Για τους καπιταλιστές οι αθλητές χρησιμοποιούνται για άντληση κερδών ενώ αυτοί, τουλάχιστον στις περιπτώσεις του πρωταθλητισμού, αμείβονται με υπέρογκα ποσά. Από αυτή την εμπορευματοποίηση όμως ποιο είναι το όφελος για τη συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας, για τους εργαζόμενους; Αυτοί όχι μόνο δεν ωφελούνται, αλλά μετατρέπονται σε αντικείμενα εκμετάλλευσης αφού μέρος του μισθού τους (εισιτήριο) το καταθέτουν στον καπιταλιστή για να δουν... το θέαμά του. Αυτόν τον αθλητισμό - εμπόρευμα οι εργαζόμενοι δεν τον χρειάζονται.
Ο αθλητισμός έχει μεγάλη αξία όταν οι άνθρωποι, η κοινωνία συνολικά συμμετέχει ενεργά σε αυτόν. Οι εργαζόμενοι πρέπει να διεκδικούν την ικανοποίηση της ανάγκης για άθληση ως δικαίωμα που έχουν, όπως αυτό της εργασίας, της πρόσβασης στον πολιτισμό, την τέχνη, τη μόρφωση.
Αυτό σημαίνει ότι για να ανοίξει δρόμος για ένα άλλο, μαζικό λαϊκό αθλητισμό χρειάζεται σύγκρουση και ρήξη με το ίδιο το σύστημα. Για να πάμε από τον αθλητισμό - εμπόρευμα, στον αθλητισμό - ανάγκη, πρέπει η εργατική τάξη και οι σύμμαχοί της να έρθουν στην εξουσία. Μόνο εκεί μπορεί να υπάρξει και αθλητικός σχεδιασμός που να ικανοποιεί τις αθλητικές ανάγκες της πλειοψηφίας του λαού. Μόνο έτσι θα μπει η άθληση στα σχολεία, στα εργοστάσια στις γειτονιές, στην Τοπική Αυτοδιοίκηση ως κοινωνική παροχή που θα καλύπτεται από την πολιτεία. Για να φτάσουμε εκεί απαιτείται καθημερινή παρέμβαση, πάλη για την αλλαγή του συσχετισμού δύναμης στους μαζικούς λαϊκούς φορείς.
Με ανακοίνωσή του το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ αναφέρεται στους πραγματικούς στόχους των νέων εξαγγελιών της κυβέρνησης για τη δήθεν εξυγίανση του επαγγελματικού αθλητισμού και ποδοσφαίρου. Η ανακοίνωση αναλυτικά σημειώνει:
«Τα πραγματικά προβλήματα στο ελληνικό ποδόσφαιρο έχουν τη ρίζα τους στη διείσδυση του κεφαλαίου σ' αυτό. Η επιδίωξη είναι τα κέρδη, η πολιτική παρέμβαση και η χειραγώγηση των λαϊκών μαζών, στο όνομα, δήθεν, της ανάπτυξης του αθλητισμού και του θεάματος. Γι' αυτό ακριβώς και το αποτέλεσμα είναι η κατάσταση σ' ένα κατ' εξοχήν λαϊκό άθλημα να αναδίδει δυσοσμία απ' όλους τους πόρους, αφού βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη οι εξαγορές, τα στημένα παιχνίδια, οι εκβιασμοί.
Τα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση μέσω του υπουργείου Πολιτισμού αποτελούν προσπάθεια να καλλιεργηθούν αυταπάτες περί μιας δήθεν κάθαρσης. Το ενδεχόμενο, για λόγους δημιουργίας εντυπώσεων και εξυπηρέτησης διαφόρων στόχων, να υπάρξουν κάποιοι "αποδιοπομπαίοι τράγοι", δε σημαίνει και ότι "το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκαλο". Κάθαρση πραγματική δεν μπορεί να υπάρξει από εκείνες τις πολιτικές δυνάμεις που με την πολιτική τους δημιούργησαν και συντήρησαν τη σημερινή κατάσταση, ενώ υπερασπίζονται με πάθος τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου. Οπως δεν υπήρξε εδώ και περίπου είκοσι χρόνια, σε πείσμα των ίδιων επανειλημμένων κυβερνητικών διακηρύξεων, οι οποίες ουδέποτε εφαρμόστηκαν, δίχως ν' αναλαμβάνονται ευθύνες γι' αυτό από τους κατεξοχήν υπευθύνους, δηλαδή την κυβέρνηση.
Το θέμα του ποδοσφαίρου και γενικά του αθλητισμού πρέπει να γίνει υπόθεση της λαϊκής πάλης, που θα στρέφεται κατά της εμπορευματοποίησής του. Το όραμα για το λαό και τη νεολαία πρέπει να είναι η διαμόρφωση των προϋποθέσεων για να υπάρξει μαζικός λαϊκός αθλητισμός, που θα συμβάλλει στην ανάπτυξη της προσωπικότητας της νεολαίας και όχι στην απαξίωσή της».