H Λούλα Αναγνωστάκη γεννήθηκε το 1934 στη Θεσσαλονίκη και ήταν η μικρότερη αδερφή του ποιητή Μανώλη Αναγνωστάκη. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Παντρεύτηκε τον συγγραφέα και καθηγητή Ψυχιατρικής Γιώργο Χειμωνά.
Στο θέατρο εμφανίστηκε το 1965 με τα τρία μονόπρακτά της («Η διανυκτέρευση», «Η πόλη» και «Η παρέλαση»), που ανέβηκαν σε ενιαία παράσταση από τον Κάρολο Κουν στο Θέατρο Τέχνης. Ακολούθησε το τρίπρακτο έργο «Η συναναστροφή», που παρουσιάστηκε στο Εθνικό Θέατρο το 1967, με σκηνοθέτη τον Λεωνίδα Τριβιζά.
Ακολούθησαν: Αντόνιο ή το Μήνυμα (1972), Η νίκη (1978), Η κασέτα (1982), Ο ήχος του όπλου (1987), όλα από το Θέατρο Τέχνης, σε σκηνοθεσία Κάρολου Κουν. Το 1990 ο θίασος Τζένης Καρέζη - Κώστα Καζάκου ανεβάζει στη σκηνή το έργο «Διαμάντια και μπλουζ», σε σκηνοθεσία Βασίλη Παπαβασιλείου, που είναι και η τελευταία εμφάνιση της μεγάλης μας ηθοποιού.
Το 1995 ανέβηκε το «Ταξίδι μακριά» στο Θέατρο Τέχνης, σε σκηνοθεσία Μίμη Κουγιουμτζή, το 1998 «Ο ουρανός κατακόκκινος» από το Εθνικό Θέατρο, σε σκηνοθεσία Βίκτορα Αρδίττη και το 2003 το έργο «Σ' εσάς που με ακούτε» από τη Νέα Σκηνή, σε σκηνοθεσία Λευτέρη Βογιατζή.
Τα έργα της έχουν παρουσιαστεί και από πολλούς άλλους θιάσους, αλλά και στο εξωτερικό, όπως στη Γαλλία, την Ιταλία, την Αγγλία και αλλού. Πολλά από τα έργα της έχουν εκδοθεί και σε βιβλία.
Σε ανακοίνωσή του, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ για το χαμό της Λούλας Αναγνωστάκη εξέδωσε την παρακάτω ανακοίνωση:
«Το ελληνικό θέατρο μετρά μια ακόμη μεγάλη απώλεια. Η σημαντική θεατρική συγγραφέας Λούλα Αναγνωστάκη πέρασε από χτες στην αιωνιότητα. Η συγγραφική της παρουσία άφησε ισχυρό αποτύπωμα στην ελληνική θεατρική σκηνή, από τα μέσα του 20ού μέχρι τις αρχές του 21ου αιώνα, εκφράζοντας με ποιητικό ρεαλισμό πλευρές της σύγχρονης κοινωνικής ζωής.
Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας εκφράζει τα ειλικρινή και θερμά του συλλυπητήρια στο γιο της Θανάση Χειμωνά και λοιπούς οικείους της».
Ο Δ. Κουτσούμπας με τον Μ. Μητσιά |
Την παράσταση παρακολούθησε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, επικεφαλής αντιπροσωπείας της ΚΕ του Κόμματος, ανάμεσά τους και το μέλος του ΠΓ Κώστας Παρασκευάς.
Ο Μ. Μητσιάς, ο οποίος ευτύχησε να ερμηνεύσει πρώτος τα περισσότερα τραγούδια του Νίκου Γκάτσου, μαζί με την Κ. Καραμπέτη απέδωσαν τραγούδια που μελοποίησαν οι Μάνος Χατζιδάκις, Μίκης Θεοδωράκης, Σταύρος Ξαρχάκος, Δήμος Μούτσης, Λουκιανός Κηλαηδόνης και Ηλίας Ανδριόπουλος. Ανάμεσα στα τραγούδια ακούγονταν στίχοι, απόσπασμα από την «Αμοργό», «Ο Ιππότης και ο θάνατος», «Ωδή στον Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα», αλλά και λόγια που σκιαγραφούσαν την προσωπικότητα του Ν. Γκάτσου από τους Μ. Χατζιδάκι, Οδ. Ελύτη και άλλους.
Μια λιτή παράσταση, γεμάτη σεβασμό κι αγάπη για τον μεγάλο δημιουργό Νίκο Γκάτσο. Ανάμεσα στα τραγούδια που ακούστηκαν και σιγοτραγουδούσε το κοινό που κατέκλυσε το Ηρώδειο, ήταν «Τ' αστέρι του βοριά», «Πάει ο καιρός», «Μάτια βουρκωμένα», «Το πανηγύρι των άστρων», «Μη μου χτυπάς τα μεσάνυχτα την πόρτα», «Η μικρή Ραλλού», «Αθανασία», «Μάνα μου Ελλάς», «Νυν και Αεί», «Ο Γιάννης ο φονιάς» και τόσα άλλα...
Επαιξαν οι μουσικοί: Αχιλλέας Γουάστωρ (πιάνο - ενορχηστρώσεις), Ηρακλής Ζάκκας (μαντολίνο, μπουζούκι) και Σταύρος Καβαλιεράτος (κοντραμπάσο).
Πρόκειται για την πραγματική ιστορία ενός χωριού της Ισπανίας του 1470, που οι κάτοικοί του ξεσηκώθηκαν εναντίον του αδίστακτου διοικητή Φερνάν Γκόμεθ ντε Γκουθμάν, με αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή του. Παρά τα σκληρά βασανιστήρια που υπέστησαν οι κάτοικοί του, κανείς δεν ομολόγησε τη δολοφονία και η απάντησή τους ήταν στερεότυπη: ότι για όλα την ευθύνη φέρει η Φουέντε Οβεχούνα, δηλαδή το χωριό.
Η κοινωνία του ισπανικού χωριού πέρασε στην ιστορία, έγινε θρύλος και αργότερα μεταφέρθηκε στη θεατρική σκηνή από τον σημαντικότερο εκπρόσωπο του ισπανικού κλασικού θεάτρου, Λόπε δε Βέγα (1562 - 1635).
«Η Πηγή των Αμνών» αναδείχτηκε σε «σύμβολο» των επαναστατημένων λαών. Πρόκειται για ένα έργο τρυφερό και βαθύτατα κοινωνικό, που θέτει προβληματισμούς για βασικά ζητήματα, όπως τη δύναμη της εξουσίας, την πολιτική θέση του ατόμου απέναντι στους καταπιεστές και άλλα.
Συντελεστές:
Μετάφραση: Νίκος Γκάτσος, Σκηνοθεσία - διασκευή και δραματουργική επεξεργασία: Σταύρος Τσακίρης, Σκηνικά - κοστούμια: Βασίλης Παπατσαρούχας, Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος, Στίχοι: Γιώργος Μιχαηλίδης.
Πρωταγωνιστεί ο Τάκης Χρυσικάκος και παίζουν οι ηθοποιοί (με αλφαβητική σειρά): Διονύσης Βούλτσος, Μάρκος Γέττος, Φάνης Δίπλας, Σπύρος Κουβαρδάς, Ελένη Μποζάκη, Κωνσταντίνος Νικούλης, Δημήτρης Παγώνης, Νίκη Παύλου, Βασίλης Σιδερόπουλος, Γεράσιμος Σοφιανός, Νάνσυ Χριστοπούλου.
@" target="_blank">class="imageCopyright">@ Δημήτρης Ανδρονιάδης |
Οι δύο νέοι ταλαντούχοι ερμηνευτές παρουσιάζουν το πρόγραμμά τους «Παράθυρο στο Φως», στη μουσική σκηνή «Σφίγγα» (Ακαδημίας και Ζωοδόχου Πηγής), την Παρασκευή 13 Οκτώβρη, στις 22.30.
Τραγούδια σε ανοιχτά παράθυρα, που καλωσορίζουν το φως της επόμενης μέρας. Στιγμές από την προσωπική δισκογραφία των ερμηνευτών, καθώς και του στιχουργού, πάντα πλαισιωμένα με τραγούδια μεγάλων δημιουργών που επισφράγισαν την ελληνική μουσική σκηνή.
Παίζουν οι μουσικοί: Δημήτρης Ανδρονιάδης (ενορχηστρώσεις - πιάνο), Κώστας Σταυρόπουλος (λάφτα, μπουζούκι, κοντραμπάσο), Φοίβος Μποζάς (σαξόφωνο), Χρήστος Σπηλιόπουλος (τρομπόνι) και Αλέξανδρος Κούρος (τύμπανα).