Στο νέο αεροδρόμιο περιόδευσε χτες η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα. Συναντήθηκε με τη διοίκηση του αεροδρομίου, αλλά και με εργαζόμενους της «Ολυμπιακής»
Από την 4ωρη περιοδεία του κλιμακίου του Κόμματος στο νέο αεροδρόμιο και τις συναντήσεις με τη διοίκηση, τους εργαζόμενους στους χώρους δουλιάς, τους συνδικαλιστές και τους υπαλλήλους του τελωνείου, προέκυψαν σημαντικά συμπεράσματα, που αφορούν τόσο τη λειτουργία του αεροδρομίου και τις εργασιακές σχέσεις, όσο και τη μεθοδευμένη απαξίωση της ΟΑ.
Η Αλ. Παπαρήγα επικέντρωσε το ενδιαφέρον της σε θέματα που αφορούν το προσωπικό και τις εργασιακές σχέσεις, τις επιπτώσεις στο περιβάλλον της ευρύτερης περιοχής από τη λειτουργία του αεροδρομίου, το θεσμικό καθεστώς που διέπει τη λειτουργία του, την ακριβή παροχή υπηρεσιών, που επιβαρύνει τον επιβάτη μέσω των αυξήσεων στις τιμές των εισιτηρίων, καθώς επίσης και θέματα που σχετίζονται με τους νευραλγικούς τομείς φύλαξης του αεροδρομίου, ελέγχου επιβατών και αποσκευών κλπ. που έχουν εκχωρηθεί με νόμο σε ιδιωτικές εταιρίες.
Αναφερόμενη σε αυτήν καθεαυτήν τη λειτουργία του νέου αεροδρομίου, μιλώντας στους δημοσιογράφους μετά το τέλος της περιοδείας, η Αλ. Παπαρήγα τόνισε:
Αναφερόμενη δε στους εργαζόμενους και τις εργασιακές σχέσεις που επικρατούν σε αυτόν το χώρο, η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ υπογράμμισε στις ίδιες δηλώσεις της:
«Αυτό που ιδιαιτέρως μας απασχολεί είναι οι εργασιακές σχέσεις που υπάρχουν σε αυτόν το χώρο και σε ό,τι αφορά τους εργαζόμενους της εταιρίας, αλλά κυρίως το σύνολο των 12.000 εργαζομένων που συνδέουν την τύχη τους με την τύχη του αεροδρομίου. Οσο κι αν ο χώρος της εργασίας είναι όντως εντυπωσιακός, με την έννοια ότι έχουμε να κάνουμε με ένα σύγχρονο αεροδρόμιο, σίγουρα δεν παύουν να εκφράζονται και εδώ τα συνολικά προβλήματα των εργαζομένων. Σε μια περίοδο, μάλιστα, που επιχειρήσεις όπως η ΟΑ είναι "μοσχαράκια προς πώληση", που ξέρουμε πάρα πολύ καλά ότι οι ιδιωτικοποιήσεις συνδέονται και με τη μείωση της απασχόλησης ή και όταν γίνονται προσλήψεις, οι όροι είναι αρκετά αυστηροί και δυσβάσταχτοι. Και μάλιστα υπάρχει μια τάση προτίμησης εκείνου του προσωπικού το οποίο θα έχει τη λιγότερη συνδικαλιστική πείρα και θα είναι πιο χειραγωγημένο. Ομως είμαστε βέβαιοι ότι σ' αυτόν τον τεράστιο χώρο των 12.000 εργαζομένων δημιουργούνται προϋποθέσεις συσπείρωσης και αφύπνισης πολύ σημαντικές και προς αυτή την κατεύθυνση θα βοηθήσουμε».
Από τη συνάντηση με τα στελέχη της διοίκησης |
Από τη συνάντηση με την ηγεσία της ΟΣΠΑ |
Μιλώντας στους εργαζόμενους στην Τεχνική Βάση η Αλ. Παπαρήγα, τους κάλεσε σε ενωμένο με τους άλλους εργαζόμενους αγώνα, που θα τροφοδοτήσει γενικότερες εξελίξεις
Σε κάθε χώρο πρέπει να υπάρχει αντίσταση και αγώνας, που πρέπει να είναι ενωμένος για όλο το χώρο, σε κλαδικό- περιφερειακό και πανελλαδικό επίπεδο. Κανείς δεν μπορεί να λύσει τα προβλήματά του αντιστεκόμενος μόνο στο χώρο του, τόνισε η Αλ. Παπαρήγα στους εργαζόμενους στην Τεχνική Βάση |
Αναφερόμενη στις ερωτήσεις και στην αγωνία των εργαζομένων για την τύχη του εθνικού αερομεταφορέα, σημείωσε ότι για να απαντήσει κανείς πρέπει να θυμηθεί τι έχει γίνει τα τελευταία 10 χρόνια και να προσπαθήσει να αξιοποιήσει συμπεράσματα που έχουν βγει. «Δυστυχώς, πάρα πολλές φορές οι εργαζόμενοι απέκοβαν το πρόβλημα της μιας επιχείρησης από τη συνολική πορεία των πραγμάτων. Εμείς καταναλωθήκαμε τα προηγούμενα χρόνια να λέμε πού οδηγούνται γενικά τα πράγματα. Σήμερα, η τύχη της "Ολυμπιακής" είναι συνδεδεμένη με τις γενικότερες επιλογές που υπάρχουν. Δε γίνεται οι εργαζόμενοι και να μην εκτεθούν και να αντιστρατευτούν στις γενικότερες επιλογές αλλά και να μη θιχτούν τα συμφέροντά τους σε έναν συγκεκριμένο εργασιακό χώρο», είπε η Αλ. Παπαρήγα και συμπλήρωσε: «Εμείς θεωρούμε ότι σε κάθε χώρο πρέπει να υπάρχει αντίσταση και αγώνας και από ένα σημείο και μετά να υπάρχει ισχυρή επίθεση, ξέροντας ότι αυτή η αντίσταση πρέπει να είναι ενωμένη για όλο το χώρο σε κλαδικό-περιφερειακό-πανελλαδικό επίπεδο. Κανείς δεν μπορεί να λύσει τα προβλήματά του αντιστεκόμενος στο χώρο του ή διεκδικώντας κάτι μόνο στο χώρο του. Πρέπει να υπάρχει αγώνας σε κάθε χώρο που να τροφοδοτήσει γενικότερες εξελίξεις».
Μιλώντας για τις προτάσεις του ΚΚΕ που αφορούν στις μεταφορές, έκανε ξεκάθαρο ότι το Κόμμα είναι υπέρ του εκσυγχρονισμού της υποδομής όλου του τομέα των μεταφορών. Αναλύοντας το πώς μπορεί να γίνει αυτό σημείωσε ότι υπάρχουν δύο τρόποι. Ο ένας, όπως τόνισε, έχει σκοπό να ωφεληθεί το μεγάλο κεφάλαιο (δυτικοευρωπαϊκό και οι Ελληνες επιχειρηματίες) και ο άλλος είναι να εκσυγχρονιστεί όλη η βάση των μεταφορών της χώρας ώστε να εξυπηρετηθούν οι ανάγκες των εργαζομένων. Ο δρόμος που ακολουθείται σήμερα είναι ο εκσυγχρονισμός της υποδομής αλλά προς όφελος των λίγων.
Αναλύοντας η Αλ. Παπαρήγα τη θέση του ΚΚΕ, τόνισε ότι είναι υπέρ ενός ενιαίου φορέα μεταφορών, με ένα μεγάλο κρατικό αεροδρόμιο, που να εξυπηρετεί τις εσωτερικές και διεθνείς ανάγκες, και μία κρατική Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας. Αντίθετα, σημείωσε η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, στην Ελλάδα οι «εξελίξεις» είναι οι ιδιωτικοποιήσεις αεροδρομίων, της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας και κατάργηση του κρατικού μονοπωλίου στις εσωτερικές αερογραμμές. Αναφερόμενη στη θέση για λειτουργία των μεταφορών με την ευθύνη του κράτους, τόνισε ότι μπορεί να είναι αποδοτική και κερδοφόρα αλλά όχι σε βάρος των δικαιωμάτων και του επιπέδου των εργαζομένων, και σημείωσε ότι μπορεί οι μεταφορές να είναι κρατικές και λαϊκές και να μην είναι ζημιογόνες. Επισήμανε, όμως, ότι δε συμβιβάζονται τα οφέλη των επιχειρηματιών με αυτά των εργαζομένων και υπογράμμισε ότι μόνο ένας φορέας κοινωνικός με μία κρατική διοίκηση, ενός κράτους που είναι υπέρ του λαού, μπορεί να συνδυάζει τα συμφέροντα των εργαζομένων με το επιχειρηματικό κέρδος.
Απαντώντας στο ερώτημα αν μπορεί να ανατραπεί η ιδιωτικοποίηση της «Ολυμπιακής», η Αλ. Παπαρήγα τόνισε ότι δεν είναι αναπότρεπτη αυτή η πορεία. Οπως ανέφερε, «αν δεν μπορείς σήμερα να αντιστρέψεις την κατάσταση στην "Ολυμπιακή", μπορείς να την "παρακωλύσεις", να τη δυσκολέψεις και να της βάλεις εμπόδιο». Μιλώντας στη συνέχεια για το μέλλον της «Ολυμπιακής», είπε ότι στόχος της κυβέρνησης είναι να την εξαφανίσει καθώς την έχει απαξιώσει εδώ και χρόνια. Ενώ για να αδρανοποιήσει τους εργαζόμενους και ιδιαίτερα όσους είναι κοντά στη σύνταξη, θα προβάλουν το δέλεαρ της επαναπρόσληψης μετά την αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος. Σημείωσε όμως ότι η επαναπρόσληψη θα συνοδευτεί με εκβιασμό για άλλες συνθήκες εργασίας. Γι' αυτό το λόγο, σημείωσε, όλοι οι εργαζόμενοι και αυτοί που είναι κοντά στη σύνταξη αλλά και οι εποχιακοί θα πρέπει να δράσουν ενωμένα.
Απαντώντας η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ σε ερώτηση εργαζόμενου τι εξυπηρετεί την κυβέρνηση το ξεπούλημα της «Ολυμπιακής», επισήμανε ότι είναι ψέμα αυτό που υποστηρίζει η κυβέρνηση γενικά, ότι πουλάνε τις επιχειρήσεις για να γλιτώσουν τη ζημιά οι εργαζόμενοι και για να μπουν λεφτά στα ταμεία. Οπως σημείωσε, υπάρχει μεγάλη κερδοφορία και συσσώρευση κεφαλαίου παγκόσμια και οι επιχειρηματίες ζητάνε από το κράτος να τους δώσει τις επιχειρήσεις του. Οπως τόνισε, όμως, «το κράτος δεν αποσύρεται από τις επιχειρήσεις αφού είναι ο εγγυητής των δανείων των ιδιωτών. Δηλαδή, αν δεν πληρώσουν τα δάνεια, θα τα πληρώσει το κράτος».
Παράλληλα, όπως είπε, το κράτος δίνει στους ιδιώτες και άλλους παρεμφερείς τομείς και ανέφερε ως παράδειγμα το νέο αεροδρόμιο σε συνδυασμό με την Αττική Οδό. Το κράτος αποσύρεται αλλά εξασφαλίζει όλη την υποδομή και τις λύσεις για τους ιδιώτες, σημείωσε.
Απευθυνόμενη στη συνέχεια προς τους εργαζόμενους, τόνισε ότι πρέπει να βγάλουν συμπεράσματα πολιτικά και συνδικαλιστικά από όλη τη δεκαετία, αλλιώς ο αγώνας τους είναι χαμένος ακόμα κι όταν αναπτύσσεται. Καταλήγοντας, κάλεσε τους εργαζόμενους να ξεκινήσουν έναν κλιμακούμενο αγώνα, που να αφορά, εκτός από την «Ολυμπιακή», και τα γενικότερα προβλήματα, όπως Κοινωνική Ασφάλιση, εργασιακές σχέσεις κ.ά. «Πρέπει να οργανώσετε συσπειρωμένοι και ενωμένοι τον αγώνα σας, να αναδείξετε το πρόβλημα και την κατάσταση της "Ολυμπιακής" και να μη ξαναπέσετε στην παθητικότητα. Αντίθετα, πρέπει να βγείτε επιθετικά ώστε να αποκρούσετε το επόμενο κύμα επίθεσης που θα έρθει όχι μόνο στην "Ολυμπιακή" αλλά και γενικότερα».
Στις 28 Μάρτη 2001 άνοιξε τις πύλες του το ιδιωτικό και πανάκριβο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος». Με την αποικιοκρατική σύμβαση που έχει υπογραφεί, ανάμεσα στο ελληνικό κράτος και τη γερμανική εταιρία «Χόχτιφ», τελευταία συμμετείχε στη χρηματοδότηση του έργου με λιγότερο από 10%, του κόστους, αλλά θα αποκομίζει τεράστια υπερκέρδη για τα επόμενα 25 χρόνια, κατέχοντας το 45% των μετοχών της εταιρίας του αεροδρομίου. Δηλαδή, από τα 650 δισ. δρχ. που κόστισε το έργο, οι Γερμανοί πλήρωσαν περίπου 50-60 δισ. δρχ.! Τα υπόλοιπα τα πλήρωσε το ελληνικό Δημόσιο και ξένες τράπεζες, με εγγύηση και πάλι του ελληνικού Δημοσίου...
Από την πρώτη κιόλας στιγμή, επιβεβαιώθηκε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι μοναδικός στόχος της «Χόχτιφ», είναι το κέρδος και μόνον αυτό. Πανάκριβα τέλη που το κάνουν ένα από τα ακριβότερα αεροδρόμια της Ευρώπης, και τα οποία βέβαια βαρύνουν τους επιβάτες, πλήρης εμπορευματοποίηση υπηρεσιών και χώρων, πανάκριβα πάρκινγκ, κλπ.
Το πρόβλημα με το νέο αεροδρόμιο είναι πολιτικό και αφορά την εκχώρηση δικαιωμάτων στους Γερμανούς, αλλά και την προσπάθεια επιβολής των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων στο χώρο των αερομεταφορών. Η αποικιοκρατική σύμβαση του αεροδρομίου Σπάτων, καθιστά τους Γερμανούς επικυρίαρχους και τους παρέχει τη δυνατότητα να ελέγχουν απόλυτα τη λειτουργία του αεροδρομίου. Είναι χαρακτηριστικό ότι, στα πρώτα άρθρα της αποικιοκρατικής σύμβασης, προβλέπεται ρητά ότι «η παρούσα υπερισχύει παντός ελληνικού νόμου, γενικής ή ειδικής φύσεως»!
Επίσης, στη σύμβαση προβλέπεται ότι, σε περίπτωση απεργιακής κινητοποίησης, η προκληθείσα οικονομική ζημιά θα καλύπτεται από το ελληνικό κράτος. Προβλέπονται επίσης και «γενναίες» ρήτρες σε βάρος του ελληνικού Δημοσίου, σε περίπτωση που δεν καλύπτονται συγκεκριμένοι ετήσιοι στόχοι για αεροπορικές κινήσεις ανθρώπων και αεροσκαφών από και προς το αεροδρόμιο Σπάτων.
Με άλλες διατάξεις της σύμβασης, έχει παραχωρηθεί στη «Χόχτιφ» η αποκλειστική αρμοδιότητα που είχε η ΥΠΑ, για τη λειτουργία και τον έλεγχο του αεροδρομίου, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την εθνική άμυνα και ασφάλεια. Δεδομένου ότι το αεροδρόμιο του Ελληνικού και η ΥΠΑ ήταν ενταγμένα σε ένα γενικότερο επιχειρησιακό σχέδιο σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.
Στο νέο ιδιωτικό αεροδρόμιο Σπάτων εφαρμόζονται οι λεγόμενες καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις, σε ό,τι αφορά τις εργασιακές σχέσεις. Στο προσωπικό που έχει προσλάβει η γερμανική διοίκηση του αεροδρομίου, εφαρμόζεται η πολυαπασχόληση, ενώ δεν υπάρχει μονιμότητα εργασίας και ανά πάσα στιγμή απολύει ή προσλαμβάνει κατά το δοκούν είτε για να μην αποκτήσουν δικαιώματα οι εργαζόμενοι είτε για λόγους τρομοκράτησης. Οι εργαζόμενοι εκτελούν τα καθήκοντά τους κάτω από καθεστώς αστυνόμευσης. Κάμερες υπάρχουν παντού, ενώ υπάρχουν εταιρικές εντολές, που απαγορεύουν στους εργαζόμενους να κυκλοφορούν στους χώρους του αεροδρομίου όταν δεν εκτελούν υπηρεσία.