Αλληλεγγύη από σωματεία και φορείς της Αττικής, που υποδέχτηκαν το Σάββατο τους εργαζόμενους της ΛΑΡΚΟ στο Σύνταγμα
Η στιγμή που η πορεία των εργαζομένων φτάνει στο Σύνταγμα, όπου την υποδέχονται τα συνδικάτα και οι φορείς της Αττικής |
Εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ από το εργοστάσιο της Λάρυμνας, από τα μεταλλεία της Εύβοιας και της Βοιωτίας, από την Καστοριά και από την έδρα της εταιρείας στην Αθήνα, περίπου τεσσερισήμισι μήνες μετά το προηγούμενο συλλαλητήριο στην Αθήνα και σε συνέχεια των πολύμορφων κινητοποιήσεών τους μέσα στους μήνες που ακολούθησαν, έδειξαν την αντοχή τους, την αποφασιστικότητά τους να συνεχίσουν ενωμένοι τον αγώνα για την υπεράσπιση της ζωής και των δικαιωμάτων τους. Για την υπεράσπιση του δημόσιου χαρακτήρα της ΛΑΡΚΟ, της λειτουργίας της και της αξιοποίησης των τεράστιων παραγωγικών δυνατοτήτων της προς όφελος του λαού.
Με λεωφορεία και αυτοκίνητα, έχοντας στο πλευρό τους τις οικογένειές τους, εργαζόμενους και κατοίκους από όλη τη Στερεά που γνωρίζουν καλά πως ο αγώνας αυτός είναι και δικός τους, οι εργάτες της ΛΑΡΚΟ αναχώρησαν νωρίς το πρωί του Σαββάτου από τις περιοχές όπου δραστηριοποιείται η εταιρεία, από τα γύρω χωριά, αλλά και από τις μεγάλες πόλεις της Στερεάς.
Με παλμό και κυρίαρχα συνθήματα «Κάτω τα χέρια από τη ΛΑΡΚΟ» και «Η ΛΑΡΚΟ ανήκει στους εργάτες και όχι στα παράσιτα τους κεφαλαιοκράτες» να ακούγονται για μία ακόμη φορά στο κέντρο της Αθήνας, οι συγκεντρωμένοι κατευθύνθηκαν προς το Σύνταγμα.
«Ο νόμος της κυβέρνησης να καταργηθεί, ο ορυκτός μας πλούτος δεν θα ξεπουληθεί», φώναζαν οι εργάτες της ΛΑΡΚΟ, δίνοντας αποφασιστική απάντηση στα αντιλαϊκά σχέδια που προωθεί η κυβέρνηση, υπηρετώντας τα συμφέροντα του κεφαλαίου, όπως έκαναν και όλοι οι προκάτοχοί της.
Φτάνοντας στο Σύνταγμα, μπροστά στο υπουργείο Οικονομικών, οι εργάτες της ΛΑΡΚΟ ενώθηκαν με όλα τα υπόλοιπα συνδικάτα της Αττικής, τους εργαζόμενους και τους φορείς που τους περίμεναν εκεί, με τις σημαίες ψηλά, με συνθήματα και παρατεταμένα χειροκροτήματα, εκφράζοντας την αλληλεγγύη τους, ακυρώνοντας στην πράξη την ενορχηστρωμένη προσπάθεια συκοφάντησης αυτού του δίκαιου αγώνα από την κυβέρνηση και τα παπαγαλάκια της.
Δυο μέρες μετά το μαζικό συλλαλητήριο που οργάνωσαν τα ταξικά συνδικάτα της Αττικής ενάντια στην εντεινόμενη αντεργατική πολιτική, το Σύνταγμα γέμισε ξανά κόσμο, μαχητικότητα και αλληλεγγύη.
Κατά τη διάρκεια της κινητοποίησης, από τα μεγάφωνα ανακοινώνονταν συνεχώς ψηφίσματα στήριξης, συμπαράστασης και αλληλεγγύης, προσθέτοντας νέα σωματεία και φορείς στον κατάλογο της αλληλεγγύης προς τους εργαζόμενους.
Στη συγκέντρωση συμμετείχε αντιπροσωπεία της ΚΕ του ΚΚΕ, με επικεφαλής τον Γενικό Γραμματέα της, Δημήτρη Κουτσούμπα. Συμμετείχαν επίσης οι βουλευτές του Κόμματος Γιώργος Μαρίνος, Χρήστος Κατσώτης και Θανάσης Παφίλης, καθώς και οι ευρωβουλευτές Κώστας Παπαδάκης και Λευτέρης Νικολάου - Αλαβάνος. Παρευρέθηκαν ακόμη πολλοί εκλεγμένοι με τη «Λαϊκή Συσπείρωση».
Συμμετείχαν ακόμα βουλευτές και εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΙΝΑΛ, του ΜέΡΑ25 με επικεφαλής τον Γ. Βαρουφάκη, εκπρόσωποι των δημοτικών αρχών Λοκρών, Ορχομενού, Δυρφίων - Μεσσαπίων, Κύμης - Αλιβερίου και άλλων φορέων Τοπικής και Περιφερειακής Διοίκησης.
Με πορεία από την Ομόνοια οι εργάτες της ΛΑΡΚΟ έφτασαν στο χώρο της συγκέντρωσης στο Σύνταγμα |
Κορύφωση του συλλαλητηρίου αποτέλεσε η συναυλία με την οποία έκλεισε η συγκέντρωση και οργανώθηκε με τη συμβολή του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου. Σε αυτή συμμετείχαν η Ρίτα Αντωνοπούλου, η Νατάσσα Μποφίλιου, η Σταυρούλα Μανωλοπούλου, ο Δημήτρης Κανέλλος, ο Κώστας Τριανταφυλλίδης και οι μουσικοί Ζαχαρίας Γερασκλής, Δημήτρης Γιαννούχος, Πάνος Τσίτσικας, Φίλιππος Παχνιστής και Λευτέρης Κουάντας.
Με τα τραγούδια και τις ευχές για «καλή δύναμη», πρόσθεσαν το δικό τους λιθαράκι σε αυτό το πρωτόγνωρο κύμα συμπαράστασης που έχει προκαλέσει ο δίκαιος αγώνας των εργαζόμενων της ΛΑΡΚΟ, δίνοντας με τις μελωδίες και τις φωνές τους κουράγιο για τη συνέχεια.
Επιστρέφοντας στα μέρη τους και στις διάφορες εγκαταστάσεις της εταιρείας, οι εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ έχουν προσθέσει έναν σημαντικό σταθμό σε μια πορεία κινητοποιήσεων που διαρκεί πάνω από έξι μήνες, γράφοντας ένα ακόμη κεφάλαιο στο βιβλίο της ιστορίας των εργατικών - λαϊκών αγώνων για τη ΛΑΡΚΟ. Εστειλαν το μήνυμα ότι μπορούν να σταθούν αντάξιοι της παρακαταθήκης των αγώνων που άφησαν πίσω τους οι συνάδελφοί τους με τη μεγάλη απεργία του 1977, με τις κινητοποιήσεις το δεύτερο μισό της δεκαετίας του '90. Να εκπληρώσουν το χρέος τους απέναντι στους πάνω από 80 νεκρούς στις βάρδιες του εργοστασίου και στα μεταλλεία, στο πλήθος των νεκρών από επαγγελματικές ασθένειες και των σακατεμένων από τα εργοδοτικά εγκλήματα.
Από τη συναυλία με την οποία κορυφώθηκε το συλλαλητήριο |
Στη διάρκεια των κινητοποιήσεών τους, οι εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ, απαιτώντας το σταμάτημα της ειδικής εκκαθάρισης και παλεύοντας για τα δικαιώματά τους, αποκάλυψαν ξεκάθαρα τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης και τις άμεσες επιπτώσεις στη λειτουργία του εργοστασίου και των μεταλλείων. Απέδειξαν ότι οι σχεδιασμοί αυτοί έρχονται ως συνέχεια των πολιτικών που εφάρμοσαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, δρομολογώντας την περαιτέρω απαξίωση της επιχείρησης, το κλείσιμο ή το ξεπούλημά της προς όφελος των επιχειρηματικών ομίλων. Ξεσκέπασαν τις μεθοδεύσεις για το χρέος στη ΔΕΗ, στην οποία η ΛΑΡΚΟ πληρώνει διπλάσια και τριπλάσια την τιμή του ρεύματος από ό,τι άλλες ενεργοβόρες επιχειρήσεις. Ανέδειξαν το ρόλο της ΕΕ για τις δήθεν «κρατικές ενισχύσεις» και τις πιέσεις της να προχωρήσει η περαιτέρω ιδιωτικοποίηση.
Σε αυτήν την κρίσιμη ανάδειξη των τεράστιων παραγωγικών δυνατοτήτων της ΛΑΡΚΟ συνέβαλε και το ΚΚΕ με την τροπολογία που κατέθεσε στη Βουλή, οι προβλέψεις της οποίας όχι μόνο προστατεύουν τους εργαζόμενους και τα δικαιώματά τους, αλλά παράλληλα θέτουν ξεκάθαρα το πώς η ΛΑΡΚΟ μπορεί να αναπτυχθεί περαιτέρω και να λειτουργήσει προς όφελος του λαού και της οικονομίας της χώρας. Μια τροπολογία την οποία η κυβέρνηση απέρριψε χωρίς καν να συζητηθεί και με φόντο την εκκωφαντική σιωπή των ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ και Ελ. Λύσης, αναδεικνύοντας την υποκριτική στάση των εν λόγω κομμάτων, που από τη μία δηλώνουν τη στήριξή τους στον αγώνα των εργαζομένων και από την άλλη κρατούν «τεντωμένο το χαλί» της διάλυσης και του ξεπουλήματος που στρώνει η κυβέρνηση.
«Για μια ακόμα φορά είμαστε εδώ, για να εκφράσουμε τη μαχητική αλληλεγγύη μας στους εργάτες της ΛΑΡΚΟ, στις οικογένειές τους, στο λαό όλης της περιοχής όπου βρίσκονται τα εργοστάσια και τα ορυχεία της ΛΑΡΚΟ.
Ο αγώνας συνεχίζεται. Ο αγώνας που έχουν δώσει αυτούς τους μήνες με αγωνιστικότητα και μαχητικότητα οι εργάτες της ΛΑΡΚΟ είναι σημαντική παρακαταθήκη. Δείχνει το δρόμο που πρέπει να ακολουθήσει η εργατική τάξη, όλα τα λαϊκά στρώματα. Μόνο με τον αγώνα μπορούν να ευοδωθούν τα αιτήματα, να γίνουν πράξη τα δίκαια αιτήματα των εργαζομένων.
Η πρόταση του ΚΚΕ για τη σωτηρία της ΛΑΡΚΟ, για τη χρηματοδότησή της, για την ανάπτυξή της σε μια σχεδιασμένη οικονομία, σε μια άλλη κοινωνία, είναι εκ των ων ουκ άνευ. Σε αυτόν τον αγώνα το ΚΚΕ και μέσα στη Βουλή και έξω από αυτή, όπως είμαστε σήμερα εδώ στους δρόμους, στο Σύνταγμα, με το μεγαλειώδες συλλαλητήριο, θα συνεχίσουμε μέχρι να ικανοποιηθούν τα αιτήματα, μέχρι να σώσουμε τη ΛΑΡΚΟ.
Αυτό που κάνει η κυβέρνηση της ΝΔ είναι πραγματικά έγκλημα. Είναι η συνέχεια, αφού ακολουθεί την πεπατημένη όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων, που οδήγησαν σε απαξίωση τη ΛΑΡΚΟ, που οδηγούν σε αυτήν την άθλια κατάσταση τους ίδιους τους εργαζόμενους, τους παραγωγούς του πλούτου της χώρας μας. Καλή δύναμη στον αγώνα».
Συζητώντας με τους εργάτες της ΛΑΡΚΟ και με μέλη των οικογενειών τους, στη διαδήλωση προς το Σύνταγμα και στη συγκέντρωση που ακολούθησε, το στοιχείο που μας ξεχωρίζουν δεν είναι άλλο από τη σημασία της πλατιάς και συνεχιζόμενης εργατικής - λαϊκής αλληλεγγύης στον αγώνα που δίνουν.
«Είναι μεγάλη στήριξη για μας, για τη συνέχιση του αγώνα μας, η υποδοχή των εργαζομένων της Αθήνας. Η αλληλεγγύη που μας εκφράζουν για δεύτερη φορά μέσα σε λίγους μήνες, αλλά και τις φορές που έχουν επισκεφθεί το εργοστάσιο αντιπροσωπείες των συνδικάτων», δηλώνει στον «Ριζοσπάστη» ο Αλέκος, εργαζόμενος στη ΛΑΡΚΟ, την ώρα που ανηφορίζει μαζί με τους υπόλοιπους διαδηλωτές από την Ομόνοια προς το Σύνταγμα. Και προσθέτει: «Είναι αυτή η αλληλεγγύη που μας έδωσε δύναμη να αντέξουμε τη λασπολογία και τις βρώμικες επιθέσεις σε βάρος μας».
«Στο εργοστάσιο της Λάρυμνας υπάρχουν πάνω από 200 εργαζόμενοι που δουλεύουμε με καθεστώς εργολαβίας. Αμειβόμαστε με ψίχουλα, δηλαδή 700 και 800 ευρώ το μήνα, και αυτά τα παίρνουμε με καθυστέρηση μηνών και κάτω από πίεση και κινητοποιήσεις. Παράλληλα είμαστε εκτεθειμένοι στους εκβιασμούς του εργολάβου και της εργοδοσίας της ΛΑΡΚΟ», περιγράφει ο Βαγγέλης, εργολαβικός εργαζόμενος στη ΛΑΡΚΟ, τονίζοντας παράλληλα: «Το αγκάλιασμα που νιώθουμε από τους εργαζόμενους της Αθήνας, η κατανόησή τους στα προβλήματά μας, είναι μεγάλη ηθική ανταμοιβή για μας».
«Εμείς οι γυναίκες της ΛΑΡΚΟ, οι γυναίκες της Λοκρίδας, που ξέρουμε τι είναι να δουλεύεις στο εργοστάσιο, να ζεις καθημερινά με το φόβο και την αγωνία αν ο άντρας σου, ο αδερφός σου, ο πατέρας σου, θα γυρίσουν ζωντανοί από τη δουλειά, είμαστε σήμερα εδώ στο συλλαλητήριο της Αθήνας, στον αγώνα να σταματήσουν οι σχεδιασμοί της κυβέρνησης που διαλύουν τις ζωές μας, που μαραζώνουν τις περιοχές όπου ζούμε. Είμαστε εδώ, όπως έκαναν πάντα οι γυναίκες της περιοχής μας», δηλώνει στον «Ριζοσπάστη», η Γ. Σ., σύζυγος εργαζόμενου της ΛΑΡΚΟ και μία από τις πολλές γυναίκες της περιοχής που συμμετείχαν στο συλλαλητήριο.
Κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης στο Σύνταγμα, αντιπροσωπεία των Σωματείων Εργαζομένων στη ΛΑΡΚΟ ανέβηκε και στη Βουλή και κατέθεσε ψήφισμα.
Σε αυτό, εκτός από τα βασικά αιτήματα για την απόσυρση της τροπολογίας και το σταμάτημα της εκκαθάρισης, την ακύρωση όλων των πράξεων του ειδικού εκκαθαριστή, τη χρηματοδότηση της ΛΑΡΚΟ για την περαιτέρω ανάπτυξη και εκσυγχρονισμό της κάτω από δημόσιο έλεγχο, περιλαμβάνονταν και οι διεκδικήσεις - προτάσεις των εργαζομένων.
Μεταξύ άλλων, διεκδικούν:
-- Να χρηματοδοτηθεί η ΛΑΡΚΟ από τον βασικό της μέτοχο για την αντιμετώπιση των άμεσων λειτουργικών της προβλημάτων.
-- Να ρυθμιστεί η τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας με βάση τη διεθνή πρακτική τιμολόγησης των αντίστοιχων βιομηχανικών μονάδων.
-- Να μετοχοποιηθούν τα χρέη της εταιρείας προς ΔΕΗ και παλαιά ΛΑΡΚΟ.
-- Να επανεξεταστεί η προοπτική καθετοποίησης της παραγωγής με τη δημιουργία μονάδας παραγωγής ανοξείδωτου χάλυβα. Να ολοκληρωθούν οι μελέτες για την υδρομεταλλουργία προκειμένου να αξιοποιηθεί το κοβάλτιο που σήμερα χάνεται.
-- Να γίνουν μελέτες για την αξιοποίηση των τεράστιων σε ποσότητες υποπροϊόντων της εταιρείας (σκουριά, αδρανή υλικά, κ.λπ.). Να επαναξιολογηθεί σοβαρά η επέκταση των δραστηριοτήτων της ΛΑΡΚΟ και σε άλλους τομείς, όπως η παραγωγή Ενέργειας μέσω ανανεώσιμων πηγών.
-- Να γίνει αξιοποίηση των ιδιόκτητων λιμανιών για εξυπηρέτηση και άλλων εμπορικών μεταφορών. Να γίνουν μελέτες για την αξιοποίηση των τεράστιων σε έκταση εξοφλημένων νταμαριών και των ιδιόκτητων εκτάσεων γης που έχουν απολέσει το παραγωγικό ενδιαφέρον.
-- Να ξεκινήσει το ήδη αποφασισμένο έργο σύνδεσης του δικτύου παροχής φυσικού αερίου με το εργοστάσιο της Λάρυμνας.
-- Να χαρακτηριστεί η ΛΑΡΚΟ στρατηγικής σημασίας βιομηχανία της ΕΕ, λόγω κοβαλτίου, διεκδικώντας την ακύρωση της απόφασης της ΕΕ για τις κρατικές ενισχύσεις και τη χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων για επενδύσεις στην υδρομεταλλουργία, στα περιβαλλοντολογικά και την Ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές.
Αποσπάσματα από τις ομιλίες και τους χαιρετισμούς στη συγκέντρωση
Στις παραγωγικές δυνατότητες της ΛΑΡΚΟ και στη σημασία της για την αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της χώρας αναφέρθηκε στην ομιλία του ο Ανδρέας Κορέτζελος, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ, και πρόσθεσε ότι «δεν ξεχνάμε τους 80 νεκρούς μας».
«Αντέξαμε μέχρι σήμερα. Οσο σας έχουμε δίπλα μας αντέχουμε, θα αντέξουμε μέχρι να βγούμε νικητές», σημείωσε ο Παναγιώτης Πολίτης, αντιπρόεδρος του ΕΚ Λαμίας, μέλος της Διοίκησης της ΠΟΕΜ, μέλος του ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων ΛΑΡΚΟ. «Μέχρι σήμερα», σημείωσε, «παρά τις προσπάθειες διάσπασης που επιχειρεί η κυβέρνηση με διάφορους μηχανισμούς της, έχουμε καταφέρει να κάνουμε πράξη το ένας για όλους και όλοι για έναν (...) Είμαστε μια γροθιά με τους αυτοαπασχολούμενους της ΛΑΡΚΟ, με τις τοπικές κοινωνίες γύρω από αυτή (...) Αυτά που βιώνουμε στη ΛΑΡΚΟ είναι αποτέλεσμα της ίδιας πολιτικής με αυτά που βιώνουν όλοι οι εργαζόμενοι σε όλους τους κλάδους. Μας θέλουν σκλάβους για να έχουνε ακόμη περισσότερα κέρδη. Μας θέλουν ανέργους, με ελαστικές μορφές εργασίας, για να μπορούν να ρίξουν ακόμη περισσότερο την τιμή της εργατικής μας δύναμης (...) Θα συγκρουστούμε μέχρι το τέλος. Οσο εκφράζεται η αλληλεγγύη σας, έχουμε το μπόι να τους βλέπουμε κατάματα και να τους αντιμετωπίζουμε στα ίσα».
«Εδώ και έξι μήνες είμαστε στο δρόμο, γιατί η κυβέρνηση πέρασε μια τροπολογία έκτρωμα, που αφήνει 1.200 εργαζόμενους στο δρόμο χωρίς δουλειά και χωρίς αποζημιώσεις», ανέφερε ο Φώντας Αγγελάτος, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων στα Μεταλλεία της Εύβοιας, ενώ κατήγγειλε τη συκοφαντική επίθεση της κυβέρνησης στους εργαζόμενους.
«Οι εργαζόμενοι παλεύουν να διασφαλίσουν τα εργασιακά τους δικαιώματα, το μεροκάματό τους και την ασφάλεια στο χώρο της δουλειάς (...) Η σημερινή συγκέντρωση, δεύτερη μέσα σε ένα τρίμηνο, είναι η απάντηση στα σχέδια της κυβέρνησης για το ξεπούλημα της ΛΑΡΚΟ», υπογράμμισε ο Δημήτρης Καραγιάννης, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Μεταλλωρύχων και του Σωματείου Εργαζομένων στα Μεταλλεία Αη Γιάννη.
Η κυβέρνηση κομματιάζει τη ΛΑΡΚΟ για να την πουλήσει με τις ευλογίες της ΕΕ, κατήγγειλε ο Κώστας Σαμαράς, πρόεδρος του Σωματείου Εδρας της επιχείρησης, ενώ επεσήμανε ότι «οι εργαζόμενοι στη ΛΑΡΚΟ μαζί με τους χιλιάδες εργαζόμενους στη χώρα σήμερα σηκώνουμε το ανάστημά μας, υψώνουμε τις γροθιές μας ψηλά και λέμε ένα βροντερό όχι στο ξεπούλημα της ΛΑΡΚΟ, όχι στο ξεπούλημα του ορυκτού πλούτου, όχι στην ανεργία χιλιάδων εργαζομένων, όχι στον οικονομικό μαρασμό των τοπικών κοινωνιών που δραστηριοποιείται η ΛΑΡΚΟ».
Ο Σωτήρης Πουλικόγιαννης, πρόεδρος του Συνδικάτου Μετάλλου Αττικής και Ναυπηγικής Βιομηχανίας Ελλάδας, ανέδειξε ότι η επίθεση στους εργαζόμενους της ΛΑΡΚΟ είναι μέρος της συνολικότερης επίθεσης που δέχονται οι εργαζόμενοι του κλάδου και συνολικά της χώρας και τόνισε πως ο αγώνας τους «σηματοδοτεί έναν άλλο τρόπο αντιμετώπισης των πραγμάτων, πέρα και έξω από τη λογική "ο καθένας κοιτάει την πάρτη του"».
Τέλος, οι Δημήτρης Τσόκας και Μάρκος Κοντιζάς, πρόεδρος και γγ στην Πανελλήνια Ομοσπονδία Μετάλλου αντίστοιχα, εξέφρασαν τη στήριξη στον αγώνα των εργαζομένων.
«Θα συνεχίσουμε αυτόν τον αγώνα μέχρι τη νίκη», τονίζει το Συνδικάτο Μετάλλου Φθιώτιδας σε ανακοίνωσή του μετά το συλλαλητήριο στην Αθήνα, χαιρετίζοντας «τους χιλιάδες παρευρισκόμενους και όλα τα Σωματεία και συναδέλφους που με αυτοθυσία βοήθησαν ηθικά και πρακτικά τη διοργάνωση».
«Μετά από έξι μήνες κινητοποιήσεων», σημειώνει, «μετά από μια οικονομική εξόντωση που έχουν δεχτεί από τις μεγάλες περικοπές της κυβέρνησης και της ειδικής διαχείρισης, μετά από έξι μήνες ανασφάλειας και καθημερινές απόπειρες διαφόρων εργοδοτικών και κυβερνητικών μηχανισμών να τους διασπάσουν, κόντρα στο φόβο συγκεντρώσεων που φέρνει η πανδημία του κορονοϊού, οι εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ με την παρουσία τους, τον παλμό τους, με ψηλά τη σημαία των δίκαιων και ρεαλιστικών αιτημάτων τους, απέδειξαν ότι θα συνεχίσουν ανυποχώρητα αυτόν τον αγώνα μέχρι τη νίκη».
«Τα σωματεία και οι εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ», προσθέτει, «με συντονισμό και ενότητα, με μαζικές και δημοκρατικές διαδικασίες, θα καθορίσουν τα επόμενα βήματα και το Συνδικάτο μας θα δώσει όλες του τις δυνάμεις για να βοηθήσει στην επιτυχία τους».