Ομότιμος Καθηγητής ΤΕΦΑΑ, ΑΠΘ
Προηγήθηκε ο Καλλέργης, διάφορα άλλα σοσιαλιστικά ρεύματα, αλλά κυρίως η Φεντερασιόν στη Θεσσαλονίκη. Ετσι το 1918 ιδρύεται το ΣΕΚΕ και μετά από πολλές διεργασίες ιδεολογικού χαρακτήρα προκύπτει το 1924 το ΚΚΕ με την παράλληλα ένταξή του στη Γ' Διεθνή. Ουσιαστικά το ΚΚΕ ιδρύεται μέσα σε μια θύελλα συγκλονιστικών γεγονότων όπως η λήξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, η Επανάσταση των μπολσεβίκων και η Μικρασιατική Καταστροφή. Την οριστική του διαμόρφωση την παίρνει με την εκλογή του Νίκου Ζαχαριάδη στη θέση του αρχηγού και Γ. Γραμματέα. Αντιμετωπίζοντας ήδη το «Ιδιώνυμο» του Βενιζέλου από το 1929 και υφιστάμενο τις συνέπειες του βενιζελικού πραξικοπήματος του '35 και την Μεταξική δικτατορία του 1936. Αντιμετωπίζει με αποφασιστικότητα τη δικτατορία με τα γνωστά, τραγικά και αιματηρά γεγονότα του 1936. Το 1940 δίνει υψηλά δείγματα πατριωτισμού με την επιστολή του φυλακισμένου Ζαχαριάδη για τη στράτευση κατά της εισβολής της φασιστικής Ιταλίας. Το κρεσέντο της δράσης του είναι η οργάνωση του ΕΑΜ, ΕΛΑΣ και η εποποιία της Εθνικής Αντίστασης, η οποία χαρακτηρίστηκε επίσημα ως η σημαντικότερη αντιστασιακή οργάνωση εναντίον του φασιστικο-ναζιστικού άξονα. Παραμένει ορθό μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο, οργανώνεται μέσα στην ΕΔΑ και αντιπαρατίθεται στο άθλιο μετεμφυλιακό καθεστώς όπως και στη δικτατορία του 1967, ξεπερνώντας παράλληλα τους τριγμούς της διάσπασης του 1968.
Μετά τη μεταπολίτευση αποκτά μία πολιτική ωριμότητα και νομίζω ότι τρία είναι τα σημαντικότερα επιτεύγματα του ΚΚΕ. Πρώτον, αντέχει τις επιπτώσεις της παλινόρθωσης του καπιταλισμού στην πρώην ΕΣΣΔ όταν τα άλλα αντίστοιχα κόμματα σχεδόν διαλύονται, δείχνοντας τις στέρεες βάσεις στη συνείδηση του Ελληνικού Λαού. Στέκεται κριτικά στην Ευρωπαϊκή Ενωση και δεν αποδέχθηκε τη Συνθήκη του Μaastricht. Παίρνει έγκαιρα ορθολογικές θέσεις για τα εθνικά ζητήματα όπως το Μακεδονικό και Κυπριακό.
Το κυριότερο, είναι κόμμα λαϊκό, σταθερά στο πλευρό των αδικημένων, χωρίς ποτέ να γίνει θλιβερή αριστερή λαϊκίστικη καρικατούρα.