Καθιστές από αριστερά, η Μαρία Αμέλια Προνσέτα και η Σελέστε Ροντρίγκες. Ορθιες από αριστερά, η Κριστίνα Μπάρνκο και η Χοάνα Αμεντοέιρα |
Σ' αυτή τη μεγάλη ερμηνεύτρια των καημών, των πόθων, παθών και αγώνων του πολυβασανισμένου -και ενάντια σε φασιστικές δικτατορίες- πορτογαλικού λαού, αφιερώθηκαν οι δύο συναυλίες που δόθηκαν (προχτές και χτες) στο Λυκαβηττό, υπό την αιγίδα της πρεσβείας της Πορτογαλίας. Οι θαυμαστές του φάδο απόλαυσαν τη βαθιά μελαγχολία και ευγένεια, την αισθαντικότητα, τη γλυκύτητα και ηδυπάθεια, την ποιητική στιχουργική, τη μοναδική μελωδικότητα, τη λεπτότητα του ήθους που αναδίνουν τα φάδο, μέσα από τέσσερις φωνές. Από την Σελέστε Ροντρίγκες (αδελφή της Αμάλια). Από τη μεσήλικα Μαρία - Αμέλια Προνσέτα -μια δυνατής, καθάριας, μεγάλης και άνετης τονικής γκάμας φωνή, μια ερμηνεύτρια έμφυτα και όχι μιμητικά «συγγενής» με την Αμάλια Ροντρίγκες. Δύο ακόμα, νέες, όμορφες, με υπέροχες φωνές τραγουδίστριες εκπροσώπησαν το σημερινό «νέο φάδο». Η Χοάνα Αμεντοέιρα, που φωνητικά προσεγγίζει περισσότερο την αξεπέραστη Ροντρίγκες και η εξαιρετική Κριστίνα Μπράνκο. Μια ερμηνεύτρια με υπέροχη, γλυκιά, «ερωτική» φωνή, με απόλυτα προσωπική, σύγχρονης αντίληψης, τραγουδιστική και σκηνική ερμηνεία του φάδο. Η Κρ. Μπράνκο είναι μια ερμηνεύτρια που δε βεντετίζει επί του πάλκου. Μια ερμηνεύτρια με θηλυκότητα, φυσικότητα, χάρη, αμεσότητα, αληθινή αισθαντικότητα, αλλά και εκφραστική απλότητα, που σέβεται την πρωτογενή, τη λαϊκή «φύση» του φάδο και αποδείχνει τη διαχρονικότητα και τη δύναμή του να είναι απόλυτα το εθνικό τραγούδι του πορτογαλικού λαού και ταυτόχρονα παγκόσμιο, αφού σ' αυτό «καθρεφτίζονται» πανανθρώπινοι πόθοι και πάθη.
Με πλούσιο μουσικό και ακαδημαϊκό βιογραφικό στο ενεργητικό του, ο Δ. Φωτιάδης έζησε για πολλά χρόνια στην Αυστραλία, όπου σπούδασε και εργάστηκε. Μουσικές σπουδές (πιάνο, σαντούρι, βυζαντινή μουσική), σύνθεση τραγουδιών και μουσικής για θέατρο και κινηματογράφο, διεύθυνση ορχηστρών είναι κάποια από τα στοιχεία αυτού του βιογραφικού. Το 1989 παίρνει το πτυχίο από τη Σχολή Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου του Γουλονγκόγνκ και στη συνέχεια τον τίτλο καθηγητή μουσικής, ανώτατης εκπαίδευσης από το Sydney Institute of Education του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ, όπου και δίδαξε σαν λέκτορας μουσικής. Εχει συμμετάσχει σε πάμπολλες πολιτιστικές εκδηλώσεις, σε συνεργασία με διάφορες εθνικότητες όπως Τούρκοι, Κούρδοι και Γιουγκοσλάβοι. Το 1991, συμμετείχε στις συναυλίες του Ζουλφί Λιβανελί, στο Σίδνεϊ και τη Μελβούρνη. Από το 1994 ζει στη Λάρισα, όπου συνεχίζει τη δημιουργική πορεία του.
Μέχρι τις 15/9 θα παρουσιάζεται στην Υδρα η 1η Πανελλήνια Εκθεση Νέων Οικαστικών Δημιουργών,(συμμετέχουν συνολικά δεκαέξι νέοι καλλιτέχνες), την οποία οργάνωσαν η Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών του ΕΜΠ και το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας, με την υποστήριξη του Δήμου Υδρας και σε συνεργασία με τη Νησιωτική Αμφικτιονία «Απολλώνιος Ποσειδών».
Η έκθεση, η οποία πλαισιώθηκε με έκθεση φωτογραφίας, θεατρική και μουσική παράσταση φοιτητών του ΕΜΠ, και χωρίζεται σε τρεις ενότητες (Ζωγραφική - Μεικτή Τεχνική, Χαρακτική, Ψηφιδωτό) λειτουργεί σε τρεις εκθεσιακούς χώρους: Αίθουσα τέχνης και συναυλιών «Μελίνα Μερκούρη», αίθουσες Ακαδημίας Εμπορικού Ναυτικού Υδρας και αίθουσα εκθέσεων Καλλιτεχνικού Σταθμού ΑΣΚΤ Υδρας. Η επιλογή των νέων καλλιτεχνών έγινε από τους: Κώστα Τσόκλη, Παναγιώτη Τέτση, Χρόνη Μπότσογλου, Μάριο Σπηλιώπουλο, Θανάση Στεφόπουλο, Βασιλική Γρουσοπούλου.