Υποσχέσεις για εξέταση των νέων αξιώσεων που προβάλλουν σχετικά με τη φορολόγησή τους, φαίνεται πως απέσπασαν χτες από την κυβέρνηση οι εκπρόσωποι πέντε ενώσεων εργοληπτικών - τεχνικών εταιριών, που συναντήθηκαν με τον υφυπουργό Οικονομικών Γ. Δρυ.
Οπως προκύπτει από την ανακοίνωση του υπουργείου, οι εκπρόσωποι των τεχνικών εταιριών έθεσαν στον υφυπουργό το θέμα της φορολόγησης των - αφορολόγητων - αποθεματικών που είχαν σχηματιστεί μέχρι τις 31/12/96.
Η απόφαση της κυβέρνησης, όπως εκφράστηκε με το φορολογικό νομοσχέδιο, να φορολογήσει το 40% των αποθεματικών αυτών με συντελεστή 12,5% συνιστά ένα νέο, προκλητικό σκάνδαλο υπέρ των μεγαλοκατασκευαστών. Πρόκειται για σκανδαλώδη ρύθμιση, δεδομένου ότι ο νόμος - πριν από την τροποποίησή του από το φορολογικό νομοσχέδιο - προβλέπει ότι κεφαλαιοποίηση αφορολόγητων αποθεματικών, που έχουν σχηματιστεί σε προηγούμενες οικονομικές χρήσεις, φορολογούνται με συντελεστή 35% ή 40% κατά περίπτωση, ανάλογα αν οι εταιρίες είναι ή όχι εισηγμενες στο Χρηματιστήριο. Με το νομοσχέδιο η κυβέρνηση προτείνει τη φορολόγηση των αποθεματικών με συντελεστή από 3 μέχρι και 3,5 φορές μικρότερο από ό,τι πρόβλεπε ο σχετικός νόμος.
Με άλλη διάταξη του νομοσχεδίου προβλέπεται επίσης η φορολόγηση μόνο του 40% της διαφοράς που προκύπτει μεταξύ των κερδών των τεχνικών εταιριών που προσδιορίζονται με τεκμαρτό τρόπο (εργολαβικά ανταλλάγματα) και των κερδών που προκύπτουν από τα βιβλία των επιχειρήσεων. Ως γνωστό, τα κέρδη των τεχνικών εταιριών προσδιορίζονται και με τους δύο αυτούς τρόπους.
Οι μεγαλοκατασκευαστές όμως, συνηθισμένοι να δρουν υπό καθεστώς ασυδοσίας, όχι μόνο δε δείχνουν ικανοποιημένοι από το νέο κυβερνητικό σκάνδαλο, αλλά σε συγκέντρωση που πραγματοποίησαν την προηγούμενη Δευτέρα, απείλησαν με αποχή από τις δημοπρασίες δημοσίων έργων, ακόμη και διακοπή της κατασκευής των δημοσίων έργων σε όλη τη χώρα, αν η κυβέρνηση δεν αποσύρει τις διατάξεις περί - λειψής - φορολόγησης των αποθεματικών.
Απόρροια των εκβιασμών αυτών, υπήρξαν οι διαβεβαιώσεις που έλαβαν από τον υφυπουργό Οικονομικών περί σύστασης επιτροπής, όπου θα συμμετάσχει το Τεχνικό Επιμελητήριο και οι πέντε αυτοί κλάδοι των τεχνικών εταιριών, προκειμένου να εξεταστεί συνολικά το φορολογικό και αναπτυξιακό καθεστώς των τεχνικών εταιριών.
Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι στο χώρο των κατασκευαστικών - τεχνικών εταιριών ανθεί η φοροδιαφυγή, κάτι που διαπιστώθηκε από ελέγχους των φορολογικών αρχών. Η ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών αντί να προβεί στις νόμιμες κυρώσεις, με σειρά αλλαγών - αμφίβολης νομιμότητας - τροποποίησης του φορολογικού νόμου, απάλλαξε τις τεχνικές εταιρίες από φοροδιαφυγή εκατοντάδων δισ. δραχμών.
Η εικόνα που επικρατεί στην αγορά φαρμάκου σε βάρος της εθνικής οικονομίας, της ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας, των ταμείων των ασφαλιστικών οργανισμών και των ασφαλισμένων, των φαρμακοποιών, και γενικότερα όσων χρειάζονται φάρμακα, καταγράφεται στην πρώτη από μια σειρά μελέτες που πρόκειται να πραγματοποιήσει το Εθνικό Ινστιτούτο Εργασίας. Η πρώτη αυτή μελέτη που δόθηκε χτες στη δημοσιότητα και παρουσιάστηκε από τη συντάκτριά της Β. Καραγιάννη έχει τίτλο "οι φαρμακοποιοί και οι όροι λειτουργίας της αγοράς φαρμάκων". Η μελέτη περιλαμβάνει μια σειρά από ενδιαφέροντα στοιχεία και συμπεράσματα που αφορούν στη λειτουργία της συγκεκριμένης αγοράς, η οποία όπως είπε ο πρόεδρος του Ινστιτούτου μαζί με την αερο - αστρονομική αποτελούν τους δύο χώρους όπου διεθνώς διατίθενται τα μεγαλύτερα κονδύλια για έρευνα.
Ειδικότερα, σε ό,τι αφορά τη βιομηχανία φαρμάκου, προκύπτει από τη μελέτη ότι πρώτον στην παγκόσμια αγορά επικρατούν ολιγοπωλιακές συνθήκες με τάση για όλο και μεγαλύτερη συγκέντρωση της έρευνας και της παραγωγής σε λίγες πολυεθνικές και δεύτερον ότι η ελληνική παραγωγή διαρκώς συρρικνώνεται, και ταυτόχρονα ότι και αυτή η παραγωγή βρίσκεται σε άμεση σχέση εξάρτησης με πολυεθνικές. Χαρακτηριστικά, αναφέρεται ότι η ελληνική φαρμακοβιομηχανία αριθμεί σήμερα 70 επιχειρήσεις από τις οποίες οι 50 μόνο έχουν αξιόλογη παρουσία στην αγορά και συμβάλλει σε ποσοστό 25% στην εγχώρια παραγωγή της χημικής βιομηχανίας. Το 15% των εταιριών είναι θυγατρικές πολυεθνικών επιχειρήσεων, ενώ το 30% συνεργάζεται με διάφορους τρόπους με ξένες επιχειρήσεις, όπως παραγωγή φασόν, εισαγωγή και διάθεση, δηλαδή αντιπρόσωποι πολυεθνικών κλπ.
Αξιοσημείωτο είναι ότι όπως σημειώνεται στη συγκεκριμένη μελέτη: "κατά την τελευταία εικοσαετία που επικρατούν οι μεγάλες ξένες εταιρίες αποσύρουν τα παλιά τους προϊόντα και τα αντικαθιστούν με νέα που τους προμηθεύουν τα ερευνητικά τους εργαστήρια χωρίς ουσιαστικές διαφορές φαρμακολογικής δράσης, αλλά με πολύ υψηλότερες τιμές". Σε άλλο σημείο αναφέρεται ότι "αν και εξαγγέλθηκε πάγωμα τιμών για το 1990 - '91 η τιμή περισσότερων από 50 φαρμακευτικών προϊόντων αυξήθηκε πάνω από 200% την περίοδο '90 - '93. Παράλληλα σημειώθηκε δραματική μείωση της συμμετοχής των εγχώριων προϊόντων στις συνολικές πωλήσεις και αντίστοιχα σχεδόν διπλασιασμός της συμμετοχής των εισαγομένων". Αποδεικνύεται, δε, ότι για την αύξηση της δαπάνης δεν ευθύνεται η αντίστοιχη αύξηση της κατανάλωσης, όπως υποστηρίζει η κυβέρνηση, αλλά η αύξηση των τιμών. Κι αυτό, αφού στην επταετία 1990 - 1996 η κατανάλωση φαρμάκων σε αξία αυξήθηκε κατά 243,94%, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για την κατανάλωση σε όγκο ήταν μόλις 28,94%. Αξίζει να σημειωθεί, ότι ερωτηθείσα σχετικά η συντάκτρια της μελέτης υπογράμμισε κατηγορηματικά ότι στα πλαίσια της ενίσχυσης της παραγωγής και της σωστής λειτουργίας της αγοράς σε όφελος της εθνικής οικονομίας και όσων χρειάζονται φάρμακα, η κρατική φαρμακοβιομηχανία που σκουριάζει εξαιτίας της συνειδητής επιλογής τόσο της σημερινής όσο και της προηγούμενης κυβέρνησης, θα μπορούσε να παίξει σημαντικό πιλοτικό ρόλο.
Σε ό,τι αφορά τη θέση του επαγγέλματος των φαρμακοποιών στην κοινωνία, υπογραμμίζονται οι "αντικρουόμενες" όπως χαρακτηρίζονται, τάσεις της πολιτικής της ΕΕ, καθώς από τη μια μεριά υπάρχει η τάση για αύξηση της διάρκειας εκπαίδευσης και από την άλλη η τάση για συρρίκνωση του κλάδου, μεταξύ άλλων και με οδηγίες που επιτρέπουν τη διάθεση της ύλης του φαρμακείου και από άλλα σημεία πώλησης. Ειδικά για την Ελλάδα αναφέρεται, ότι η αναλογία κατοίκων/φαρμακείου και φαρμακοποιών/φαρμακείου είναι η χαμηλότερη στην ΕΕ καθώς τα φαρμακεία αποτελούν στη συντριπτική τους πλειοψηφία μονοπρόσωπες ατομικές επιχειρήσεις. Αυτό, τονίζεται, σε συνδυασμό με την εφαρμογή πληθυσμιακών ορίων για την ίδρυση φαρμακείων, καθώς και την υποβάθμιση της εξειδίκευσης στον κλάδο, εγκυμονεί κινδύνους υποαπασχόλησης και ανεργίας στον κλάδο, για τη στήριξη του οποίου σημαντικό ρόλο θα έπαιζε η ανάπτυξη της συνεταιριστικοποίησης.
Παρέμβαση της Κίνησης, με αφορμή τη συζήτηση για το φορολογικό νομοσχέδιο
Την επιτακτική ανάγκη λήψης συγκεκριμένων αποφάσεων για την οργάνωση νέων κινητοποιήσεων υπογραμμίζει, με ανακοίνωσή της, η Δημοκρατική Κίνηση ΕΒΕ (ΔΗΚΕΒΕ), με αφορμή το νέο φορομπηχτικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης σε βάρος των πλατιών λαϊκών στρωμάτων, μεταξύ αυτών και των ΕΒΕ, τη στιγμή που το εισόδημά τους στην πράξη μειώνεται.
Η ΔΗΚΕΒΕ καταγγέλλει την αύξηση του συντελεστή, με βάση τον οποίο υπολογίζεται η μισθωτική αξία για τον προσδιορισμό του ελάχιστου καθαρού εισοδήματος με βάση τα "αντικειμενικά κριτήρια" από 6,75% σε 7,25%, ενώ ήδη έχει αυξηθεί και η εμπορική αμοιβή για τον προσδιορισμό του ελάχιστου καθαρού εισοδήματος από τον περασμένο Ιούνη από 2.100.000 σε 2.400.000 για επιχειρήσεις γενικά και από 2.730.000 σε 3.120.000 για τις επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών. Με άλλες ρυθμίσεις, υπογραμμίζει, αυξάνονται η προκαταβολή φόρου, τα τεκμήρια διαβίωσης, μια σειρά έμμεσοι φόροι, επιβάλλεται φόρος στα κινητά κλπ. Ταυτόχρονα, καταγγέλλει η ΔΗΚΕΒΕ, με απόφαση του υπουργείου Οικονομικών, αυξάνεται το ελάχιστο καθαρό εισόδημα μιας σειράς επαγγελματιών, όπως ιδιοκτητών ενοικιαζομένων δωματίων, κάμπινγκ κλπ., ιδιοκτητών ταξί και φορτηγών αυτοκινήτων δημόσιας χρήσης.
"Ολες αυτές οι ρυθμίσεις", επισημαίνει η παράταξη, "και ειδικά οι αλχημείες, που κάθε χρόνο κάνει η κυβέρνηση με το δήθεν αντικειμενικό προσδιορισμό του ελάχιστου εισοδήματος ή του φόρου, δείχνουν ότι η πολιτική της δεν έχει καμιά σχέση με τα παχιά λόγια περί φορολογικής δικαιοσύνης. Η κυβέρνηση, για άλλη μια φορά, κάνει ξεκάθαρη την πολιτική της απέναντι στους μικρούς επαγγελματίες, βιοτέχνες, εμπόρους και αυτοκινητιστές".
Οπως υπογραμμίζει η ΔΗΚΕΒΕ, το ερώτημα είναι πώς θα απαντήσει το συνδικαλιστικό κίνημα των ΕΒΕ σ' αυτήν την πολιτική. Αναφερόμενη χαρακτηριστικά στην τελευταία κινητοποίηση των παραγωγών και επαγγελματιών πωλητών λαϊκών αγορών, σημειώνει ότι πέτυχαν μια ελάχιστη μόνο μείωση του φόρου που αρχικά είχε αποφασίσει η κυβέρνηση ότι θα πληρώσουν και τονίζει ότι ουσιαστικά αποτελέσματα θα επιτευχθούν, μόνο αν υπάρξει γενικότερη και συλλογική αντίδραση από το συνδικαλιστικό κίνημα. Γι' αυτό, καλεί τη ΓΣΕΒΕΕ να αποχωρήσει άμεσα από τον "κοινωνικό διάλογο", να οργανώσει κινητοποιήσεις και τις ομοσπονδίες των ΕΒΕ και αυτοκινητιστών, καθώς και τα πρωτοβάθμια σωματεία τους να αναλάβουν δράση σε αγωνιστική κατεύθυνση.