Το μαρμάρινο Λιοντάρι της Χαιρώνειας |
Λέμε «καταρχήν» διότι εκκρεμεί η σχετική υπουργική απόφαση και ελπίζουμε ότι τα περί «ισχυρής πλειοψηφίας» στις γνωμοδοτήσεις που ζήτησε ο υπουργός Πολιτισμού από το ΚΑΣ, μετά την πτώση του πρώην γγ του ΥΠΠΟ, να μην «ερμηνευτούν» διαφορετικά στην προκειμένη περίπτωση.
Παρότι η τοπική κοινωνία τάχθηκε κατά του εργοστασίου, το ΚΑΣ χρειάστηκε δύο συνεδριάσεις και μια αυτοψία για να καταλήξει στο αυτονόητο: Οτι μια μονάδα ισχύος 447 MWe σε έκταση 110 στρεμμάτων θέλει να χτίσει 13.000 τ.μ., με κτιριακές εγκαταστάσεις ύψους 38 μ. και ύψος καμινάδων 50 μ,. σε κοιλάδα που περιβάλλεται, από όλες τις πλευρές, από κηρυγμένους ή υπό κήρυξη σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους και που αποτελεί το πεδίο της σημαντικής Μάχης της Χαιρώνειας του 338 π.Χ., θα ανοίξει τον «ασκό του Αιόλου» για την περιβαλλοντική και πολιτισμική καταστροφή της.
Η θέση απέχει 800 μέτρα από τα όρια του αρχαιολογικού χώρου της Χαιρώνειας (ακρόπολη, με ίχνη οχύρωσης, θέατρο, κατάλοιπα της αρχαίας πόλης και ο μαρμάρινος «Λέων της Χαιρώνειας» μνημείο της Μάχης), 2.700 μέτρα από τον κηρυγμένο αρχαιολογικό χώρο της ακρόπολης του αρχαίου Πανοπέα, με ισχυρή οχύρωση σωζόμενη σε εξαιρετική κατάσταση, 8 χλμ από την αρχαία Δαύλεια, που σώζει σημαντικά τμήματα αρχαίας και μεσαιωνικής οχύρωσης. Αρχαιολογικά ευρήματα έχουν εντοπιστεί και στην ευρύτερη περιοχή του κάμπου Μαυρονερίου και περιμετρικά της ιδιοκτησίας της ENELCO.
Η τοπική Εφορεία Αρχαιοτήτων εκτίμησε ότι το έργο θα επιδράσει «καίρια, καταλυτικά, με αρνητικό τρόπο» στην «εσαεί υποβάθμιση των αρχαιοτήτων» και ότι θα σημάνει τη μετατροπή της περιοχής σε βιομηχανική ζώνη. Σύμφωνα με μέλος του ΚΑΣ, μέχρι τώρα η ελληνική πολιτεία δε σεβάστηκε τους χώρους των μεγάλων μαχών (λ.χ. καταστροφική χωροθέτηση του ολυμπιακού κωπηλατοδρομίου στο Μαραθώνα) και ότι αν αλλοιωθεί, με τέτοιο τρόπο, η κοιλάδα της Χαιρώνειας θα καταστραφεί και σαν ιστορικός τόπος.
Σε κάθε περίπτωση, μια κυβέρνηση που εκλαμβάνει την ιστορική μνήμη και το περιβάλλον ως ακόμη μερικές πηγές κερδοφορίας για το κεφάλαιο, αποτελεί συνεχή απειλή και για τα δύο.
Παραίτηση και αγωγή του ΔΣ της Κρατικής Ορχήστρας Ελληνικής Μουσικής κατά του υπουργού Πολιτισμού, ο οποίος «νίπτει τα χείρας» του!
Σε επιστολή ο πρόεδρος Ιωάννης Παπαδάκης ρίχνει στον υπουργό Πολιτισμού την ευθύνη για το οικονομικό αδιέξοδο της ορχήστρας. «Αναγκαζόμαστε να πάρουμε αυτή την απόφαση διότι, με τις πράξεις και τις ενέργειές σας, εσείς ο ίδιος έχετε καταργήσει προ πολλού την ορχήστρα και το διοικητικό της συμβούλιο. Τη θανατική της ποινή υπογράψατε με την απόφασή σας να μη δώσετε στην ορχήστρα το ποσό των 2 εκατομμυρίων ευρώ που ο υπουργός Οικονομικών κ. Αλογοσκούφης είχε διαθέσει ειδικά για την ΚΟΕΜ, έπειτα από προσωπικό διάβημα του κ. Ξαρχάκου». Οσον αφορά στη δήλωση του Μ. Λιάπη ότι αδυνατεί να πληρώσει «χρέη τόσων ετών», στην επιστολή τονίζεται: «Τα χρέη τόσων ετών είναι τα χρέη που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της υπουργίας του κ. Βουλγαράκη και της δικής σας υπουργίας. Αν το υπουργείο είχε διαθέσει τα ποσά που το ίδιο είχε αποφασίσει και υπογράψει για τη λειτουργία της ΚΟΕΜ, σήμερα όχι μόνο δε θα είχε χρέη, αλλά θα είχε και πλεόνασμα».
Η ορχήστρα (ιδρύθηκε το 1994), σύμφωνα με τριετή προγραμματική σύμβαση του ΥΠΠΟ (12/7/2005), θα χρηματοδοτούνταν με 1.760.000 ευρώ ετησίως. Κάτι που δεν έγινε ποτέ.
Μετά την παραίτηση των μελών του ΔΣ της ΚΟΕΜ, ο υπουργός Πολιτισμού ζήτησε να διενεργηθεί άμεσα ο προβλεπόμενος διαχειριστικός έλεγχος και ανακοίνωσε ότι: «Το ΔΣ της ΚΟΕΜ γνωρίζει εγκαίρως το συνολικό ποσό που θα λάβει το τρέχον έτος, όπως όλες οι ορχήστρες που επιχορηγούνται από το ΥΠΠΟ, παρότι έχει λήξει η σχετική προγραμματική σύμβαση από το 2007. Το ποσό της επιχορήγησης που έχει προβλεφτεί ανέρχεται σε 650.000 ευρώ και είναι αντίστοιχο με το περυσινό και μεγαλύτερο από του 2006. Ολες οι επιχορηγούμενες ορχήστρες περιόρισαν τις δαπάνες τους, με βάση τα οικονομικά δεδομένα του ΥΠΠΟ, με εξαίρεση την ΚΟΕΜ». Ετσι ο υπουργός ένιψε τας χείρας του!
Στο θέατρο «Μίκης Θεοδωράκης» στη Χίο, σήμερα (9 μ.μ.), ο Νίκος Ξυδάκης με τη «Βενετσιάνα» του σμίγει με δώδεκα μουσικούς και οκτώ χορευτές, σε μια συνάντηση μουσικών και ελληνόφωνων τραγουδιών της Κάτω Ιταλίας.
Το συγκρότημα «Encardia», ο Roberto Licci (Ν. Ιταλία) και οι «Malalingua» (Ν. Ιταλία) θα παρουσιάσουν παραδόσεις των Ελλήνων του ιταλικού Νότου. Μαζί τους το χορευτικό ντουέτο παραδοσιακής ταραντέλας «Ballo Del Mare» και η ομάδα σύγχρονου χορού «Chameleon».
Οι μουσικοί παίζουν και τραγουδούν ασταμάτητα. Οι χορευτές χορεύουν ταραντέλα και ο Νίκος Ξυδάκης σμίγει με τον Roberto Licci, από το χωριό Kalimera, ιδρυτή των «GHETONIA» («Γειτονιά»), ο οποίος είναι η σημαντικότερη μορφή του γκρεκάνικου τραγουδιού της Κάτω Ιταλίας.
Να σημειωθεί ότιη η «γκρεκάνικη» γλώσσα (griko) μιλιέται ακόμα σε 9 ελληνόφωνα χωριά στην περιοχή του Σαλέντο (40.000 περίπου κάτοικοι) και σε άλλα 9 στην περιοχή της Καλαβρίας (με πολύ λιγότερο πληθυσμό). Πρόκειται για ποιητικό, «τραγουδιστό» γλωσσικό ιδίωμα, με στοιχεία της αρχαίας ελληνικής γλώσσας και νεότερες ιταλικές προσμείξεις.
Στην ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ σχετικά με την απόφαση του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου να αναστείλει τη λειτουργία του, επειδή το κράτος δεν υλοποιεί τις οικονομικές υποχρεώσεις του απέναντί του, διαβάζουμε: «... ο πολιτισμός αποτελεί μια μακρόχρονη επένδυση πνευματική που τόσο έχει ανάγκη η χώρα μας. Την ώρα που μια σειρά από μικρές και φτωχές χώρες (Ρουμανία, Τουρκία, κλπ.) μπαίνουν δυναμικά στον παγκόσμιο κινηματογραφικό στίβο, ο υπουργός δίνει τη χαριστική βολή στην εγχώρια κινηματογραφία».
Ερώτημα πρώτο: Η χώρα έχει ανάγκη από κάθε είδους πολιτιστική παραγωγή; Κάθε πολιτιστική παραγωγή είναι προφανώς μια επένδυση. Το θέμα είναι ποιος την παράγει και ποιος έχει την ανάγκη της. Η πολιτιστική βιομηχανία ή ο λαός και η νεολαία;
Ερώτημα δεύτερο: Ο ΣΥΡΙΖΑ ζηλεύει τη Ρουμανία και την Τουρκία για το δυναμικό μπάσιμό τους στον παγκόσμιο κινηματογραφικό στίβο; Μα, στις χώρες αυτές δεν κάνουν τίποτε περισσότερο από τη δημιουργία προϋποθέσεων για να προσελκύσουν κινηματογραφικές παραγωγές μεγάλων πολυεθνικών μονοπωλίων, δίνοντας γι' αυτό το σκοπό γην και ύδωρ. Κάτι ανάλογο προέβλεπε το σ/ν του ΥΠΠΟ που κατατέθηκε και αποσύρθηκε, αφού συνάντησε την καθολική αντίδραση των κινηματογραφιστών και γενικά του χώρου των τεχνών.
Ολες οι πολιτιστικές παραγωγές δεν είναι γενικά κάτι χρήσιμο. Μπορεί να είναι και εξαιρετικά επιβλαβείς. Εξαρτάται ποιος το παράγει και για ποιο σκοπό. Η πολιτιστική βιομηχανία για τα κέρδη και τη χειραγώγηση ή ο λαός για την ψυχαγωγία και τον εκπολιτισμό του;
Ο ΣΥΡΙΖΑ πάλι τα έμπλεξε.
Ο Οργανισμός Εταιρικών θιάσων (ΟΕΘ) του ΣΕΗ, που δανειοδοτεί, κάθε χρόνο, 3-4 εταιρικούς θιάσους, θα δέχεται - μέχρι τις 19/9/2008 - αιτήσεις δανειοδότησης για τον ερχόμενο θεατρικό χειμώνα.
Ο ΟΕΘ δημιουργήθηκε από το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών το 1958, με σκοπό την - αποδεσμευμένη από τον ιδιώτη θεατρικό επιχειρηματία - καλλιτεχνική προσφορά, την αντιμετώπιση της ανεργίας του κλάδου, την προστασία και καλύτερη οργάνωση των συνεταιρικών θιάσων, που υπήρχαν ήδη από το 1918, όταν ψηφίστηκε ο πρώτος κανονισμός λειτουργίας τους.
Εταιρικοί θίασοι, όπως η «12η Αυλαία», το «Αρμα Θεάτρου» και οι «Ηνωμένοι Καλλιτέχναι», προσέφεραν πολλά στο θέατρο. Η δράση τους ανεστάλη λόγω της Απριλιανής δικτατορίας. Το 1975 ο θεσμός επαναλειτούργησε και έκτοτε δημιουργήθηκαν νέοι εταιρικοί θίασοι: «Ελεύθεροι Καλλιτέχνες», «Θεατρικό Εργαστήρι Θεσσαλονίκης, «Θεατρίνοι», «Θέατρο της Αλήθειας», «Θέατρο Δραπετσώνας», «Θεσσαλικό Θέατρο», «Θέατρο του λαού», «Οργανισμός Ηπειρωτικού Θεάτρου», «Σύγχρονο Λαϊκό Θέατρο» κ.ά.