Η Κίνηση Αντιστασιακών Εκπαιδευτικών (ΚΑΕ) διαμαρτύρεται έντονα προς την κυβέρνηση, για την πρόταση του αναπληρωτού υπουργού Εσωτερικών να επιτραπεί η χρήση του χασίς και ο διαχωρισμός του από τα άλλα "σκληρά" ναρκωτικά, καθώς και τη συγκάλυψη του Γ. Παπανδρέου, πρώην υπουργού Παιδείας.
Για τη στάση της κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων, που θα έχει σαν αποτέλεσμα η ελληνική νεολαία να απομονωθεί από την κοινωνική ζωή και να αποβλακωθεί με τη βοήθεια των ΜΜΕ.
Για το επεισόδιο της βίαιης σύλληψης 4 κνιτών, που έγραφαν στους τοίχους του 46ου Δημοτικού Σχολείου Παγκρατίου, κατά των "μαλακών και σκληρών" ναρκωτικών, τη φυλάκισή τους στο Αστυνομικό Τμήμα και την παραπομπή τους σε δίκη, που δείχνει τους σκοπούς της κυβέρνησης.
Για τα συνθήματα των φασιστοειδών του Παγκρατίου στους τοίχους, για "ελεύθερη κάνναβη και θάνατο στο ΚΚΕ", που καθόλου δεν ενοχλούν την τοπική Αστυνομία.
"Εμείς ιδιαίτερα οι αντιστασιακοί εκπαιδευτικοί - δηλώνουν στη διαμαρτυρία τους - με φρίκη βλέπουμε αυτά τα γεγονότα και θα προσπαθήσουμε με όλες μας τις δυνάμεις να φωτίσουμε τη νεολαία για την ολέθρια χρήση των "μαλακών" και των άλλων ναρκωτικών".
Συνιστά, να οργανωθεί σε ένα πλατύ, προοδευτικό μέτωπο πάλης με πρωτοπορία την ΚΝΕ, ενάντια στα ναρκωτικά όλων των ειδών που έντεχνα τους πασάρουν αυτοί που έχουν κέρδος να τους απομονώσουν από όλα τα προβλήματα που απασχολούν την κοινωνία και το λαό μας, οικονομικά, πολιτικά κ. ά. Δηλώνουν τέλος ότι όλοι οι αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης θα βρίσκονται πάντα στο πλευρό τους, στους αγώνες τους.
Το Παράρτημα Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ της ΠΕΑΕΑ πραγματοποιεί αύριο Σάββατο 7-6-97 και ώρα 8.30 μμ,την ετήσια συνεστίασή του, που αφιερώνεται στην Εθνική Αντίσταση και θα γίνει στην πλατεία "Μπομποτίνου" (μπασκέτα Ν. Ηρακλείου). Πρόγραμμα καλλιτεχνικό, ποτό δωρεάν, λαχειοφόρος αγορά.
"Στις 31 Μάη 1957, 40 χρόνια πριν, Αμερικανός υποσμηνίας, οδηγώντας στρατιωτικό όχημα αμερικανικής αποστολής, χτύπησε και σκότωσε σ' αυτόν εδώ τον τόπο, τον δοξασμένο αρχηγό του ΕΛΑΣ, τότε Γραμματέα της ΕΔΑ και αναπληρωματικό μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, στρατηγό Στέφανο Σαράφη".
Μ' αυτά τα λόγια, άρχισε την ομιλία του ο πρόεδρος της ΠΕΑΕΑ Ν. Τερζόγλου,στο Πολιτικό Μνημόσυνο που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 1 Ιούνη το πρωί, στην Παραλιακή Λεωφόρο Ποσειδώνος, στον Αλιμο, σε εκδήλωση που διοργάνωσε ο Δήμος ΑΛΙΜΟΥ και το Τοπικό Παράρτημα της ΠΕΑΕΑ,στη μνήμη του στρατηγού.
Συνεχίζοντας ο ομιλητής και απαντώντας στο ερώτημα που έθεσε ο ίδιος, "Γιατί έγινε αυτή η δολοφονία; γιατί έπρεπε να φύγει από την πολιτική δράση; Αναφέρθηκε στην τεράστια πολεμική πείρα του Στρατηγού που απέκτησε παίρνοντας μέρος στον Βαλκανικό πόλεμο, στον Α' Παγκόσμιο και στην εκστρατεία στη Μικρά Ασία. Στη σθεναρή αντίστασή του κατά της δικτατορίας Μεταξά, που τον εξόρισε στη Μήλο. Στο ότι ανέλαβε Στρατιωτικός Αρχηγός του Γεν. Στρατηγείου του ΕΛΑΣ με καπετάνιο τον Αρη Βελουχιώτη, στη διάρκεια της φασιστικής κατοχής. Τέλος, για τη σθεναρή του στάση απέναντι στις φυλακίσεις και εξορίες ιδιαίτερα στο κολαστήριο της Μακρονήσου, που του επέβαλλε το μισαλλόδοξο καθεστώς της περιόδου του εμφυλίου και για τις θέσεις του ενάντια στις ξένες βάσεις και στη συμμετοχή της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ.
Αυτή ακριβώς τη σθεναρή στάση του δε συγχώρεσαν οι υπερατλαντικοί "φίλοι" και τον δολοφόνησαν".
Ο δήμαρχος Αλίμου Αργύρης Αργυρίου στο σύντομο μήνυμά του τόνισε μεταξύ των άλλων, ότι το επόμενο Μνημόσυνο πρέπει οπωσδήποτε να γίνει εμπρός στον ανδριάντα του στρατηγού που θα στηθεί στο μέρος αυτό της παραλίας που τον δολοφόνησαν. Επίσης διαβιβάστηκε χαιρετισμός της γυναίκας του Σαράφη από το Λονδίνο.
Παρά τον καυτό ήλιο, πολλές εκατοντάδες αντιστασιακοί από Παραρτήματα της ΠΕΑΕΑ, φίλοι της Αντίστασης, συγγενείς του στρατηγού, αντιπρόσωποι κομμάτων και της ΚΝΕ, είχαν συγκεντρωθεί έξω από το σπίτι του και με πορεία κατόπιν έφθασαν στον τόπο της εκτέλεσης.
Μετά τις ομιλίες ακολούθησε κατάθεση στεφάνων, κρατήθηκε ενός λεπτού σιγή και η εκδήλωση έκλεισε με τον Εθνικό Υμνο από τη φιλαρμονική του Δήμου.
Ρεπορτάζ, φωτογραφία
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΘΕΟΔΟΣΗΣ
Υπόμνημα διαμαρτυρίας προς το υπουργείο Πολιτισμού απέστειλαν τα μέλη του Παραρτήματος ΙΛΙΟΥ (Ν. Λιοσίων) με την υπογραφή του προέδρου Χρήστου Χριστοδούλου,γιατί κατά την επίσκεψή τους σε αρχαιολογικούς χώρους της Κορίνθου και των Μυκηνών, τους ζητήθηκε εισιτήριο των 1.200 και 1.600 δρχ.αντίστοιχα. Κατόπιν έντονης διαμαρτυρίας τους, λόγω του ότι όλοι ήταν μικροσυνταξιούχοι, το μείωσαν στο μισό. Ομως πολλοί ήταν αυτοί από τους αντιστασιακούς που δεν μπόρεσαν να πληρώσουν την είσοδό τους έστω και με το μειωμένο.
"Είναι λυπηρό - σημειώνουν - το υπουργείο Πολιτισμού, στο όνομα της πραγματοποίησης κάποιων εσόδων, να μας στερεί τη δυνατότητα να δούμε από κοντά ό,τι η πολιτιστική μας κληρονομία μάς άφησε και που δεν προλάβαμε στα νιάτα μας να επισκεφθούμε, γιατί τότε πολεμούσαμε τον κατακτητή και αργότερα γι' αυτή μας την προσφορά μας εκτόπισαν, μας φυλάκισαν, μας ντουφέκισαν. Τώρα ζητάμε, έστω και καθυστερημένα, να γνωρίσουμε και εμείς όλα τα αρχαία μας μνημεία, τα οποία επισκέπτονται τουρίστες από όλο τον κόσμο. Ζητάμε να καταργηθεί για τους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης το σκοταδιστικό αυτό μέτρο".
Κυκλοφόρησε σε δεύτερη έκδοση το βιβλίο της αγωνίστριας Δέσποινας Φουκά - Ρεζέ "Οργισμένα Χρόνια", το οποίο είναι σύντομο οδοιπορικό της συγγραφέα, ξεκινώντας από την εποχή του Μεσοπολέμου και φτάνοντας στις μέρες μας.
Το βιβλίο είναι μια άγνωστη σελίδα από τον ηρωικό αγώνα του ελληνικού λαού, όπου στο πρώτο μέρος του περιληπτικά κι απλά περιγράφει τα στερημένα και ματωμένα χρόνια της εποχής, τονίζοντας στο γραφτό της περισσότερο το ρόλο του ασθενούς φύλου, αρχίζοντας την εξιστόρησή της από τη γενέτειρά της, το Γερδίκι Ομιλαίων Φθιώτιδος.
Στη διάρκεια της κατοχής η συγγραφέας πήρε ενεργό μέρος στην Εθνική Αντίσταση, όπως και χιλιάδες άλλοι. Γι' αυτή την πατριωτική της προσφορά, καταδιώκεται, συλλαμβάνεται και καταδικάζεται σε πολύχρονη φυλάκιση από την πολιτεία. Γι' αυτά ακριβώς τα γεγονότα γίνεται λόγος στο δεύτερο μέρος του βιβλίου της, όπου περιγράφει τη συγκλονιστική εποχή της κατοχής και του εμφυλίου πολέμου. Είναι αυθεντική η αφήγησή της, διότι τα προσωπικά της βιώματα και οι μαρτυρίες για το καινούριο Εικοσιένα, πέρασαν από τις πληγές της, τους πόνους και την ψυχή της, όπως επίσης και στους συναγωνιστές της που πρωτοστάτησαν στα γεγονότα του καιρού εκείνου, συνδυάστηκαν και διασταυρώθηκαν με την ιστορία του γένους.
ΒΕΛΛΑΣ Γ. Ι.
Δόκτωρ Ιστορικών Επιστημών
ΕΠΟΝίτισσα στην Κατοχή και στέλεχος στο Νομό Γρεβενών η Πόπη Πιερίου - Ανανιάδου, αφιερώνει - μαζί με τα θερμότατα συλλυπητήριά της στην οικογένεια του αξέχαστου αγωνιστή Ζήνωνα Ζορζοβίλη,καθοδηγητή της ΕΠΟΝ - τα παρακάτω λόγια στην τοπική εφημερίδα "Σερβιώτικα Νέα":
"Εκπρόσωπος της ΕΠΟΝ της Περιφέρειας Βελβεντού - Σερβίων, στο Πρώτο Παμμακεδονικό Συνέδριο της ΕΠΟΝ στο Καταφύγι των Πιερίων το 1943. Ο ηρωικός και σεμνός αγωνιστής, θα συντροφεύει αιώνια με το ήθος του και την αδελφική του αγάπη, όλους τους Ελληνες, τους συναγωνιστές και συντρόφους του στον αγώνα για την πατρίδα και την ελευθερία. Παρέμεινε στις επάλξεις του Λαϊκού Κινήματος, μέχρι την τελευταία του πνοή αήττητος και Πανανθρώπινος.Και ετίμησε το Κόμμα του...".
Στο κείμενο του Γιάννη Ρούση - Ξάνθου, για τον Στέφανο Σαράφη, που δημοσιεύτηκε την Τρίτη 3-6-97 έγινε ένα λάθος. Ο "Δαίμων" του τυπογραφείου "βάφτισε" στρατηγό τον Μ. Μπαρούτσο, ενώ το στρατηγός αναφερόταν στον Στ. Σαράφη.