Σε επετειακή συνεδρίαση στη Βουλή για την 8η Μάρτη μίλησε η Λιάνα Κανέλλη, βουλευτής του Κόμματος
Εκ μέρους του ΚΚΕ μίλησε η βουλευτής του Κόμματος Λιάνα Κανέλλη, αναδεικνύοντας το «πολύ βαρύ αποτύπωμα» που έχει η φετινή επέτειος. Οπως είπε, «ο νέος ιμπεριαλιστικός πόλεμος στην Ουκρανία, μετά την εισβολή της Ρωσίας, φέρνει στο επίκεντρο της καταιγίδας τον ουκρανικό λαό. Οι συνέπειες όμως δεν αφήνουν ανέγγιχτους και τους άλλους λαούς, ούτε τον δικό μας, όλους όσοι μπλέκονται στο κουβάρι των οικονομικών και γεωπολιτικών ανταγωνισμών ανάμεσα στα στρατόπεδα της ΕΕ, των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ από τη μια μεριά και της καπιταλιστικής Ρωσίας από την άλλη».
«Πρέπει να διαλέξω σήμερα, Μέρα της Γυναίκας, την κυρία Ψάκι ή την κυρία Ζαχάροβα;», αναρωτήθηκε και ξεκαθάρισε πως οι γυναίκες που πληρώνουν τις συνέπειες του πολέμου και της προσφυγιάς, που πληρώνουν την ακρίβεια στην Ενέργεια, δεν έχουν τίποτα κοινό με τις γυναίκες που βρίσκονται σε θέσεις εξουσίας και υπηρετούν αυτή την πολιτική.
Στηλίτευσε με οξύ τρόπο το γεγονός ότι η Ελλάδα «χαρακτηρίζεται απερίφραστα τις τελευταίες μέρες ΝΑΤΟική επικράτεια», αναδεικνύοντας ότι η κυβέρνηση από τη μία καμώνεται ότι νοιάζεται για τις γυναίκες και για τα παιδιά και την ίδια ώρα «συντελεί στον εξοπλισμό ρίχνοντας λάδι στη φωτιά της ιμπεριαλιστικής κόλασης».
«Δεν μπορούμε να υποκρινόμαστε. Η αληθινή αλληλεγγύη στις γυναίκες της Ουκρανίας, στις γυναίκες της Ρωσίας, στις γυναίκες της Ελλάδας, στις γυναίκες της Τουρκίας, στις γυναίκες της Κύπρου, της Παλαιστίνης, της πρώην Γιουγκοσλαβίας, της Λιβύης, του Ιράν, είναι να μην υπάρχουν πόλεμοι», υπογράμμισε. Στην κατεύθυνση αυτή, απηύθυνε κάλεσμα αγώνα στις γυναίκες ενάντια στην εκμετάλλευση, για την ισοτιμία και τη χειραφέτησή τους. «Είναι μέρα αγώνα η σημερινή για τις γυναίκες», τόνισε και από το βήμα της συνεδρίασης κάλεσε τις γυναίκες «μαζί με την ΟΓΕ και τα σωματεία το απόγευμα να βγουν έξω και να διαδηλώσουν ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο». Καταλήγοντας σημείωσε πως απέναντι στο κλίμα εφησυχασμού που καλλιεργείται, πρέπει να ενταθεί ο κοινός αγώνας ανδρών - γυναικών ενάντια στο εκμεταλλευτικό σύστημα που ζούμε.
«Ο αγώνας κατά του κατακτητικού αυταρχισμού γίνεται αυτόματα και αγώνας για την ισότητα των δύο φύλων και την προστασία των πιο ευάλωτων»: Με αυτόν τον ισχυρισμό επιδίωξε ο Κυρ. Μητσοτάκης μιλώντας στην εκδήλωση να φέρει την 8η Μάρτη στα μέτρα της εμπλοκής της χώρας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που είναι σε εξέλιξη στην Ουκρανία, στο πλευρό του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ και της ΕΕ. Αναφέροντας ότι το μήνυμα της Παγκόσμιας Μέρας της Γυναίκας «αποτυπώνεται σε ένα μόνο πρόσωπο: Αυτό της γυναίκας της Ουκρανίας», επιδίωξε στο όνομα των γυναικών που βιώνουν τις σκληρές συνέπειες του πολέμου και της προσφυγιάς, να παρουσιάσει την κλιμακούμενη εμπλοκή της Ελλάδας ως «θέση στην πλευρά της ειρήνης, της σταθερότητας και του Διεθνούς Δικαίου».
«Για αυτό», ισχυρίστηκε, «η συμπαράστασή μας στη γυναίκα της Ουκρανίας οφείλει να συνοδεύεται από την ένταση των προσπαθειών ώστε η γυναίκα να βρει τον ρόλο που της αξίζει», διαφημίζοντας την κυβερνητική πολιτική των «ίσων ευκαιριών» στην εργασιακή ζούγκλα, πολιτική που αποτελεί συνέχεια των προηγούμενων κυβερνήσεων με βάση τις κατευθύνσεις της ΕΕ. Ετσι, μετά τη διευθέτηση του εργάσιμου χρόνου και τη δεκάωρη εργάσιμη μέρα ως μέτρο για τη «συμφιλίωση» προσωπικής και επαγγελματικής ζωής, η κυβέρνηση υπόσχεται σήμερα μια «νταντά της γειτονιάς» σε κάθε μητέρα της εργασιακής «σκλαβιάς», με τον πρωθυπουργό και εκπροσώπους της κυβέρνησης να κάνουν λόγο για έναρξη του σχετικού προγράμματος το επόμενο διάστημα.
Οσον αφορά το πρόβλημα της βίας κατά των γυναικών και την ανάγκη για ουσιαστική προστασία και στήριξη των θυμάτων, το «τείχος προστασίας» αποδεικνύεται διάτρητο, καθώς παραμένουν οι οικονομικοί, κοινωνικοί παράγοντες που οι γυναίκες βρίσκονται εκτεθειμένες στην πολύμορφη βία. Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση ζητά τα εύσημα επειδή χορηγεί τα ψίχουλα του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος στις γυναίκες που φιλοξενούνται στους ξενώνες κακοποιημένων γυναικών, δηλαδή σε γυναίκες που είναι στη συντριπτική τους πλειοψηφία άνεργες και χωρίς εισόδημα.
Στον «παραλογισμό του πολέμου» και τη «γενικευμένη βία», αποφεύγοντας να θίξει τον χαρακτήρα και τους ενόχους για την ιμπεριαλιστική σύγκρουση, αναφέρθηκε η εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, Ειρήνη Αγαθοπούλου. Ακολούθως, εξέφρασε την ανησυχία της για το γεγονός ότι στον «δυτικό, σύγχρονο κόσμο» τα «θεμέλια της Δημοκρατίας, της Δικαιοσύνης και της Ισότητας φαίνεται σήμερα να τρίζουν», θάβοντας το γεγονός ότι τα θεμέλια αυτά στηρίζονται στην ταξική εκμετάλλευση και καταπίεση, που είναι η μήτρα της γυναικείας ανισοτιμίας.
Την «πηγή» όλων των κοινωνικών ανισοτήτων που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες, η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ την εντόπισε στην «πατριαρχία», θολώνοντας με τον τρόπο αυτόν το γεγονός ότι η γυναικεία ανισοτιμία, οι ιστορικές και σύγχρονες εκφράσεις της δεν είναι ένα φαινόμενο αποσπασμένο από τις εκμεταλλευτικές σχέσεις στις οποίες στηρίζεται και η σημερινή κοινωνία. Αντίστοιχα, παρουσίασε ως υπεύθυνο για την «έμφυλη καταπίεση» τον «συντηρητικό πολιτικό πόλο». Ενώ πρόβαλε τον «προοδευτικό» πόλο, δηλαδή τον ΣΥΡΙΖΑ και τους υποψήφιους δορυφόρους του, ως τη δύναμη που μπορεί να μετατρέψει την Ελλάδα σε «μια σύγχρονη, προοδευτική χώρα που σέβεται, προστατεύει και κατοχυρώνει σε όλα τα επίπεδα τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα των πολιτών της».
«Η Παγκόσμια Μέρα Εργαζόμενης Γυναίκας τιμάται στις 8 Μάρτη, τη μέρα όλων εκείνων των γυναικών που αγωνίζονται καθημερινά ενάντια στην καπιταλιστική εξουσία, στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, ενάντια στην κακοποίηση και την καταπίεση που αυτό το εκμεταλλευτικό σύστημα εφαρμόζει ενάντια στις γυναίκες της εργατικής τάξης.
Η 8η Μάρτη αποτελεί μέρα αιτημάτων και αγώνα για τις εργαζόμενες γυναίκες παρά την οργανωμένη επιχείρηση κομμάτων και οργανώσεων, συμπεριλαμβανομένων και των εργοδοτικών, να παραμερίσουν κάθε ταξικά προσανατολισμένη αντίληψη για τη μέρα αυτή και να τη χρησιμοποιούν ως εργαλείο για τους δικούς τους σκοπούς.
Αυτό το σύστημα βρέθηκε σε μια τεράστια κρίση, που επιταχύνθηκε από την πανδημία της Covid-19, και τα δικαιώματα των εργαζομένων δέχονται σφοδρή επίθεση από αυτούς που έχουν την εξουσία και νομοθετούν υπέρ των ταξικών τους συμφερόντων. Οι εργαζόμενες γυναίκες είναι αυτές που υφίστανται με εντονότερο τρόπο τα αποτελέσματα των επιθέσεών τους.
Οι εργαζόμενες γυναίκες είναι αυτές που υποφέρουν περισσότερο από τις βραχυπρόθεσμες και ασταθείς θέσεις εργασίας. Οι εργαζόμενες γυναίκες είναι αυτές που υπομένουν χαμηλότερους μισθούς από τους άνδρες συναδέλφους τους. Οι εργαζόμενες γυναίκες είναι αυτές που απολύονται ενώ είναι έγκυες. Τα αναπαραγωγικά και σεξουαλικά δικαιώματα των εργαζόμενων γυναικών δέχονται επιθέσεις σε όλο τον κόσμο, αντιμετωπίζοντας τη βία, την κακοποίηση, τις δολοφονίες γυναικών. Οι εργαζόμενες γυναίκες είναι αυτές που κυρίως σηκώνουν στους ώμους τους τα καθήκοντα της φροντίδας των άλλων μελών της οικογένειας. Οι εργαζόμενες γυναίκες είναι αυτές που εισπράττουν χαμηλότερες συντάξεις - αν καταφέρουν να πάρουν ποτέ - όταν τελειώσουν τον εργασιακό τους βίο.
Καμία καπιταλιστική χώρα δεν ήταν, δεν είναι ούτε θα είναι ικανή να ικανοποιήσει τις ανάγκες των εργαζόμενων γυναικών. Γι' αυτούς, τους καπιταλιστές, αυτούς που κρατούν τα νήματα στην κορυφή της πυραμίδας της εκμετάλλευσης, οι γυναίκες δεν είναι τίποτε άλλο παρά αριθμοί που τους επιτρέπουν να βγάλουν το μεγαλύτερο δυνατό κέρδος, παρόλο που πρέπει να ρισκάρουν την υγεία τους, ακόμα και την ίδια τη ζωή τους για να το πετύχουν.
Οι περισσότερες κυβερνήσεις στις καπιταλιστικές χώρες λένε ότι τάσσονται υπέρ της ισότητας των φύλων, αλλά δεν εξηγούν για τι είδους ισότητα μιλούν. Μιλάνε για "ίσες ευκαιρίες" ώστε να μπορούν να συνεχίσουν να κακοποιούν και να αφαιμάζουν τις γυναίκες της εργατικής τάξης, των άλλων λαϊκών στρωμάτων, τις νέες γυναίκες, ανεξάρτητα από το φύλο ή τον σεξουαλικό προσανατολισμό. Μιλούν για την ισότητα των φύλων, ώστε να μπορούν να συνεχίσουν, στη βάση της "διαφορετικότητας", να μας οδηγούν σε ατελείωτους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, όπου οι εργαζόμενοι σκοτώνονται με συνοπτικές διαδικασίες για τα κέρδη των ομίλων.
Σε αυτό το πλαίσιο, καλούμε τις εργαζόμενες γυναίκες να οργανωθούν και να αγωνιστούν ενάντια σε αυτό το σύστημα, προκειμένου να προχωρήσουμε στην πραγματική χειραφέτηση των γυναικών της εργατικής τάξης.
Η Ιστορία έχει αποδείξει, ξανά και ξανά, ότι μόνο με τη δύναμή τους, οργανωμένες και ενωμένες οι γυναίκες των φτωχών λαϊκών στρωμάτων μπορούν να κατακτήσουν ό,τι τους ανήκει. Ας αγωνιστούμε για το μέλλον μας, για να φέρουμε έναν νέο σοσιαλιστικό κόσμο όπου οι εργαζόμενες γυναίκες, μια για πάντα, μαζί με όλη την εργατική τάξη, μπορούν να νικήσουν και να επιτύχουν την απελευθέρωσή τους.
Το να τελειώνουμε με την εξουσία τους εξαρτάται από εμάς!
Ζήτω η Διεθνής Μέρα της Εργαζόμενης Γυναίκας!»
Εκδήλωση με θέμα «Σπάμε τον "φαύλο κύκλο" της βίας - Βαδίζουμε στον δρόμο της ανατροπής της γυναικείας ανισοτιμίας» οργανώνει η KO Κεντρικής Μακεδονίας του ΚΚΕ αύριο, Πέμπτη 10 Μάρτη, στις 6 μ.μ. στο αμφιθέατρο της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ «Ι. Παναγιωτόπουλος». Θα μιλήσει η Ελένη Μπέλλου, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ.
Εκδήλωση με θέμα «Παλεύουμε για τη γυναικεία ισοτιμία, για μια κοινωνία χωρίς πολέμους, εκμετάλλευση και βία» οργανώνει η Τομεακή Οργάνωση Εργαζομένων σε Τοπική, Περιφερειακή και Κεντρική Διοίκηση της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ, αύριο, στις 6 μ.μ., στο ΚΕΠ Ν. Ιωνίας (Πατριάρχου Ιωακείμ 4). Θα μιλήσει η Βιβή Δάγκα, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και υπεύθυνη του Τμήματος της ΚΕ για την Ισοτιμία και τη Χειραφέτηση των Γυναικών.
Εκδηλώσεις για την 8η Μάρτη προγραμματίζουν Οργανώσεις της ΚΝΕ στα πανεπιστήμια. Συγκεκριμένα, αύριο Πέμπτη:
Εκδήλωση με θέμα «Παλεύουμε για τη γυναικεία ισοτιμία, για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και βία» οργανώνει το Σάββατο 12 Μάρτη στις 6.30 μ.μ., η ΤΟ Αρτας της ΚΝΕ, στο μουσικό καφενείο «Κασέτα» (Αγίου Κωνσταντίνου 4). Θα μιλήσει η Μαρία Αντωνακάκη, μέλος του Γραφείου της ΕΠ Ηπείρου - Κέρκυρας - Λευκάδας του ΚΚΕ.