ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ (της ανταποκρίτριάς μας Αλεξάνδρας ΦΩΤΑΚΗ).-
Με την απαίτηση για αυστηρή εφαρμογή του προγράμματος και των χρονοδιαγραμμάτων, χωρίς καμία παρέκκλιση, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κρίνει αρχικά ικανοποιητικό το Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων της Ελλάδας για την αναθεωρημένη στρατηγική της Λισαβόνας, αλλά και απαιτεί «ιδιαίτερη προσοχή» από την κυβέρνηση, στην Εκθεση Προόδου, που παρουσιάστηκε χτες στις Βρυξέλλες. Με το μαχαίρι στο λαιμό για τα λαϊκά στρώματα που καλούνται να σηκώσουν το βάρος της πολιτικής της ΕΕ και της στρατηγικής της Λισαβόνας, γίνονται ακόμα πιο σαφείς οι κατευθυντήριες γραμμές για την εργασία, που έγινε απασχόληση, την παιδεία και τη διά βίου εκπαίδευση, τα πρόσθετα και σκληρότερα μέτρα οικονομικής λιτότητας με την αφορμή του δημοσιονομικού ελλείμματος, αλλά και της διάλυσης του ασφαλιστικού, καθώς η Ευρώπη γηράσκει...
Οπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, «σύμφωνα με τις γενικές κατευθυντήριες γραμμές που έχουν δοθεί, το Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων εντοπίζει και ανταποκρίνεται στις βασικές προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει η Ελλάδα, κυρίως στον τομέα των δημοσίων οικονομικών, την απασχόληση, την εκπαίδευση και τη διά βίου επιμόρφωση, όπως επίσης και σε κάποιους επιμέρους τομείς πολιτικής που αφορούν την οικονομία και το περιβάλλον».
Σύμφωνα με την Επιτροπή, η Ελλάδα οφείλει να δώσει ιδιαίτερη προσοχή στη «δημοσιονομική σταθεροποίηση», υιοθετώντας πρόσθετα μέτρα σκληρής λιτότητας για τα λαϊκά στρώματα, τα οποία θα είναι μόνιμου και όχι προσωρινού χαρακτήρα και στον εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης, ώστε να εξασφαλιστεί η οικονομία. Η επισήμανση για την ανάγκη μόνιμων μέτρων, επαναλαμβάνεται αρκετές φορές, ενώ γίνεται και κριτική για μέτρα προσωρινού χαρακτήρα. Επίσης πρέπει να εξασφαλίσει ότι τα μέτρα για την έρευνα, την τεχνολογία και την καινοτομία, στο πλαίσιο των αναγκών του κεφαλαίου, πάντα, «θα αποτελούν τμήμα μιας συνολικής στρατηγικής με τη συμμετοχή των δημοσίων και ιδιωτικών εταίρων».
Παράλληλα απαιτούνται ενισχυμένα μέτρα για την αγορά εργασίας, που θα μειώνουν εικονικά την ανεργία, προωθώντας την απασχόληση και την κατάργηση των εργασιακών δικαιωμάτων, ώστε να έχει κίνητρα το κεφάλαιο να δημιουργεί «θέσεις απασχόλησης».
Η Ελλάδα αποδεικνύεται καλός μαθητής στην οικονομία, αφού έχει ικανοποιητικούς ρυθμούς ανάπτυξης και η παραγωγικότητα των Ελλήνων εργαζομένων είναι πάνω από το μέσο όρο των «25». Χαμηλός κρίνεται ο ρυθμός δημιουργίας «θέσεων απασχόλησης», καθώς και το ποσοστό απασχόλησης, που φτάνει το 59,4% το 2004, ενώ οι στόχοι της Λισαβόνας είναι στο 70% έως το 2010, με το βάρος να πέφτει σε γυναίκες και ηλικιωμένους.
Ικανοποίηση εκφράζεται και για τους στόχους μείωσης της ανεργίας στο 8,4% το 2008, έναντι 10,5% το 2004, αλλά και στους τομείς της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης και της διά βίου εκπαίδευσης. Παράλληλα, η ελληνική κυβέρνηση παίρνει εύσημα για την προγραμματισμένη αύξηση των επενδύσεων στην έρευνα και την τεχνολογία και των δημοσίων επενδύσεων για την παιδεία στο 5% το 2008, όπως και για την καλύτερη λειτουργία της αγοράς εργασίας με μεγαλύτερη προσαρμογή των εργαζόμενων στις ανάγκες των επιχειρήσεων...
Ανησυχία προκαλείται και από το γεγονός ότι το Πρόγραμμα της Ελλάδας δεν προωθεί σημαντικές αλλαγές στο συνταξιοδοτικό, για βελτίωση της επάρκειας και της βιωσιμότητάς του, δίνοντας έτσι έναυσμα για τη διάλυση του ασφαλιστικού.
Το θέμα του ασφαλιστικού, άλλωστε, θίγεται και στη Γενική Εκθεση Προόδου, όπου επισημαίνεται γήρανση του πληθυσμού και ανάγκη να εξασφαλιστεί ότι δε θα δουλεύουν οι λίγοι για να θρέφουν τους πολλούς...
Η Επιτροπή, τέλος, κάνει σαφείς τις απαιτήσεις της, προς την κατεύθυνση της αύξησης της ανταγωνιστικότητας και της γιγάντωσης της ευρωπαϊκής οικονομίας, σημειώνοντας στις απαιτήσεις της την ανάγκη για επένδυση στην παιδεία και την επιστημονική έρευνα, την απλούστευση των διαδικασιών για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, την επαγγελματική ένταξη, δηλαδή διά βίου εκπαίδευση για τους νέους και περαιτέρω παραμονή των ηλικιωμένων στη δουλιά και την ασφαλή και αποτελεσματική ενέργεια.
Ακόμα μια τετραετία για την υλοποίηση των αντιδραστικών «μεταρρυθμίσεων» επιζητεί ο Κ. Καραμανλής, παραβλέποντας το γεγονός ότι οι «μεταρρυθμίσεις» πλήττουν τα συμφέροντα της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού.
Ο πρωθυπουργός ανέφερε για πρώτη φορά δημόσια αυτή την επιδίωξή του, μιλώντας χτες το απόγευμα σε εκδήλωση των γυναικών της ΝΔ.
Αφού αναφέρθηκε στις «αλλαγές και μεταρρυθμίσεις», που ξεκίνησε αυτήν την τετραετία, συνέχισε λέγοντας ότι «σχεδιάζουμε, ταυτόχρονα, και προετοιμάζουμε τις δράσεις μας για την επόμενη τετραετία», συνδέοντάς τες και με την αναθεώρηση του Συντάγματος. Στις «δράσεις» της επόμενης τετραετίας συμπεριέλαβε το «εθνικό στρατηγικό σχέδιο για την ανάπτυξη», χωρίς να γίνει περισσότερο συγκεκριμένος και την «εθνική ψηφιακή στρατηγική». Παράλληλα, μέσα και από τη συνταγματική αναθεώρηση, προωθείται η «απελευθέρωση της Παιδείας» (διάβαζε ιδιωτικά ΑΕΙ και πλήρης εμπορευματοποίηση), η «προστασία του περιβάλλοντος» (σ.σ. η αχαλίνωτη καταστροφή του) του, και «η περαιτέρω διασφάλιση της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης» (σ.σ. ο παραπέρα ασφυκτικός έλεγχός της). «Προχωρούμε σε αναθεώρηση που θα επιτρέψει τη συνέχιση και την κλιμάκωση των αλλαγών και των μεταρρυθμίσεων», τόνισε.
Τίποτα το φιλολαϊκό δεν είχε να επιδείξει ο απολογισμός που επιχείρησε για τα σχεδόν δύο χρόνια γαλάζιας διακυβέρνησης. Επέσεισε τη μείωση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων και τη διατήρηση των υψηλών ρυθμών ανάπτυξης, «δείκτες» που όμως δεν έχουν κανέναν θετικό - κάθε άλλο - «αντίκτυπο» στα λαϊκά στρώματα. Ετσι καυχήθηκε για το ότι «διαμορφώνουμε θεσμικό περιβάλλον φιλικό στην επιχειρηματικότητα», αναμασώντας το γνωστό παραμύθι έτσι θα έρθουν «οι νέες επενδύσεις και οι νέες θέσεις εργασίας» (σ.σ. ακόμα περιμένει...).
Αναφερόμενος στα προβλήματα από την κακοκαιρία υποστήριξε ότι ο κρατικός μηχανισμός είχε λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα και υπήρξε διαρκής κινητοποίηση, αλλά «υπήρξαν γεγονότα που δεν ήταν δυνατόν να αποφευχθούν»(!). Γενικότερα, προσπάθησε να υποβαθμίσει την έκταση των προβλημάτων, λέγοντας ότι ήταν «περιορισμένης έκτασης τοπικά προβλήματα»(!), ενώ επικαλέστηκε και το ότι τα καιρικά φαινόμενα «δε συμβαίνουν συχνά σε αυτή την έκταση και με αυτήν την ένταση»(!).
Προβάλλοντας το μοντέλο της «αποκέντρωσης» για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, στο οποίο η κεντρική εξουσία θα αποδεσμευτεί ακόμα περισσότερο από τις παροχές κοινωνικού χαρακτήρα, μεταφέροντας τα βάρη στο λαό, ο Γ. Παπανδρέου παρουσίασε χτες τους αντιλαϊκούς στόχους του κόμματός του, κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στο Δήμο της Αγίας Βαρβάρας.
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, που βρέθηκε στο «Κέντρο Φιλίας και Αλληλεγγύης» του συγκεκριμένου δήμου, υποστήριξε ότι για την αντιμετώπιση των προβλημάτων στις τοπικές κοινωνίες και σε κάθε περιοχή που έχει προβλήματα χρειάζεται «ευαισθησία και ανθρωπιά»...
Στηρίζοντας το μοντέλο του «εθελοντισμού» και της «φιλανθρωπίας», ο Γ. Παπανδρέου υποστήριξε ότι, όταν «η εξουσία είναι στο δήμο, όταν είναι κοντά στον πολίτη, τότε και οι υπηρεσίες μπορεί να είναι κοντά στον πολίτη». Ο Γ. Παπανδρέου στηρίζοντας ακριβώς τους νόμους που ψήφισε το κόμμα του και με τους οποίους καταργήθηκε η ευθύνη της κεντρικής εξουσίας να παρέχει τους αναγκαίους πόρους στην Τοπική Αυτοδιοίκηση για να ασκεί κοινωνική πολιτική, υπεραμύνθηκε της μεταφοράς των αρμοδιοτήτων στους δήμους.
Ο ίδιος βέβαια ισχυρίστηκε ότι το ΠΑΣΟΚ όταν έρθει στην εξουσία θα δώσει τα «εργαλεία» και τους «πόρους» στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, ώστε να μπορέσει να «αποκεντρώσει» τις «λειτουργίες» της. «Εργαλεία» που μεταφράζονται βέβαια στη δυνατότητα που έχουν δώσει στην Τοπική Αυτοδιοίκηση να εκποιεί τα περιουσιακά της στοιχεία, να βάζει φόρους στους πολίτες και να ιδιωτικοποιεί τομείς αποκλειστικής ευθύνης του κράτους, όπως Παιδεία και Υγεία.
Με την επίδειξη στο Εφετείο Παρισίων επιστολής που έλαβε, απειλητικής για τη ζωή της, η πρώην ανακρίτρια Κωνσταντίνα Μπουρμπούλιαδε συναίνεσε τελικά με το αίτημα των ελληνικών εισαγγελικών αρχών για έκδοσή της στην Ελλάδα.
Υστερα από την παρουσίαση της επιστολής, το γαλλικό δικαστήριο διέκοψε τη συνεδρίασή του και όρισε νέα την ερχόμενη Τετάρτη, ώστε να εξετάσει σε βάθος την υπόθεση.