Σαν σήμερα πριν 20 χρόνια, στις 29/6/2002, η έκρηξη βόμβας στα χέρια του Σάββα Ξηρού αποτέλεσε την αφετηρία για να ξεκινήσει η επιχείρηση που το κράτος βάφτισε «εξάρθρωση της "17Ν"».
Επί 30 σχεδόν χρόνια, από το 1975 μέχρι το 2002, η «17 Νοέμβρη» χαρακτηριζόταν από τις κρατικές υπηρεσίες «οργάνωση - φάντασμα». Οι συλλήψεις που πραγματοποιήθηκαν το 2002, όμως, αποκάλυψαν ότι τα βασικά μέλη και στελέχη της οργάνωσης ήταν άτομα που στη μεγάλη πλειοψηφία τους βρίσκονταν στο στόχαστρο της Ασφάλειας και της Αντιτρομοκρατικής επί πολλά χρόνια. Δεν επρόκειτο δηλαδή για «φαντάσματα», αλλά λίγο - πολύ για «συνήθεις υπόπτους».
Και μόνο αυτό το γεγονός προκάλεσε και συνεχίζει σήμερα, 20 χρόνια μετά, να προκαλεί σοβαρά ερωτήματα, που βεβαίως παραμένουν αναπάντητα. Οπως προκάλεσε πολλά ερωτήματα το γεγονός ότι οι περισσότεροι από τους μετέπειτα καταδικασθέντες για συμμετοχή στη «17 Νοέμβρη» συνελήφθησαν με «άνεση» μέσα σε διάστημα 20 ημερών, ενώ άλλους τους συνέλαβαν ή παραδόθηκαν μετά από 2 μήνες. Ερωτήματα τα οποία καθιστούν ακόμα πιο ισχυρή την εκτίμηση του ΚΚΕ, από το 2002, ότι στην πραγματικότητα πρόκειται για «απόσυρση» της οργάνωσης...
Η «17Ν» στα 30 χρόνια της δράσης της αξιοποιήθηκε πολύμορφα και προβοκατόρικα ενάντια στο εργατικό - λαϊκό κίνημα, ιδιαίτερα απέναντι στην πάλη ενάντια στην ιμπεριαλιστική δράση των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην ευρύτερη περιοχή. Αξιοποιήθηκε και αξιοποιείται στη λογική της ανιστόρητης θεωρίας των «άκρων». Επιπλέον, αξιοποιήθηκε σίγουρα και για άλλες «δουλειές», που αφορούν αντιθέσεις και ανταγωνισμούς στο πλαίσιο της αστικής τάξης, σε παρεμβάσεις διαφόρων «κέντρων».