Το πρώην μεγαλοστέλεχος τραπεζών Εμανουέλ Μακρόν και η υποψήφια του Εθνικού Μετώπου Μαρίν Λεπέν προκρίθηκαν στον β' γύρο που θα γίνει στις 7 Μάη
AFP or licensors |
Ο Εμ. Μακρόν εμφανίζεται ως ο πιο πιθανός συνεχιστής της φιλομονοπωλιακής αντιλαϊκής πολιτικής |
Σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Εσωτερικών, σε σύνολο 48.891.594 εγγεγραμμένων συνολικά ψήφισαν 36.681.113 ενώ η αποχή έφτασε το 21,77% (το 2012 ήταν 20,52%).
Ο Εμανουέλ Μακρόν, πρώην υπουργός Οικονομίας των κυβερνήσεων Ολάντ - Βαλς και πρώην μεγαλοστέλεχος τραπεζών, έλαβε το 23,86% των ψήφων.
Η υποψήφια του ευρωσκεπτικιστικού Εθνικού Μετώπου (Front National - FN) Μαρίν Λεπέν έλαβε 21,43%.
Ο υποψήφιος των Ρεπουμπλικάνων (Les Republicains - LR, μετεξέλιξη του γκωλικού UMP από όπου είχε εκλεγεί πρόεδρος ο Ν. Σαρκοζί) Φρανσουά Φιγιόν έλαβε 19,94%.
Ο πρώην επικεφαλής του οπορτουνιστικού Μετώπου της Αριστεράς - που στήριξε και το μεταλλαγμένο ΚΚ Γαλλίας - Ζαν Λικ Μελανσόν έλαβε 19,62%.
Ο επίσημος υποψήφιος του μέχρι σήμερα κυβερνώντος Σοσιαλιστικού Κόμματος (Parti Socialiste - PS) Μπενουά Αμόν έλαβε μόλις 6,35%.
Ακολουθούν οι υπόλοιποι υποψήφιοι, που επίσης πρόβαλαν προγράμματα με αφετηρία την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του γαλλικού κεφαλαίου, ζητώντας επαναξιολόγηση των συμμαχιών του, αμφισβητώντας στον ένα ή τον άλλο βαθμό τους όρους συμμετοχής σε ΕΕ, ΝΑΤΟ.
Ο Νικολά Ντιπό Ενιάν του συντηρητικού «Σήκω Γαλλία» πήρε 4,73%.
Ο Ζαν Λασάλ της κίνησης «Ας αντισταθούμε!» 1,21%.
Ο Φιλίπ Πουτού του οπορτουνιστικού Νέου Αντικαπιταλιστικού Κόμματος 1,10%.
Ο Φρανσουά Ασελινό της Λαϊκής Ρεπουμπλικανικής Ενωσης 0,92%.
Η Ναταλί Αρτό του τροτσκιστικού «Εργατικού Αγώνα» 0,65%.
Ο Ζακ Σεμινάντ της «Αλληλεγγύης και Προόδου» 0,18%.
Ο β' γύρος θα διεξαχθεί στις 7 Μάη 2017.
Η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων ανατροφοδότησε όλη τη συζήτηση που διεξαγεται - όχι μόνο στη Γαλλία - περί «αντισυστημικής ψήφου», με πολλά αστικά επιτελεία να εμφανίζουν την υποχώρηση «παραδοσιακών» αστικών κομμάτων ως «ρήξη με την πολιτική ελίτ». Στη βάση αυτή «φούντωσε» η συζήτηση για την παραπλάνηση της εργατικής τάξης και τον εγκλωβισμό της στις επιδιώξεις της μίας ή της άλλης μερίδας του κεφαλαίου, που ειδικά στη Γαλλία ενισχύεται και από το γεγονός ότι απουσιάζει ένα αληθινά επαναστατικό, κομμουνιστικό κόμμα.
Η οξυμένη «κινητικότητα» στον αστικό πολιτικό χάρτη της Γαλλίας αποτυπώνεται σε στοιχεία όπως:
Ειδικά για το PS, εδώ και καιρό πολλοί εμφανίζουν την πορεία του να ακολουθεί αυτή του ΠΑΣΟΚ. Δεν είναι τυχαίο ότι κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης Ολάντ (και του PS), όπως ο υπουργός Αμυνας Ζαν Υβ Λε Ντριάν, όχι απλά στήριξαν αλλά δραστηριοποιήθηκαν ανοιχτά υπέρ της υποψηφιότητας Μακρόν.
Ολα τα παραπάνω δείχνουν ότι η Γαλλία έχει μπει σε μια περίοδο εντατικών διεργασιών για τη διασφάλιση πολιτικού προσωπικού ικανότερου να προστατέψει τα γενικά συμφέροντα της άρχουσας τάξης. Η διαδικασία αυτή θα ενταθεί εν όψει και των βουλευτικών εκλογών που θα γίνουν στις 11 και στις 18 Ιούνη (α' και β' γύρος αντίστοιχα).
Βέβαια αυτές οι αλλαγές δεν εγκυμονούν τίποτα θετικό για τα λαϊκά συμφέροντα. Αφορούν μόνο τη θωράκιση της εξουσίας των εκμεταλλευτών του λαού και την καλύτερη προετοιμασία των επόμενων αντιλαϊκών επιθέσεων. Αλλωστε, πάνε μόνο πέντε χρόνια που και ο τότε υποψήφιος του PS, Φρανσουά Ολάντ, επικρατούσε του «δεξιού» Σαρκοζί και προβαλλόταν ως δήθεν «νέος άνεμος της Ευρώπης». Τα όσα έγιναν στο διάστημα 2012 - 2017 απέδειξαν ότι, για να είναι κάτι αληθινά «νέο» και «εναλλακτικό» από τη σκοπιά των λαϊκών συμφερόντων, πρέπει να έρχεται σε ρήξη με τα μονοπώλια και την εξουσία τους.
Σύμφωνα με δημοσκόπηση της εταιρείας IPSOS/SOPRA STERIA που έγινε για τον β' γύρο, ο Μακρόν συγκεντρώνει 62% αντί 38% της Λεπέν. Αλλη έρευνα, του ινστιτούτου HARRIS INTERACTIVE, εμφάνισε τον Μακρόν πρώτο με 64% έναντι 36% της Λεπέν.
Από τη μεριά του, ο Μακρόν στις δηλώσεις του υποστήριξε ότι «οι Γάλλοι εξέφρασαν την επιθυμία για ανανέωση» και πρόσθεσε ότι θέλει να είναι «ο Πρόεδρος των πατριωτών, απέναντι στην απειλή των λαϊκιστών», ότι θα μεταφέρει «τη φωνή της ελπίδας για τη χώρα μας και την Ευρώπη».
Η Λεπέν δήλωσε ότι αναλαμβάνει την «ευθύνη της υπεράσπισης του γαλλικού έθνους, της ενότητάς του, της ασφάλειας, της κουλτούρας του, της ευημερίας και της ανεξαρτησίας», υπογραμμίζοντας ότι «μεγάλη πρόκληση αυτής της εκστρατείας είναι η άγρια παγκοσμιοποίηση που θέτει σε κίνδυνο τον πολιτισμό μας» και συμπληρώνοντας: «Είτε συνεχίζουμε στο δρόμο μιας ολοκληρωτικής απορρύθμισης, χωρίς σύνορα και χωρίς ασφάλεια, με πολλές συνέπειες όπως η μετανάστευση, ο άνισος διεθνής ανταγωνισμός, η ελεύθερη κυκλοφορία των τρομοκρατών. Είτε, διαφορετικά, επιλέγετε τη Γαλλία με τα σύνορά της και την ασφάλεια (...) αυτό που σας προτείνω είναι η μεγάλη αλλαγή».
Ο Φρ. Φιγιόν, αναλαμβάνοντας την ευθύνη της ήττας του, κάλεσε τους οπαδούς των LR να παραμείνουν ενωμένοι, ενώ απηύθυνε έκκληση στήριξης του Μακρόν στο β' γύρο, επειδή το οικονομικό και κοινωνικό πρόγραμμα του FN «θα οδηγήσει τη χώρα στην πτώχευση και σε αυτό το χάος θα πρέπει να προστεθεί και το χάος με την έξοδο από την Ευρώπη. Ο εξτρεμισμός δεν μπορεί παρά να φέρει δυστυχία και διαίρεση στη Γαλλία».
Ο Ζ. Λ. Μελανσόν δήλωσε ότι «το αποτέλεσμα δεν ήταν αυτό που περίμεναν», προσθέτοντας σχετικά με τον β' γύρο: «Καθένας ας αποφασίσει με τη συνείδησή του».
Σε ψήφο υπέρ του Μακρόν κάλεσε και ο υποψήφιος του PS Μπενουά Αμόν, ενώ ενδεικτική ήταν και η δήλωση του ΓΓ του ΚΚ Γαλλίας Π. Λωράν, που είπε ότι στις 7 Μάη ο λαός πρέπει «να μπλοκάρει το δρόμο της Λεπέν (...) Να χρησιμοποιήσει το μοναδικό ψηφοδέλτιο που δυστυχώς θα έχει απέναντί του για να το πράξει... Με Τραμπ, Πούτιν, Ασαντ και την ευρωπαϊκή ακροδεξιά ως συμμάχους, με την εκλογή Λεπέν θα απειληθεί η ασφάλεια του κόσμου».
Χτες, και ο μέχρι σήμερα Πρόεδρος της χώρας Φρανσουά Ολάντ ανακοίνωσε ότι απέναντι στον «κίνδυνο» του FN «επιβάλλεται η κινητοποίηση και η σαφήνεια των επιλογών», προσθέτοντας ότι θα ψηφίσει Μακρόν.
Πάντως, χρειάζεται να σημειωθεί ότι οι σημερινές συνθήκες είναι διαφορετικές από το 2002 (όταν το FN είχε ξαναπάρει μέρος σε β' γύρο προεδρικών εκλογών). Σήμερα, οι επιφυλάξεις για τις σκοπιμότητες και τους όρους συμμετοχής της Γαλλίας στην ΕΕ είναι διάχυτες στα προγράμματα των περισσότερων πολιτικών δυνάμεων, με σημαντικές διαφοροποιήσεις βεβαίως.
Επίσης, ίσως δεν είναι τυχαίο ότι, σύμφωνα με ορισμένα ρεπορτάζ, στους οπαδούς των Ρεπουμπλικάνων του Φιγιόν υπάρχουν ήδη διαφωνίες στη «γραμμή» για στήριξη Μακρόν (η σχετική έκκληση αποδοκιμάστηκε από ορισμένους). Δημοσκόπηση εμφάνισε το 40% των ψηφοφόρων του να υποστηρίζει ότι δεν θα ψηφίσει ούτε Μακρόν ούτε Λεπέν. Επίσης, άλλοι σχολίασαν ότι δεν ήταν τυχαίο πως στις πρώτες συγκεντρώσεις οπαδών του Μελανσόν κυριάρχησαν τα συνθήματα κατά του Μακρόν.
Τέλος, να σημειωθεί ότι το νεοσυσταθέν Επαναστατικό Κομμουνιστικό Κόμμα Γαλλίας (πρώην Ενωση Επαναστατών Κομμουνιστών Γαλλίας), που συμμετέχει και στην Ευρωπαϊκή Κομμουνιστική Πρωτοβουλία, έχει σύνθημα «όχι σε όλους τους υποψηφίους του κεφαλαίου». Στον α' γύρο σημείωνε ειδικά για τον Μελανσόν ότι «δεν προτείνει να τα σπάσει με την ΕΕ ούτε με το ΝΑΤΟ. Αντίθετα επιδιώκει να διαπραγματευτεί καλύτερη θέση. Αυτή ακριβώς είναι η θέση του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα το 2015, η οποία οδήγησε στην αποδοχή της ΕΕ».
«Εμείς, οι ευρωπαϊκοί λαοί, είμαστε αποφασισμένοι να μην αφήσουμε να περάσουν αυτοί οι οποίοι απεργάζονται τη διάλυση της Ευρώπης, τα υπολείμματα του ναζισμού. Αυτό αποδεικνύει και το χθεσινό αποτέλεσμα των εκλογών στη Γαλλία», δήλωσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Πρ. Παυλόπουλος, μιλώντας χτες στο Φόρουμ Αρχαίων Πολιτισμών.
Ο πρωθυπουργός, Αλ. Τσίπρας, επικοινώνησε χτες με τον νικητή του 1ουγύρου των γαλλικών προεδρικών εκλογών, Εμανουέλ Μακρόν. Σύμφωνα με το Μέγαρο Μαξίμου, «του ευχήθηκε καλή επιτυχία στη μάχη του 2ου γύρου απέναντι στην άκρα δεξιά, και εξέφρασε την πεποίθησή του ότι με την εκλογή του θα υπάρξει συνέχεια στις στενές σχέσεις φιλίας και συνεργασίας ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Γαλλία».
Η εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, Ράνια Σβίγκου, δήλωσε σχετικά ότι «αυτή τη στιγμή είναι νομίζω καθήκον όλων των προοδευτικών δυνάμεων να ηττηθεί η ακροδεξιά και αυτό που αντιπροσωπεύει η Λεπέν και για τη Γαλλία αλλά και για την Ευρώπη».
Ο πρόεδρος της ΝΔ, Κυρ. Μητσοτάκης, έγραψε στο «Twitter»: «Η νίκη Μακρόν είναι η απάντηση των φιλελεύθερων δυνάμεων της λογικής στην επίθεση του αριστεροδεξιού λαϊκισμού».
Η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και επικεφαλής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, Φώφη Γεννηματά, έκανε το ακόλουθο σχόλιο στα ΜΜΕ: «Συγχαίρω τον Εμανουέλ Μακρόν για το αποτέλεσμα που έφερε στον πρώτο γύρο. Ολοι στηρίζουμε τη μάχη που θα δώσει για την Προεδρία της Γαλλικής Δημοκρατίας, ενάντια στην ακροδεξιά υποψήφια».
Τη στήριξή της στον Εμανουέλ Μακρόν εκφράζει η Ενωση Κεντρώων αναφέροντας: «Υποχρέωση όλων των δημοκρατών στη Γαλλία και στην Ευρώπη είναι να τον στηρίξουμε στον τελικό γύρο των προεδρικών εκλογών, έτσι ώστε να μην επικρατήσουν φασιστικά και ακροδεξιά φαινόμενα».
Τέλος, ο επικεφαλής του Ποταμιού, Στ. Θεοδωράκης, δήλωσε: «Η αλήθεια είναι ότι πήραμε μια μικρή χαρά από το Παρίσι, μετά από πολύ καιρό. Νικήθηκαν οι ακραίες δυνάμεις, νικήθηκε ο λαϊκισμός, ελπίζω και στα δικά μας, να συμβεί το ίδιο και στην Ελλάδα...».
Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο Τύπου της Κομισιόν, Μαργαρίτη Σχοινά, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ «συνεχάρη τον Μακρόν για το αποτέλεσμα στον πρώτο γύρο και του ευχήθηκε επιτυχία για τον επόμενο γύρο».
Από το Βερολίνο, ο Γερμανός ΥΠΕΞ, Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, έδωσε συγχαρητήρια στον Μακρόν λέγοντας ότι «ήταν ο μόνος φιλοευρωπαίος υποψήφιος που δεν κρύφτηκε πίσω από στερεότυπα για την Ευρώπη» και εκφράζοντας την ελπίδα «ότι θα βάλει στη θέση του τον ακροδεξιό ριζοσπαστισμό, λαϊκισμό και τους αντι-ευρωπαίους». Αλλά και ο επικεφαλής των Σοσιαλδημοκρατών και υποψήφιος καγκελάριος, Μάρτιν Σουλτς, εξέφρασε ελπίδα για νίκη Μακρόν με ευρεία πλειοψηφία έναντι «της αντι-ευρωπαίας και ανοιχτά ρατσίστριας Μαρίν Λεπέν». Συγχαρητήρια στον Μακρόν και καλή επιτυχία για το επόμενο 15θήμερο έδωσε και η καγκελάριος Αγκελα Μέρκελ.
Στη Μόσχα, ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, είπε ότι «σεβόμαστε την επιλογή των Γάλλων. Είμαστε υπέρμαχοι της δημιουργίας καλών σχέσεων αμοιβαίως επωφελών», χαρακτηρίζοντας «πολλαπλά εσφαλμένους» αλλά και «πρώιμους» τους ισχυρισμούς ότι η Ρωσία είναι δυσαρεστημένη από το αποτέλεσμα. «Παραδοσιακά, η Γαλλία είναι υπέρμαχος της οικοδόμησης καλών σχέσεων με εκείνους που σκέφτονται με τον ίδιο τρόπο και που θεωρούν ότι οι τρέχουσες διαφορές μπορούν να διευθετηθούν μόνο μέσω διαλόγου, λαμβάνοντας υπόψιν τα σημερινά αμοιβαία συμφέροντα».
Στην Ουάσιγκτον, την Κυριακή, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, χαρακτήρισε «πολύ σημαντικές» τις εκλογές στη Γαλλία, ενώ την περασμένη Παρασκευή, απαντώντας σε σχετική ερώτηση του «Ασοσιέτεντ Πρες», αρνήθηκε μεν να σχολιάσει το αν η Λεπέν πρέπει να είναι η νέα Πρόεδρος, ωστόσο εκτίμησε ότι η τελευταία «τρομοκρατική επίθεση» στο Παρίσι «θα τη βοηθήσει, γιατί είναι η ισχυρότερη στα θέματα για τα σύνορα και η ισχυρότερη για τα όσα συμβαίνουν στη Γαλλία».
Συνέντευξη στον ρ/σ «Real» παραχώρησε χτες ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ Κ. Παπαδάκης, απ' όπου και τα ακόλουθα αποσπάσματα για τα αποτελέσματα των γαλλικών εκλογών:
«Οι υποψηφιότητες στα ποσοστά τους φαίνεται να έχουν μικρές αποκλίσεις, εκτιμούμε ότι δείχνουν τις σφοδρές αντιθέσεις στους κόλπους της αστικής τάξης. Αποτυπώνονται στα προγράμματά τους οι προβληματισμοί των επιχειρηματικών ομίλων της Γαλλίας, για το ρόλο της Γαλλίας την επόμενη περίοδο. Ιδιαίτερα έχει να κάνει με την ισχύ και την επιρροή των γαλλικών ομίλων στο πλαίσιο της ΕΕ. Και ξέρετε, σε όλη την προεκλογική περίοδο φανερώθηκαν σχεδιασμοί του κεφαλαίου, όπως η επαναδιαπραγμάτευση του ρόλου της Γαλλίας στην Ευρωζώνη, η αναζήτηση συμμάχων γι' αυτό το σκοπό, επιδιώκοντας να αποσπάσει περισσότερο, κύρια από τη Γερμανία, που κερδίζει σήμερα περισσότερο στην ΕΕ. Ταυτόχρονα, στο όνομα της "εθνικής κυριαρχίας" σχεδιάζονται και εναλλακτικές επιλογές που συζητούν για έξοδο της Γαλλίας απ' την ΕΕ, ένα άλλο νόμισμα ή υποτίμηση του ευρώ, με την αναζήτηση άλλων συμμαχιών. Η αλλαγή του νομίσματος εκτιμάμε ότι δεν σημαίνει κάποια φιλολαϊκή πολιτική - έχει ανοίξει σχετική συζήτηση και στην Ελλάδα - και νομίζουμε ότι χωρίς να έχει ο λαός την εξουσία στα χέρια του, τέτοιου είδους προτάσεις μπορείτε να τις βρείτε στα προεκλογικά προγράμματα αρκετών υποψηφίων, το είδαμε και από την Λεπέν και απ' τον Μελανσόν, που μάλιστα εδώ στην Ελλάδα χαίρει της εκτίμησης τόσο του ΣΥΡΙΖΑ, της ΛΑΕ, αλλά και του κόμματος της Κωνσταντοπούλου.
Εκτιμούμε και είναι καθαρό ότι στη Γαλλία έλειψε και λείπει η φωνή ενός Κομμουνιστικού Κόμματος, με επαναστατική στρατηγική, διδαγμένο απ' την πορεία μετάλλαξης του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος, που είναι γνωστή η πορεία του όλα αυτά τα χρόνια, που έχει απολέσει τους δεσμούς με την εργατική τάξη της χώρας του. Και στη Γαλλία, αλλά και σε άλλες χώρες, μιλώντας και για τον πολιτικό αυτοπροσδιορισμό των πολιτικών δυνάμεων, οι λέξεις έχουν χάσει το όνομά τους. Είναι ενδεικτικό ότι "αριστερά" εννοεί κάποιος ακόμη και το Σοσιαλιστικό Κόμμα.
Απ' αυτή τη σκοπιά, πιστεύουμε ότι οι εξελίξεις προς το συμφέρον των εργατών, του λαού στη Γαλλία, μπορεί να έρθουν από την άνοδο της ταξικής πάλης, τη σύγκρουση με το κεφάλαιο και την εξουσία του. Και το διπολικό σύστημα, τα εκβιαστικά διλήμματα που αναπαράγονται και απ' το εκλογικό σύστημα των δύο γύρων, σε κάθε περίπτωση έχουν στόχο να διευκολύνουν και να διασφαλίσουν ότι την επόμενη μέρα σε μια ισχυρή καπιταλιστική χώρα θα είναι υποψήφιος αυτός που εκφράζει καλύτερα τα συμφέροντα του κεφαλαίου».
Οι αστικές εφημερίδες που κυκλοφόρησαν χτες προβάλλουν, οι περισσότερες, με τόνο «ανακούφισης» την πιθανή επικράτηση του φιλελεύθερου Μακρόν στον β' γύρο, ως το «αισιόδοξο στοιχείο» του πρώτου γύρου των γαλλικών προεδρικών εκλογών.
Τα «ΝΕΑ» έσπευσαν να χαρακτηρίσουν την πρωτιά Μακρόν «λύτρωση», «ανακούφιση», ακόμα και «επανάσταση», με αναλύσεις να υποστηρίζουν ότι το προβάδισμα του πρώην στελέχους της κυβέρνησης Ολάντ προσφέρει στην Ευρώπη «μια ελπίδα για ενότητα, σταθερότητα και ανάπτυξη την οποία ομολογουμένως αυτή η ήπειρος χρειαζόταν». Σε άλλο άρθρο επισημάνθηκε η ελπίδα ουσιαστικά αναβαπτισμένου σερβιρίσματος των αντιλαϊκών πολιτικών, αφού η ανάδειξη Μακρόν στη γαλλική Προεδρία προσδοκάται ότι «θα ανοίξει μια νέα προοπτική για την ίδια τη Γαλλία αλλά και για την Ευρώπη γενικότερα», με την ελπίδα «να εγκαινιάσει ένα πρόγραμμα ριζικών μεταρρυθμίσεων για τη σκληρωτική γαλλική οικονομία και κοινωνία, χωρίς να χάσει όμως εντελώς την ανάγκη διατήρησης κάποιας κοινωνικής ισορροπίας τόσο επιτακτικής ως όρου επίτευξης οποιωνδήποτε μεταρρυθμίσεων».
Το «ΕΘΝΟΣ» μίλησε για «πολιτικό σεισμό» ενώ φιλοξένησε αναλύσεις όπου σημειωνόταν: «Υπάρχει ρήξη της κοινωνίας με την πολιτική ελίτ, υπάρχει κρίση αντιπροσώπευσης». Μεταξύ άλλων, «Η γιγάντωση της ακροδεξιάς στη Γαλλία» καταγράφεται «ως ιστορική ευθύνη της Γερμανίας, καθώς μέχρι πρόσφατα ο Σόιμπλε μιλούσε για την απροθυμία της κυβέρνησης Ολάντ να προωθήσει μεταρρυθμίσεις και διαρθρωτικές αλλαγές».
Η «Εφημερίδα των Συντακτών» περιγράφει τα αποτελέσματα ως «σενάριο βγαλμένο από εφιάλτη», εκτιμώντας ωστόσο ότι με αυτά οι ψηφοφόροι εξέφρασαν «την απόρριψη του πολιτικού συστήματος και τη δυσαρέσκεια για τις πολιτικές που εφαρμόστηκαν την τελευταία δεκαετία από διαδοχικές κυβερνήσεις της Αριστεράς και της Δεξιάς».
Ο «Ελεύθερος Τύπος», και αυτός στο κλίμα «ανακούφισης», σημειώνει: «Ολα δείχνουν ότι η Γαλλία θα μείνει στην σφαίρα της Ευρώπης ενώ η Ευρωζώνη δεν θα δοκιμάσει τις αντοχές της, κάτι που θα συνέβαινε εάν είχαμε ένα δίδυμο Λεπέν - Μελανσόν. Η αναμενόμενη επικράτηση του Μακρόν δεν σημαίνει αυτόματα ότι ο δρόμος για την ανάκαμψη της Γαλλίας θα είναι εύκολος ιδίως όταν η αντιευρωπαϊκή ψήφος προσεγγίζει το 50%».
Η «Δημοκρατία» εκφράζει με έμφαση τη στήριξή της στην Λεπέν με τον πρωτοσέλιδο τίτλο «Σεισμός Λεπέν σαρώνει την Γαλλία», και στηρίζει τα περί «πατριωτικής», «αντισυστημικής» δύναμης που τρομάζει «το παλαιοκομματικό σύστημα της Γαλλίας».