Στους πολυεθνικούς κολοσσούς και στους σιδερένιους νόμους της ανταγωνιστικότητας παραδίδει η κυβέρνηση τους αυτοαπασχολούμενους και μικρούς επαγγελματοβιοτέχνες, εμπαίζοντάς τους ταυτόχρονα ότι μόνο με αυτό τον τρόπο «θα επιβιώσουν»!
Το πραγματικό μήνυμα της ομιλίας του Κ. Καραμανλή, χτες το απόγευμα, στην προσυνεδριακή εκδήλωση της ΝΔ στον ΟΛΠ, προς τις «μικρομεσαίες επιχειρήσεις» ήταν «ο σώζων εαυτόν σωθήτω», ξεκαθαρίζοντας ταυτόχρονα ότι η κυβέρνηση έχει επιλέξει να στηρίξει ολόπλευρα τις μεγάλες επιχειρήσεις, το συμφέρον των οποίων ταύτισε με τις «μικρομεσαίες»!
Τα παχιά λόγια για το ρόλο των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στην οικονομία και την «κοινωνική συνοχή» - «εκπροσωπούν το 99% του συνόλου των επιχειρήσεων και δημιουργούν επτά στις δέκα νέες θέσεις εργασίας», είπε - ακολούθησε η υπεράσπιση της εφαρμοζόμενης πολιτικής στο πλαίσιο της στρατηγικής της Λισαβόνας και οι προτροπές για «προσαρμογή» στις σημερινές συνθήκες «της παγκοσμιότητας των αγορών». Επιχειρώντας να παρηγορήσει τους μικρομεσαίους επαγγελματοβιοτέχνες επικαλέστηκε ότι παρόμοιες πιέσεις με αυτές που ασκούνται σήμερα «ασκούνταν και την εποχή της βαριάς βιομηχανίας», αλλά «παρ' όλα αυτά οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις επιβίωσαν»!
«Η απάντηση που οφείλουμε στις προκλήσεις της εποχής μας, για λογαριασμό των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, δε βρίσκεται σε πολιτικές προστατευτισμού και στρέβλωσης των αγορών», είπε χαρακτηριστικά, υποστηρίζοντας ότι η λύση βρίσκεται σε πολιτικές που «βελτιώνουν την ανταγωνιστικότητα», ενώ συνολικότερα «απαιτείται ένα γενικότερο γόνιμο επενδυτικό περιβάλλον».
Στο πλαίσιο αυτό επιχείρησε να εμφανίσει ως υποστηρικτικές για τους μικρομεσαίους τις «μεταρρυθμίσεις» που έχει προωθήσει η κυβέρνηση και οι οποίες έχει αποδειχθεί πέρα από κάθε αμφιβολία ότι ενίσχυσαν την κερδοφορία των μονοπωλιακών κολοσσών. Ισχυρίστηκε δηλαδή ότι η «φορολογική μεταρρύθμιση», με την οποία μειώθηκαν κατά δέκα ποσοστιαίες μονάδες οι συντελεστές φορολόγησης των ΑΕ, ήταν προς όφελος των «μικρών»(!), όπως επίσης και οι διατάξεις του νέου αναπτυξιακού νόμου, το πλαίσιο των Συμπράξεων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ), τα νέα χωροταξικά πλαίσια στη βιομηχανία, στον τουρισμό και τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, αντιστρέφοντας πλήρως την πραγματικότητα. Ως επίτευγμα της κυβερνητικής πολιτικής ανέφερε την ενεργοποίηση του Ταμείου Εγγυοδοσίας Μικρών και Πολύ Μικρών Επιχειρήσεων, το οποίο όμως μάλλον «πελάτες» για τις τράπεζες δημιουργεί παρά τις σώζει από τον «ανταγωνισμό».
Παρ' όλα αυτά ο Κ. Καραμανλής ισχυρίστηκε ότι «οι προοπτικές για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις είναι σήμερα καλύτερες»(!), εξωραΐζοντας τη σκληρή πραγματικότητα των χιλιάδων «λουκέτων» καθημερινά, την άγρια ληστεία των τραπεζών, την επέλαση των πολυεθνικών.
«Μια μικρομεσαία επιχείρηση, σήμερα, έχει πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες, καθώς λειτουργεί σε ένα πιο υγιές επιχειρηματικό περιβάλλον. Πληρώνει λιγότερους φόρους έως και δέκα ποσοστιαίες μονάδες. Σπαταλά λιγότερο χρόνο σε γραφειοκρατικές διαδικασίες. Εχει ευκολότερη πρόσβαση στη χρηματοδότηση, αλλά και στην πληροφόρηση. Εισάγει πιο εύκολα νέες τεχνολογίες, ικανές να διαφοροποιήσουν το προϊόν ή την υπηρεσία που προσφέρει», υποστήριξε, συγχέοντας συνειδητά τις μικρές με τις μεγάλες επιχειρήσεις.
Στο ίδιο μήκος κύματος «μπέρδεψε» τους κολοσσούς στο χώρο του εμπορίου και τα πολυκαταστήματα με τα μικρά μαγαζιά ισχυριζόμενος ότι «ο νόμος για τη στήριξη του εμπορίου και τη λειτουργία των καταστημάτων φέρνει ήδη μετρήσιμα αποτελέσματα», αποσιωπώντας ότι ο νόμος αυτός που, μεταξύ άλλων, προβλέπει την αύξηση του ωραρίου λειτουργίας των εμπορικών καταστημάτων, έχει οδηγήσει σε χρεοκοπία ή στα πρόθυρά της δεκάδες χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Παρ' όλα αυτά ο Κ. Καραμανλής καυχήθηκε για την αύξηση του τζίρου των πολυκαταστημάτων (λιανικό εμπόριο) κατά 10% σε σχέση με το 2005. Μόνο ως ανέκδοτο μπορεί να εκληφθεί η αναφορά του πρωθυπουργού στην «ενίσχυση της εποπτείας των αγορών, ώστε να μπει φραγμός στο παραεμπόριο, στον αθέμιτο ανταγωνισμό, στις εναρμονισμένες πρακτικές», τη στιγμή που τα καρτέλ ζουν και βασιλεύουν.
Καταλήγοντας ο Κ. Καραμανλής δεν παρέλειψε να επαναλάβει τη στοχοπροσήλωσή του στο μονόδρομο των μεταρρυθμίσεων, πράγμα που μόνο ως εφιάλτης (πρέπει να) ακούγεται και από τους μικρούς επαγγελματοβιοτέχνες. «Οι αλλαγές και οι μεταρρυθμίσεις είναι μια διαδικασία, που διαρκώς εξελίσσεται, με συνέχεια και αλληλουχία. Οι αλλαγές και οι μεταρρυθμίσεις συνεχίζονται διότι είναι επιτακτικά αναγκαίες», αποφάνθηκε, δίχως να αντιλαμβάνεται ότι πλέον ολοένα και περισσότεροι αντιλαμβάνονται τι σημαίνει «μεταρρυθμίσεις».
Με καθημερινές δηλώσεις τα κυβερνητικά στελέχη φροντίζουν να τροφοδοτούν την εκλογολογία, επικεντρώνοντας στο χρόνο διεξαγωγής των εκλογών, αν δηλαδή θα γίνουν Σεπτέμβρη -Οκτώβρη ή Μάρτη, ενώ το ζητούμενο είναι τι θα αλλάξει προς όφελος του λαού την επομένη των εκλογών όποτε και αν γίνουν.
Στη φάση αυτή, τα κυβερνητικά στελέχη που βγαίνουν μπροστά, επιχειρηματολογούν υπέρ της διεξαγωγής των εκλογών στα τέλη της τετραετίας. Για να στηρίξουν την άποψή τους αυτή επικαλούνται ότι τότε θα φανούν καλύτερα τα αποτελέσματα της κυβερνητικής πολιτικής, θα έχουν δοθεί οι αυξήσεις - ψίχουλα στις συντάξεις, ενώ ο πρωθυπουργός θα εμφανιστεί «θεσμικά συνεπής» εξαντλώντας την τετραετία. Τη θέση αυτή, μεταξύ άλλων, υποστηρίζουν, οι Παυλόπουλος, Σιούφας, Μεϊμαράκης, Μ. Γιαννάκου, κ.ά. Υπέρ των πρόωρων εκλογών το φθινόπωρο τάσσονται οι Γ. Αλογοσκούφης, Ντ. Μπακογιάννη, Δ. Αβραμόπουλος, κ.ά., έχοντας στο πλευρό τους τον ΣΕΒ και άλλες εργοδοτικές οργανώσεις.
Το χορό των χτεσινών δηλώσεων έσυρε και χτες ο Β. Μεϊμαράκης, επαναλαμβάνοντας το επιχείρημα ότι δεν υπάρχει «ουσιαστικός και πειστικός λόγος», για να πάει ο πρωθυπουργός σε εκλογές το φθινόπωρο. Μάλιστα, όπως είπε, η κυβέρνηση θα χάσει σε αξιοπιστία έναντι του κόσμου που θα σκεφτεί ότι η κυβέρνηση πάει σε πρόωρες εκλογές, γιατί δεν μπορεί να υλοποιήσει αυτά που έχει υποσχεθεί. «Πολύ πιο άνετα θα πάω (σ.σ. στις εκλογές) όταν η αγροτική οικογένεια έχει πάρει και το επόμενο πενηντάρικο και έχουμε υλοποιήσει τη δέσμευσή μας, για τα επιπλέον 50 ευρώ, παρά να πάω το Νοέμβριο ή τον Οκτώβριο και να μου λένε γιατί κάνατε εκλογές;», είπε (στη ΝΕΤ), δίνοντας ταυτόχρονα ένα χαρακτηριστικό δείγμα του τρόπου σκέψης στην κυβέρνηση.
Απαντώντας στην πολυγλωσσία που παρατηρείται στην κυβέρνηση είπε (στη ΝΕΤ) ότι τα κυβερνητικά στελέχη είναι ελεύθερα να εκφράσουν την άποψή τους και ο πρωθυπουργός θα αποφασίσει. Πάντως, συμπλήρωσε, «ο πρωθυπουργός δεν έχει πει σε κάποιον ότι θα κάνω εκλογές τον Σεπτέμβριο ή θα κάνω τον Μάρτιο. Ο πρωθυπουργός έχει δηλώσει σε όλες του τις επίσημες τοποθετήσεις αλλά και τις ανεπίσημες, ότι θα φτάσει στο τέλος της τετραετίας».
Από την πλευρά του, ο υπουργός Απασχόλησης Β. Μαγγίνας δήλωσε ότι «ο πρωθυπουργός έχει μια ιδιαίτερη ευαισθησία σε αυτό που λέμε θεσμική ασφάλεια του πολίτη», και στο πλαίσιο αυτό «ο πολίτης πρέπει να γνωρίζει ότι οι εκλογές πρέπει να γίνονται κάθε 4 χρόνια».
Ευθυγραμμισμένος με τη νέα γραμμή του Μαξίμου ο γγ της ΚΟ της ΝΔ Απ. Σταύρου τη δικαιολόγησε λέγοντας ότι «ποτέ δεν προσδιορίσαμε χρόνο για να είμαστε ανακόλουθοι και η ώρα τους σημαίνει τέλος τετραετίας». Οι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος, όπως είπε, ετοιμάζονται σε δύο άξονες: «Πρώτα στηρίζουμε το κυβερνητικό και νομοθετικό έργο και το δεύτερο είναι να είμαστε έτοιμοι όταν χτυπήσει η καμπάνα των εκλογών»...
Την παραπέρα ισχυροποίηση του ρόλου, της επιρροής και των επεμβάσεων της ΕΕ στην περιοχή της Κασπίας και του Καυκάσου, ως «αντίβαρο» στις επεμβάσεις των ΗΠΑ και της Ρωσίας, πρότεινε ανοιχτά ο Καρ. Παπούλιας κατά την επίσκεψή του στην Αρμενία.
Μιλώντας στο πανεπιστήμιο του Ερεβάν, όπου αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας υπέδειξε τον τρόπο επέμβασης της ΕΕ στη στρατηγικής σημασίας περιοχή, εξαιτίας «της παραγωγής ή διέλευσης ενεργειακών πόρων». Εκτίμησε ότι «τα επόμενα χρόνια η σημασία της περιοχής (σ.σ. της Κασπίας) για τον ενεργειακό εφοδιασμό της (σ.σ. της ΕΕ) θα ενισχυθεί και αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους η ευρωπαϊκή πολιτική απέναντι στις χώρες του Καυκάσου και της ευρύτερης περιοχής θα πρέπει να αναθεωρηθεί στη λογική της αναγνώρισης της σημασίας τους». Στο πλαίσιο αυτό έκρινε ότι είναι απαραίτητο «να υπάρξει εντονότερη ενεργοποίηση της ευρωπαϊκής πολιτικής στο χώρο αυτό», υποστηρίζοντας ότι η ΕΕ έχει «στόχο να ισχυροποιήσει κι άλλο το ρόλο της στα παγκόσμια πράγματα σαν δύναμη σταθερότητας συνδιαλλαγής και ανάπτυξης». Στο πλαίσιο αυτό, ζήτησε να υπάρξουν από την πλευρά της ΕΕ «παρεμβάσεις ουσιαστικού πολιτικού και θεσμικού περιεχομένου, παρεμβάσεις που θα δείχνουν ότι η Ευρώπη έχει τη βούληση και αντιλαμβάνεται την παγκόσμια σημασία της περιοχής». Η Ελλάδα και η Αρμενία είναι δύο χώρες που, όπως είπε, «μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο σ' αυτές τις προσπάθειες».
Κοιτάζοντας μπροστά, ο Κ. Παπούλιας είπε ότι βλέπει «έναν υπό διαμόρφωση ενιαίο στρατηγικό χώρο που πρέπει να αποτελέσει στον 21ο αιώνα περιοχή σταθερότητας, δημοκρατίας και ευημερίας». Στο πλαίσιο αυτό, «οι ανταγωνισμοί μεγάλων δυνάμεων για τη διανομή σφαιρών επιρροής και οι εθνικές διενέξεις, που παραμένουν άλυτες, συνθέτουν ένα εκρηκτικό διπλωματικό και πολιτικό περιβάλλον».
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας συναντήθηκε χτες με τον πρωθυπουργό της χώρας Σερτζ Σαγκσιάν, ενώ σήμερα θα συναντηθεί με τον πατριάρχη των Αρμενίων.