-- Στο παρελθόν υπήρξατε και τραγουδίστρια, έτσι δεν είναι;
-- Αυτό ξεκίνησε από τον Μάνο Λοΐζο και τον Χρήστο Λεοντή. Πηγαίναμε, λοιπόν, σε μια ταβέρνα, στους «Φαίακες», ο Μάνος μάς τραγούδαγε τα τραγούδια, μας τα μάθαινε, μετά ερχόταν κι ο Χρήστος και ο Μίκης και η Φαραντούρη, κοριτσάκι. Αφού μαθαίναμε τα τραγούδια, πηγαίναμε στην Πλάκα. Σάββατο κυρίως, με μακαρονάδες και τέτοια.
Μετά πηγαίναμε στην Πνύκα, σε άλλη ταβέρνα, και ύστερα πάλι τα μαζεύαμε, πηγαίναμε και τραγουδάγαμε σε άλλη γειτονιά. Δηλαδή γινόταν στόμα με στόμα η διάδοση αυτών των τραγουδιών. Κάποια στιγμή λέει ο Μάνος, «θέλω να κάνω μια συναυλία, αλλά δεν έχω χορωδία». Τότε επιστρατεύτηκαν κάποιοι Λαμπράκηδες που τους ανέβασε στη σκηνή. Ετσι ανέβηκα κι εγώ, που απλώς ανοιγόκλεινα το στόμα...
-- Ενα άλλο ζήτημα που έχω σημειώσει να συζητήσουμε είναι και το ποσό που έχει ο λογαριασμός σας στο Ταμιευτήριο. Εχετε 165 ευρώ και 86 λεπτά. Αυτά τα λεφτά πού τα βρήκατε;
-- Κοίταξε να σου πω... Είναι φυσιολογικό (γέλια). Η οικογένειά μου ήταν μια οικογένεια που δεν είχε χρήματα και δεν έχω κληρονομιές από πουθενά.
Ο,τι ισχύει για όλα τα στελέχη του Κόμματος ισχύει και για μένα. Οταν έχουμε μια θέση, παράλληλα δεν μπορούμε να εξασκήσουμε κάποιο επάγγελμα, παίρνουμε έναν μισθό από τον οποίο δεν μπορεί να κρατηθεί απόθεμα. Επειδή κάποιος μπορεί να πει «α, την κακομοίρα! Αφού δεν μπόρεσε να κάνει επάγγελμα, περιορίστηκε», να πω ότι αν δεν ήμουν στη διάθεση του Κόμματος, θα ήμουν καθηγήτρια σε ένα σχολείο και πόσος νομίζετε πως θα ήταν ο μισθός μου; Δηλαδή δεν έκανα και καμιά μεγάλη θυσία. Ο,τι έχω τώρα, αυτό θα είχα και τότε, ειλικρινά.
2008, εκπομπή «Top Stories» στην ΕΡΤ