Σε ένα επικίνδυνο «παιχνίδι» σε βάρος της δημόσιας Υγείας, αλλά και της υγείας και ασφάλειας των εργαζομένων και σε όφελος του μεγάλου κεφαλαίου, κατέληξε τελικά ο Κανονισμός REACH, ο οποίος ψηφίστηκε από την πλειοψηφία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Ο κανονισμός αφορά τον «περιορισμό επικίνδυνων χημικών προϊόντων στη βιομηχανία», οι οποίες χρησιμοποιούνται και ευθύνονται για σειρά παθήσεων (από δερματίτιδες έως και καρκίνο) κυρίως στους εργαζόμενους, από τη διάχυσή τους στο περιβάλλον. Από τις 100.000 χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται σήμερα, τέθηκαν σε έλεγχο οι 30.000. Σε αυτές περιλαμβάνονταν και αποδεδειγμένα επικίνδυνες ουσίες, ωστόσο, φρόντισαν, το 90% των επιβλαβών χημικών ουσιών από 1 έως 10 τόνους, να μην υπόκεινται σε έλεγχο και εκτίμηση συνεπειών.
Οι ευρωβουλευτές με 529 ψήφους υπέρ - μεταξύ των οποίων και της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ - 98 κατά και 24 αποχές, έδωσαν ...δημοκρατική επίφαση στην απόφαση, «τιμώντας» και τη συμφωνία των ομάδων του ΕΛΚ, των Σοσιαλιστών και των Φιλελευθέρων, να στηρίξουν την πρόταση, ενώ πήραν και τα συγχαρητήρια της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που έδωσαν λύση σε ένα ζήτημα που εκκρεμούσε...
Η ευρωκοινοβουλευτική ομάδα του ΚΚΕ καταψήφισε την πρόταση και η ευρωβουλευτής του Κόμματος, Διαμάντω Μανωλάκου, στην τοποθέτησή της σημείωσε χαρακτηριστικά: «Ο Κανονισμός διαφημίστηκε και προπαγανδίστηκε ότι θεωρητικά θα εξασφάλιζε βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα καλύτερες συνθήκες υγείας και ασφάλειας στην εργασία και υγιέστερα καταναλωτικά προϊόντα. Αφού στόχο θα είχε την παροχή βασικών πληροφοριών ασφαλείας σχετικά με τις χημικές ουσίες, την αναγνώριση, αξιολόγηση και αντικατάσταση των πιο επικίνδυνων για τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον.
Αυτό που συζητάμε σήμερα, είπε η ευρωβουλευτής του ΚΚΕ, δεν έχει σχέση με τον αρχικό στόχο του Κανονισμού. Αν και είναι γνωστό ότι εκατοντάδες χημικών ουσιών συμβάλλουν σε επαγγελματικές παθήσεις με 7.000.000 θύματα, ότι το 16% των εργατών στην Ευρώπη χειρίζεται επικίνδυνα προϊόντα, ότι 32.000.000 εργαζόμενοι εκτίθενται σε καρκινογόνες ουσίες σε δόσεις πέραν των επιτρεπτών ορίων ασφαλείας, ενώ 35.000 - 40.000 θάνατοι αποδίδονται σε εργασιακούς καρκίνους, όμως αυτό που προωθήθηκε μετά από ένα παζάρι τροπολογιών και με αντιεπιστημονικά κριτήρια, είναι τα συμφέροντα των επιχειρηματιών της χημικής βιομηχανίας, σε βάρος της υγείας των εργαζομένων».
Τόνισε δε ότι «αφαιρέθηκαν ουσιώδη σημεία, ώστε να μη χρειάζεται ο έλεγχος και η εκτίμηση των συνεπειών στο 90% των χημικών ουσιών από 1 έως 10 τόνους. Ουσιαστικά δεν υπάρχει υποχρεωτικότητα αντικατάστασης των επικίνδυνων ουσιών και αφήνονται περιθώρια για την κατά βούληση εφαρμογή του Κανονισμού, σύμφωνα με τις απαιτήσεις των επιχειρήσεων».
Η Δ. Μανωλάκου υπογράμμισε: «Η συμφωνία Χριστιανοδημοκρατών - Σοσιαλιστών - Φιλελεύθερων με τη Φινλανδική Προεδρία για τον κανονισμό, κάνει ένα ακόμα βήμα για να λυθούν οι όποιες αντιθέσεις προς όφελος της κερδοφορίας του κεφαλαίου: Αυξάνονται τα περιθώρια για να μη δηλώνονται ουσίες, αφήνονται ανεξέλεγκτες οι μακροχρόνιες συνέπειες σε εργαζόμενους και περιβάλλον (αφού δεν μπαίνουν περιορισμοί σχετικά με το χρόνο απορρόφησης και ανακύκλωσης των ουσιών στο περιβάλλον), ενώ ακόμα και τα κράτη - μέλη εμποδίζονται στο να επιβάλλουν τυχόν αυστηρότερες ρυθμίσεις».