Από τα γυρίσματα της ταινίας |
Τα Χανιά είναι μία από τις πόλεις που εξακολουθεί να κρατάει στοιχεία μιας άλλης ατμόσφαιρας και για τους κινηματογραφιστές είναι από τα λίγα σημεία στην Ελλάδα που μπορούν με πολύ μεγάλη προσπάθεια να φτιάξουν ταινίες μιας άλλης εποχής. Ετσι, λοιπόν, για αρκετές μέρες το παλιό λιμάνι στα Χανιά μετατράπηκε σε λιμάνι της Σμύρνης του 1922. Εκεί, 700 κορίτσια από την Ελλάδα, την Τουρκία, τη Ρωσία, την Αρμενία, περιμένουν το σφύριγμα του «King Alexander», του πλοίου που θα τα μεταφέρει στο Νέο Κόσμο για την καινούρια ζωή. Στο ρούχο τους έχουν καρφιτσωμένο έναν αριθμό και στα χέρια κρατούν τη φωτογραφία του υποψήφιου γαμπρού.
Στην ταινία θα χρησιμοποιηθούν συνολικά 5.500 κομπάρσοι. Πρόκειται για μια μεγάλη παραγωγή με προϋπολογισμό 2,5 εκατ. ευρώ, της οποίας τη διεθνή διανομή και την επιμέλεια της παραγωγής έχει αναλάβει η «Cappa Productions» του Μάρτιν Σκορτσέζε, ενώ η «Cinegram» της Δέσποινας Μουζάκη ανέλαβε την ψηφιακή επεξεργασία της, με την επίβλεψη του διευθυντή φωτογραφίας Γιώργου Αρβανίτη.
Οι ταινίες του, διατρέχοντας ένα διάστημα σχεδόν τεσσάρων δεκαετιών, χαρτογραφούν την ελληνική κοινωνία, ανατέμνουν την Ιστορία, εντυπωσιάζουν με τη θεματική και αισθητική πολυμορφία τους και την ίδια στιγμή κουβαλούν ευδιάκριτη την προσωπική σφραγίδα του δημιουργού τους. Ζώντας σε ταραγμένες εποχές, ο Παντελής Βούλγαρης σημαδεύεται από το έντονο πολιτικό κλίμα και οι ταινίες του καταγράφουν με συγκίνηση και ανθρωπιά τη μεγάλη περιπέτεια της ελληνικής Αριστεράς και της μετεμφυλιακής Ελλάδας στο «Happy day» (1976) και στα «Πέτρινα Χρόνια» (1985). Ο Παντελής Βούλγαρης στρέφει την κάμερα προς τα ήθη και τις συμπεριφορές και εισχωρεί στο βαθύτερο πυρήνα της ανθρώπινης συμπεριφοράς, αποκαλύπτοντας τον εσωτερικό κόσμο ανθρώπων στις ταινίες του «Προξενιό της Αννας» (1972), «Η φανέλα με το 9» (1988), οι «Ησυχες ημέρες του Αυγούστου» (1991) και το «Ολα είναι δρόμος» (1998). Μεταξύ άλλων ο «μάστορας της αφήγησης» έστρεψε τη διεισδυτική ματιά του στην άγνωστη, παρασκηνιακή, πλευρά της πολιτικής και του «θεάματος», με τις ταινίες «Ελευθέριος Βενιζέλος» (1980) και «Ακροπόλ» (1995), διαπερνώντας έναν μύθο της ελληνικής πραγματικότητας - του Ελληνα πολιτικού στην πρώτη ταινία και της μουσικής επιθεώρησης στη δεύτερη - για να παρακολουθήσει και να αποκαλύψει την κρυφή πλευρά της Ιστορίας.
Παντελής Βούλγαρης |
Η «περιπέτεια» των «Νυφών» ξεκίνησε το 1991, όταν η Ιωάννα Καρυστιάνη βρισκόταν στη Νέα Υόρκη και με έναν φίλο, κοινωνικό ανθρωπολόγο, που διδάσκει στο Πανεπιστήμιο του Ρεθύμνου, δύο μήνες πριν ανοίξει, επισκέφτηκαν το Μουσείο για τους μετανάστες. Οπως έχει δηλώσει η Ιωάννα Καρυστιάνη, «συγκινηθήκαμε και κλάψαμε μπροστά σε μία μεγέθυνση ενός πρωτοσέλιδου άρθρου από τους "Times" του Ιουλίου του 1922, που έλεγε ότι έφτασε στη Νέα Υόρκη ένα πλοίο ελληνικής ιδιοκτησίας, το "King Alexander", έχοντας στην τρίτη θέση μια καραβιά νύφες: 722 κοπέλες από την Ελλάδα, την Τουρκία, την Αρμενία, τη Ρουμανία, τη Λευκορωσία. Ολες αυτές πήγαιναν με μία φωτογραφία στο χέρι να συναντήσουν έναν άγνωστο άνθρωπό τους και να προσπαθήσουν να φτιάξουν μια νέα ζωή».
Αν και η ιστορία αφορά στο 1922, είναι και σήμερα επίκαιρη, αφού ζούμε τις τεράστιες μετακινήσεις πληθυσμών, ανθρώπων που χάνουν την πατρίδα τους, που ψάχνουν μια καινούρια γωνιά, μια καινούρια ευκαιρία για να ξαναγαπήσουν τη ζωή και τον κόσμο. Πόσο μάλλον που αφορά γυναίκες, που είναι ένα πολύ ευάλωτο κομμάτι της κοινωνίας, και τότε τραυματισμένο πολλαπλά και σήμερα.
Καλοκαίρι 1922. Ο φωτογράφος Νόρμαν Χάρις και η Νίκη ταξιδεύουν στο ίδιο καράβι για την Αμερική. Ο Νόρμαν στην πρώτη θέση, η Νίκη στην τρίτη μαζί με άλλες 700 νύφες. Ολες κουβαλούν τη φωτογραφία ενός άγνωστου γαμπρού και το νυφικό τους στο βαλιτσάκι τους. Ο Νόρμαν συγκινείται βλέποντας τις νύφες της τρίτης θέσης. Η Νίκη είναι αυτή που τον εντυπωσιάζει περισσότερο. Σιγά σιγά γνωρίζονται και ερωτεύονται. Το υπερωκεάνιο «King Alexander» φτάνει στο λιμάνι της Νέας Υόρκης. Στο κατάστρωμα γράφεται ο επίλογος της σχέσης Νίκης-Νόρμαν. Οι Νύφες είναι μια ιστορία για τα δυνατά συναισθήματα, για τα διλήμματα, για τη συνείδηση, για την υπεύθυνη στάση. Για τις μικρές στιγμές, τα βλέμματα, τα αγγίγματα, τα «ναι» και τα «όχι» που μετράνε στη ζωή.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ: Σκηνοθεσία: Παντελής Βούλγαρης. Σενάριο: Ιωάννα Καρυστιάνη. Διεύθυνση Φωτογραφίας: Γιώργος Αρβανίτης. Μουσική: Κυριάκος Καλαϊτζίδης. Ηχοληψία: Νίκος Παπαδημητρίου. Μοντάζ: Τάκης Γιαννόπουλος. Σκηνογράφος: Δημήτρης Κατσίκης. Ενδυματολόγος: Εύα Νάθενα - Δαμιανός Ζαρείφης. Εκτέλεση Παραγωγής: Κώστας Λαμπρόπουλος. Associate producer: Δέσποινα Μουζάκη, Michele Ray Gavras, Χάρης Παδούβας. Επιμέλεια παραγωγής: Martin Scorsese.
Ηθοποιοί: Damian Lewis (Νόρμαν Χάρις), Βικτώρια Χαραλαμπίδου (Νίκη Δούκα), Andrea Ferreol (Emine), Εύη Σαουλίδου (Χάρω), Δημήτρης Καταλειφός (Καπετάνιος), Steven Berkoff (Καραμπουλάτ), Εμφανίζονται: Ειρήνη Ιγγλέση, Ιεροκλής Μιχαηλίδης, Εβελίνα Παπούλια, κ.ά.