Η ομιλία της Γ. Ταβουλάρη στην εκδήλωση που οργάνωσαν το Τμήμα της ΚΕ για την Εργατική - Συνδικαλιστική Δουλειά και η ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ
Το αντεργατικό πλαίσιο που εδραιώνεται, δεν αποτελεί αποκλειστικά «ελληνικό φαινόμενο», ούτε προϊόν της κρίσης και των μνημονίων. Η καπιταλιστική κρίση μπορεί να λειτούργησε καταλυτικά στις αντεργατικές ανατροπές, αλλά η διαμόρφωση ενός «νέου», πιο «ευέλικτου» εργασιακού περιβάλλοντος, ως στρατηγική επιλογή του μεγάλου κεφαλαίου, έρχεται από μακριά, εδώ και τρεις δεκαετίες.
Η Συνθήκη του Μάαστριχτ και η εφαρμογή της στην περιβόητη «Λευκή Βίβλο» του 1993 εγκαινίαζε μια άλλη θεώρηση για τα εργασιακά και τα ασφαλιστικά ζητήματα, τη θεώρηση που επέβαλλε η θωράκιση της κερδοφορίας των μονοπωλιακών ομίλων. Η καθιέρωση και η επέκταση της μερικής απασχόλησης, η μείωση του χρόνου εργασίας με αντίστοιχη μείωση των αποδοχών, η αναλογική μείωση των ασφαλιστικών καλύψεων είναι ορισμένα από τα στοιχεία του «νέου», πιο «ευέλικτου» εργασιακού περιβάλλοντος, που οι αστικές κυβερνήσεις διαμόρφωναν από τότε σε όλη την ΕΕ.
Από την εκδήλωση στις 6 Φλεβάρη |
Αυτό είναι το πνεύμα των αντεργατικών νόμων της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων, που διατηρούνται - «κωδικοποιούνται» και ενισχύονται, έχοντας μετατρέψει σε κόλαση την αγορά εργασίας και απογειώνοντας την «ευελιξία» στους χώρους δουλειάς.
Μελέτη της Τράπεζας της Ελλάδας, που δημοσιοποιήθηκε στο πλαίσιο της έκθεσης «Για τη νομισματική πολιτική 2018», δίνει μια εικόνα «από το μέλλον», ενδεικτική του τι έχουν να περιμένουν οι εργαζόμενοι από την «επιστροφή στην κανονικότητα», την οποία διαφημίζει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.
Στην έκθεση της ΤτΕ αναδεικνύεται ως κεντρικό ζήτημα: «Κάθε ρυθμιστική παρέμβαση για την προστασία των εργαζομένων πρέπει να διαφυλάσσει την ευελιξία της αγοράς εργασίας, καθώς και τα οφέλη της επίπονης ευρύτερης μεταρρυθμιστικής προσπάθειας της περιόδου 2010 - 2017».
Η Γιώτα Ταβουλάρη |
-- Στο σύνολο της οικονομίας, οι «ροές μισθωτής απασχόλησης» απογειώθηκαν το 2017 στο 150,2% των εργαζομένων - μισθωτών, από 123,7% το 2015. Οι «ροές μισθωτής απασχόλησης» είναι το άθροισμα των προσλήψεων και των «αποχωρήσεων» ως ποσοστό επί του συνόλου των εργαζομένων. Ο συγκεκριμένος δείκτης αποτυπώνει τον βαθμό «ευελιξίας» του εργατικού δυναμικού (είτε πλήρους είτε άλλης μορφής απασχόλησης). Π.χ. η απόλυση ενός εργαζόμενου με παράλληλη πρόσληψη άλλων δύο (με χαμηλότερα μεροκάματα), οι ανανεώσεις τρίμηνων συμβάσεων ενός εργαζόμενου μετρούν ως «αύξηση ροών απασχόλησης».
-- Παρά την αύξηση του αριθμού των απασχολούμενων κατά 83.508 άτομα το 2018, το 22% υποαπασχολούνται με συμβάσεις μερικής και εκ περιτροπής απασχόλησης και μηνιαίο εισόδημα κάτω και από τον κατώτατο μισθό.
-- Το 2011 η αναλογία των νέων προσλήψεων πλήρους και μερικής απασχόλησης στο σύνολο της απασχόλησης ήταν περίπου 80% - 20% αντίστοιχα. Το 2017 η αναλογία αυτή γίνεται 45% - 55%, δηλαδή πλήρης ανατροπή υπέρ της «ευελιξίας».
-- Η πλήρης απασχόληση (άνω των 35 ωρών τη βδομάδα) περιορίζεται στο 69% των μισθωτών. Το υπόλοιπο 31% δεν έχει πλήρες εβδομαδιαίο ωράριο, με μεγάλη διαφοροποίηση ως προς τις ώρες εργασίας.
Την ίδια ώρα, η «επέκταση» των κλαδικών ΣΣΕ που διατυμπανίζει η κυβέρνηση, ακόμα και στους λίγους κλάδους που προχωρά ή δρομολογείται, αφήνει εκτός χιλιάδες εργαζόμενους που δουλεύουν με καθεστώς «ευελιξίας», ενώ και σε ό,τι αφορά το περιεχόμενό τους αυτές οι Συμβάσεις περιλαμβάνουν μεγάλες μειώσεις μισθών και αφαίρεση δικαιωμάτων. Χαρακτηριστικά παραδείγματα οι κλάδοι του Τουρισμού, των Τραπεζών.
Αντίστοιχα, όπως περιγράφεται γλαφυρά στο πόρισμα της Επιτροπής των «εμπειρογνωμόνων», η μισθολογική επίπτωση στο σύνολο της οικονομίας από την αύξηση στον κατώτατο μισθό δεν ξεπερνά το 3%, ενώ για τις μεγάλες επιχειρήσεις που απασχολούν πάνω από 50 εργαζόμενους η συνολική μισθολογική επίπτωση δεν ξεπερνά το 1%.
Εδώ θίξαμε ορισμένες χαρακτηριστικές αναδιαρθρώσεις, εμβληματικές «επιτυχίες» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, για την εξυπηρέτηση των στρατηγικών στόχων των καπιταλιστών.
Αλλά τα ίδια κάνει και στον δημόσιο τομέα, με τις αντεργατικές Οδηγίες της ΕΕ και την «εργαλειοθήκη» του ΟΑΣΑ για το ωράριο και τις προσλήψεις.
Στο πλαίσιο αυτό, ακόμα και ο ΟΑΕΔ λειτουργεί ως οργανισμός ενίσχυσης του κεφαλαίου με τα λεφτά των εργαζομένων:
-- Επιδοτεί μόνο το 11% περίπου των ανέργων, με διάρκεια επιδότησης το ανώτερο 12 μήνες και με μέσο όρο επιδότησης τους 6 μήνες. Τα «προγράμματα απασχόλησης» περιλαμβάνουν κακοπληρωμένες θέσεις εργασίας με ημερομηνία λήξης για τους «ωφελούμενους», προσφέροντας πάμφθηνη εργατική δύναμη και άλλα «κίνητρα» στις επιχειρήσεις, αλλά και διάφορες «δεσμεύσεις» των εγγεγραμμένων ανέργων στα μητρώα του Οργανισμού.
-- Από τα 2,993 δισ. ευρώ έσοδα, που προέρχονται από τη δουλειά και τις εισφορές των εργαζομένων, μόλις 986 εκατ. ευρώ φτάνουν απευθείας στους ανέργους. Την ίδια στιγμή, προϋπολογίζονται ενισχυμένες κατά 100 εκατ. ευρώ οι λεγόμενες «ενεργητικές μορφές απασχόλησης», που στην ουσία ανακυκλώνουν την ανεργία και παράλληλα τονώνουν με ζεστό χρήμα τα κέρδη της εργοδοσίας, προσφέροντας φτηνούς και «ευέλικτους» εργαζόμενους.
-- Οι εργαζόμενοι, μέσω των εισφορών από το μισθό τους, καταβάλλουν 400 εκατ. ευρώ σε ΟΕΚ και ΟΕΕ, που πλέον υπάγονται στον ΟΑΕΔ, και παίρνουν πίσω παροχές μόνο 60 εκατ. ευρώ. Παροχές και δικαιώματα που δεν πρέπει καν να έχουν ανταποδοτικό χαρακτήρα.
Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για το 2017, ως μέτρα που συνέβαλαν στην αύξηση της απασχόλησης αναφέρονται συγκεκριμένα αυτά «που αυξάνουν την ευελιξία της αγοράς εργασίας, χαλαρώνοντας τους υπερβολικά αυστηρούς κανόνες προστασίας της απασχόλησης, μειώνοντας π.χ. το ποσό της αποζημίωσης σε περίπτωση απόλυσης ή καθιστώντας τους μισθούς πιο ευέλικτους».
Η ΕΚΤ σημειώνει, επίσης, ότι «η εμπειρία από τις κρίσεις έχει δείξει ότι οι πιο ευέλικτες οικονομίες είναι περισσότερο ανθεκτικές σε κραδασμούς και τείνουν να ανακάμπτουν ταχύτερα και να επιτυγχάνουν υψηλότερη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη. Επιπλέον, οι χώρες της ζώνης του ευρώ, που εφάρμοσαν μεταρρυθμίσεις στις αγορές προϊόντων και εργασίας, έχουν σημειώσει ικανοποιητικά αποτελέσματα».
Χαρακτηριστικά, η γερμανική κυβέρνηση μιλά για «αλλαγή της εργασίας». Δηλαδή, «διευθέτηση» του εργάσιμου χρόνου με κατάργηση του 8ωρου, διατήρηση του 48ωρου σε εβδομαδιαία βάση και μείωση των ωρών ανάπαυσης μεταξύ δυο βαρδιών από 11 σε 9 ώρες, ό,τι ζητούν επίμονα οι επιχειρηματίες.
«Καταιγίδα» αντεργατικών μέτρων συναντάμε σε μια σειρά χώρες με διαφορετικές θέσεις στην καπιταλιστική ιεραρχία και διαφορετικό διαχειριστικό μείγμα, π.χ. Γαλλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία, Ουγγαρία, Αυστρία κ.ο.κ.
Τα ρεφορμιστικά συνδικάτα υποστηρίζουν και προωθούν τη μεγαλύτερη «ευελιξία» του χρόνου εργασίας, π.χ. η ΣΣΕ που υπέγραψε το συνδικάτο Μετάλλου IG Metall, στη Γερμανία, για «εθελοντική» ημιαπασχόληση 28 ωρών τη βδομάδα έως και δυο χρόνια, για εργαζόμενους που έχουν να φροντίζουν μικρά παιδιά, ηλικιωμένους ή ασθενείς, υπό το βάρος της έλλειψης επαρκών και δωρεάν δομών και υπηρεσιών Πρόνοιας και Υγείας.
Η προώθηση των «ευέλικτων» εργασιακών σχέσεων, ειδικά στις γυναίκες εργαζόμενες, αξιοποίησε ως αγωγό και δίαυλο την αντικειμενική δυσκολία της εργαζόμενης να συνδυάσει τη δουλειά με την ευθύνη για τη φροντίδα των παιδιών, των ηλικιωμένων γονιών, της οικογένειας. Στα κιτάπια των επιχειρηματικών ομίλων η έννοια της «ισορροπίας» οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής περιλαμβάνει ωράρια εργασίας που προσαρμόζονται στις ανάγκες της εταιρείας, άδειες και παροχές που βρίσκονται στη διακριτική της ευχέρεια και πάνω απ' όλα «δέσμευση» των εργαζομένων στην επιχείρηση και τους στόχους της.
Η διασφάλιση, λοιπόν, της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας των επιχειρηματικών κολοσσών διαμορφώνεται κάτω από τη σκληρή ταξική εκμετάλλευση του συνόλου των εργαζομένων, σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό για τις γυναίκες εργαζόμενες.
Οι εργαζόμενοι, λοιπόν, και ιδιαίτερα οι νέοι, να δυναμώσουν την πάλη τους ενάντια σε όλο το αντεργατικό πλαίσιο, που συνδιαμόρφωσαν διαδοχικά οι κυβερνήσεις ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΣΥΡΙΖΑ. Να διεκδικήσουν τελικά την κυριαρχία τους σε όλο τον πλούτο που με τη δουλειά τους παράγουν, σε όλα όσα τους ανήκουν.
Διακήρυξη της ΔΕΣΚ για το Συνέδριο του ΕΚΠ που ξεκινά αύριο
Η ΔΕΣΚ πάλεψε να μη λείψει το ΕΚΠ από καμιά κρίσιμη μάχη του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος |
Υπενθυμίζεται ότι η ΔΕΣΚ στο προηγούμενο συνέδριο είχε αναδειχθεί πρώτη δύναμη και στη θέση του προέδρου, ωστόσο την πλειοψηφία στη διοίκηση συγκροτούσαν οι δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού.
Γι' αυτό και η ΔΕΣΚ στη Διακήρυξή της τονίζει: «Εργατικό Κέντρο στα χέρια των εργατών σημαίνει αυτοδύναμη ΔΕΣΚ».
Σε αυτή την κατεύθυνση, καλεί σε «συμπόρευση κάθε τίμιο συνδικαλιστή που αγανακτεί για την άσχημη κατάσταση του συνδικαλιστικού κινήματος και συμφωνεί ότι τα σωματεία και το Εργατικό Κέντρο πρέπει να απαλλαγούν από τους ανθρώπους της εργοδοσίας (...). Καλούμε τους αντιπροσώπους του Εργατικού Κέντρου να πάρουν υπόψη τους την πείρα που έχουν συγκεντρώσει όλα αυτά τα χρόνια. Ξέρουμε ότι με αρκετούς δεν συμφωνούμε σε όλα. Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν επιφυλάξεις και παρατηρήσεις. Δεν διεκδικούμε το αλάθητο. Κανένας όμως δεν μπορεί να μας κατηγορήσει ότι δεν είμαστε στην πρώτη γραμμή του αγώνα, ότι δεν πρωτοστατούμε στην υπεράσπιση των συμφερόντων των εργαζομένων χωρίς να λογαριάζουμε κόπους και θυσίες».
Αναφερόμενη στον απολογισμό της προηγούμενης περιόδου, η ΔΕΣΚ υπογραμμίζει: «Την περίοδο από το προηγούμενο εκλογοαπολογιστικό συνέδριο, επιβεβαιώθηκε για ακόμη μια φορά ότι η μόνη δύναμη που μπαίνει μπροστά για να ανέβει η οργάνωση του εργατικού - συνδικαλιστικού κινήματος, για να περάσουμε στην αντεπίθεση, είναι τα συνδικάτα και οι συνδικαλιστές που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ. Η αποφασιστική ενίσχυση της ΔΕΣΚ, των συνδικάτων που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, των συνδυασμών που συγκροτούν οι συνδικαλιστές μας σε πολλά σωματεία του Πειραιά, είχαν θετικό αντίκρισμα για την πάλη των εργαζομένων του πρώτου λιμανιού της χώρας».
Οπως επισημαίνει, από τη θέση της πρώτης δύναμης η ΔΕΣΚ επεδίωξε να ενημερώσει τους εργαζόμενους του Πειραιά για τις αντιλαϊκές εξελίξεις, να εντάξει το ΕΚΠ σε όλες τις μεγάλες αγωνιστικές πρωτοβουλίες που πήραν ταξικά συνδικάτα και Ομοσπονδίες. Να σταθεί στο πλάι όσων αγωνίζονταν. Ταυτόχρονα, «τα συνδικάτα και οι συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ, μαζί με άλλους πρωτοπόρους αγωνιστές που συνεργάζονται μαζί μας, αποδείχτηκαν η μόνη φερέγγυα δύναμη δίπλα στον αγώνα των εργαζομένων, πρόσφεραν αλληλεγγύη χωρίς όρους και προϋποθέσεις».
Σε άλλο σημείο αναφέρει πως η πείρα που έχει συγκεντρωθεί διδάσκει ότι «όπου υπήρξε οργανωμένη αγωνιστική διεκδίκηση σε ταξική κατεύθυνση, οι εργαζόμενοι είχαν μόνο να κερδίσουν. (...) Τέτοιοι αγώνες ήταν για την υπογραφή, μετά από σχεδόν δέκα χρόνια, Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη, στους ναυτεργάτες, στους λιμενεργάτες. Για την ένταξη στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα των συναδέλφων στους προβλήτες ΙΙ και ΙΙΙ του λιμανιού της COSCO. Οι αγώνες για την υπογραφή ΣΣΕ εργασίας στα καράβια, σε μια σειρά μεγάλα εργοτάξια. Οι αγώνες των σωματείων για συνθήκες υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς. Οι αγώνες για να μην ανοίξουν τα εμπορικά καταστήματα τις Κυριακές. Η απάντηση των εργατών στην προσπάθεια της κυβέρνησης να βάλει εμπόδια στο δικαίωμά μας στην απεργία. Ενάντια στους αντιασφαλιστικούς νόμους. Ενάντια στον πόλεμο, στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και τη δημιουργία στη χώρα νέων ΝΑΤΟικών και αμερικανικών βάσεων».
«Το ΕΚΠ, όσες πρωτοβουλίες πήρε, όσες αποφάσεις και ψηφίσματα βγήκαν, έγιναν με πρωτοβουλία των δυνάμεων της ΔΕΣΚ», υπογραμμίζει. «Οι μόνοι που πάλεψαν να τις βάλουν στους χώρους δουλειάς, να γίνουν διεκδικήσεις και αγώνας, είναι οι συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ. Οι άλλες δυνάμεις, ακόμα και αν στα λόγια συμφωνούσαν, στην πράξη δεν έκαναν τίποτα. Υπονόμευαν διαρκώς την προσπάθεια των συνδικάτων».
Στο πλαίσιο αυτό, αναδεικνύοντας την κρισιμότητα της μάχης για το ΕΚΠ, διαπιστώνει: «Μπορούμε πολλά περισσότερα με την αποφασιστική ενίσχυση και την απόλυτη πλειοψηφία της ΔΕΣΚ (...) Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και οι επιχειρηματικοί όμιλοι θα κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους για να κρατήσουν το Εργατικό Κέντρο στη σφιχτή αγκαλιά του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, γιατί ετοιμάζονται να εξαπολύσουν νέα επίθεση στους εργαζόμενους και το λαό».
Η ΔΕΣΚ αναδεικνύει τον εκφυλιστικό ρόλο που παίζουν σε βάρος του συνδικαλιστικού κινήματος και των εργαζομένων οι δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, αναφέροντας μια σειρά παραδείγματα από τη δράση τους.
«Να μην αποδεχτούμε σωματεία σφραγίδες», σημειώνει, «όπως τον ΠΑΣΥΕ (σ.σ. Πανελλήνιος Σύλλογος Εργαζομένων στο Εμπόριο) και τον ΠΑΣΕΝΤ (σ.σ. Πανελλήνιος Σύνδεσμος Εργαζομένων στη Ναυτιλία και τον Τουρισμό) που πλειοψηφούν οι δυνάμεις της ΕΑΚ (ΣΥΡΙΖΑ), σωματεία ανύπαρκτα στους χώρους δουλειάς, με διευθυντές και στελέχη των εργοδοτών στα ψηφοδέλτια να εκβιάζουν και να τρομοκρατούν, προκειμένου να εκλέγονται οι άνθρωποί τους. Σωματεία που κάνουν αρχαιρεσίες με νόθες διαδικασίες, χωρίς Γενικές Συνελεύσεις, χωρίς μητρώα ψηφισάντων, που ψηφίζουν απ' όλη τη χώρα για να βγάλουν αντιπροσώπους στο Εργατικό Κέντρο Πειραιά. Να μην δεχτούμε σωματεία που έχουν δεκάδες διπλοψηφίσαντες, στην πρεμούρα τους να βγάλουν παραπάνω αντιπροσώπους, όπως το ΣΕΟΦΑΕ (σ.σ. Σωματείο Επαγγελματιών Οδηγών Φορτηγών Αυτοκινήτων).
Στην ίδια ρότα η πλειοψηφία στην ηγεσία της ΠΕΝΕΝ (σ.σ. Πανελλήνια Ενωση Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού) με τον γνωστό Νταλακογιώργο επικεφαλής, που έχουν μετατρέψει το σωματείο της ΠΕΝΕΝ σε μηχανισμό των εφοπλιστών για την παραγωγή νόθων αντιπροσώπων, αποκλείοντας πραξικοπηματικά και με αστείες δικαιολογίες τη συγκρότηση ταξικού ψηφοδελτίου. Αποδεικνύεται ότι είναι νύχι - κρέας με τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό, ότι υπηρετούν τους ίδιους σκοπούς.
(...) Ετσι βαδίζουν προς το συνέδριο της ΓΣΕΕ. (...) Επιβεβαιώθηκε και την περίοδο που πέρασε από το προηγούμενο εκλογοαπολογιστικό συνέδριο, ότι όσο αυτές οι δυνάμεις θα αποτελούν την πλειοψηφία στο ΕΚΠ και συνολικά στο εργατικό κίνημα, τόσο αυτό θα παραμένει παροπλισμένο απέναντι στην ανάγκη η εργατική τάξη να αναμετρηθεί με την αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης - ΕΕ - εργοδοσίας».
Ξεχωρίζοντας τους βασικούς στόχους πάλης η ΔΕΣΚ επισημαίνει:
«Δυναμώνουμε την πάλη για μια σειρά κρίσιμα μέτωπα που συμβάλλουν στην ενίσχυση της οργάνωσης και του αγώνα των εργαζομένων. (...)
Δυναμώνουμε: Το μέτωπο των ΣΣΕ και συνολικά τη διεκδίκηση για μόνιμη, σταθερή δουλειά με σύγχρονα δικαιώματα, κόντρα σε όλα όσα επεξεργάζονται κυβέρνηση και εργοδοσία με την υλοποίηση της αντεργατικής τους πολιτικής και τη μετατροπή όλου του Πειραιά σε μια "Ειδική Οικονομική Ζώνη".
Την πάλη ενάντια στην απλήρωτη ανασφάλιστη εργασία, για τις συνθήκες δουλειάς στους εργασιακούς χώρους (...).
Την πάλη για έργα αντιπλημμυρικής, αντιπυρικής, αντισεισμικής προστασίας για όλο τον Πειραιά. (...)
Τον συντονισμό σωματείων, Λαϊκών Επιτροπών για τα μεγάλα μέτωπα της Υγείας, της Ειδικής Αγωγής και της Πρόνοιας, της ανεργίας. Την πάλη για μαζικές προσλήψεις, στους δήμους, στα νοσοκομεία, στα σχολεία και σε κάθε κοινωνική υπηρεσία που αποτελεί ανάγκη για το λαό μας.
Την πάλη απέναντι στην ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα, που φέρνει μόνο πολέμους, προσφυγιά και δυστυχία. Δυναμώνουμε τον αγώνα ενάντια στο ναζισμό, τον εθνικισμό, τον αλυτρωτισμό».
Η Διακήρυξη ολοκληρώνεται με την υπογράμμιση: «Με την απόλυτη πλειοψηφία των δυνάμεων της ΔΕΣΚ στο Συνέδριο, το Εργατικό Κέντρο θα μπει μπροστά για την οργάνωση και στήριξη της πάλης των εργατών, για το δυνάμωμα των συνδικάτων, για τη δημοκρατική λειτουργία τους. Θα επιδιώξει την κοινή δράση με όσους υποφέρουν από αυτή την πολιτική, τους φτωχούς αυτοαπασχολούμενους, τους ανέργους, τη νεολαία. Θα γίνει το κέντρο πάλης και αγώνα στον Πειραιά ενάντια στην πολιτική υπέρ της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου και τα τσιράκια τους στο εργατικό κίνημα».
Αύριο, Παρασκευή, στις 4.30 μ.μ., στο ΕΚΠ
Σε συγκέντρωση στο Εργατικό Κέντρο Πειραιά (ΕΚΠ) καλούν την εργατική τάξη της πόλης, τους ανέργους, τη νεολαία, τα συνδικάτα η ΠΕΜΕΝ, ο «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ», η ΠΕΕΜΑΓΕΝ και το Παράρτημα Πειραιά του Συνδικάτου Μετάλλου και Ναυπηγοεπισκευαστικής Βιομηχανίας Ελλάδας.
Η συγκέντρωση θα γίνει αύριο, Παρασκευή, πρώτη μέρα του συνεδρίου του ΕΚΠ, στις 4.30 μ.μ.
Οπως αναφέρουν στο κάλεσμά τους, το συνέδριο «γίνεται από τους εργάτες και αφορά όλους τους εργάτες. Το δυνάμωμα της πάλης και του αγώνα, απέναντι σε ΕΕ - κυβέρνηση - εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό, περνάει μέσα από μαζικές συλλογικές διαδικασίες. Εκεί που οι εργάτες θα μεταφέρουν την πείρα από τους αγώνες και τις διεκδικήσεις του προηγούμενου διαστήματος, την αντιπαράθεση με την εργοδοσία, τις κατακτήσεις που μετράμε από κλάδο σε κλάδο. Απομονώνοντας τα βαρίδια στο κίνημα, που προσπαθούν να βάλουν φρένο στην ενίσχυση της ταξικής πάλης. Η καλύτερη απάντηση στον αρνητικό συσχετισμό στο εργατικό κίνημα είναι συνδικάτα ταξικά, Εργατικά Κέντρα στα χέρια των εργατών, που να μπαίνουν μπροστά στην οργάνωση της πάλης των εργαζομένων. Αυτό χρειάζεται για να μπει φρένο στην πολιτική που μας εξαθλιώνει, για να διεκδικήσουμε τις δικές μας ανάγκες».
Τον αποκλεισμό αντιπροσώπων που αναδείχθηκαν χωρίς να τηρούνται οι διαδικασίες που προβλέπονται αποφάσισε κατά πλειοψηφία το Διοικητικό Συμβούλιο του Εργατικού Κέντρου Πειραιά σε συνεδρίασή του, προχτές.
Συγκεκριμένα, αποκλείστηκαν το σύνολο των αντιπροσώπων του ΠΑΣΥΕ γιατί πρόκειται για σωματείο - φάντασμα, το οποίο δεν τήρησε ούτε τις διαδικασίες που προβλέπει το δικό του καταστατικό.
Αποκλείστηκαν οι αντιπρόσωποι του ΠΑΣΕΝΤ οι οποίοι αναδείχθηκαν από τις αρχαιρεσίες που έγιναν στην επαρχία και όχι στην περιοχή του Πειραιά, που είναι ο χώρος ευθύνης και δράσης του Εργατικού Κέντρου.
Η νομιμοποίηση ή όχι των αντιπροσώπων του Σωματείου Εργαζομένων στην «ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΟΣ» παραπέμφθηκε στο συνέδριο. Το θέμα που υπάρχει είναι ότι το συγκεκριμένο σωματείο τροποποίησε το καταστατικό του και άλλαξε την έδρα του από τον Πειραιά στην Ελευσίνα, και επομένως δεν μπορεί να είναι μέλος του ΕΚΠ.
Εντυπωσιακή είναι ωστόσο η βαρεμάρα του αρθρογράφου της «Αυγής», ο οποίος στο χτεσινό οπισθόφυλλο της κυβερνητικής εφημερίδας δεν μπήκε στον κόπο να αλλάξει ούτε ένα «και» (μα ούτε ένα!) στα όσα συκοφαντικά για τον αγώνα της αγροτιάς έγραφε... πριν δέκα ολόκληρες μέρες το κεντρικό άρθρο της ιστοσελίδας του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Στ. Κούλογλου!
Αναμάσησε ότι τάχα για τους αγρότες «τα φορολογικά, ασφαλιστικά ή άλλα οικονομικά θέματα είναι λυμένα» (!), ότι «πολλοί αναρωτιούνται για ποιο λόγο βρέθηκαν στους δρόμους», ενώ ξίνισε κι αυτός τα μούτρα του γιατί παλεύουν για μείωση του κόστους παραγωγής και γιατί τάχα «φοβούνται το διάλογο»...
Αυτές τις συγκεκριμένες διεκδικήσεις θα προβάλει και σήμερα η Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων, απαιτώντας συγκεκριμένες δεσμεύσεις, στη συνάντηση με κλιμάκιο συναρμόδιων υπουργών την οποία επέβαλε ακριβώς η πίεση της πανελλαδικής κινητοποίησης, κόντρα στους παρελκυστικούς ελιγμούς της κυβέρνησης.
Δέκα μέρες πριν, το άρθρο στην ιστοσελίδα του Στ. Κούλογλου, μετά τα μπλόκα των αγροτών, τα έβαζε και με τις κινητοποιήσεις ενάντια στον απεργοκτόνο νόμο Αχτσιόγλου, με τις κινητοποιήσεις των αναπληρωτών εκπαιδευτικών κ.ο.κ., για να καταλήξει στο φοβερό απόφθεγμα: «Αφού σοβαρεύτηκε η χώρα, καιρός να σοβαρευτεί και ο συνδικαλισμός»!
Χτες, στην... έδρα του ίδιου μαθήματος κυβερνητικού συνδικαλισμού ανέβηκε ο αρθρογράφος της «Αυγής», «δασκαλεύοντας» τους αγρότες ότι πριν το «ύστατο μέσο» (απεργία, μπλόκα κ.λπ.) πρέπει «να προηγούνται άλλες ενέργειες», ότι τα αιτήματα πρέπει «να είναι εφικτά», τάχα για «να εκφράζει συμπαράσταση η πλειονότητα της κοινωνίας» (τον πήρε ο πόνος...), κατηγορώντας τέλος τους αγρότες στα μπλόκα ότι τάχα δεν έχουν εκλεγεί και δεν απολογούνται στα μέλη τους.
Δεν είδε τάχα το κύμα εργατικής - λαϊκής αλληλεγγύης στις αγροτικές κινητοποιήσεις, όχι γιατί έχουν αιτήματα «εφικτά» για την κερδοφορία των μονοπωλίων, αλλά γιατί έχουν αιτήματα δίκαια, απέναντι στην πολιτική που χτυπά όλο το λαό...
Δεν ξέρει τάχα ότι ραχοκοκαλιά των μπλόκων είναι το οργανωμένο αγροτικό κίνημα, ζωντανές Ομοσπονδίες και Αγροτικοί Σύλλογοι, που δίνουν διαρκή μάχη για την παραπέρα ενίσχυση της οργάνωσης των αγροτοκτηνοτρόφων...
Ολα τα ξέρουν βέβαια τα κυβερνητικά επιτελεία, γι' αυτό και πιπιλάνε τα «χαρτάκια» τους, για να συκοφαντούν τον αγώνα των αγροτών, συνολικά τις εργατικές - λαϊκές κινητοποιήσεις. Οπως όμως επιβεβαιώνει και η τρέχουσα πανελλαδική αγροτική κινητοποίηση, απάντηση στην προκλητική προπαγάνδα τους δίνει η ενίσχυση των αγώνων, της έμπρακτης αλληλεγγύης των εργαζομένων και του λαού!
Με την αγωνιζόμενη αγροτιά στα μπλόκα επί 18 μέρες, η Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων συναντιέται σήμερα με κλιμάκιο συναρμόδιων υπουργών
Οπως έχει ξεκαθαρίσει η Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων, η συνάντηση εντάσσεται στο πλαίσιο της αγωνιστικής διεκδίκησης και γίνεται για να ζητηθούν συγκεκριμένες απαντήσεις και δεσμεύσεις από την κυβερνητική πλευρά επί των συγκεκριμένων αγροτικών διεκδικήσεων.
Στην ανακοίνωσή της αναφέρει χαρακτηριστικά: «Στο πλαίσιο της "εξόδου από τα μνημόνια" και της "ανάκαμψης της οικονομίας", τα οποία επικαλούμενη η κυβέρνηση ψήφισε στον κρατικό προϋπολογισμό του 2019 κονδύλι 1,1 δισ. ευρώ για αφορολόγητο πετρέλαιο, ή για επιστροφή φόρου καυσίμων σε μερικές δεκάδες εφοπλιστές, βιομηχάνους, ξενοδόχους, ιδιωτικές κλινικές, αεροπορικές εταιρείες, την καλούμε να δείξει την ίδια ευαισθησία και να δώσει ουσιαστικές λύσεις στα αιτήματα επιβίωσης εκατοντάδων χιλιάδων αγροτών και κτηνοτρόφων».
Από τη χτεσινή κινητοποίηση στο μνημείο του Κιλελέρ |
Σηματοδοτώντας την αποφασιστικότητα της αγροτιάς να επιμείνει αγωνιστικά στη διεκδίκηση των δίκαιων αιτημάτων της, το μπλόκο της Νίκαιας οργάνωσε χτες το απόγευμα κινητοποίηση στο μνημείο του Κιλελέρ. Αγρότες ξεκίνησαν με αυτοκίνητα από τον κόμβο της Νίκαιας και, διανύοντας μια απόσταση 15 χιλιομέτρων, περίπου, έφτασαν στο μνημείο του Κιλελέρ, όπου εκπρόσωπος του μπλόκου κατέθεσε στεφάνι.
Μιλώντας στους συγκεντρωμένους, που φώναζαν το σύνθημα «Τώρα με τα πόδια, μετά με τα τρακτέρ, αν δεν δικαιωθούμε θα γίνει Κιλελέρ», ο Ρίζος Μαρούδας, μέλος της Γραμματείας της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων, πρόεδρος της Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Ν. Λάρισας, τόνισε:
«Τότε οι κολίγοι της Θεσσαλίας, με πρωτεργάτη τον Μαρίνο Αντύπα, μέσα από σκληρούς και αιματηρούς αγώνες, κατάφεραν να πάρουν δική τους τη γη που καλλιεργούσαν για λογαριασμό των τσιφλικάδων. Σήμερα, 110 χρόνια σχεδόν μετά το Κιλελέρ, η γη και η παραγωγή συγκεντρώνονται όλο και σε λιγότερα χέρια. Εδώ και δεκαεπτά μέρες, στο μπλόκο της Νίκαιας και σε μπλόκα σ' όλη την Ελλάδα, δίνουμε αγώνα επιβίωσης, παλεύοντας για να ικανοποιηθούν τα δίκαια αιτήματα που έχουμε, να μην ξεκληριστούμε και να μη γίνουμε σύγχρονοι κολίγοι στα μεγάλα τσιφλίκια που ξαναδημιουργούνται σιγά σιγά, όχι μόνο στον θεσσαλικό κάμπο αλλά σε όλη τη χώρα.
Και από το χώρο του Κιλελέρ, όπως και από τα μπλόκα τόσες μέρες, δηλώνουμε πως στη συνάντηση που θα έχουμε με το κυβερνητικό κλιμάκιο, θα απαιτήσουμε λύσεις στα οξυμένα προβλήματά μας, ικανοποίηση των αιτημάτων μας, ώστε να συνεχίσουμε να καλλιεργούμε και να παράγουμε, να μπορούμε να πληρωνόμαστε τον μόχθο και τον ιδρώτα μας, αλλά, στην πορεία, ο πλούτος που παράγουμε να γίνει δικός μας, να γίνουμε πραγματικοί αφέντες αυτού του πλούτου. Γιατί δυστυχώς σήμερα στην ουσία είμαστε σύγχρονοι εργάτες γης για βιομηχανίες, για εκκοκκιστές, για εμπόρους που παίρνουν κοψοχρονιά τη σοδειά μας, την παραγωγή μας και την πουλάνε βέβαια πανάκριβα στη λαϊκή κατανάλωση.
Συνεχίζουμε αυτόν τον αγώνα. Αυτό το μήνυμα στέλνουμε στην κυβέρνηση και πάνω απ' όλα το στέλνουμε σε όλους τους αγρότες και κτηνοτρόφους που πρέπει να καταλάβουν ότι η δική τους συμμετοχή, ο δικός τους αγώνας - όπως έγινε τότε έτσι και τώρα - μπορεί να φέρει αποτελέσματα. Γι' αυτό δεν πρέπει να κάθονται στον καναπέ των σπιτιών τους περιμένοντας λύσεις.
Υπάρχουν και κάποιοι αγρότες οι οποίοι παίζουν υπονομευτικό ρόλο, όπως αυτοί που λίγες ώρες πριν από τη δική μας συνάντηση με την κυβέρνηση, θα έχουν "πριβέ" συνάντηση με εκπρόσωπο της κυβέρνησης. Εμείς που βρισκόμαστε στα μπλόκα, όλοι όσοι συντονιζόμαστε με την Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων δηλώνουμε από δω, από το Κιλελέρ, ότι αν στη συνάντηση δεν υπάρξουν κυβερνητικές απαντήσεις και δεσμεύσεις για τα αιτήματά μας, θα υπάρχει κλιμάκωση των κινητοποιήσεων, μέχρι την τελική νίκη».
Παράλληλα, τη μάχη στα μπλόκα συνεχίζουν οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι σε όλη τη χώρα.
Στη Μακεδονία παραμένουν τα μπλόκα: Στην Ημαθία στη διασταύρωση της Νάουσας και στον κόμβο της Κουλούρας. Στη Θεσσαλονίκη στα διόδια των Μαλγάρων και στο Δερβένι, ενώ χτες βγήκαν και αγρότες από την ανατολική Θεσσαλονίκη στα Πράσινα Φανάρια. Στην Κατερίνη στο ύψος της «Ελιάς» (δημοτική οδός Εθνικού Σταδίου). Στην Πέλλα, στον κόμβο Γυψοχωρίου. Στη Φλώρινα, στον κόμβο Αντιγόνου στο Αμύνταιο. Στις Σέρρες, στη διασταύρωση Σιδηροκάστρου.
Στην Πρέβεζα, αγρότες και κτηνοτρόφοι της περιοχής παραμένουν στο μπλόκο στον Λούρο.
Στη Φθιώτιδα, οι αγρότες παραμένουν παρατεταγμένοι στον κόμβο της Πελασγίας και στην Αιτωλοακαρνανία στο μπλόκο που έχουν στήσει στο Χαλίκι.
Στην Αχαΐα έχει στηθεί νέο μπλόκο, στη διασταύρωση της Βιομηχανικής Ζώνης Πατρών στην Εθνική οδό Πάτρας - Πύργου με πρωτοβουλία των Αγροτικών Συλλόγων Ερυμάνθου, Δυτικής Αχαΐας, Ωλενίας και δήμου Πάτρας.
Στην Ηλεία, αγρότες και κτηνοτρόφοι παραμένουν συγκεντρωμένοι στον κόμβο Αγίου Γεωργίου, επί της Εθνικής οδού Πύργου - Πατρών, ενώ στη Μεσσηνία παραμένουν τα δύο μπλόκα που έχουν στηθεί, στον Σταθμό της Μεσσήνης και στο Χανδρινό.
Στην Κρήτη παραμένουν τα μπλόκα στα Μεγάλα Χωράφια στα Χανιά και στον κόμβο Πραιτωρίων στο Ηράκλειο.
Τέλος, στη Λέσβο, σήμερα, Πέμπτη, θα πραγματοποιηθεί παναγροτικό παλλεσβιακό συλλαλητήριο, στις 11.30 π.μ., στην Επάνω Σκάλα Μυτιλήνης (πλατεία ΙΚΑ), με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης της Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Λέσβου.
Τις μεθοδεύσεις που επιστρατεύει η πλειοψηφία της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Κέρκυρας προκειμένου να παραμείνει γαντζωμένη στην καρέκλα, ενόψει του επικείμενου συνεδρίου του Εργατικού Κέντρου, καταγγέλλει ο Κερκυραϊκός Σύνδεσμος Ιδιωτικών Υπαλλήλων.
Οπως εξηγεί σε ανακοίνωσή του, στο επίκεντρο των μεθοδεύσεων αυτών έχουν βρεθεί οι συνταξιούχοι, τους οποίους η διοίκηση προσπαθεί να χρησιμοποιήσει παράτυπα, για να συμπληρώσει τα απαιτούμενα «κουκιά» στην ψηφοφορία και να διαμορφώσει νόθους συσχετισμούς.
Οπως υπενθυμίζεται και με πρόσφατη εγκύκλιο από την Ομοσπονδία Συνταξιούχων ΙΚΑ, η αντιπροσώπευση των σωματείων συνταξιούχων στα Εργατικά Κέντρα «γίνεται μόνο με δικαίωμα λόγου και συμβουλευτική ψήφο και σε καμία περίπτωση οι αντιπρόσωποι των συνταξιούχων δεν παίρνουν μέρος στην εκλογή διοίκησης για το Εργατικό Κέντρο και για αντιπρόσωπους στην Τριτοβάθμια Οργάνωση, τη ΓΣΕΕ».
«Η προσπάθειά τους να πείσουν ότι υπερασπίζονται τους συνταξιούχους είναι πέρα για πέρα υποκριτική», τονίζει ο Σύνδεσμος και υπογραμμίζει πως η πλειοψηφία του Εργατικού Κέντρου τούς χρησιμοποιεί για να διαμορφώσει συσχετισμούς που θα της επιτρέψουν να συνεχίσει ανενόχλητη το έργο της σε βάρος των εργαζομένων.
Ο Σύνδεσμος καλεί τους αντιπροσώπους, τα μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων των σωματείων, τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους να βάλουν τέλος σε αυτήν την κατάσταση, «να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους και να διασφαλίσουν τη διεξαγωγή ενός πραγματικού συνεδρίου, χωρίς νοθείες και ανθρώπους της εργοδοσίας, από το οποίο θα προκύψει ένα Εργατικό Κέντρο πραγματικό εργαλείο οργάνωσης του αγώνα των εργαζομένων».
Eurokinissi |
Απάντηση στις μεθοδεύσεις των εργατοπατέρων δίνει η πραγματική οργάνωση στα σωματεία, ο αγώνας για τις ανάγκες των εργαζομένων |
Το Συνέδριο «επιβεβαίωσε για ακόμη μια φορά την εμπιστοσύνη των εργαζομένων του κλάδου στις δυνάμεις του ΠΑΜΕ», σημειώνει στην ανακοίνωσή της. Οπως εξηγεί, «παρά την αλλοίωση των συσχετισμών που εξασφάλισε για λογαριασμό των μεγάλων τουριστικών και επισιτιστικών ομίλων ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός, με πλήρη εκφυλισμό των συλλογικών διαδικασιών, με νοθείες και νομιμοποίηση αντιπροσώπων από ανύπαρκτα σωματεία ή σωματεία σφραγίδες, η ΔΑΣ αύξησε τις δυνάμεις της σε ψήφους αντιπροσώπων».
Συγκεκριμένα, η ΔΑΣ έλαβε 84 ψήφους (από 83) και διατήρησε τις 7 έδρες στη διοίκηση της Ομοσπονδίας, ενώ εξέλεξε 4 αντιπροσώπους στο συνέδριο της ΓΣΕΕ.
Στην αντίπερα όχθη, το ψηφοδέλτιο με την επωνυμία «Αγωνιστική Συνδικαλιστική Κίνηση Επισιτισμού - Τουρισμού», στο οποίο συστεγάζονται ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ, εξέλεξε 12 έδρες στη διοίκηση (όσες είχε) και 3 αντιπροσώπους στη ΓΣΕΕ.
Η Πανελλαδική Γραμματεία συνοψίζει τις μεθοδεύσεις στις οποίες κατέφυγαν εργατοπατέρες από όλη τη χώρα, προκειμένου να μείνει η Ομοσπονδία στα χέρια των ανθρώπων της μεγαλοεργοδοσίας:
«Στη Χαλκιδική έστησαν παράνομο διεπιχειρησιακό σωματείο - παραμάγαζο του Ανδρέα Ανδρεάδη (πρώην προέδρου του ΣΕΤΕ), με μπροστάρη τον εκπρόσωπό του Χρήστο Ευφραιμίδη, που αν και συνταξιούχος, εκλέχτηκε οργανωτικός γραμματέας της Ομοσπονδίας. Σε αυτό το σωματείο, μεταξύ άλλων νοθειών, σύμφωνα με την κατάσταση ψηφισάντων φαίνεται να ψήφισαν μόλις 505, ενώ στο πρακτικό αρχαιρεσιών γράφει για 780!
Με πρόταση της πλειοψηφίας νομιμοποίησαν κλαδικό σωματείο από την Πάτρα, πριν ακόμη ολοκληρωθούν οι αρχαιρεσίες του!
Πήραν μέρος σωματεία που δεν γνώριζε κανείς μέχρι τις παραμονές του Συνεδρίου αν έχουν κάνει αρχαιρεσίες, ή ακόμα και την ύπαρξή τους.
Υπήρξε σωματείο που πραγματοποίησε αρχαιρεσίες δίχως το μητρώο μελών, επιβάλλοντας 60 ευρώ χαράτσι για κάθε εργαζόμενο που ήθελε να ψηφίσει τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ».
Στο έδαφος αυτό, η Γραμματεία επισημαίνει ότι η διατήρηση της πλειοψηφίας από τις δυνάμεις των ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ, που συγκροτούν εδώ και χρόνια ένα κοινό ψηφοδέλτιο, αναδεικνύει ότι «η οργάνωση στα σωματεία, η ένταση της συλλογικής δράσης ενάντια στην εργοδοσία και στο πολιτικό της προσωπικό, μαζί με την αποκάλυψη και την απομόνωση των ανθρώπων τους στο εργατικό κίνημα, είναι οι προϋποθέσεις για την αλλαγή του αρνητικού συσχετισμού που παραμένει και σήμερα. Αποτελούν τη βάση για την ανασύνταξη του εργατικού - λαϊκού κινήματος».
«Το αντιλαϊκό πλαίσιο ενισχύεται και επεκτείνεται στη "μεταμνημονιακή" εποχή, αφού η επίθεση στα δικαιώματά μας αποτελεί το "λάδι" στη μηχανή των κερδών των εργοδοτών. Ο προσδιορισμός του κατώτατου μισθού από την κυβέρνηση στα όρια που επιθυμούν οι βιομήχανοι, οι πλειστηριασμοί λαϊκών κατοικιών, η φοροληστεία, οι ιδιωτικοποιήσεις, είναι μόνο ορισμένα από όσα μας περιμένουν», τονίζει η Γραμματεία του ΠΑΜΕ και διαβεβαιώνει πως η απάντηση των δυνάμεών της θα συνεχίσει να είναι «η οργάνωση στους χώρους δουλειάς, στους ομίλους, η πραγματική οργάνωση στα σωματεία, ο αγώνας για την αποκατάσταση των απωλειών που έχει δεχτεί η εργατική - λαϊκή οικογένεια, καθώς και για νέες διεκδικήσεις με βάση τις σύγχρονες ανάγκες μας».
Ξεκίνησαν χτες οι πρώτες αρχαιρεσίες του Σωματείου Εργαζομένων στην «Cosmote - eValue» Αττικής, με το συνδικάτο να απαντά αποτελεσματικά στις ανεπιτυχείς προσπάθειες παρεμπόδισής τους από την εργοδοσία, η οποία είχε την απόλυτη και ξεδιάντροπη στήριξη του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού.
Οι αρχαιρεσίες ξεκίνησαν χτες στο κτίριο της επιχείρησης στην Αχαρνών, με την επιχείρηση να αρνείται να παραχωρήσει χώρο στις εγκαταστάσεις της, παρότι είναι υποχρεωμένη. Ωστόσο τα μέλη του Σωματείου και οι εργαζόμενοι επέβαλαν τη διενέργεια των εκλογών στην πράξη.
Σε χτεσινή ανακοίνωσή του το σωματείο σημειώνει σχετικά:
«Τα εμπόδια που προσπάθησε να βάλει η διοίκηση στη διενέργεια της εκλογικής μας διαδικασίας έπεσαν στο κενό (...) Οι προσπάθειες της διοίκησης αποδεικνύουν τον φόβο που έχει η εργοδοσία για ένα νέο σωματείο που ενώνει τους εργαζόμενους και που διεκδικεί με κριτήριο τα συμφέροντα των εργαζομένων.
Επίσης, αποδεικνύει ότι η όλη προπαγάνδα ότι "είμαστε μια οικογένεια" κ.τ.λ., πάει περίπατο όταν μπαίνουν μπροστά οι διεκδικήσεις μας, για Συλλογική Σύμβαση Εργασίας που να βελτιώνει το μισθό και τους όρους εργασίας και μπαίνει στο προσκήνιο η πραγματικότητα, δηλαδή η σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ εργοδοσίας και εργαζομένων, συμφέροντα που είναι εκ διαμέτρου αντίθετα.
Η προσπάθεια που έκανε η διοίκηση να παρεμποδίσει τις εκλογές του σωματείου μας είχε την απόλυτη στήριξη του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, όπως αυτός εκφράζεται στον ΠΑΣΕ ΟΤΕ (σ.σ. σωματείο στον ΟΤΕ).
Από το πρωί, τα στελέχη της ΠΑΣΚΕ, που έχουν και την πλειοψηφία, σε διατεταγμένη υπηρεσία, πίεζαν τους εργαζόμενους να μη γραφτούν και να μη συμμετάσχουν στις εκλογές του σωματείου. Οταν βρεθήκαμε αντιμέτωποι με την άρνηση της διοίκησης να μπούμε στο χώρο καλέσαμε την Επιθεώρηση Εργασίας.
Ο γραμματέας του ΠΑΣΕ (Κοντογιώργος) και τα μέλη του ΔΣ της ΟΜΕ ΟΤΕ (Παύλου και Δημητρόπουλος) (...) παίρνοντας εντολές από τους εκπροσώπους της διοίκησης, στήριξαν πλήρως την επιχειρηματολογία της, στήριξαν ανοιχτά την εργοδοσία που ήθελε να εμποδίσει τη διαδικασία των εκλογών του σωματείου.
Οταν τελικά η Επιθεώρηση Εργασίας κάλεσε την εργοδοσία να μη διακόψει τη διαδικασία των εκλογών, μέχρι να γίνει τριμερής συνάντηση τη Δευτέρα 18/2, την αμηχανία των στελεχών της ΠΑΣΚΕ (αφού νόμιζαν ότι θα σταματήσουν τις εκλογές), διαδέχτηκε η πιο λυσσασμένη προσπάθεια να σπείρουν την τρομοκρατία για να αποτρέψουν τη συμμετοχή των εργαζομένων στις εκλογές του σωματείου.
Είναι ντροπή για "εκπρoσώπους" εργαζομένων να παίρνουν τέτοια θέση και να προσπαθούν να "θάψουν" την πρωτοβουλία που πήραμε για τη δημιουργία του σωματείου μας. Είναι ξεδιάντροποι και πρέπει να απομονωθούν.
(...) Καλούμε τους εργαζόμενους να κάνουμε τον φόβο της εργοδοσίας πράξη. Να ενισχύσουμε το σωματείο στην "Cosmote - eValue", που εγγράφει όλους τους εργαζομένους, ξεπερνώντας τους διαχωρισμούς που επιβάλλει η διοίκηση και υιοθετεί ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός».
Σήμερα, Πέμπτη, οι αρχαιρεσίες γίνονται από 9 π.μ. έως 12 μ., στο κτίριο Αγίου Στεφάνου, και από 1 μ.μ. έως 5 μ.μ., στο κτίριο Τζιτζιφιών (Καλλιθέα). Αύριο, Παρασκευή, 12 μ. - 4 μ.μ., στο κτίριο Κεραμεικού.