«Ενα συμπέρασμα βγαίνει και από αυτή τη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ», σημειώνει το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ, σε ανακοίνωσή του, και συνεχίζει: «Τα κράτη-μέλη της, οι αστικές τάξεις της ΕΕ, είναι ενωμένες σε ό,τι αφορά στην επίθεση κατά των εργατικών-λαϊκών δικαιωμάτων, σε ό,τι αφορά στην ένταση της κρατικής καταστολής.
Ταυτόχρονα, διαχωρίζονται σε ό,τι αφορά στη διανομή της λείας, όπου η κάθε πλουτοκρατία επιδιώκει αυτή να καρπωθεί τη μεγαλύτερη μερίδα και να ενισχύσει τη θέση της στο ιμπεριαλιστικό σύστημα.
Η κυβέρνηση της ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ συμμετέχουν και στην αντιλαϊκή επίθεση και στη διαπάλη. Οι καυγάδες τους κινούνται σε αυτό το πλαίσιο.
Η απόφαση των "25" να παγώσουν τη διαδικασία επικύρωσης του "ευρωσυντάγματος", αν και το απέρριψε η λαϊκή ψήφος, δείχνει την περιφρόνησή τους στη λαϊκή ετυμηγορία, την προσπάθεια θωράκισης της δικτατορίας του κεφαλαίου, καταπατώντας ακόμη και τις αρχές που οι ίδιοι έχουν θεσπίσει.
Σε ό,τι αφορά στους δημοσιονομικούς πόρους για το 2007-2013, αποκρύπτεται ότι αυτοί αφορούν στην υλοποίηση του "ευρωσυντάγματος", που προωθεί την αντιλαϊκή στρατηγική της Λισαβόνας και τη μιλιταριστική πολιτική της ΕΕ.
Η ΕΕ δεν μπορεί να γίνει "κοινωνική". Τέτοιες απόψεις αποτελούν εμπόδιο στη λαϊκή πάλη, που πρέπει να τις παραμερίσει.
Η ΕΕ μπορεί μόνο να ανατραπεί. Κάθε λαός και όλοι μαζί χρειάζεται να αξιοποιήσουν τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις, να τις οξύνουν και να δράσουν για ριζικές αλλαγές στο επίπεδο της εξουσίας σε κάθε χώρα».
Σε βαθιά κρίση η ΕΕ μετά το πλήρες ναυάγιο για τον προϋπολογισμό
Associated Press |
Μπορεί, ο Ζ. Σιράκ -καιτο χαμόγελό του- να δεσπόζει στη φωτογραφία, αλλά η εικόνα της Συνόδου Κορυφής εκφράζεται απο τους υπόλοιπους... |
Σε βαθιά κρίση με απροσδιόριστη και αβέβαιη ημερομηνία εξόδου εισέρχεται η Ευρωπαϊκή Ενωση μετά την εκκωφαντική αποτυχία της Συνόδου Κορυφής τα ξημερώματα του Σαββάτου.
Κάτω από το βάρος της κατακραυγής των λαών και των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων και τον ανταγωνισμό των ισχυρών κρατών-μελών για «ζώνες επιρροής» και ηγεμονία, η Σύνοδος Κορυφής κατέληξε σε πλήρες ναυάγιο στο ζήτημα του προϋπολογισμού 2007-2013, παρά τις συντονισμένες προσπάθειες που καταβλήθηκαν να αποφευχθεί μια τέτοια «καταστροφική» εξέλιξη.
Αμέσως μετά ξέσπασε ένας πόλεμος δηλώσεων μεταξύ Μπλερ και Σιράκ με τον ένα να ρίχνει τις ευθύνες στον άλλο για το ναυάγιο, ενώ περισσότερο προς το πλευρό του Γάλλου Προέδρου έκλινε ο Γκ. Σρέντερ, δείχνοντας ότι ο γαλλογερμανικός άξονας «αντέχει». Το βέβαιο είναι ότι πατάει γερά στο έδαφος η εκτίμηση που έκανε αμέσως μετά το ναυάγιο ο προεδρεύων του Συμβουλίου, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, ότι η Ευρώπη βρίσκεται σε βαθιά κρίση.
Το βάθος της κρίσης γίνεται μεγαλύτερο αν συνεκτιμηθεί ότι οι ηγεσίες των 25 χωρών-μελών δεν κατάφεραν να συμφωνήσουν ούτε στη σύγκληση μιας έκτακτης Συνόδου ώστε να μετριάσουν το μέγεθος της κρίσης. Ετσι, η ΕΕ, χωρίς να συμφωνήσει στον προϋπολογισμό της επταετίας 2007-2013, βγαίνει βαριά τραυματισμένη, ενώ από τις δηλώσεις των ηγετών της δε διαφαίνεται προοπτική άμεσης επούλωσης των πληγών της.
Η παταγώδης αποτυχία ήρθε μετά την καταψήφιση της συμβιβαστικής πρότασης της λουξεμβουργιανής προεδρίας από Βρετανία, Ολλανδία, Σουηδία, Φινλανδία και Ισπανία.
Αίσθηση προκάλεσαν οι δηλώσεις Μπλερ, ο οποίος υποστήριξε ότι «είναι μια στιγμή αναγέννησης» ζητώντας από την ΕΕ «να αλλάξει ταχύτητα προκειμένου να προσαρμοστούμε στον κόσμο που ζούμε». Δικαιολογώντας την αδιάλλακτη στάση του στο Συμβούλιο Κορυφής είπε ότι η πρόταση της λουξεμβουργιανής προεδρίας για τον προϋπολογισμό θα κόστιζε 18 δισ. ευρώ για τη χώρα του στο διάστημα 2007-2013. Επέμεινε βέβαια να συνδέει το πάγωμα των «επιστροφών» στη χώρα του με την αναθεώρηση (διάβαζε περικοπές) στα κονδύλια για την ΚΑΠ.
«Πιστεύω πως θα μπορούσε να είχε επιτευχθεί συμφωνία», δήλωσε ο Γερμανός καγκελάριος, Γκ. Σρέντερ, και συμπλήρωσε: «Το γεγονός ότι δεν επετεύχθη οφείλεται αποκλειστικά στην ανελαστική στάση των Βρετανών και των Ολλανδών». Οπως χαρακτηριστικά είπε, «έχουν μιαν ευθύνη ενώπιον της Ευρωπαϊκής Ιστορίας».
Στις διαφωνίες μεταξύ των κρατών-μελών για τους πόρους και τη μοιρασιά των κονδυλίων απέδωσε το ναυάγιο ο Κ. Καραμανλής αρνούμενος να δώσει πολιτικές διαστάσεις στην υπόθεση. «Το πρόβλημα είναι μεγαλύτερο για την ΕΕ παρά για τη χώρα μας», είπε σε συνέντευξη Τύπου μετά το πέρας της συνόδου, αποφεύγοντας τους χαρακτηρισμούς και τις δραματικές εκφράσεις.
Περιγράφοντας με κομψό τρόπο την αποτυχία είπε ότι «θα ήταν ευρωπαϊκή επιτυχία αν είχαμε μια πολιτική συμφωνία». Ανέφερε ότι η κυβέρνηση υποστήριξε την πρόταση της λουξεμβουργιανής προεδρίας (1,06% του ΑΕΠ της ΕΕ), από την οποία, όπως αποκάλυψε ξαφνικά, «θα παίρναμε κονδύλια που ξεπερνούν τα 20 δισ. ευρώ»!
Απέφυγε να κάνει κάθε πρόβλεψη για την τύχη του προϋπολογισμού, διαβεβαιώνοντας ότι η Ελλάδα δεν έχει πρόβλημα χρηματοδότησης. Παραδέχτηκε ότι η ΕΕ περνάει μια «πολύ δύσκολη φάση» καθώς η αποτυχία της συνόδου συνέπεσε με τα «όχι» για το «ευρωσύνταγμα».
Με επίδειξη τσαμπουκά απάντησαν οι 25 ηγέτες της ΕΕ στην εκφρασμένη βούληση των λαών να «αναχαιτιστεί» η βάρβαρη επέλαση που έχει βουλιάξει εκατομμύρια εργαζόμενους στη φτώχεια και στην ανέχεια.
Η απάντηση των «25» στην πρώτη σύνοδό τους, μετά το «όχι» στο «ευρωσύνταγμα» και στις αντιδραστικές πολιτικές που «θεσμοθετεί», ήταν παραπάνω από προκλητική:
1. «Νεκρανασταίνουν» το «ευρωσύνταγμα» και ορκίστηκαν ότι θα το επιβάλουν χωρίς αλλαγές, όταν τους δοθεί η ευκαιρία, κάνοντας προσώρας μια αναγκαστική αναδίπλωση προκειμένου να το διασώσουν από την επερχόμενη πλημμύρα των «όχι» στα δημοψηφίσματα.
2. Δεσμεύτηκαν ότι δε θα χαλαρώσουν - αντίθετα - τις «διαρθρωτικές αλλαγές» στην αγορά εργασίας, στο Ασφαλιστικό, διακηρύσσοντας ευθέως ότι εργάζονται εντατικά για να μειωθεί το «κόστος εργασίας», να καταργηθούν οι συλλογικές συμβάσεις, να καθηλωθούν οι μισθοί, να αυξηθεί κι άλλο ο εργάσιμος βίος.
3. Εδωσαν νέα ώθηση στα (αντι)τρομοκρατικά μέτρα καταστολής και ενίσχυσαν παραπέρα τους υπερεθνικούς μηχανισμούς που έχουν επιφορτιστεί με αυτή την αποστολή.
Ομως, αυτή η «φυγή προς τα μπρος», δηλαδή το δυνατότερο μαστίγωμα των λαών, είναι μονόδρομος για το καθεστώς της δικτατορίας των μονοπωλίων, προκειμένου να δώσουν «διέξοδο» στα συσσωρευμένα αδιέξοδα του καπιταλισμού.
Η ουσία, για παράδειγμα, βρίσκεται στην «επανενεργοποίηση» της στρατηγικής της Λισαβόνας και στις «κατευθυντήριες γραμμές», που προσυπέγραψαν ομόφωνα οι ηγέτες της ΕΕ, «για την ανάπτυξη και την απασχόληση την τριετία 2005-2008». Μία απλή ανάγνωση είναι παραπάνω από αρκετή για να διαλύσει κάθε ψευδαίσθηση για το «πού θέλουν να οδηγήσουν την Ευρώπη»: Κατευθείαν στον εργασιακό μεσαίωνα και σε ένα εφιαλτικό καθεστώς όπου οι εργαζόμενοι δεν έχουν δικαιώματα.
Τι επιβάλλουν λοιπόν οι «κατευθυντήριες γραμμές» που θα διέπουν τη δράση των κρατών-μελών για τα επόμενα τρία χρόνια;
Ιδού ένα φρικιαστικό απάνθισμα: «Να εξασφαλιστεί ευνοϊκή προς την απασχόληση εξέλιξη του κόστους εργασίας και των μηχανισμών καθορισμού των μισθών». Σε απλή μετάφραση, «μειώστε το κόστος εργασίας» για να αυξηθεί η απασχολησιμότητα και διαλύστε τις συλλογικές συμβάσεις. Ακόμα «να προωθηθεί η ευελιξία στην αγορά εργασίας», «να αυξηθεί η ελαστικότητα της εργασίας», «να προωθηθεί η προσέγγιση της εργασίας βασιζόμενη στον κύκλο ζωής» (διάβαζε παράταση του εργάσιμου βίου μέχρι τέλους...). Ακόμα «να εξασφαλιστεί ότι οι μισθολογικές εξελίξεις συμβάλλουν στη μακροοικονομική σταθερότητα» (σε κομψή διατύπωση, η αιώνια λιτότητα). Επίσης, «να ευνοηθεί η ιδιωτική πρωτοβουλία μέσω της βελτίωσης της νομοθεσίας», «να διασφαλιστούν το άνοιγμα και η ανταγωνιστικότητα των αγορών εντός και εκτός Ευρώπης»...
Ολα τα παραπάνω πρέπει να διαπερνούν τα «φιλόδοξα μεταρρυθμιστικά εθνικά προγράμματα» που πρέπει να καταρτιστούν μέχρι τον Οκτώβρη υπό άμεση εποπτεία της Κομισιόν.
Αρρηκτα συνυφασμένη με τη φιλομονοπωλιακή πολιτική είναι η αυταρχική θωράκιση του ευρω-οικοδομήματος και η τρομοκράτηση των λαών για να μη «σηκώσουν κεφάλι». Νέα μέτωπα, λοιπόν, στο πλαίσιο του προγράμματος της Χάγης «με στόχο την ενίσχυση της ασφάλειας»: Εφαρμογή από τα κράτη-μέλη του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, καλύτερη επιχειρησιακή συνεργασία μεταξύ των διαφόρων φορέων της εσωτερικής ασφάλειας της Ενωσης, όπως η Ευρωπόλ, η Eurojust, η ομάδα δράσης των αρχηγών Αστυνομίας. Κατά προτεραιότητα στο δεύτερο εξάμηνο του 2005 πρέπει να προχωρήσει η νομοθετική διευκόλυνση της ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ αστυνομικών αρχών, η παρακολούθηση και το φακέλωμα δεδομένων τηλεπικοινωνιακού χαρακτήρα (τηλέφωνα, φαξ, e mail, κ.ο.κ.), ενώ πρέπει να βελτιωθεί η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των κρατών-μελών και των υπηρεσιών της ΕΕ.
Το Δεκέμβρη, στη σύνοδο κορυφής θα αξιολογήσουν ξανά την πρόοδο που θα έχει επιτευχθεί και θα επανεξετάσουν «το σχέδιο δράσης καταπολέμησης της τρομοκρατίας».
Οι μεταξύ τους ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις, κυρίως μεταξύ των ισχυρών κρατών, για τις «σφαίρες επιρροής» και την ηγεμονία της καπιταλιστικής ολοκλήρωσης, δε διασπούν το μέτωπο κατά των λαών. Αντίθετα, φροντίζουν να ενισχύουν τις «αλυσίδες» για να μη βρεθούν προ δυσάρεστων εκπλήξεων.
Στο ζήτημα της μοιρασιάς της πίτας του προϋπολογισμού 2007-2013 εκφράστηκαν, ταυτόχρονα, διάφορες αντιθέσεις προκαλώντας παραλυτικές καταστάσεις και «βραχυκύκλωμα» για τη συνέχεια.
Ο «Ριζοσπάστης», λόγω της αυριανής αργίας, θα ξανακυκλοφορήσει την Τετάρτη, 22 του Ιούνη