Στην ίδρυση Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου προσανατολίζεται η Κομισιόν
Η ΕΕ νοιάζεται για το συμφέρον της πλουτοκρατίας. Η στρατηγική της είναι εχθρική για το λαό και σαν τέτοια πρέπει να πολεμηθεί |
Ο Ολι Ρεν, επίτροπος για τις οικονομικές υποθέσεις, δήλωσε στην εφημερίδα «Financial Times Deutschland» ότι η Κομισιόν συνεργάζεται με τη Γερμανία και «είναι έτοιμη να προτείνει ένα τέτοιο ευρωπαϊκό εργαλείο που να έχει τη στήριξη των χωρών - μελών της ευρωζώνης». Υπογράμμισε ακόμα ότι η βοήθεια θα συνοδεύεται από αυστηρούς όρους.
«Καλή και ενδιαφέρουσα» χαρακτήρισε τη σκέψη για δημιουργία Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου η Γερμανίδα Καγκελάριος, Αγκελα Μέρκελ, λέγοντας ότι «θέλουμε να μπορούμε να λύσουμε τα προβλήματά μας στο μέλλον χωρίς το ΔΝΤ». Σημείωσε, ωστόσο, ότι «δεν μπορεί να ιδρυθεί ένα τέτοιο ταμείο χωρίς αλλαγές στην Ευρωσυνθήκη».
Την ίδια ώρα, το γερμανικό περιοδικό «Der Spiegel» ισχυρίζεται πως έχει συγκροτηθεί ολιγομελής ομάδα, αποτελούμενη από εκπροσώπους της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της Κομισιόν και κυβερνητικών στελεχών από ορισμένα κράτη - μέλη, ανάμεσά τους της Γερμανίας και της Γαλλίας, η οποία μελετά την παροχή πακέτου οικονομικής βοήθειας στην Ελλάδα ύψους έως και 25 δισ. ευρώ, το οποίο θα αποτελείται από δάνεια και εγγυήσεις εκ μέρους των χωρών που θα συμμετέχουν.
Λύση εντός των πλαισίων του ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού και όχι προσφυγή στο ΔΝΤ, προτείνει ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, Γ. Προβόπουλος, σε συνέντευξη που παραχώρησε χτες στη γερμανική έκδοση των «Financial Times».
Στο επίκεντρο των συζητήσεων βρίσκεται το μέλλον της ΕΕ και της ευρωζώνης μετά την κρίση στην Ελλάδα. Στο πλαίσιο αυτό χτεσινό άρθρο στο «Reuters» επισημαίνει τέσσερα σενάρια για το μέλλον της ευρωζώνης, τα οποία ήδη συζητιούνται στο πλαίσιο της ΕΕ, καταγράφοντας παράλληλα τις αντιθέσεις μεταξύ των κρατών - μελών της ευρωζώνης.
Το πρώτο σενάριο αφορά τη «στενότερη οικονομική διακυβέρνηση με νέες αρμοδιότητες εποπτείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Γιούροστατ στα οικονομικά των κρατών - μελών και πιθανόν και τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού ταμείου δανεισμού, το οποίο θα αποτελεί την ύστατη λύση». Με το σενάριο αυτό φαίνεται να συντάσσονται - με βάση προηγούμενες δηλώσεις τους - ο πρόεδρος της Κομισιόν, Χοσέ Μανουέλ Μπαρόζο, καθώς και ο Γάλλος πρόεδρος Ν. Σαρκοζί, ενώ την αντίθεσή της έχει εκφράσει η Γερμανία.
Το δεύτερο σενάριο αφορά την εδραίωση της Ευρωζώνης των δυο ταχυτήτων, όπου - όπως επισημαίνεται στο άρθρο - «μπορεί να προκαλέσει αγανάκτηση και επιδείνωση της δυσπιστίας ανάμεσα στα μεγάλα και τα μικρά κράτη - μέλη και ανάμεσα στο Βορρά και το Νότο».
Το τρίτο σενάριο αφορά την πιθανότητα να προσφύγει κάποια χώρα για βοήθεια στο ΔΝΤ. Στο άρθρο σημειώνεται ότι παρόλο που η πιθανότητα αυτή δεν μπορεί να αποκλειστεί και πολλοί οικονομολόγοι το προκρίνουν ως λύση, «οι κυβερνήσεις της ευρωζώνης έχουν μετατρέψει το θέμα σε ταμπού», με αποτέλεσμα να θεωρηθεί ότι «η ευρωζώνη είναι ανίκανη να λύσει τα δικά της προβλήματα».
Το τέταρτο σενάριο αφορά την αποπομπή ενός κράτους - μέλους από την ευρωζώνη, κάτι το οποίο το συγκεκριμένο άρθρο χαρακτηρίζει ως «απίθανο».
Εντονες αντιδράσεις στα αντιλαϊκά μέτρα καταγράφουν οι τελευταίες δημοσκοπήσεις, αφού σχεδόν εννιά στους δέκα ερωτώμενους τα θεωρούν άδικα και σκληρά. Σύμφωνα με δημοσκόπηση της «Κάπα Research» για το «Βήμα», το 86,9% πιστεύει ότι είναι πολύ πιθανό να δημιουργηθούν φαινόμενα κοινωνικής εξέγερσης, το 85,2% θεωρεί ότι οι φτωχοί θα γίνουν φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι, ενώ το 80% είναι βέβαιο πως θα δημιουργηθούν νέες ταξικές διαφορές. Την ίδια στιγμή, θετικά βλέπει τις απεργιακές κινητοποιήσεις το 55,6%, αλλά το 55% δηλώνει ότι δε θα συμμετέχει σε αυτές. Τα μέτρα πρέπει να είναι προσωρινά λέει το 69,1%, ενώ η κυβέρνηση έχει ξεκαθαρίσει ότι είναι μόνιμα.
Σε άλλη δημοσκόπηση της ΑΛΚΟ για το «Πρώτο Θέμα», το 86,2% θεωρεί άδικα και σκληρά τα μέτρα, ενώ το 64% δηλώνει ότι δεν πείστηκε από τον πρωθυπουργό ότι τα μέτρα θα αντιμετωπίσουν την κρίση. Το 42,7% δηλώνει ότι είναι αναγκαία, παρόλο που τα απορρίπτει όταν ερωτάται συγκεκριμένα. «Οχι» σε αύξηση ΦΠΑ λέει το 88,8%, αντίθετο σε περικοπές δώρων/άδειας δηλώνει το 70,5%, σε μείωση επιδομάτων το 54,7%, στο πάγωμα συντάξεων το 75,4% και στην αύξηση των φόρων στη βενζίνη το 80,3%.
Στη δημοσκόπηση της GPO για το «Μέγκα» έξι στους δέκα (ποσοστό 60%) τοποθετείται αρνητικά απέναντι στο σύνολο των μέτρων, ενώ τα ποσοστά αυτά αυξάνουν σημαντικά όταν τα ερωτήματα αφορούν κάθε μέτρο ξεχωριστά. Παρ' όλα αυτά το 47,2% εμφανίζεται να δηλώνει ότι τα μέτρα είναι στη σωστή κατεύθυνση. Αξιοσημείωτο είναι ότι το 60,1% θεωρεί ότι υπάρχει εκφοβισμός προκειμένου να γίνουν αποδεκτά τα μέτρα που θίγουν το βιοτικό επίπεδο των λαϊκών στρωμάτων, ενώ το 80% καταλογίζει στα ΜΜΕ ότι «υπερβάλλουν» στην παρουσίαση της κρίσης. Αναφορικά με την πρόθεση ψήφου το ΠΑΣΟΚ συγκεντρώνει το 31,8%, η ΝΔ το 21,1%, το ΚΚΕ 8,7%, ο ΛΑ.Ο.Σ. 6,8%, ο ΣΥΡΙΖΑ 4,1%, ενώ οι «αναποφάσιστοι» ξεπερνούν το 20%.
«Η Αριστερά (...) έχει ξοδέψει άπειρες ώρες συζητώντας για την επιλογή των μέσων πάλης και την κλιμάκωσή τους (...) Τόνοι μελάνης χύθηκαν κατά καιρούς σε αναφορές αυτοκριτικής για τις υποκειμενικές συνθήκες που δεν ταίριαζαν με τις αντικειμενικές, με αποτέλεσμα η επανάσταση να χαθεί στον δρόμο και οι μάζες να αδιαφορήσουν επειδή δεν έλαβαν ή δεν εκτίμησαν το μήνυμα ή γιατί απλώς ο ταξικός εχθρός αποδείχθηκε ισχυρότερος και κατάφερε να βρει περισσότερους συμμάχους (...) Στην παρούσα φάση, την οποία κανένας έως τώρα δεν έχει χαρακτηρίσει προεπαναστατική, κόμματα και πολιτικές δυνάμεις επιδίδονται σε απίθανα δυναμικές πράξεις, που τελειωμό δεν έχουν (...) Οι καταλήψεις υπουργείων έγιναν του συρμού (...) Το ερώτημα που τίθεται είναι: Αν σήμερα, στο παρόν πολιτικό περιβάλλον, καταλαμβάνεται το υπουργείο Οικονομίας, στην επόμενη φάση τι άραγε θα καταληφθεί; Το Μέγαρο Μαξίμου ή το Κοινοβούλιο; Είναι αυτές πράξεις πολύ ισχυρού πολιτικού συμβολισμού, οι οποίες δεν γίνεται να επαναλαμβάνονται με την πρώτη ευκαιρία. Επαναλαμβανόμενες χάνουν τη σημασία τους, αυτοακυρώνονται, μετατρέπονται σε φάρσες. Οι δε εμπνευστές αυτών των επιλογών οφείλουν να γνωρίζουν ότι πιθανώς στο άμεσο μέλλον να αντιμετωπίσουν αυστηρά κομματικά ακροατήρια επειδή δεν διέγνωσαν ότι οι υποκειμενικές συνθήκες υστερούσαν των αντικειμενικών. Και επειδή ορισμένοι φαντασιώνονται την επανάσταση, οφείλουμε να τους προειδοποιήσουμε ότι ο υποκειμενικός παράγων παραμένει ακόμη και στον καιρό της κρίσης αντεπαναστατικός, για να μην πούμε λούμπεν. Από την Τζούλια δυστυχώς ορίζεται, σύντροφοι, ακόμη και σε αυτές τις τόσο ηρωικές ημέρες».