροζ, που θα υλοποιήσει τη μία, ενιαία και αδιαίρετη πολιτική που εφαρμόζεται στο σβέρκο σου.
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ (κυριακάτικος): ΚΑΜΙΑ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ στη συνείδηση των λαών
Η ΒΡΑΔΥΝΗ: «Ο πρώτος λόγος στις τοπικές κοινωνίες»
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ: «ΜΠΟΥΣΟΥΛΑΣ» ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ για τις δημοτικές εκλογές
ΑΥΡΙΑΝΗ: ΑΥΞΗΣΕΙΣ 2,75% ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ
ΗΜΕΡΗΣΙΑ: Σκηνικό σύγκρουσης για εργασιακά - μισθούς
ΤΑ ΝΕΑ: Μπλακ άουτ ευθυνών για Κεφαλονιά - Ιθάκη
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: ΚΟΙΝΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ για ιδιωτικά και κρατικά ΑΕΙ
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (κυριακάτικη): Φήμες και ουσία του ανασχηματισμού
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ: ΠΑΓΚΑΛΟΥ καρφολόγιο
ΕΘΝΟΣ: ΣΤΟ ΓΚΙΣΕ 800.000 φορολογούμενοι
PRESS time: ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΜΕ ΤΑ «ΦΡΟΥΤΑΚΙΑ»
ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ: ΤΕΛΟΣ ΣΤΙΣ ΑΠΟΣΠΑΣΕΙΣ
ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ: ΣΠΙΤΙΑ με λιγότερα ένσημα
Η ΧΩΡΑ: Οι νταβατζήδες εκβιάζουν για 40 δισ. ευρώ
ΤΟ ΒΗΜΑ (κυριακάτικο): Μιλάει ο Κωνσταντίνος
ΤΟ ΠΑΡΟΝ (κυριακάτικο): Ποιους καίει η Μπουρμπούλια;
Η ΑΥΓΗ (κυριακάτικη): Καράκας: Η άλλη φωνή
ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ (κυριακάτικο): «ΤΙ ΚΑΘΕΣΑΙ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΟΙΤΑΣ;»
«Η ριζοσπαστική αριστερά καλείται να θυσιάσει την πολιτική της αυτονομία στο βωμό της ήττας της αντιδραστικής δεξιάς. Βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο (...) ορισμένοι έχουν προσχωρήσει σε αντιλήψεις παρόμοιες με αυτές της μπλερικής σοσιαλδημοκρατίας (...) η αντίληψη ότι δεν μπορείς να κυβερνήσεις μια αναπτυγμένη καπιταλιστική χώρα, χωρίς να δημιουργήσεις τα δικά σου οικονομικά "τζάκια", έγινε ουσιαστικό συστατικό στοιχείο της πολιτικής τους ταυτότητας» (η ανάλυση στην ΕΠΟΧΗ, αφορά στην... Ιταλική Αριστερά).
«Ο Τσάβες κάλεσε τους συμμετέχοντες να διαλέξουν ανάμεσα στη "φολκλοροποίηση" της συνάντησης και τον "παγκόσμιο σοσιαλισμό" (...) αρκετοί ήταν αυτοί που υποστήριξαν ότι οι πολιτικές της ελεύθερης αγοράς μπορούν να διαμορφωθούν έτσι ώστε εκατομμύρια άνθρωποι να βγουν από τη φτώχεια (...) το Φόρουμ κινήθηκε γύρω από τον Τσάβες και ορισμένα θέματα όπως τα δικαιώματα των γυναικών, η ομοφυλοφιλία και η οικογενειακή βία, δεν έτυχαν της αρμόζουσας προσοχής (...) δυσαρεστημένοι με το ενδιαφέρον περί τον Τσάβες μάλιστα πολλές εκατοντάδες ακτιβιστών διεξήγαγαν εναλλακτικό φόρουμ, ισχυριζόμενοι ότι το Κεντρικό Κοινωνικό Φόρουμ παραήταν "εργαλείο προπαγάνδας" για τον Τσάβες και απομακρύνθηκε από τις αριστερές ρίζες του της ελεύθερης σκέψης» (το ρεπορτάζ στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ).
«Αυτές οι φρικαλεότητες έλαβαν χώρα και, κατά τη γνώμη μου, οι κομμουνιστές έχουν το καθήκον να καταγγέλλουν με τη μεγαλύτερη αυστηρότητα όσα έγιναν σε αυτές τις χώρες, αυτές τις περιόδους» (ο Ροζέ Μαρτελί «καταδικάζει το αντικομμουνιστικό μνημόνιο» από τη σκοπιά του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος/ ΑΥΓΗ).
«Ο κ. Αλαβάνος είναι πλέον της άποψης ότι πρέπει να ενταθεί η κριτική επί της ουσίας στην ηγεσία του ΚΚΕ» (στο κυριακάτικο ΕΘΝΟΣ).
ΤΟ ΒΙΩΜΑ: «Ακόμη και οι πιο ψύχραιμοι στην Κεφαλονιά χάνουν την υπομονή τους. Δεν μπορούν να διανοηθούν τι έφταιξε που γυρίζουν τόσα χρόνια πίσω. Οι πιο πολλοί λένε ότι νιώθουν σα να έχουν γυρίσει στην εποχή της Κατοχής. "Τουλάχιστον τότε είχαμε νερό. Χωρίς ρεύμα αντέχουμε, χωρίς νερό ως πότε μπορούμε;" αναρωτιούνται» (το ρεπορτάζ στο «ΕΘΝΟΣ»)
ΤΑ ΚΕΡΔΗ: «Πυρά κερδών "γάζωσαν" τα ταμεία της αμερικανικής Lockhead Martin. Η μεγαλύτερη πολεμική βιομηχανία είδε τα κέρδη της να αυξάνονται κατά 53% το τελευταίο τρίμηνο του 2005, χάρη στις αυξημένες στρατιωτικές δαπάνες του αμερικανικού Πενταγώνου που έχει εστιάσει στον πόλεμο του Ιράκ και του Αφγανιστάν (...) για το 2006 εκτιμά ότι τα έσοδα θα ανέλθουν κοντά στα 40 δισ. δολάρια, σχεδόν το 1/5 του ελληνικού ΑΕΠ!» (το ρεπορτάζ στην «ΗΜΕΡΗΣΙΑ»)
Η «ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ»: «Η σύγκληση της Εθνικής Επιτροπής για την Απασχόληση αποτελεί μια ιδανική ευκαιρία για να τεθούν οι βάσεις ενός διαρκούς ανοιχτού διαλόγου για όλα τα ζητήματα της εργασίας με ένα και μοναδικό στόχο: την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας σε συνδυασμό με την αύξηση των θέσεων εργασίας και τη βελτίωση των συνθηκών απασχόλησης των πολιτών» (η θέση στον κυριακάτικο «ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ»)
ΚΩΔΙΚΑΣ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗΣ: «Ο κώδικας Καραμανλή - Παπανδρέου βασίζεται σε τέσσερις αρχές. Αυτές είναι: Οχι χτυπήματα κάτω από τη μέση, ιδίως σε προσωπικά θέματα. Αναγνώριση του θετικού έργου που άφησε κάθε παράταξη στον τόπο. Συνεννόηση για τα εθνικά θέματα, σε κρίσιμες στιγμές. Συναίνεση σε μεγάλες βασικές αλλαγές για την οικονομία (λ.χ. μονιμότητα στις ΔΕΚΟ)» (ο Μανώλης Κοττάκης στην «ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ»).
ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΥΠΕΡΑΝΩ... ΤΑΞΕΩΝ: «Η κοινωνία - όπως προκύπτει και από τις δημοσκοπήσεις - είναι εδώ και καιρό ώριμη για την κατάργηση των διαχωριστικών γραμμών και επιθυμεί πολιτική συναίνεση για την επίλυση των μεγάλων προβλημάτων του τόπου κι όχι στείρες κομματικές αντιπαραθέσεις» (από το κύριο άρθρο στον «ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ»)