Ο ανύπαρκτος πολεοδομικός σχεδιασμός και η έλλειψη έργων υποδομής αλλοιώνουν την εικόνα του πανέμορφου νησιού |
Ο Τουρισμός συγκεντρώνεται ολοένα και περισσότερο στις μεγάλες πολυεθνικές ξενοδοχειακές μονάδες, οι οποίες εκμεταλλεύονται τα ωραιότερα κομμάτια των νησιών. Είναι χαρακτηριστικό πως οι μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες διακρίνονται από μέγιστη πληρότητα σε αντίθεση με τις μικρότερες. Μεγάλοι χαμένοι οι κάτοικοι των νησιών και ιδιαίτερα οι εργαζόμενοι στον επισιτισμό, που η εργατική τους δύναμη γίνεται θυσία στο βωμό των κερδών των μεγάλων ξενοδοχειακών συγκροτημάτων.
Οι αγρότες υφίστανται τις συνέπειες της αντιαγροτικής πολιτικής της ΕΕ και της κυβέρνησης, με αποτέλεσμα το εισόδημά τους να μην επαρκεί ούτε για τα στοιχειώδη. Η παραγωγή των εσπεριδοειδών έχει μείνει σχεδόν όλη απούλητη, ενώ το λάδι και οι αμπελοκαλλιέργειες έχουν πάψει εδώ και πολλά χρόνια να προσφέρουν ικανοποιητικές τιμές.
Οι υποδομές των νησιών παραμένουν πολύ πίσω από τις σύγχρονες ανάγκες των κατοίκων, με αποτέλεσμα να υπάρχουν σοβαρά προβλήματα στο οδικό δίκτυο, στο υδρευτικό και αποχετευτικό σύστημα, ενώ ο πολεοδομικός σχεδιασμός είναι ανύπαρκτος.
Σημαντικές ελλείψεις υπάρχουν και στην υγειονομική περίθαλψη, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες που καταβάλλει το αποψιλωμένο προσωπικό.
Με το Γ΄ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, η κυβέρνηση επιδιώκει να ενισχύσει τις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον Τουρισμό. Για τη χρηματοδότησή τους θα διατεθούν περίπου 176 δισεκατομμύρια δραχμές. Το μεγαλύτερο τμήμα από αυτά θα διατεθεί μέσω του αναπτυξιακού νόμου 2601/98, από τον οποίο αποκλείονται ουσιαστικά οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, γιατί με βάση αυτό το νόμο ενισχύεται η ίδρυση και η επέκταση ξενοδοχείων πολυτελείας, Α΄ και Β΄ κατηγορίας. Ετσι τα ξενοδοχεία των μικρότερων κατηγοριών αποκλείονται. Από τη στιγμή που τα χρήματα αυτά θα διατεθούν για την αξιοποίηση δραστηριοτήτων όπως ο συνεδριακός τουρισμός, αλλά και για την κατασκευή υποδομών όπως, λ.χ., μαρίνες και αγκυροβόλια για γιοτ, γήπεδα γκολφ κ.ά., είναι φανερό πως επιδιώκεται η προσέλκυση τουριστών υψηλού εισοδήματος.
Νέα ήθη στον Τουρισμό προσφέρουν οι μεγάλες εταιρίες τουρισμού - TOUR OPERATOR'S - που εμπορεύονται πλέον τον τουρισμό και μπορούν κάθε φορά να καθορίζουν πού θα πάει ο κόσμος για διακοπές. Αυτές οι εταιρίες συνεργάζονται με τουριστικούς πράκτορες, οι οποίοι προσελκύουν κόσμο και τους προσφέρουν πακέτα διακοπών, στα οποία όλα είναι κανονισμένα (εισιτήρια, ξενοδοχεία), με το αζημίωτο φυσικά. Αυτές οι εταιρίες διαχειρίζονται τις διακοπές εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων και όπως είναι φυσικό μπορούν να καταποντίσουν κυριολεκτικά περιοχές που ζουν αποκλειστικά από τον τουρισμό. Αλλωστε, όπως μας είπαν οι υπεύθυνοι των ξενοδοχείων, ο συγκεκριμένος τρόπος του οργανωμένου τουρισμού πάει πολύ καλύτερα σε σχέση με τον μεμονωμένο. Φέτος τα μεγάλα γραφεία τουρισμού έχουν επιλέξει κατά κύριο λόγο τα παράλια της Τουρκίας για να στείλουν διακοπές όσους επιθυμούν.
Είναι χαρακτηριστικό - μέσα από τα πακέτα συμφωνιών που έχουν συνάψει οι TOUR OPERATOR'S με ορισμένα ξενοδοχεία όπως το Ζάντε-Λούη-Μπιτς - πως ορισμένοι τουρίστες είχαν περασμένο στα χέρια τους ένα πράσινο βραχιόλι με το οποίο κυκλοφορούσαν όλη την ώρα. Οταν ρωτήσαμε τι σημαίνει αυτό, ο διευθυντής του ξενοδοχείου μάς απάντησε, πως είναι πελάτες ιδιαίτερης περιποίησης αφού έχουν τη δυνατότητα όποτε θέλουν να γευματίζουν ή να πίνουν το ποτό τους σε αντίθεση με τους υπόλοιπους.
Για όλα όσα απασχολούν τους κατοίκους της Ζακύνθου και της Κεφαλονιάς, ο «Ρ» είχε την ευκαιρία να τα συζητήσει μαζί τους αλλά και με τους αρμόδιους φορείς των νησιών, παρακολουθώντας την περιοδεία του βουλευτή του ΚΚΕ Παναγιώτη Κοσιώνη, που πραγματοποιήθηκε στις αρχές Αυγούστου.
Δουλιά εφτά μέρες τη βδομάδα με ημερομίσθιο 7.000 δραχμές, εντατικοποίηση, τρομοκρατία και μόνο 101 ένσημα, όσα δηλαδή απαιτούνται για την εγγραφή στο Ταμείο Ανεργίας όταν τελειώνει η τουριστική περίοδος
Συζήτηση εφ' όλης της ύλης για τα προβλήματα και τους τρόπους αντίδρασης είχε ο βουλευτής του ΚΚΕ με τους εργαζόμενους στο ξενοδοχείο ΖΑΝΤΕ- ΛΟΥΗΣ ΜΠΗΤΣ |
Τη σκληρή αυτή πραγματικότητα είχαμε τη δυνατότητα να τη διαπιστώσουμε μέσα από τις περιοδείες μαζί με το βουλευτή του ΚΚΕ Π. Κοσιώνη, που έγιναν στα ξενοδοχεία «ΖΑΝΤΕ-ΛΟΥΗΣ-ΜΠΗΤΣ», «ΑΣΤΗΡ ΠΑΛΛΑΣ», «ΠΛΑΓΟΣ», «ΛΑΣΣΗ», «ΓΟΥΑΪΤ ΡΟΚΣ», «ΙΡΙΝΑ», «ΜΕΝΤΙΤΕΡΑΝΕ».
Οι εργαζόμενοι στα ξενοδοχεία όπου περιόδευσε ο Π. Κοσιώνης ήθελαν να μιλήσουν... αλλά δεν μπορούσαν, είτε γιατί ήταν μπροστά ο διευθυντής, είτε γιατί ο χρόνος ήταν περιορισμένος αφού η εντατικοποίηση της δουλιάς δεν επιτρέπει τέτοιες πολυτέλειες. Ιδιαίτερα αποκαλυπτική ήταν η συζήτηση για τις άθλιες συνθήκες εργασίας οι οποίες επικρατούν στο χώρο των ξενοδοχείων, που είχαμε με τον Θόδωρο Σαρακίνη, πρόεδρο του Σωματείου Ξενοδοχοϋπαλλήλων στη Ζάκυνθο, και τον Διονύση Συγούρο, πρόεδρο του Εργατικού Κέντρου του νησιού, οι οποίοι συνόδευσαν το βουλευτή στην περιοδεία.
«Οι χαμηλοί μισθοί, η συνεχής και αδιάλειπτη εργασία χωρίς ρεπό τους μήνες αιχμής αλλά και η τρομοκρατία είναι το τρίπτυχο που εφαρμόζουν κατά κόρον οι ιδιοκτήτες των ξενοδοχείων», λέει ο Θ. Σαρακίνης.
«Οι εργαζόμενοι που δουλεύουν στα ξενοδοχεία δεν πληρώνονται με τη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας αλλά με πακέτα συμφωνιών μεταξύ εργοδότη και εργαζόμενου σε ατομική βάση. Οπως είναι φυσικό, οι εργασιακές σχέσεις που συνάπτονται λειτουργούν σε βάρος των εργαζομένων αφού οι εργοδότες στην προσπάθειά τους να αποσπάσουν το μεγαλύτερο δυνατό κέρδος υποχρεώνουν, με την απειλή απόλυσης, σε δυσμενείς όρους εργασιακών σχέσεων. Ετσι οι ξενοδοχοϋπάλληλοι αναγκάζονται να δουλεύουν εφτά μέρες τη βδομάδα με 7.000 τη μέρα, κάτι που αποτελεί μια συνηθισμένη εργασιακή σχέση που μπορεί να συναντήσει κανείς στο νησί της Ζακύνθου», σημειώνει ο συνδικαλιστής, και συμπληρώνει: «Οταν ο εργάτης δουλεύει τέτοια εξαντλητικά ωράρια πώς είναι δυνατό να έχει μια φυσιολογική ζωή καθώς ούτε την εργατική του δύναμη δεν μπορεί να αναπληρώσει. Επιπλέον οι ξενοδόχοι δεν καταβάλλουν όλα τα ένσημα στο ΙΚΑ τα οποία πρέπει να είναι 160-170 περίπου, αλλά 101, ώστε να καλύπτεται το όριο που ζητείται για να είναι στο Ταμείο Ανεργίας το υπόλοιπο εξάμηνο, ενώ δεν καλυπτόμαστε από το Ταμείο Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ). Τη μεγαλύτερη εκμετάλλευση δέχονται οι αλλοδαποί, οι οποίοι με την απειλή της απέλασης δουλεύουν καταπώς θέλει ο εργοδότης. Υπάρχουν εργαζόμενοι που είτε από άγνοια είτε από την πίεση που ασκεί ο εργοδότης υπογράφουν σε λευκό χαρτί ιδιωτική σύμβαση εργασίας, την οποία συμπληρώνει κατάλληλα ο εργοδότης. Οπως είναι φυσικό, οι εργοδότες παρεμποδίζουν τη συνδικαλιστική δράση του σωματείου ώστε να μην μπορούμε να ενημερώνουμε τους εργαζόμενους».
Ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Ζακύνθου, Διονύσης Συγούρος, από την πλευρά του επισημαίνει πως «η κυβέρνηση μαζί με τους ξενοδόχους έχουν μετατρέψει σε ναό της αυθαιρεσίας τις ξενοδοχειακές μονάδες του νησιού. Εχει καταπατηθεί κάθε έννοια εργατικού δικαιώματος και ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Μετά τις τελευταίες κυβερνητικές παρεμβάσεις με την ανοχή και την κάλυψη των κυβερνητικών και συνδικαλιστικών ηγεσιών εντάθηκε ακόμα περισσότερο η εκμετάλλευση των εργαζομένων», αναφέροντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τις καμαριέρες, οι οποίες τα προηγούμενα χρόνια καθάριζαν 13-16 δωμάτια και έχοντας μισθό περίπου 250.000 δραχμές, ενώ σήμερα τα δωμάτια που καθαρίζουν έχουν φτάσει τα 18-20 και μισθό που δεν ξεπερνά τις 210.000 δραχμές.
«Πέρα από την πολιτική της ενίσχυσης του κεφαλαίου και των πολυεθνικών η κυβέρνηση, μέσω των μηχανισμών της», σημειώνει ο Λ. Συγούρος, «αφήνει να προπορεύεται η ανατροπή των δικαιωμάτων των εργαζομένων, για να έρθει μετά η κυβέρνηση να τα νομοθετήσει για να τους παραδώσει ως εμπόρευμα στους ξενοδόχους.
»Οι κρατικές υπηρεσίες που έχουν δημιουργηθεί για την εξυπηρέτηση και υπεράσπιση των εργαζομένων, όπως το Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας και το ΙΚΑ, δε λειτουργούν κανονικά αφού οι μεν πρώτοι σπάνια εμφανίζονται στους χώρους εργασίας, ενώ το ΙΚΑ με το λίγο προσωπικό που διαθέτει δεν μπορεί να εξυπηρετήσει τους εργαζόμενους», για να καταλήξει:
«Αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής που έχει ευρύτερες συνέπειες στο νησί για τα φτωχά λαϊκά στρώματα είναι η Ζάκυνθος να έχει μετατραπεί σε γκέτο των πολυεθνικών, που μπροστά στη συσσώρευση του κέρδους δε διστάζουν να καταστρέψουν το φυσικό περιβάλλον, να μολύνουν τη θάλασσα με λύματα, να αλλοιώσουν με τον τρόπο τους τα ήθη και τα έθιμα του νησιού. Συνένοχοι σε αυτή την πολιτική είναι τόσο η νομαρχία όσο και ο δήμος, που δεν αντιδρούν και στην ουσία καλύπτουν και εξυπηρετούν τις ανάγκες των πολυεθνικών».
Θερμή υποδοχή στο βουλευτή του ΚΚΕ Παν. Κοσιώνη επιφύλαξαν οι κάτοικοι των Δαμουλιανατών |
Η αντιαγροτική πολιτική της ΕΕ και της κυβέρνησης καταβροχθίζει κυριολεκτικά τον κόπο των αγροτών, αφού βλέπουν τα τελευταία χρόνια το εισόδημά τους να μειώνεται δραματικά με αποτέλεσμα να μην μπορούν να τα βγάζουν πέρα εύκολα. Οι απογοητευτικές τιμές που υπάρχουν στα εσπεριδοειδή, η απώλεια των 2/3 της τιμής του λαδιού σε σχέση με λίγα χρόνια πριν και οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν με τις αμπελοκαλλιέργειες είναι καταδικαστικές για τη συνέχιση της αγροτικής παραγωγής.
Τα αγροτικά εισοδήματα πάνε «κατά διαόλου», λέει σε έντονο ύφος ο Παναγιώτης Αρβανιτάκης. «Φέτος το λεμόνι το πετάξαμε. Μας έμεινε η παραγωγή αμανάτι. Αν κάνεις μια βόλτα στα χωράφια θα δεις στρώμα τα λεμόνια κάτω. Εχω περιβόλι δυνατό, αλλά εδώ και πέντε χρόνια δεν παίρνω τίποτα. Αναγκάστηκα να τις βγάλω, δεν πήγαινε άλλο».
Παρεμβαίνοντας ο Αυγερινός Αρβανιτάκης, αγρότης, συμπληρώνει την τραγική εικόνα: «Τα στελέχη του υπουργείου Γεωργίας μάς είπαν να βάλουμε τις λεμονιές. Και τώρα άντε να βρεις άκρη. Το λάδι επίσης τα τελευταία χρόνια δεν πάει καθόλου καλά, αφού η τιμή του έχει πιάσει πάτο, σε αντίθεση με τα αγροτικά εφόδια που έχουν φτάσει στα ύψη. Το ζήτημα είναι πως ο παραγωγός δίνει τα προϊόντα του φτηνά και ο καταναλωτής τα αγοράζει πανάκριβα, για να κερδίζουν οι μεγαλέμποροι».
«Στη ζωή μου ποτέ δε χρειάστηκε να σηκωθώ πριν βγει ο ήλιος για να δουλέψω», σημειώνει λίγο πιο δίπλα ο μπαρμπα-Γιώργος. «Τώρα στα γεράματα αναγκάζομαι να σηκώνομαι από τις πέντε το πρωί για να τα βγάλω πέρα».
Αυτή η σκληρή πραγματικότητα που βιώνουν τα τελευταία χρόνια οι αγρότες είναι αποτέλεσμα της αντιαγροτικής πολιτικής της ΕΕ και της κυβέρνησης, που στόχο έχει το ξεκλήρισμα της μικρομεσαίας αγροτιάς και τη συρρίκνωση του αγροτικού πληθυσμού από το 21% στο 7%. Αυτό επισήμανε ο βουλευτής του ΚΚΕ κατά τη διάρκεια της συζήτησης που είχε με τους αγρότες των χωριών της Ζακύνθου και της Κεφαλονιάς και υπογράμμισε πως αυτό εξηγεί την πολιτική της μείωσης των τιμών στο λάδι και στα εσπεριδοειδή, της συρρίκνωσης της αμπελοκαλλιέργειας, αλλά και γενικότερα όλων των καλλιεργειών και της κτηνοτροφίας στη χώρα μας με την υπογραφή των κυβερνώντων.
Βέβαια, αυτή η πολιτική δεν είναι ξεκομμένη από τη συνολικότερη αντιλαϊκή, αντεργατική πολιτική που αφαιρεί εργασιακά, κοινωνικοασφαλιστικά δικαιώματα, επιβάλλει «τρομονόμους» και αντιδημοκρατικές διώξεις. Αυτή η πολιτική εναρμονίζεται με τη λεγόμενη παγκοσμιοποίηση, που θέλει να υποτάξει τους λαούς όλου του κόσμου προς όφελος του μεγάλου κεφαλαίου. Ομως, οι λαοί ξεσηκώνονται και δε θα τους αφήσουν να περάσουν έτσι εύκολα τα σχέδιά τους. Είδατε τι έγινε στο Σιάτλ, στην Πράγα, στη Γενεύη, στο Γκέτεμποργκ, στη Γένοβα. Δε φτάνει μόνο αυτό. Πρέπει όλοι όσοι πλήττονται από αυτή την πολιτική να οργανωθούν και να παλέψουν πρώτα και κύρια στις χώρες τους. Ετσι, για να ανατραπεί αυτή η πολιτική που ακολουθούν στη χώρα μας το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ συνεπικουρούμενοι και από άλλες πολιτικές δυνάμεις, θα πρέπει όλοι οι εργαζόμενοι, οι αγρότες, οι επαγγελματοβιοτέχνες να συσπειρωθούμε αγωνιστικά, δημιουργώντας ένα λαϊκό μέτωπο. Το μέτωπο αυτό δε θα είναι ένα «χύμα» μέτωπο, που θα αντιπαλεύει την πολιτική που ακολουθείται, αλλά θα έχει συγκεκριμένους στόχους ανατροπής αυτής της πολιτικής και αντικατάστασής της με τη λαϊκή εξουσία για τη λαϊκή οικονομία, τόνισε ο βουλευτής του ΚΚΕ.
Η έλλειψη ιατρικού, νοσηλευτικού και βοηθητικού προσωπικού είναι το κύριο πρόβλημα, που σε συνδυασμό με την έλλειψη της απαραίτητης υλικοτεχνικής υποδομής αποτελούν την αιτία των σοβαρών προβλημάτων λειτουργίας της υγειονομικής περίθαλψης που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι των δύο νησιών. Ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες με την απότομη αύξηση του πληθυσμού λόγω του τουρισμού επιδεινώνεται ακόμη περισσότερο η ήδη προβληματική κατάσταση των νοσοκομείων, αφού η έλλειψη προσωπικού σε συνδυασμό με τις άδειες των εργαζομένων επιτείνουν το πρόβλημα.
Η απροθυμία της κυβέρνησης να προχωρήσει σε προσλήψεις έχει φτάσει τους εργαζόμενους στα όριά τους, με αποτέλεσμα οι παρεχόμενες υπηρεσίες να μην ικανοποιούν τις ανάγκες των ασθενών. Για να διασκεδάσει τις εντυπώσεις του προβλήματος η κυβέρνηση, αντί μονίμου προσωπικού, προχωρεί σε προσλήψεις εργαζομένων με 8μηνες συμβάσεις - οι οποίοι μετά τη λήξη της σύμβασης αποχωρούν, ενώ καλύπτουν διαρκείς και πάγιες ανάγκες του νοσοκομείου, με αποτέλεσμα η άθλια κατάσταση να διαιωνίζεται - με χαμηλούς μισθούς και χωρίς δικαιώματα.
Πολλές ειδικότητες λειτουργούν μόνο με ένα γιατρό, ενώ επίσης πάρα πολλές ειδικότητες δεν έχουν κανέναν. Τα νοσοκομεία των δυο νησιών επιβαρύνονται ακόμα περισσότερο, αφού η πρωτοβάθμια υγεία είναι σχεδόν ανύπαρκτη και ιδιαίτερα στη Ζάκυνθο, όπου υπάρχουν πέντε αγροτικά ιατρεία άνευ εξοπλισμού, τα οποία υπολειτουργούν, με αποτέλεσμα όλα τα περιστατικά ακόμα και τα πιο απλά να καταλήγουν στα νοσοκομεία. Αν συνυπολογίσει κανείς και την έλλειψη χώρων για εξωτερικά ιατρεία και νοσηλευτικά κρεβάτια, που διακρίνει ιδιαίτερα το νοσοκομείο της Ζακύνθου, τα προβλήματα δεν έχουν τελειωμό. Στη Ζάκυνθο άλλωστε οι καθαρίστριες κάνουν παράλληλα και τη δουλιά της τραπεζοκόμας λόγω έλλειψης προσωπικού.
Επίσης, σοβαρό πρόβλημα αντιμετωπίζουν τα νοσοκομεία από την έλλειψη προσωπικού και ασθενοφόρων για τη λειτουργία του Κέντρου Αμεσης Βοήθειας, με όλους τους κινδύνους που αυτό συνεπάγεται.
Σοβαρά προβλήματα αντιμετωπίζει και το ΙΚΑ Ζακύνθου από την έλλειψη ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού. Ανάλογα προβλήματα έχουν και οι διοικητικές υπηρεσίες του οργανισμού αφού η έλλειψη προσωπικού - από 30 οργανικές θέσεις που απαιτούνται για να στελεχωθεί υπάρχουν μόνο 14 - αποτελεί αξεπέραστο εμπόδιο για τη σωστή λειτουργία του. Η έλλειψη προσωπικού, όπως μας είπε και ο προϊστάμενος της υπηρεσίας, Γ. Γκούσκος, δεν επιτρέπει στον οργανισμό ανάμεσα στις άλλες δραστηριότητες και την ανάλογη διεκδίκηση των οφειλών των εργοδοτών που αυτή τη στιγμή έχει φτάσει το 1,5 δισεκατομμύριο δραχμές.