Το παιχνίδι μέρα με τη μέρα χοντραίνει! Ενα μέρος του «ξανα-ανανεωμένου» γερμανικού κινηματογράφου, φαίνεται, ανέλαβε έναν πολύ σημαντικό ρόλο να παίξει. Από τη μια να εξανθρωπίσει το ναζισμό και να δικαιολογήσει τη συναίνεση ή, στην καλύτερη περίπτωση, την αδράνεια του γερμανικού λαού (εκτός των κομμουνιστών και κάποιων κοντινών στους κομμουνιστές δημοκρατών, που αγωνίστηκαν ενάντια στο φασισμό και πλήρωσαν γι' αυτό), στη διάρκεια της ναζιστικής περιόδου, και από την άλλη να συκοφαντήσει τον κομμουνισμό. Και στις δυο περιπτώσεις ο κινηματογράφος αυτός προσποιείται, ότι είναι κριτικός και ουδέτερος! Οτι εκείνο που τον ενδιαφέρει είναι το «γερμανικό δράμα» και μόνον! Αυτή την εβδομάδα σειρά...