Στην Ομόνοια, στις 9.30 την Τρίτη, η προσυγκέντρωση του ΠΑΜΕ. Συγκεντρώσεις σ' όλες τις πόλεις
Σε «Μεγάλη» Τρίτη για την υπόθεση της Κοινωνικής Ασφάλισης εξελίσσεται η μεθαυριανή μέρα, καθώς εκατοντάδες χιλιάδες εργάτες, υπάλληλοι του δημοσίου και συνταξιούχοι κατεβαίνουν αποφασισμένοι στην 24ωρη πανελλαδική τους απεργία, ενώ την ίδια ημέρα, το αντιασφαλιστικό έκτρωμα εισάγεται στην Ολομέλεια της Βουλής. Οι ταξικές δυνάμεις, το ΠΑΜΕ, δίνουν και αυτή τη μάχη με αποφασιστικότητα και αισιοδοξία, καλούν όλους τους εργαζόμενους να πυκνώσουν το μέτωπο της αντίστασης, να δώσουν προοπτική και συνέχεια στην πάλη τους, να διεκδικήσουν όχι μόνο την απόσυρση του νομοσχεδίου αλλά και να προβάλουν τα δικά τους αδιαπραγμάτευτα αιτήματα.
Οι αποφάσεις εργατικών κέντρων, ομοσπονδιών και εκατοντάδων πρωτοβάθμιων σωματείων, απ' όλους τους κλάδους της παραγωγής στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, από άκρη σε άκρη της χώρας, η καθολική καταδίκη των μέτρων --με οικτρή εξαίρεση την ηγετική ομάδα της ΠΑΣΚΕ-- επιβεβαιώνουν την εκτίμηση, ότι στις 18 Ιούνη η κυβέρνηση θα βρεθεί αντιμέτωπη με όλη την εργαζόμενη Ελλάδα.
Ηδη στους δρόμους την προηγούμενη βδομάδα, βρέθηκαν εργαζόμενοι (τραπεζοϋπάλληλοι) που απαίτησαν την απόσυρση του νομοσχεδίου, ενώ οι συνταξιούχοι σε ΔΕΚΟ και Τράπεζες προγραμματίζουν συλλαλητήριο στο τέλος του μήνα.
Τα δύο εικοσιτετράωρα που απέμειναν, δεν πρέπει να μείνει εργοστάσιο, επιχείρηση, ή δημόσια υπηρεσία, που να μη φτάσει το μήνυμα της απεργίας.
Ολοι και όλα, πρέπει να υποταχτούν σε αυτή τη μεγάλη αναμέτρηση.
Η μάχη της ενημέρωσης, με ό,τι μέσα υπάρχουν, να δοθεί μέχρι την τελευταία στιγμή.
Το ίδιο αποφασιστικά πρέπει και να περιφρουρηθεί η απεργιακή κινητοποίηση. Να αντιμετωπιστεί και η απεργοσπασία της ηγετικής ομάδας της ΠΑΣΚΕ, αλλά και η εργοδοτική τρομοκρατία.
Την Τρίτη 18 Ιούνη, το Πεδίον του Αρεως, οι πλατείες και οι δρόμοι σε όλη την Ελλάδα, να μετατραπούν σε πεδία αντίστασης και πάλης. Κυβέρνηση, ΝΔ και ΣΕΒ, δεν είναι ανίκητοι. Υπάρχουν οι προϋποθέσεις, όπως και πέρυσι, να πάρουν ακόμα ένα «μάθημα».
Μπορεί η κυβέρνηση να διαθέτει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, μπορεί να στηρίζεται απροκάλυπτα από τους βαρόνους των μέσων μαζικής παραπληροφόρησης, όμως την έγκριση του ελληνικού λαού δεν την έχει. Κάθε μέρα που περνάει, από την κατάθεση του αντιασφαλιστικού νομοσχεδίου, αντί να κερδίζει «πόντους» η κυβέρνηση --και παρά τις φιλότιμες προσπάθειες της ΝΔ-- βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα διογκούμενο κύμα αμφισβήτησης και απόρριψης των αντιασφαλιστικών μέτρων. Και δε θα μπορούσε να είναι αλλιώς, καθώς γίνεται όλο και πιο καθαρό ότι το νομοσχέδιο, σε κανέναν δε χαρίζεται. Κανέναν εργαζόμενο δεν αφήνει στο απυρόβλητο.
Γιατί, το ύψος της σύνταξης που μειώνεται, τα χρόνια εργασίας που αυξάνονται, τα Βαριά και Ανθυγιεινά που υπονομεύονται, τα δικαιώματα των γυναικών που τσαλαπατιούνται, τα Επικουρικά Ταμεία που τα παραδίνουν στις ασφαλιστικές εταιρίες, όλα αυτά που με αίμα και θυσίες κατακτήθηκαν αφορούν όλους τους εργαζόμενους. Είναι δικαιώματα που ανήκουν σε ολόκληρη την εργατιά. Δεν τεμαχίζονται και σε κανέναν δε χαρίζονται.
Γι' αυτό και η υπεράσπισή τους είναι καθήκον και δικαίωμα όλων των εργαζομένων. Η καθολική συμμετοχή στην απεργία και στις απεργιακές συγκεντρώσεις, είναι ζήτημα αποφασιστικής σημασίας. Την Τρίτη, που οι βουλευτές του δικομματισμού θα επιχειρούν μέσα στη Βουλή, να βάλουν «ταφόπλακα» στην Κοινωνική Ασφάλιση, έξω από τη Βουλή η εργαζόμενη Αθήνα πρέπει να τους καταψηφίζει.
Αλλωστε, η συζήτηση στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής την προηγούμενη βδομάδα, απέδειξε ότι ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση, με μοιρασμένους ρόλους επιμένουν να πορεύονται αντιασφαλιστικά και αντεργατικά. Η αποχώρηση της ΝΔ από τη συζήτηση στην αρμόδια επιτροπή μόνο πρόσχημα είναι. Το ίδιο αποκαλυπτική ήταν και η στάση του Χ.Πολυζωγόπουλου, επιβεβαιώνοντας ότι την κρίσιμη ώρα, οι εκπρόσωποι του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού, ξέρουν να ξοφλάνε τα γραμμάτια.
Οι τροποποιήσεις της τελευταίας στιγμής που κατέθεσε το υπουργείο Εργασίας, όχι μόνο χειροτέρευσαν το νομοσχέδιο, αλλά επιβεβαίωσαν και την πρόθεσή της κυβέρνησης, με τον ίδιο τρόπο, να συνεχίσει να νομοθετεί ενάντια στα ασφαλιστικά και εργατικά δικαιώματα. Δε χωρά καμία αμφιβολία, οι ανατροπές στη δημόσια Κοινωνική Ασφάλιση δε σταματούν εδώ.
Απέναντι σε αυτή την επιθετικότητα του κεφαλαίου και των πολιτικών του εκπροσώπων, η εργατική τάξη, όλοι οι εργαζόμενοι, πρέπει να βρουν τις δυνάμεις και το κουράγιο, να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους το ίδιο αποφασιστικά και σε βάθος χρόνου.